Peptydy i hormon wzrostu

CJC-1295 no DAC

Zaktualizowano · 19 źródeł

„CJC-1295 no DAC” to nazwa rynkowa syntetycznego peptydu zbudowanego z aktywnego, 29-aminokwasowego fragmentu hormonu uwalniającego hormon wzrostu (GHRH), czyli hormonu podwzgórza, który nakazuje przysadce uwolnienie hormonu wzrostu (GH). W tym fragmencie podstawiono cztery aminokwasy, co czyni peptyd bardziej odpornym na enzymy krwi niszczące naturalny GHRH (Dominikowski et al., Front Endocrinol 2026). Laboratoria kontroli dopingu i sprzedawcy nazywają tę samą cząsteczkę także „zmodyfikowanym GRF (1-29)” lub „Mod GRF 1-29”; jest ona opisana osobno w tej bibliotece jako MOD-GRF (1-29).

Nazewnictwo jest naprawdę mylące. W pracy, która wprowadziła ten związek, „CJC-1295” oznaczało wersję z kompleksem powinowactwa do leku (DAC, drug affinity complex), czyli grupą chemiczną wiążącą peptyd z albuminą we krwi (Jetté et al., Endocrinology 2005) i wydłużającą jego okres półtrwania u zdrowych dorosłych do szacunkowo 5,8–8,1 dnia (Teichman et al., JCEM 2006). To, co sprzedaje się jako „no DAC”, to ten sam szkielet peptydowy bez tej grupy wiążącej albuminę, więc zachowuje się jak krótko działający analog GHRH.

Najważniejszy fakt: nie opublikowano żadnego kontrolowanego badania peptydu no-DAC u ludzi i nigdy nie został on zatwierdzony jako lek. Przegląd peptydów osi GH z 2026 r. doszedł do wniosku, że ten związek „pozostaje w zasadzie niescharakteryzowany w recenzowanym piśmiennictwie dotyczącym ludzi”, a opisywane jego działania są ekstrapolowane z pokrewnych cząsteczek (Dominikowski et al., 2026).

Ta strona podsumowuje to, o czym informuje opublikowane piśmiennictwo z zakresu chemii, kontroli dopingu i regulacji. Służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie jest poradą medyczną.

Właściwość Szczegóły
Klasa Syntetyczny analog GHRH (czynnik uwalniający hormon wzrostu)
Inne nazwy Zmodyfikowany GRF (1-29), Mod GRF 1-29; w kilku pracach o kontroli dopingu oznaczany także po prostu jako „CJC-1295”
Mechanizm Wiąże się z receptorem GHRH na komórkach somatotropowych przysadki, które następnie uwalniają GH
Droga podania Nieustalona; żadne opublikowane badanie tego peptydu u ludzi nie podaje drogi podania
Badania u ludzi Brak opublikowanych dla tego peptydu; opublikowane badania dotyczą wyłącznie wersji z DAC i pokrewnych zatwierdzonych leków
Okres półtrwania Nie mierzono u ludzi; niezmodyfikowany fragment macierzysty znika z osocza w ciągu minut
Status zatwierdzenia Nigdy niezatwierdzony przez FDA (amerykańską Agencję Żywności i Leków) ani EMA; nie istnieje amerykańska charakterystyka produktu (prescribing information)
Sporządzanie leków recepturowych (FDA) Wymieniony przez FDA wśród substancji farmaceutycznych luzem (bulk drug substances), które mogą stwarzać poważne zagrożenia dla bezpieczeństwa (wniosek później wycofano)
Status WADA Zabroniony przez cały czas zgodnie z S2.2.4, GHRH i jego analogi

Czym jest

Naturalny ludzki GHRH ma 44 aminokwasy, ale jego pierwsze 29 reszt niesie praktycznie całą aktywność hormonu. Ten amidowany fragment złożony z 29 reszt sam jest lekiem: sermoreliną, sprzedawaną niegdyś jako Geref (Knoop et al., Anal Bioanal Chem 2016; Esposito et al., Adv Drug Deliv Rev 2003). CJC-1295 no DAC to ten sam fragment, w którym cztery aminokwasy zamieniono na inne.

