Preparaty doustne

4-Androstenodiol (4-Andro)

4-Androstenodiol (androst-4-ene-3β,17β-diol), sprzedawany jako „4-Andro” lub „4-AD diol”, jest steroidem, który różni się od testosteronu tylko w jednym miejscu. W USA był sprzedawany bez recepty jako suplement typu „prohormon” pod koniec lat 1990. i na początku lat 2000., w oparciu o założenie, że organizm przekształca go w testosteron (Uralets & Gillette, J Anal Toxicol 1999).

Najważniejszy fakt: 4-androstenodiol nigdy nie był zatwierdzonym lekiem, a dane z badań u ludzi są bardzo skąpe. Jedyne znalezione przez nas badanie kontrolowane, które wprost wymienia związek 4-enowy i mierzy hormony we krwi, podawało pojedyncze dawki i trwało 90 minut. Od 20 stycznia 2005 r. jest w USA substancją kontrolowaną z wykazu III (Schedule III), a w sporcie jest zakazany przez cały czas.

Ta strona podsumowuje to, co podają niewielkie badania z udziałem ludzi, badania nad kontrolą antydopingową i organy regulacyjne. Służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie jest poradą medyczną.

Właściwość Szczegóły
Klasa Prekursor androgenów („prohormon”); izomer 4-enowy androstenodiolu
Nazwa chemiczna Androst-4-ene-3β,17β-diol
Wzór / masa cząsteczkowa C₁₉H₃₀O₂, 290,4 g/mol (PubChem CID 136297)
Rejestracja Nigdy nie był zatwierdzonym lekiem; brak wskazań medycznych i dawki podanej w oznakowaniu
Droga podania (w sprzedaży) Suplement doustny
Dawka w jedynym badaniu u ludzi wprost dotyczącym związku 4-enowego Pojedyncza dawka doustna 200 mg u 8 młodych mężczyzn
Okres półtrwania Nie podano w przeglądanych tu badaniach u ludzi; zmiany steroidów w moczu wracały do normy po 24 h od dawki doustnej
Receptor androgenowy Wiąże się z nim bezpośrednio w hodowlach komórkowych, jako częściowy agonista/antagonista
Status w USA Steryd anaboliczny z wykazu III (Schedule III) (21 CFR 1308.13), wymieniony w Anabolic Steroid Control Act of 2004
Status WADA Zabroniony przez cały czas (S1.1 anaboliczno-androgenne steroidy); substancja nieokreślona

Czym jest

4-Androstenodiol to 19-węglowy steroid z grupami hydroksylowymi (OH) przy węglach 3 i 17, obiema w położeniu β, oraz z wiązaniem podwójnym między węglami 4 i 5 pierścienia A (PubChem). Pod względem budowy sytuuje go to obok testosteronu i androstendionu:

Związek Nazwa chemiczna Grupa przy C3 Grupa przy C17
4-Androstenodiol (4-Andro) Androst-4-ene-3β,17β-diol Hydroksylowa Hydroksylowa
Testosteron 17β-hydroxyandrost-4-en-3-one Ketonowa Hydroksylowa
Androstendion (4-AD) Androst-4-en-3,17-dione Ketonowa Ketonowa
5-Androstenodiol Androst-5-ene-3β,17β-diol Hydroksylowa Hydroksylowa (zamiast tego wiązanie podwójne między C5 i C6)

Nazwy chemiczne w tabeli pochodzą z amerykańskiego wykazu III (21 CFR 1308.13).

Zamiana 3β-hydroksylu na grupę ketonową daje testosteron i dlatego 4-androstenodiol sprzedawano jako prekursor testosteronu. Przekształcanie 4-androstenodiolu w testosteron oraz powstawanie 4-androstenodiolu z DHEA wykazano w 1966 r. w tkance jądra szczura in vitro (Inaba & Nakao, Endocrinol Jpn 1966). Informacje o steroidach znajdujących się o jeden krok wcześniej w tym szlaku znajdziesz w artykule o DHEA.

