Peptydy i hormon wzrostu

Setmelanotyd (Imcivree)

Setmelanotyd, sprzedawany jako Imcivree przez firmę Rhythm Pharmaceuticals, to niewielki syntetyczny peptyd, który włącza receptor melanokortynowy 4 (MC4) w mózgu. Ten receptor jest kluczowym elementem obwodu, który informuje organizm, że zjadł dość. FDA (amerykańska Agencja Żywności i Leków) po raz pierwszy zatwierdziła setmelanotyd w listopadzie 2020 r. w ciężkiej otyłości wywołanej określonymi defektami genetycznymi w tym szlaku.

Od tego czasu etykieta była kilkakrotnie rozszerzana. W marcu 2026 r. FDA dodała nabytą otyłość podwzgórzową, czyli ciężki przyrost masy ciała, który może następować po guzie, operacji lub innym uszkodzeniu podwzgórza. Najważniejszy fakt dla czytelników tej strony: etykieta stwierdza, że nie należy oczekiwać, iż setmelanotyd będzie działał w zwykłej (poligenowej) otyłości, i nie jest on w niej zatwierdzony.

Ta strona podsumowuje to, co podają aktualna etykieta FDA, badania kliniczne i organy regulacyjne. Służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość Szczegóły
Klasa leku Agonista receptora melanokortynowego 4 (MC4); cykliczny analog α-MSH będący peptydem złożonym z 8 aminokwasów
Nazwa handlowa / rejestracja Imcivree (Rhythm Pharmaceuticals), NDA 213793; zatwierdzenie FDA 25 listopada 2020 r.; pozwolenie w UE 16 lipca 2021 r.
Zatwierdzone wskazania (USA) Nabyta otyłość podwzgórzowa (od 4 lat); zespół Bardeta-Biedla oraz niedobór POMC, PCSK1 lub LEPR (od 2 lat)
Droga podania Wstrzyknięcie podskórne, raz na dobę
Moc 10 mg/mL w fiolce wielodawkowej 1 mL
Dawka podtrzymująca według etykiety 3 mg raz na dobę od 6 lat; u młodszych dzieci zależnie od masy ciała
Okres półtrwania (etykieta) Około 11 h; stężenie szczytowe około 8 h po wstrzyknięciu
Charakterystyczne działanie niepożądane Ściemnienie skóry (hiperpigmentacja) przez receptor MC1
Status w USA Lek wydawany na receptę; nie jest substancją kontrolowaną
Status WADA Niewymieniony na Liście zabronionych substancji i metod na 2026 r.

Czym jest

Setmelanotyd (kod badawczy RM-493) to cykliczny peptyd złożony z 8 aminokwasów, wzorowany na hormonie melanotropowym alfa (α-MSH), własnym sygnale organizmu działającym na receptory melanokortynowe. Mostek dwusiarczkowy zamyka peptyd w pierścień, a dwa z jego elementów budulcowych to D-aminokwasy (formy lustrzane naturalnych). Etykieta podaje jego wzór cząsteczkowy jako C₄₉H₆₈N₁₈O₉S₂ i masę jako 1117,3 daltona, w postaci soli octanowej (charakterystyka produktu (etykieta FDA)).

Jak działa

W podwzgórzu szlak leptynowo-melanokortynowy łączy hormon wytwarzany przez tkankę tłuszczową, leptynę, z receptorem MC4. Sygnały przechodzą przez receptor leptyny (LEPR) i przez proopiomelanokortynę (POMC), prekursor α-MSH, który aktywuje receptory MC4, aby zmniejszyć głód. Przerwanie w dowolnym miejscu tego łańcucha powoduje intensywny, stały głód (hiperfagię) i ciężką otyłość zaczynającą się we wczesnym dzieciństwie:

  • Niedobór LEPR: receptor leptyny nie działa;
  • Niedobór POMC lub PCSK1: organizm nie może wytwarzać α-MSH;
  • Zespół Bardeta-Biedla (BBS): choroba genetyczna dotycząca rzęsek komórkowych, która może zaburzać przekazywanie sygnałów w tym szlaku (Haqq et al., Lancet Diabetes Endocrinol 2022);
  • Nabyta otyłość podwzgórzowa: samo podwzgórze jest uszkodzone, na przykład przez guz, który na nie wpływa, albo przez operację lub radioterapię stosowane w leczeniu tego guza (Roth et al., Lancet Diabetes Endocrinol 2024).