Naturalny GHRH jako lek ograniczają dwa problemy, a podstawienia rozwiązują pierwszy z nich:

  • Rozszczepienie enzymatyczne. Enzym osocza, dipeptydylopeptydaza IV (DPP-IV), odcina od GHRH dwa pierwsze aminokwasy, a powstały fragment ma mniej niż jedną tysięczną aktywności biologicznej cząsteczki macierzystej. Po dożylnym podaniu GHRH zdrowym ochotnikom produkt rozszczepienia pojawił się w osoczu w ciągu jednej minuty, a okres półtrwania nienaruszonego hormonu wynosił 6,8 minuty (Frohman et al., J Clin Invest 1986). Zastąpienie drugiego aminokwasu jego lustrzaną formą (D) blokuje to cięcie. U 10 zdrowych mężczyzn otrzymujących stałe wlewy ta jedna zmiana zmniejszyła klirens metaboliczny mniej więcej o połowę, z 39,7 do 21 mL/kg/min, i wydłużyła czas połowicznego zaniku z 4,3 do 6,7 minuty (Soule et al., JCEM 1994).
  • Szybki klirens nerkowy. Nawet chroniony przed DPP-IV, tak mały peptyd jest szybko odfiltrowywany; okres półtrwania niezmodyfikowanego fragmentu w osoczu u ludzi wynosi około 10–20 minut (Esposito et al., 2003). Podstawienia tego nie rozwiązują, dlatego dłużej działające wersje przyłączają peptyd do albuminy (podejście DAC) lub do glikolu polietylenowego.

Cztery podstawienia dają więc odporność na jeden enzym, a nie długi czas działania. Żadna publikacja nie mierzy, jak długo peptyd no-DAC faktycznie utrzymuje się u ludzi.

Jak łączą się pokrewne nazwy

ConjuChem, montrealska firma stojąca za tą cząsteczką, wzięła peptyd GRF(1-29) z czterema podstawieniami i dodała grupę wiążącą się kowalencyjnie z albuminą po wstrzyknięciu. Ten koniugat wiążący albuminę twórca nazwał CJC-1295, a późniejsze prace nazywają go „CJC-1295 z DAC” (Jetté et al., 2005).

Od tamtej pory sposób używania nazw się zmienił:

  • Preparat zajęty w Norwegii w 2009 r. i sprzedawany jako „CJC-1295” okazał się w spektrometrii mas zawierać amidowany peptyd o 29 aminokwasach, a nie koniugat wiążący albuminę (Henninge et al., Drug Test Anal 2010).
  • W pracach metodycznych dotyczących antydopingu „CJC-1295” rutynowo oznacza peptyd niekoniugowany, a koniugat jest nazywany w pełni „CJC-1295 z kompleksem powinowactwa do leku” (Knoop et al., 2016; Memdouh et al., Drug Test Anal 2021).
  • Duńscy chemicy sądowi analizujący zajęte proszki nazwali ten sam peptyd „zmodyfikowanym czynnikiem uwalniającym hormon wzrostu (modified GRF 1-29)” (Gajda et al., Drug Test Anal 2019).
  • Przegląd kliniczny z 2026 r. wymienia ten związek jako „CJC-1295 (bez DAC) (Mod GRF 1-29/Mod GHRH 1-29)”, traktując wszystkie trzy nazwy jako jedną pozycję (Dominikowski et al., 2026).
Nazwa Związek z tą stroną Status
MOD-GRF (1-29) Zwykle ta sama cząsteczka pod inną nazwą handlową Nigdy niezatwierdzony
CJC-1295 z DAC Ten sam szkielet peptydowy plus grupa wiążąca albuminę; szacowany okres półtrwania 5,8–8,1 dnia u zdrowych dorosłych Nigdy niezatwierdzony; prace rozwojowe przerwano
Sermorelina Niezmodyfikowany fragment GHRH(1-29), bez podstawień Zatwierdzona przez FDA jako Geref (NDA 020443, 1997); produkcję zakończono
Tesamorelina GHRH(1-44) z dodaną grupą kwasu tłuszczowego na jednym końcu Zatwierdzona przez FDA jako Egrifta, 2010
Ipamorelina, GHRP-2, GHRP-6 Nie są analogami GHRH; działają natomiast na receptor greliny Nigdy niezatwierdzone