Działa też bezpośrednio na receptor androgenowy. W ludzkich liniach komórkowych 4-androstenodiol wiązał pełnej długości receptor androgenowy z powinowactwem 30–70 nM i zachowywał się jak częściowy agonista: włączał geny reagujące na androgeny, ale też blokował nawet o 30% ekspresję PSA wywołaną przez DHT lub R1881 (Chen et al., J Steroid Biochem Mol Biol 2004). To wyniki z hodowli komórkowych; nie wiadomo, czy mają znaczenie przy dawkach, które stosowali ludzie.

Niejednoznaczność nazw

Sama nazwa „androstenodiol” jest niejednoznaczna, a nazwy suplementów nie były ujednolicone:

  • 4-androstenodiol i 5-androstenodiol to osobne związki, wymieniane oddzielnie zarówno przez DEA (amerykańską agencję ds. zwalczania narkotyków), jak i WADA. Przeglądy z tamtego okresu również traktowały je jako odrębne produkty „Andro” (Broeder, Can J Appl Physiol 2003).
  • „4-AD” zwykle oznacza androstendion, ale niektórzy sprzedawcy używali tej nazwy dla 4-androstenodiolu.
  • 1-Androstenodiol (1-Andro) to inny, syntetyczny steroid 5α z wiązaniem podwójnym przy węglu 1. Ma się on przekształcać w 1-testosteron, a nie w testosteron.

Jak działa w organizmie

Po podaniu doustnym większość 4-androstenodiolu ulega rozkładowi, zanim dotrze do krążenia. W badaniach wydalania z moczem u mężczyzn Uralets i Gillette stwierdzili, że efekt pierwszego przejścia w wątrobie szybko przekształcał doustny 4-androstenodiol (i androstendion) głównie w nieaktywne androsteron i etiocholanolon (J Anal Toxicol 1999). Ich ustalenia:

  • Steroidy w moczu (androsteron, etiocholanolon, pokrewne androstanodiole, testosteron i epitestosteron) wzrosły o jeden do dwóch rzędów wielkości, a po 24 h od dawki wróciły do normy.
  • Stosunek testosteronu do epitestosteronu (T/E). Testosteron rósł szybciej niż epitestosteron, więc przeciętny mężczyzna mógł przekroczyć obowiązujący wówczas próg 6:1 w teście antydopingowym.
  • Różnice etniczne. U mężczyzn z Azji Wschodniej żaden z tych dwóch związków nie zwiększał stężenia testosteronu w moczu ani stosunku T/E.
  • W porównaniu z androstendionem autorzy opisali 4-androstenodiol jako skuteczniejszy środek podnoszący poziom testosteronu, ze względu na inną drogę metabolizmu.

W przeglądanych tu badaniach nie podano okresu półtrwania w fazie eliminacji 4-androstenodiolu u ludzi.

Wykrywanie w sporcie

W moczu główną formą leku jest koniugat siarczanowy. Australijscy badacze zajmujący się antydopingiem zaproponowali dwa produkty rozpadu, androst-2,4-dien-17-on i androst-3,5-dien-17-on, jako markery przesiewowe stosowania 4-androstenodiolu. Podejrzane próbki potwierdza się następnie badaniem stosunku izotopów węgla (GC-C-IRMS), które odróżnia steroid syntetyczny od steroidu wytworzonego przez organizm (Cawley et al., Forensic Sci Int 2011).

Status regulacyjny

4-Androstenodiol nigdy nie został zatwierdzony jako lek. Był sprzedawany jako suplement diety, dopóki Kongres nie umieścił go wśród 59 wymienionych z nazwy steroidów anabolicznych w Anabolic Steroid Control Act of 2004. Ustawa weszła w życie 20 stycznia 2005 r., a dostosowujące przepisy DEA zauważają, że wiele z tych steroidów było wcześniej sprzedawanych jako suplementy diety (DEA final rule, Fed Regist 2005). Obecnie figuruje z nazwy w wykazie III (Schedule III) jako „4-androstenediol (3β,17β-dihydroxy-androst-4-ene)” (21 CFR 1308.13).