Setmelanotyd omija uszkodzone wcześniejsze etapy, aktywując receptor MC4 bezpośrednio. Według etykiety ma około 20-krotnie mniejszą aktywność na receptorach MC3 i MC1. Receptor MC1 znajduje się na komórkach barwnikowych, a jego aktywacja zwiększa produkcję melaniny niezależnie od światła słonecznego. Dlatego ściemnienie skóry jest charakterystycznym działaniem niepożądanym tego leku (etykieta FDA).

W bibliotece są osobne strony o innych agonistach melanokortyny, w tym o Melanotanie I, Melanotanie II i PT-141 (bremelanotydzie). Etykieta setmelanotydu opisuje go jako skoncentrowanego na MC4, ze słabszym działaniem na receptory MC1 i MC3.

Farmakokinetyka

Z aktualnej etykiety (etykieta FDA):

Parametr Wartość
Czas do osiągnięcia stężenia szczytowego (mediana) 8 h po wstrzyknięciu podskórnym
Efektywny okres półtrwania eliminacji Około 11 h
Czas do stanu stacjonarnego W ciągu 2 dni codziennego dawkowania (1–3 mg)
Kumulacja w ciągu 12 tygodni Około 30%
Stężenie szczytowe / minimalne w stanie stacjonarnym, 3 mg dziennie (dorośli) 31 ng/mL / 5 ng/mL
Pozorna objętość dystrybucji 75,2 L
Wiązanie z białkami osocza 79,1%
Metabolizm Oczekuje się rozkładu do małych peptydów
Wydalanie w postaci niezmienionej z moczem Około 39% dawki w ciągu 24 h

Ekspozycja rośnie wraz z pogarszaniem się czynności nerek. Całkowita ekspozycja (AUC) była o około 13–15% wyższa w łagodnym, o 34–35% wyższa w umiarkowanym i o 86–96% wyższa w ciężkim upośledzeniu czynności nerek. Dzieci w wieku od 6 do poniżej 12 lat miały o około 88% wyższą ekspozycję niż dorośli przy tej samej dawce. Etykieta wskazuje na niski potencjał interakcji lekowych przez enzymy wątrobowe (CYP), transportery lub wiązanie z białkami, ale nie przeprowadzono klinicznych badań interakcji.

Zatwierdzone zastosowanie medyczne

Historia zatwierdzeń FDA na podstawie pism zatwierdzających FDA i wpisu w Drugs@FDA:

Data Działanie
25 listopada 2020 r. Pierwotne zatwierdzenie: otyłość z powodu niedoboru POMC, PCSK1 lub LEPR, od 6 lat
16 czerwca 2022 r. Dodano zespół Bardeta-Biedla, od 6 lat
20 grudnia 2024 r. Wskazania BBS oraz POMC/PCSK1/LEPR rozszerzono na dzieci w wieku od 2 do poniżej 6 lat
19 marca 2026 r. Dodano nabytą otyłość podwzgórzową, od 4 lat

Aktualna etykieta obejmuje zmniejszanie nadmiernej masy ciała i długotrwałe jej utrzymywanie u (etykieta FDA):

  • dorosłych i dzieci w wieku od 4 lat z nabytą otyłością podwzgórzową;
  • dorosłych i dzieci w wieku od 2 lat z BBS;
  • dorosłych i dzieci w wieku od 2 lat z niedoborem POMC, PCSK1 lub LEPR, potwierdzonym badaniem genetycznym wykazującym warianty ocenione jako patogenne, prawdopodobnie patogenne lub o niepewnym znaczeniu.

Ograniczenia stosowania. Etykieta stwierdza, że setmelanotyd nie jest wskazany i nie należy oczekiwać jego skuteczności w otyłości wynikającej z wariantów POMC, PCSK1 lub LEPR sklasyfikowanych jako łagodne lub prawdopodobnie łagodne ani w innych rodzajach otyłości, w tym w innych zespołach genetycznych i w ogólnej (poligenowej) otyłości.