Ponieważ sermorelina i tesamorelina były zatwierdzonymi lekami, mają charakterystyki produktu, dane z badań i znane profile bezpieczeństwa. Peptyd no-DAC nie ma żadnego z nich, a ustaleń dotyczących zatwierdzonych analogów nie można zakładać także dla niego.

Co pokazują badania

Dotyczące tego peptydu

Nic u ludzi. Przegląd z 2026 r., który systematycznie skatalogował peptydy osi GH, nie znalazł żadnych recenzowanych badań CJC-1295 bez DAC u ludzi: brak opublikowanej drogi podania, brak okresu półtrwania u ludzi, brak danych o skuteczności i brak danych o bezpieczeństwie (Dominikowski et al., 2026). Twierdzenia, że wywołuje bardziej „fizjologiczne” impulsy GH lub zmienia skład ciała, wynikają z ekstrapolacji z GHRH(1-29) i ze źródeł nieakademickich, a nie z badań samego peptydu.

Niekoniugowany peptyd podawano zwierzętom w pracy analitycznej. Gdy 0,1 mg wstrzyknięto dożylnie szczurom Wistar, nienaruszony peptyd był nadal wykrywalny w osoczu po 8 godzinach, w ostatnim punkcie pobierania próbek; sermorelinę natomiast wykrywano tylko po 2 godzinach. Autorzy zaznaczyli, że były to wyłącznie jakościowe wyniki wykrywania, bez interpretacji farmakokinetycznej, a praca dotyczyła szczurów, nie ludzi (Knoop et al., 2016).

O wersji z DAC, dla kontrastu

Koniugat wiążący albuminę wprowadzono do badań klinicznych. W dwóch randomizowanych, kontrolowanych placebo, podwójnie zaślepionych badaniach ze zwiększaniem dawki u zdrowych dorosłych w wieku 21–61 lat pojedyncze wstrzyknięcie podskórne zwiększało średnie stężenie GH w osoczu 2- do 10-krotnie przez 6 dni lub dłużej, a IGF-I 1,5- do 3-krotnie przez 9–11 dni, przy szacowanym okresie półtrwania 5,8–8,1 dnia i bez zgłoszonych poważnych reakcji niepożądanych (Teichman et al., JCEM 2006). W osobnym badaniu u zdrowych mężczyzn w wieku 20–40 lat pobierano próbki GH co 20 minut przez noc, tydzień po pojedynczym wstrzyknięciu, i stwierdzono, że najniższe stężenia GH (trough) były zwiększone około 7,5-krotnie (p poniżej 0,0001), średnie GH o 46% (p poniżej 0,01), a IGF-I o 45% (p poniżej 0,001), przy niezmienionej częstości i amplitudzie impulsów (Ionescu and Frohman, JCEM 2006).

Wyniki te opisują koniugat w testowanych dawkach, a nie peptyd no-DAC. Koniugat nigdy nie został zatwierdzony, a prace nad nim nie były kontynuowane.

O twierdzeniu o „bardziej naturalnych impulsach”. Argument zwykle podnoszony na rzecz wersji no-DAC brzmi, że krótko działający analog GHRH lepiej zachowuje naturalną pulsacyjność GH niż długo działający. Jedyne badanie u ludzi, które bezpośrednio mierzyło pulsacyjność GH, testowało długo działający koniugat DAC i wykazało zachowanie częstości i amplitudy impulsów. Żadne opublikowane badanie u ludzi nie porównało pulsacyjności między tymi dwiema wersjami.

Działania niepożądane i ryzyko

Nie istnieją dane o bezpieczeństwie tego konkretnego peptydu u ludzi, więc poniższe ryzyka pochodzą od organów regulacyjnych, z pokrewnych zatwierdzonych leków GHRH i z całej klasy.