Lista zabronionych substancji i metod WADA na 2026 r. wymienia 4-androstenodiol (androst-4-ene-3β,17β-diol) w kategorii S1.1 anaboliczno-androgenne steroidy, zabronione przez cały czas, gdy są podawane z zewnątrz (WADA 2026 Prohibited List).

Co pokazują badania

Jedyne badanie wprost dotyczące związku 4-enowego

W randomizowanym, podwójnie zaślepionym, kontrolowanym placebo badaniu z przeplotem 8 młodych mężczyzn (średni wiek 23,8 roku) przyjęło pojedyncze doustne dawki 200 mg 4-androstenodiolu, androstendionu i placebo, w odstępie tygodnia. Krew pobierano przez 90 minut (Earnest et al., Eur J Appl Physiol 2000):

Średnie pole pod krzywą (AUC) w ciągu 90 min Placebo 4-Androstenodiol 200 mg Androstendion 200 mg
Androstendion w surowicy (nmol/L) 484 900 2177
Testosteron całkowity (nmol/L) 1418,5 1602,9 1632,5
Testosteron wolny (pmol/L) 4974,6 5632,0 6114,0

Androstendion zwiększył stężenie testosteronu całkowitego powyżej poziomu w grupie placebo (p poniżej 0,05). Wyniki dla 4-androstenodiolu nie różniły się istotnie od wyników dla androstendionu, ale w streszczeniu nie podano bezpośredniego porównania 4-androstenodiolu z placebo. Związek między prekursorem a testosteronem w czasie był słabszy dla 4-androstenodiolu (r = 0,69, nieistotny statystycznie) niż dla androstendionu (r = 0,91). Autorzy stwierdzili jedynie, że 4-androstenodiol „być może” podnosi poziom testosteronu. W badaniu nie mierzono estrogenów, mięśni, siły ani żadnych długoterminowych wyników.

Badania „androstenodiolu”, w których nie podano izomeru

Kilka większych badań z tego samego okresu testowało produkt nazywany „androstenodiolem”. W ich streszczeniach nie podano, czy był to izomer 4-enowy, czy 5-enowy, a nie mogliśmy sprawdzić pełnych tekstów. Podsumowujemy je tutaj, ponieważ stanowią główne dane z badań kontrolowanych dotyczące suplementów androstenodiolu, ale nie należy ich traktować jako potwierdzonych danych o 4-androstenodiolu.

Badanie Projekt Dawka androstenodiolu Główne wyniki hormonalne Wyniki treningowe
Broeder et al., Arch Intern Med 2000 (Andro Project) Podwójnie zaślepione badanie randomizowane (RCT), 50 mężczyzn w wieku 35–65 lat, z intensywnym treningiem oporowym 200 mg/dobę doustnie przez 12 tygodni Estron i estradiol wzrosły w grupach androstenodiolu i androstendionu Brak dodatkowego przyrostu siły ani zmian składu ciała w porównaniu z placebo
Brown et al., J Am Coll Nutr 2001 Badanie randomizowane (RCT), 55 mężczyzn w wieku 30–58 lat 300 mg/dobę wraz z wyciągami ziołowymi, 28 dni Testosteron całkowity bez zmian; testosteron wolny +37%, androstendion +174%, DHT +57%, estradiol +86% Nie badano
Brown et al., J Appl Physiol 2002 Badanie podwójnie zaślepione z przeplotem, 8 wytrenowanych młodych mężczyzn Pojedyncza tabletka podjęzykowa z cyklodekstryną, 20 mg Testosteron całkowity osiągnął szczyt 47,9 nmol/L po 60 min (wartość wyjściowa 25,6); estradiol również wzrósł Nie badano
Brown & McKenzie, Eur J Appl Physiol 2006 Badanie podwójnie zaślepione z przeplotem, 6 wytrenowanych młodych mężczyzn Pojedyncza dawka podjęzykowa (21,4 mg) Testosteron całkowity około +115% po 60 min, powrót do wartości wyjściowej po 240 min; estradiol wyższy o około 45% po 120 min, powrót do wartości wyjściowej po 720 min Pojedyncza sesja ćwiczeń nie zmieniła odpowiedzi

Z tych badań wyraźnie wynikają dwa wzorce. Dawki doustne dawały niewielkie lub żadne trwałe wzrosty testosteronu całkowitego, ale stałe wzrosty estrogenów. Postać podjęzykowa, która częściowo omija wątrobę, podnosiła testosteron gwałtownie, ale tylko na kilka godzin. W badaniu z kombinacją ziołową dodatek palmy sabałowej, chryzyny i innych wyciągów nie zapobiegł wzrostowi estradiolu i DHT.