Dawkowanie według etykiety

Wszystkie dawki podaje się raz na dobę we wstrzyknięciu podskórnym, na początku dnia, niezależnie od posiłku. Etykieta zaczyna od niskiej dawki i zwiększa ją stopniowo (titracja) co 2 tygodnie, jeśli jest tolerowana:

Populacja Dawka początkowa Dawka podtrzymująca
Nabyta otyłość podwzgórzowa (HO), od 6 lat 0,5 mg przez 2 tygodnie, następnie 1 mg, 2 mg (po 2 tygodnie każda) 3 mg od 7. tygodnia
Nabyta HO, od 4 do poniżej 6 lat 0,5 mg przez 2 tygodnie Zależnie od masy ciała
BBS lub POMC/PCSK1/LEPR, od 12 lat 2 mg przez 2 tygodnie 3 mg
BBS lub POMC/PCSK1/LEPR, od 6 do poniżej 12 lat 1 mg przez 2 tygodnie, następnie 2 mg 3 mg
BBS lub POMC/PCSK1/LEPR, od 2 do poniżej 6 lat 0,5 mg przez 2 tygodnie Zależnie od masy ciała

Etykieta nie zaleca setmelanotydu w schyłkowej niewydolności nerek (eGFR poniżej 15 mL/min/1,73 m²) ani w nabytej HO z ciężkim upośledzeniem czynności nerek. W przypadku BBS i niedoboru POMC/PCSK1/LEPR z ciężkim upośledzeniem czynności nerek określa niższe dawki (na przykład dawkę podtrzymującą 1,5 mg od 12 lat).

W Unii Europejskiej Imcivree ma pozwolenie na dopuszczenie do obrotu od 16 lipca 2021 r., a EMA wymienia wskazania obejmujące nabytą otyłość podwzgórzową, BBS oraz niedobór POMC, PCSK1 lub LEPR. Ma status leku sierocego w tych rzadkich schorzeniach (EMA).

Co pokazują badania

Nabyta otyłość podwzgórzowa

Kluczowe badanie fazy 3, TRANSCEND, było randomizowane, podwójnie ślepe i kontrolowane placebo, z 52 tygodniami leczenia po okresie zwiększania dawki. W opublikowanym raporcie 120 uczestników w wieku od 4 do 66 lat zrandomizowano w stosunku 2:1 (Miller et al., NEJM 2026). Etykieta FDA analizuje większy zbiór 142 pacjentów (94 przyjmujących setmelanotyd, 48 placebo) z tego samego badania (etykieta FDA):

Wynik po 52 tygodniach (analiza z etykiety) Setmelanotyd (n = 94) Placebo (n = 48)
Zmiana BMI −15,8% +2,6%
Różnica skorygowana o placebo −18,4% (95% CI −21,9 do −14,9) —
Zmniejszenie BMI o co najmniej 5% 75,8% 9,7%
Zmniejszenie BMI o co najmniej 10% 61,0% 4,7%
Zmniejszenie BMI o co najmniej 15% 50,1% 2,2%
Zmiana maksymalnego dziennego wskaźnika głodu (skala 0–10, od 12 lat) −2,27 −1,44

Raport z NEJM wykazał podobny wynik: BMI zmniejszyło się o 16,5% przy setmelanotydzie wobec wzrostu o 3,3% przy placebo (p poniżej 0,001). Poważne zdarzenia niepożądane zgłoszono u 28% vs 8% uczestników. Różnica w głodzie była niewielka (po korekcie o placebo −0,82 punktu w 11-punktowej skali z etykiety). Etykieta odnotowuje też zmniejszenie obwodu talii oraz liczbowe poprawy ciśnienia tętniczego, lipidów i wskaźników cukru we krwi.

Wcześniejsze 16-tygodniowe, otwarte badanie fazy 2 z udziałem 18 pacjentów w wieku 6–40 lat wykazało średnie zmniejszenie BMI o 15% (Roth et al., Lancet Diabetes Endocrinol 2024).

Niedobór POMC, PCSK1 i LEPR

Pierwszy raport u ludzi opisał dwóch pacjentów z niedoborem POMC, którzy stracili 51,0 kg w ciągu 42 tygodni i 20,5 kg w ciągu 12 tygodni, z trwałym zmniejszeniem głodu (Kühnen et al., NEJM 2016).

Następnie przeprowadzono dwa badania fazy 3 o identycznym schemacie, jednoramienne i otwarte. Każde obejmowało 8-tygodniowy podwójnie ślepy okres odstawienia (4 tygodnie leku, następnie 4 tygodnie placebo) dla pacjentów, którzy odpowiedzieli na leczenie (Clément et al., Lancet Diabetes Endocrinol 2020; etykieta FDA):

Wynik po około 1 roku POMC lub PCSK1 (n = 10) LEPR (n = 11)
Utrata co najmniej 10% masy ciała 80% 46%
Średnia zmiana masy ciała −23,1% (95% CI −31,9 do −14,4) −9,7% (95% CI −16,0 do −3,3)
Mediana zmiany dziennego wskaźnika głodu (od 12 lat) −2,0 −3,4

Okres odstawienia pokazał, jak bardzo efekt zależy od dalszego dawkowania. Gdy osoby odpowiadające na leczenie przestawiono na placebo, odzyskały średnio 5,5 kg (POMC/PCSK1) i 5,0 kg (LEPR) w ciągu 4 tygodni, a po ponownym włączeniu setmelanotydu znów traciły na wadze.