Co powiedziała FDA

FDA umieściła CJC-1295 w kategorii 2 swojego przeglądu substancji farmaceutycznych luzem (bulk drug substances), czyli na liście substancji, które „mogą stwarzać poważne zagrożenia dla bezpieczeństwa” w lekach sporządzanych recepturowo (compounding). Wskazane przez FDA obawy dotyczyły ryzyka immunogenności przy niektórych drogach podania, złożoności związanej z zanieczyszczeniami pochodzącymi od peptydu i charakterystyką substancji czynnej, ograniczonych danych klinicznych oraz poważnych zdarzeń niepożądanych, które FDA zidentyfikowała dla CJC-1295, w tym przyspieszonej czynności serca i ogólnoustrojowej reakcji rozszerzającej naczynia (FDA, substancje luzem, kategoria 2). Wniosek o CJC-1295 został następnie wycofany przez wnioskodawcę, więc figuruje w tabeli wycofanych wniosków FDA; tak czy inaczej nie istnieje żaden zatwierdzony przez FDA ani zaakceptowany przez FDA produkt recepturowy zawierający tę substancję.

Obawy dotyczące całej klasy

  • Zwiększenie GH i IGF-I. Wszystko, co zwiększa GH, zwiększa dalej IGF-I. Przegląd z 2026 r. wskazuje mitogenną sygnalizację GH/IGF-I jako teoretyczne zagrożenie onkologiczne w całej tej klasie, zaznaczając jednocześnie, że nie ma ustalonego klinicznego sygnału rakotwórczego (Dominikowski et al., 2026).
  • Tolerancja glukozy. GH działa antagonistycznie do insuliny. W badaniu długo działającego pegylowanego GHRH u zdrowych osób starszych wielokrotne dawkowanie powodowało pewne pogorszenie tolerancji glukozy, a reakcje w miejscu wstrzyknięcia występowały częściej niż po placebo (Munafo et al., Eur J Endocrinol 2005).
  • Immunogenność. Powstawanie przeciwciał jest standardową obawą w przypadku wstrzykiwanych analogów peptydowych i jednym z ryzyk wskazanych przez FDA dla recepturowego CJC-1295. W wymienionym wyżej badaniu PEG-GHRH nie wykryto przeciwciał anty-GHRH, ale dotyczyło ono innej cząsteczki.
  • Niewiadome niewiadome. Bez opublikowanego badania u ludzi nie ma systematycznego zapisu zdarzeń niepożądanych, dawki, przy której wykazano bezpieczeństwo, ani informacji o długotrwałym stosowaniu.

Jakość produktów

Peptydy sprzedawane pod tymi nazwami nie są wytwarzane według standardów farmaceutycznych, a analizy zajętego materiału wielokrotnie wykazują błędną deklarowaną tożsamość lub niedoskonałą chemię:

  • Wszystkie duńskie zatrzymania celne proszków sekretagogów GH, w tym materiału zidentyfikowanego jako zmodyfikowany GRF 1-29, zawierały dodatkową glicynę dołączoną na jednym końcu peptydu w porównaniu ze wzorcami referencyjnymi (Gajda et al., 2019).
  • W skonfiskowanym produkcie sprzedawanym jako analog GHRH stwierdzono zmodyfikowany wariant GHRH o 44 aminokwasach z niepełną amidacją na jednym końcu, co autorzy opisali jako ujawnienie niskiej jakości farmaceutycznej preparatu i zagrożenie dla zdrowia publicznego (Esposito et al., Drug Test Anal 2014).
  • Norweski przypadek z 2009 r. pokazał, że fiolka z etykietą „CJC-1295” nie musi zawierać cząsteczki, którą ta nazwa pierwotnie opisywała (Henninge et al., 2010).

Status prawny i antydopingowy

W USA ten peptyd nie jest substancją kontrolowaną; wykaz steroidów anabolicznych w 21 CFR 1308.13 nie wymienia analogów GHRH. Jest natomiast niezatwierdzonym nowym lekiem: nie ma produktu zatwierdzonego przez FDA, który by go zawierał, a FDA wskazała go jako zagrożenie dla bezpieczeństwa w sporządzaniu leków recepturowych (compounding).