Mięśnie i wydolność

Żadne badanie, w którym wyraźnie stosowano 4-androstenodiol, nie mierzyło masy mięśniowej ani siły. Przeglądy badań nad prohormonami uznały, że doustny androstendion i androstenodiol w badanych dawkach (300 mg/dobę lub mniej, przez maksymalnie 12 tygodni) nie poprawiały składu ciała ani wydolności (Ziegenfuss et al., Can J Appl Physiol 2002; Brown et al., Med Sci Sports Exerc 2006).

Działania niepożądane i ryzyko

Brak długoterminowych danych o bezpieczeństwie 4-androstenodiolu. Opisane poniżej zagrożenia pochodzą z przedstawionych wyżej badań androstenodiolu, z uwzględnieniem wspomnianego zastrzeżenia dotyczącego izomeru, oraz z cech całej klasy.

Wzrost estrogenów

Estrogeny wzrastały we wszystkich badaniach androstenodiolu, w których je mierzono: estradiol o 86% w ciągu 4 tygodni w badaniu z kombinacją ziołową (Brown et al., 2001) oraz estron i estradiol w trwającym 12 tygodni Andro Project (Broeder et al., 2000). Autorzy przeglądów wskazali ten wzorzec jako powód do niepokoju przy długotrwałym stosowaniu (Broeder, 2003).

Lipidy we krwi

  • Cholesterol HDL („dobry” cholesterol) obniżył się o 0,14 mmol/L (około 5 mg/dL) w ciągu 4 tygodni po zastosowaniu produktu androstenodiolu z wyciągami ziołowymi (Brown et al., 2001).
  • Andro Project: zarówno androstenodiol, jak i androstendion pogorszyły HDL oraz szacowane ryzyko choroby wieńcowej (wzrost o 6,5%). Złożony wskaźnik lipidowy wzrósł o 5,2% przy androstenodiolu, a w grupie placebo spadł o 12,3% (Broeder et al., 2000).

Zahamowanie wydzielania hormonów i testy antydopingowe

W Andro Project hormon luteinizujący (LH, sygnał z przysadki napędzający produkcję testosteronu) był podczas leczenia niższy o 18–33%. Streszczenie podaje to przy wyjaśnianiu, dlaczego testosteron w grupie androstendionu wrócił do wartości wyjściowych, i wymienia obniżenie własnej produkcji testosteronu w organizmie jako jeden ze skutków badanych prekursorów (Broeder et al., 2000). Nie podaje oddzielnych wartości LH dla grupy androstenodiolu. Ponieważ doustny 4-androstenodiol może u wielu mężczyzn podnieść stosunek T/E w moczu powyżej progu antydopingowego, sportowiec stosujący go może uzyskać wynik dodatni (Uralets & Gillette, 1999).

Niewiadome

  • Brak danych dotyczących okresu półtrwania, zależności dawka–odpowiedź i długotrwałego stosowania u ludzi dla związku 4-enowego.
  • Nie badano działania u kobiet.
  • Produkty sprzedawane jako „androstenodiol” nie zawsze podawały izomer, więc nie można zakładać, co zawierał dany produkt, na podstawie jego nazwy.