Zespół Bardeta-Biedla

Badanie fazy 3 łączyło 14-tygodniowy okres randomizowany, podwójnie ślepy, kontrolowany placebo z 52 tygodniami leczenia otwartego (Haqq et al., Lancet Diabetes Endocrinol 2022). W opublikowanej kohorcie pierwotnej 32,3% pacjentów z BBS w wieku od 12 lat straciło co najmniej 10% masy ciała po 52 tygodniach. Wyniki w małej grupie z zespołem Alströma były niejednoznaczne, a to schorzenie nie jest zatwierdzonym wskazaniem.

Etykieta FDA podaje następujące wyniki dla pacjentów z BBS (etykieta FDA):

Wynik Rezultat
Zmiana BMI po 14 tygodniach vs placebo (n = 44) −4,6% vs −0,1%; po korekcie o placebo −4,5% (95% CI −6,5 do −2,5)
Zmiana BMI po 52 tygodniach leczenia (n = 31) −7,9% (95% CI −10,4 do −5,5)
Zmniejszenie BMI o co najmniej 5% po 52 tygodniach 61,3%
Zmniejszenie BMI o co najmniej 10% po 52 tygodniach 38,7%
Zmiana dziennego wskaźnika głodu, od 12 lat (n = 14) −2,12 punktu

Małe dzieci (od 2 do poniżej 6 lat)

Otwarte badanie VENTURE objęło 12 dzieci w wieku 2–5 lat z niedoborem POMC lub LEPR albo z BBS, leczonych przez 52 tygodnie. Średnie BMI zmniejszyło się ogółem o 18%: o 26% w grupie POMC/LEPR i o 10% w grupie BBS (Argente et al., Lancet Diabetes Endocrinol 2025). Ponieważ w każdym schorzeniu było tylko 3–5 dzieci i nie było grupy kontrolnej, te wartości są nieprecyzyjne.

Otyłość ogólna i wydatek energetyczny

Setmelanotyd nie jest zatwierdzony w pospolitej otyłości, a etykieta stwierdza, że nie należy oczekiwać jego skuteczności w tym przypadku. Główne dane u osób bez tych schorzeń pochodzą z małego badania mechanistycznego. Dwunastu zdrowych dorosłych z otyłością otrzymało ciągły wlew podskórny 1 mg na 24 h lub placebo, każdy przez 72 godziny, w randomizowanym układzie naprzemiennym (Chen et al., JCEM 2015):

  • spoczynkowy wydatek energetyczny wzrósł o 6,4% (95% CI 0,68–13,02%), czyli o około 111 kcal na dobę;
  • organizm przesunął się w kierunku spalania większej ilości tłuszczu (niższy iloraz oddechowy);
  • częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze nie zmieniły się.

3-dniowe badanie stacjonarne nie może wykazać utraty masy ciała, a etykieta stwierdza, że bezpieczeństwo i skuteczność nie zostały ustalone w tej populacji.

Działania niepożądane i ryzyko

Setmelanotyd nie ma ostrzeżenia w ramce (boxed warning). Jego przeciwwskazaniem jest wcześniejsza ciężka reakcja nadwrażliwości na setmelanotyd lub którykolwiek składnik produktu.

Częste działania niepożądane

Etykieta wymienia najczęstsze reakcje (20% lub więcej w co najmniej jednym wskazaniu) jako hiperpigmentację skóry, reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności, ból głowy, biegunkę, ból brzucha, wymioty, depresję i samoistne wzwody prącia (etykieta FDA).