W sporcie jest zakazany. Lista zabronionych substancji i metod WADA na 2026 r. zakazuje czynników uwalniających hormon wzrostu przez cały czas, w zawodach i poza nimi, w sekcji S2.2.4, i wymienia GHRH oraz jego analogi, podając CJC-1295 jako przykład obok CJC-1293, sermoreliny i tesamoreliny. Sformułowanie „w tym, ale nie wyłącznie” oznacza, że alternatywne nazwy handlowe nie wyłączają cząsteczki spod zakazu.

Wykrywalność się poprawiła. Akredytowane przez WADA laboratoria opublikowały zwalidowane metody identyfikujące nienaruszony peptyd w osoczu poniżej 50 pg/mL (Knoop et al., 2016) oraz w moczu przy wartości 1 ng/mL lub niższej, czyli wymaganym przez WADA limicie wydajności (required performance limit) (Memdouh et al., 2021; Uçaktürk and Nemutlu, J Pharm Biomed Anal 2026). Ponieważ podstawienie w pozycji 2 blokuje rozszczepienie niszczące sermorelinę, nienaruszony peptyd utrzymuje się w próbkach dłużej niż sermorelina, przez co łatwiej go wykryć z tych dwóch (Knoop et al., 2016).

Najważniejsze informacje

  • Jedna cząsteczka, kilka nazw. „CJC-1295 no DAC”, „zmodyfikowany GRF (1-29)” i „Mod GRF 1-29” zazwyczaj odnoszą się do tego samego peptydu GHRH(1-29) z czterema podstawieniami. Pierwotne CJC-1295 z piśmiennictwa z 2005 r. było wersją wiążącą albuminę.
  • Brak dowodów u ludzi. Przegląd z 2026 r. nie znalazł żadnych recenzowanych badań tego peptydu u ludzi: brak ustalonej drogi podania, brak zmierzonego okresu półtrwania, brak danych o skuteczności, brak danych o bezpieczeństwie.
  • Dane z badań dotyczą pokrewnych cząsteczek. Opublikowane wyniki u ludzi pochodzą od koniugatu DAC oraz od zatwierdzonych leków, sermoreliny i tesamoreliny, i nie można zakładać, że przenoszą się na ten peptyd.
  • Podstawienia dają odporność na enzym, a nie długi czas działania. Zablokowanie rozszczepienia przez DPP-IV mniej więcej o połowę zmniejszyło klirens peptydu macierzystego u zdrowych mężczyzn, ale małe peptydy nadal są usuwane przez nerki w ciągu minut.
  • FDA wskazała go jako problematyczny. FDA umieściła CJC-1295 wśród substancji luzem, które mogą stwarzać poważne zagrożenia dla bezpieczeństwa, powołując się na ograniczone dane kliniczne i poważne zdarzenia niepożądane, w tym przyspieszoną czynność serca i ogólnoustrojową reakcję rozszerzającą naczynia.
  • Zabroniony w sporcie i wykrywalny. Zakazany przez cały czas zgodnie z WADA S2.2.4, a zwalidowane metody laboratoryjne osiągają obecnie granice poniżej nanograma na mililitr.