Najważniejsze informacje

  • Jeden krok od testosteronu. 4-Androstenodiol różni się od testosteronu tylko przy węglu 3 i był sprzedawany jako suplement podnoszący poziom testosteronu.
  • Bardzo mało bezpośrednich danych z badań u ludzi. Jedyne badanie kontrolowane, które wymienia związek 4-enowy i mierzy hormony we krwi, podało 8 mężczyznom pojedynczą dawkę 200 mg i obserwowało ich przez 90 minut.
  • W większości rozkładany przez wątrobę. Dawki doustne były w dużej mierze przekształcane w nieaktywne metabolity, a zmiany steroidów w moczu wracały do normy po 24 h.
  • Estrogeny i lipidy, nie mięśnie. W badaniach androstenodiolu (bez podania izomeru) stwierdzono wzrost estrogenów i spadek HDL oraz brak dodatkowej siły lub masy mięśniowej przy treningu.
  • Kontrolowany i zakazany. Od 20 stycznia 2005 r. znajduje się w USA w wykazie III (Schedule III), a WADA zabrania go przez cały czas.

Źródła

  1. Uralets VP, Gillette PA. Over-the-counter anabolic steroids 4-androsten-3,17-dione; 4-androsten-3beta,17beta-diol; and 19-nor-4-androsten-3,17-dione: excretion studies in men. J Anal Toxicol. 1999;23(5):357–366. PubMed.
  2. National Center for Biotechnology Information. 4-Androstenediol (CID 136297). PubChem. PubChem.
  3. Code of Federal Regulations. 21 CFR 1308.13, Schedule III. 21 CFR 1308.13.
  4. Inaba M, Nakao T. Conversion of 4-androstenediol and 5-androstenediol to testosterone, and conversion of dehydroepiandrosterone to 4-androstenediol by rat testis in vitro. Endocrinol Jpn. 1966;13(2):160–172. PubMed.
  5. Chen F, Knecht K, Leu C, et al. Partial agonist/antagonist properties of androstenedione and 4-androsten-3beta,17beta-diol. J Steroid Biochem Mol Biol. 2004;91(4-5):247–257. PubMed.
  6. Broeder CE. Oral andro-related prohormone supplementation: do the potential risks outweigh the benefits? Can J Appl Physiol. 2003;28(1):102–116. PubMed.
  7. Cawley AT, Trout GJ, Kazlauskas R, George AV. The potential of urinary androstdiene markers to identify 4-androstenediol (4-ADIOL) administration in athletes. Forensic Sci Int. 2011;208(1-3):129–138. PubMed.
  8. Drug Enforcement Administration. Implementation of the Anabolic Steroid Control Act of 2004. Final rule. Federal Register. December 16, 2005;70(241):74653–74658 (FR Doc 05-23907). govinfo.
  9. World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List. In effect from January 1, 2026. WADA 2026 Prohibited List.
  10. Earnest CP, Olson MA, Broeder CE, Breuel KF, Beckham SG. In vivo 4-androstene-3,17-dione and 4-androstene-3 beta,17 beta-diol supplementation in young men. Eur J Appl Physiol. 2000;81(3):229–232. PubMed.
  11. Broeder CE, Quindry J, Brittingham K, et al. The Andro Project: physiological and hormonal influences of androstenedione supplementation in men 35 to 65 years old participating in a high-intensity resistance training program. Arch Intern Med. 2000;160(20):3093–3104. PubMed.
  12. Brown GA, Vukovich MD, Martini ER, et al. Endocrine and lipid responses to chronic androstenediol-herbal supplementation in 30 to 58 year old men. J Am Coll Nutr. 2001;20(5):520–528. PubMed.
  13. Brown GA, Martini ER, Roberts BS, et al. Acute hormonal response to sublingual androstenediol intake in young men. J Appl Physiol. 2002;92(1):142–146. PubMed.
  14. Brown GA, McKenzie D. Acute resistance exercise does not change the hormonal response to sublingual androstenediol intake. Eur J Appl Physiol. 2006;97(4):404–412. PubMed.
  15. Ziegenfuss TN, Berardi JM, Lowery LM. Effects of prohormone supplementation in humans: a review. Can J Appl Physiol. 2002;27(6):628–646. PubMed.
  16. Brown GA, Vukovich M, King DS. Testosterone prohormone supplements. Med Sci Sports Exerc. 2006;38(8):1451–1461. PubMed.