Działanie niepożądane Nabyta HO, setmelanotyd (n = 94) Nabyta HO, placebo (n = 48) POMC/PCSK1/LEPR, badanie otwarte (n = 27)
Hiperpigmentacja skóry 58% 10% 78%
Nudności 55% 25% 56%
Wymioty 38% 19% 30%
Ból głowy 37% 31% 41%
Nowe lub ciemniejące znamiona 15% 6% 19%
Reakcja w miejscu wstrzyknięcia brak w tabeli brak w tabeli 96%
Depresja brak w tabeli brak w tabeli 26%
Samoistne wzwody prącia 7% 4% 23% (z 13 mężczyzn)

W 14-tygodniowym okresie kontrolowanym placebo w badaniu BBS hiperpigmentacja wystąpiła u 67% pacjentów przyjmujących setmelanotyd wobec 0% w grupie placebo.

Ściemnienie skóry i znamiona

Uogólnione lub ogniskowe ściemnienie skóry wystąpiło u większości leczonych pacjentów i ustępuje po odstawieniu leku. Setmelanotyd może też ciemnić istniejące znamiona i powodować powstawanie nowych. Etykieta wymaga badania skóry całego ciała przed rozpoczęciem leczenia i okresowo w jego trakcie.

Działania dotyczące sfery seksualnej

Samoistne wzwody i częstsze wzwody występowały u mężczyzn; u kobiet również występowały działania niepożądane dotyczące sfery seksualnej. Etykieta nakazuje pacjentom zgłosić się po pomoc doraźną w przypadku wzwodu trwającego dłużej niż 4 godziny.

Depresja i myśli samobójcze

W badaniach występowały depresja i myśli samobójcze; myśli samobójcze zgłoszono u 11% z 27 pacjentów w badaniach POMC/PCSK1/LEPR. Osoby z depresją w wywiadzie mogą być narażone na wyższe ryzyko. Etykieta zaleca monitorowanie nastroju i rozważenie odstawienia leku, jeśli pojawią się myśli samobójcze lub utrzymująca się depresja.

Nadwrażliwość

Po zatwierdzeniu zgłaszano poważne reakcje alergiczne, w tym anafilaksję, zwykle w ciągu minut do godzin po wstrzyknięciu.

Ryzyko specyficzne dla nabytej otyłości podwzgórzowej

Te ostrzeżenia dodano wraz ze wskazaniem z 2026 r.:

  • Ostra niewydolność nadnerczy: u pacjentów z wtórną niewydolnością nadnerczy poważne zdarzenia związane z przełomem nadnerczowym wystąpiły u 5% pacjentów przyjmujących setmelanotyd i u żadnego w grupie placebo.
  • Zaburzenia gospodarki sodowej: u pacjentów, którzy mają także centralną moczówkę prostą (niedobór argininowej wazopresyny), niskie stężenie sodu wystąpiło u 6% vs 2%, a wysokie stężenie sodu u 5% vs 4% w grupie placebo. Etykieta nakazuje kontrolę stężenia sodu, gdy zmienia się przyjmowanie płynów lub nawodnienie.

Ciąża, karmienie piersią i inne grupy

Etykieta zaleca odstawienie setmelanotydu po rozpoznaniu ciąży, chyba że korzyści przewyższają ryzyko, ponieważ utrata masy ciała nie przynosi korzyści w ciąży i może zaszkodzić płodowi. Nie jest zalecany w okresie karmienia piersią. W badaniach nie uczestniczyły osoby w wieku 65 lat lub starsze.

Przeciwciała

W pięciu badaniach trwających co najmniej 52 tygodnie u 1,6% pacjentów rozwinęły się przeciwciała przeciwko setmelanotydowi, a u 6,9% przeciwciała przeciwko α-MSH, zwykle na niskim poziomie. Ich wpływ na bezpieczeństwo i skuteczność jest nieznany.

Status prawny i stosowanie poza medycyną

Setmelanotyd jest lekiem wydawanym na receptę w USA i nie figuruje wśród steroidów anabolicznych z wykazu III (Schedule III) DEA (amerykańskiej agencji ds. zwalczania narkotyków) (21 CFR 1308.13). Nie jest wymieniony na Liście zabronionych substancji i metod WADA na 2026 r..

Zainteresowanie setmelanotydem w celu redukcji tkanki tłuszczowej poza jego wskazaniami w chorobach rzadkich nie ma poparcia w dowodach. Własne ograniczenia stosowania podane w etykiecie wykluczają otyłość ogólną. Jedyne dane u osób bez tych schorzeń to 72-godzinne badanie metaboliczne, a wpływ leku na masę ciała szybko zanikał po jego odstawieniu nawet u pacjentów, dla których został zaprojektowany.