Źródła

  1. Jetté L, Léger R, Thibaudeau K, et al. Human growth hormone-releasing factor (hGRF)1-29-albumin bioconjugates activate the GRF receptor on the anterior pituitary in rats: identification of CJC-1295 as a long-lasting GRF analog. Endocrinology. 2005;146(7):3052–3058. PubMed.
  2. Teichman SL, Neale A, Lawrence B, Gagnon C, Castaigne JP, Frohman LA. Prolonged stimulation of growth hormone (GH) and insulin-like growth factor I secretion by CJC-1295, a long-acting analog of GH-releasing hormone, in healthy adults. J Clin Endocrinol Metab. 2006;91(3):799–805. PubMed.
  3. Ionescu M, Frohman LA. Pulsatile secretion of growth hormone (GH) persists during continuous stimulation by CJC-1295, a long-acting GH-releasing hormone analog. J Clin Endocrinol Metab. 2006;91(12):4792–4797. PubMed.
  4. Dominikowski A, Rękoś Z, Olejarz M, Szczepanek-Parulska E, et al. The emerging landscape of performance-enhancing peptides modulating GH-IGF1 axis: bridging the gap between clinical evidence and patient self-administration. Front Endocrinol (Lausanne). 2026;17:1822475. PubMed.
  5. Knoop A, Thomas A, Fichant E, Delahaut P, et al. Qualitative identification of growth hormone-releasing hormones in human plasma by means of immunoaffinity purification and LC-HRMS/MS. Anal Bioanal Chem. 2016;408(12):3145–3153. PubMed; PMC.
  6. Memdouh S, Gavrilović I, Ng K, Cowan D, Abbate V. Advances in the detection of growth hormone releasing hormone synthetic analogs. Drug Test Anal. 2021;13(11–12):1871–1887. PubMed.
  7. Henninge J, Pepaj M, Hullstein I, Hemmersbach P. Identification of CJC-1295, a growth-hormone-releasing peptide, in an unknown pharmaceutical preparation. Drug Test Anal. 2010;2(11–12):647–650. PubMed.
  8. Gajda PM, Holm NB, Hoej LJ, Rasmussen BS, et al. Glycine-modified growth hormone secretagogues identified in seized doping material. Drug Test Anal. 2019;11(2):350–354. PubMed.
  9. Esposito S, Deventer K, Van Eenoo P. Identification of the growth hormone-releasing hormone analogue [Pro1, Val14]-hGHRH with an incomplete C-term amidation in a confiscated product. Drug Test Anal. 2014;6(11–12):1155–1159. PubMed.
  10. Frohman LA, Downs TR, Williams TC, Heimer EP, et al. Rapid enzymatic degradation of growth hormone-releasing hormone by plasma in vitro and in vivo to a biologically inactive product cleaved at the NH2 terminus. J Clin Invest. 1986;78(4):906–913. PubMed.
  11. Soule S, King JA, Millar RP. Incorporation of D-Ala2 in growth hormone-releasing hormone-(1-29)-NH2 increases the half-life and decreases metabolic clearance in normal men. J Clin Endocrinol Metab. 1994;79(4):1208–1211. PubMed.
  12. Esposito P, Barbero L, Caccia P, et al. PEGylation of growth hormone-releasing hormone (GRF) analogues. Adv Drug Deliv Rev. 2003;55(10):1279–1291. PubMed.
  13. Munafo A, Nguyen TX, Papasouliotis O, Lécuelle H, Priestley A, Thorner MO. Polyethylene glycol-conjugated growth hormone-releasing hormone is long acting and stimulates GH in healthy young and elderly subjects. Eur J Endocrinol. 2005;153(2):249–256. PubMed.
  14. Uçaktürk E, Nemutlu E. Analysis of growth hormone releasing hormone and its analogs in urine using nano liquid chromatography coupled with quadrupole/orbitrap mass spectrometry. J Pharm Biomed Anal. 2026;268:117207. PubMed.
  15. Food and Drug Administration. Certain bulk drug substances for use in compounding may present significant safety risks (category 2 under the interim policies). FDA.
  16. Food and Drug Administration. Drugs@FDA: Geref (sermorelin acetate), NDA 020443, zatwierdzony 26 września 1997 r., obecnie wycofany z produkcji. Drugs@FDA.
  17. Food and Drug Administration. Drugs@FDA: Egrifta (tesamorelin), BLA 022505, zatwierdzony 10 listopada 2010 r. Drugs@FDA.
  18. World Anti-Doping Agency. 2026 Prohibited List, sekcja S2.2.4 (czynniki uwalniające hormon wzrostu), obowiązująca od 1 stycznia 2026 r. Lista zabronionych substancji i metod WADA na 2026 r..
  19. Drug Enforcement Administration. Schedule III controlled substances, 21 CFR 1308.13. 21 CFR 1308.13.