Najważniejsze informacje

  • Celowany agonista receptora MC4. Setmelanotyd zastępuje brakujący sygnał w szlaku sytości leptynowo-melanokortynowym mózgu, zamiast działać jak ogólny środek hamujący apetyt.
  • Zatwierdzony tylko w rzadkich postaciach otyłości. Etykieta obejmuje nabytą otyłość podwzgórzową (dodaną w marcu 2026 r.), zespół Bardeta-Biedla oraz niedobór POMC, PCSK1 lub LEPR, a wyklucza otyłość ogólną.
  • Duże efekty tam, gdzie szlak jest uszkodzony. BMI zmniejszyło się o 18,4% bardziej niż przy placebo w nabytej otyłości podwzgórzowej, a 80% pacjentów z niedoborem POMC/PCSK1 straciło co najmniej 10% masy ciała w ciągu roku.
  • Efekt zależy od dalszego stosowania. Osoby odpowiadające na leczenie odzyskały około 5 kg w ciągu 4 tygodni po przejściu na placebo.
  • Ściemnienie skóry jest bardzo częste. Dotyczyło 58–78% pacjentów w kluczowych badaniach, przez receptory MC1, obok nudności, reakcji w miejscu wstrzyknięcia, wzwodów i wpływu na nastrój.
  • Codzienne wstrzyknięcie i krótki okres półtrwania. Okres półtrwania wynosi około 11 godzin; etykieta określa jedno wstrzyknięcie na dobę, zaczynając od niskiej dawki i zwiększając ją co 2 tygodnie.

Źródła

  1. Rhythm Pharmaceuticals. Imcivree (setmelanotide) injection prescribing information, revised 03/2026 (SPL version 14, April 2, 2026). DailyMed.
  2. Food and Drug Administration. Supplement approval letter, NDA 213793/S-009 (acquired hypothalamic obesity), March 19, 2026. FDA.
  3. Food and Drug Administration. Supplement approval letter, NDA 213793/S-001 (Bardet-Biedl syndrome), June 16, 2022. FDA.
  4. Food and Drug Administration. Corrected supplement approval letter, NDA 213793/S-007 (patients aged 2 to under 6), effective December 20, 2024. FDA.
  5. Food and Drug Administration. Approval letter, NDA 213793 (original approval), November 25, 2020. FDA.
  6. European Medicines Agency. Imcivree (setmelanotide): EPAR. EMA.
  7. Miller JL, van Santen HM, Phillips SA, et al. Setmelanotide for the Treatment of Acquired Hypothalamic Obesity. N Engl J Med. 2026;395(2):138–150. PubMed.
  8. Roth CL, Scimia C, Shoemaker AH, et al. Setmelanotide for the treatment of acquired hypothalamic obesity: a phase 2, open-label, multicentre trial. Lancet Diabetes Endocrinol. 2024;12(6):380–389. PubMed.
  9. Kühnen P, Clément K, Wiegand S, et al. Proopiomelanocortin Deficiency Treated with a Melanocortin-4 Receptor Agonist. N Engl J Med. 2016;375(3):240–246. PubMed.
  10. Clément K, van den Akker E, Argente J, et al. Efficacy and safety of setmelanotide, an MC4R agonist, in individuals with severe obesity due to LEPR or POMC deficiency: single-arm, open-label, multicentre, phase 3 trials. Lancet Diabetes Endocrinol. 2020;8(12):960–970. PubMed.
  11. Haqq AM, Chung WK, Dollfus H, et al. Efficacy and safety of setmelanotide, a melanocortin-4 receptor agonist, in patients with Bardet-Biedl syndrome and Alström syndrome: a multicentre, randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 3 trial with an open-label period. Lancet Diabetes Endocrinol. 2022;10(12):859–868. PubMed.
  12. Argente J, Verge CF, Okorie U, et al. Setmelanotide in patients aged 2-5 years with rare MC4R pathway-associated obesity (VENTURE): a 1 year, open-label, multicenter, phase 3 trial. Lancet Diabetes Endocrinol. 2025;13(1):29–37. PubMed.
  13. Chen KY, Muniyappa R, Abel BS, et al. RM-493, a melanocortin-4 receptor (MC4R) agonist, increases resting energy expenditure in obese individuals. J Clin Endocrinol Metab. 2015;100(4):1639–1645. PubMed.
  14. US Drug Enforcement Administration. Schedules of controlled substances: Schedule III, 21 CFR 1308.13. eCFR.
  15. World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List. WADA 2026 Prohibited List.