Tauryna (kwas 2-aminoetanosulfonowy) to niewielki związek zawierający siarkę, będący naturalnym składnikiem organizmu oraz ludzkiej diety. Często nazywa się ją aminokwasem, jednak nie jest wykorzystywana do budowy białek. Organizm wytwarza pewną ilość tauryny z metioniny i cysteiny, a pozostała część pochodzi z produktów pochodzenia zwierzęcego. Najbardziej znana jest jako składnik napojów energetyzujących oraz jako samodzielny suplement reklamowany pod kątem wytrzymałości, regeneracji, a od 2023 r. również „długowieczności”.
Najważniejszy fakt dotyczący twierdzeń o długowieczności jest następujący: w pracy opublikowanej w 2023 r. w czasopiśmie Science doniesiono, że suplementacja tauryną wydłużyła życie myszy i poprawiła wskaźniki zdrowotne u małp, jednak w żadnym badaniu z udziałem ludzi nie oceniano wpływu tauryny na starzenie się. Dwa późniejsze badania u ludzi wykazały, że stężenie tauryny we krwi u człowieka nie spada wraz z wiekiem. U ludzi najlepiej udokumentowane efekty są umiarkowane: niewielka korzyść w zakresie wydolności wytrzymałościowej oraz niewielkie obniżenie ciśnienia tętniczego, stężenia glukozy we krwi i triglicerydów w metaanalizach krótkotrwałych badań.
Ta strona podsumowuje dane z badań klinicznych, metaanaliz oraz raportów Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA). Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.
| Właściwość | Szczegóły |
|---|---|
| Klasa | Kwas aminosulfonowy zawierający siarkę; niewbudowywany w białka |
| Źródła | Wytwarzana w organizmie z metioniny i cysteiny; spożywana z pokarmami pochodzenia zwierzęcego; nieobecna w diecie wegańskiej |
| Droga podania | Doustna (suplementy, napoje energetyzujące, żywność) |
| Badane dawki w próbach klinicznych | 0,5–6 g/dzień w badaniach objętych metaanalizami; 9–12 g/dzień w badaniu dotyczącym zespołu MELAS |
| Okres półtrwania (doustnie, 4 g) | 1,0 ± 0,3 h; szczyt po 1,5 h (Ghandforoush-Sattari 2010) |
| Zawartość w napojach energetyzujących (założenie EFSA) | 4000 mg/L w puszce 250 mL |
| Stanowisko EFSA | Narażenie wynikające ze spożycia napojów energetyzujących „nie budzi obaw dotyczących bezpieczeństwa” (2009) |
| Zatwierdzenie jako lek | Zatwierdzona w Japonii od 2019 r. w zapobieganiu epizodom udaropodobnym w zespole MELAS |
| Status WADA | Niewymieniona na Liście Substancji i Metod Zabronionych WADA na rok 2026 |
Czym jest
Wzór chemiczny tauryny to dwuwęglowy łańcuch z grupą aminową na jednym końcu i grupą sulfonową na drugim. Obecność grupy sulfonowej – zamiast grupy karboksylowej występującej w zwykłych aminokwasach – sprawia, że tauryna nie jest wbudowywana w białka. Występuje w komórkach w postaci wolnej cząsteczki.
Wątroba i mózg wytwarzają taurynę z metioniny lub cysteiny za pośrednictwem kwasu cysteinowego lub hipotauryny (Ghandforoush-Sattari et al., J Amino Acids 2010). Jej znane funkcje w organizmie obejmują:
- sprzęganie kwasów żółciowych w wątrobie (tworzenie soli kwasów żółciowych sprzężonych z tauryną);
- regulację objętości komórek jako osmolit (cząsteczka równoważąca przepływ wody przez błony komórkowe);
- stabilizację błon komórkowych i modulację przepływu jonów wapnia;
- neutralizację kwasu podchlorawego wytwarzanego przez krwinki białe poprzez tworzenie taurochloraminy.
Dieta ma istotne znaczenie, ponieważ synteza w organizmie człowieka jest ograniczona. Urząd EFSA oszacował średnie spożycie tauryny z diety wszystkożernej na nie więcej niż 400 mg/dzień (EFSA ANS Panel 2009). W badaniu przeprowadzonym w Wielkiej Brytanii tauryna była nieobecna w diecie wegańskiej. Wydalanie tauryny z moczem u wegan było o ponad połowę niższe niż u osób wszystkożernych, jednak jej stężenia w osoczu były tylko nieznacznie niższe (Rana and Sanders, Br J Nutr 1986). Sugeruje to, że organizm oszczędza taurynę, gdy jej podaż z pokarmem jest niska.
Farmakokinetyka
W jedynym pełnym badaniu farmakokinetyki po podaniu doustnym u osób zdrowych podano 4 g tauryny ośmiu mężczyznom będącym na czczo (Ghandforoush-Sattari et al., J Amino Acids 2010):
| Parametr | Wartość |
|---|---|
| Wyjściowe stężenie tauryny w osoczu | ≈0,04 mmol/L (zakres 0,03–0,06) |
| Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego | 1,5 ± 0,6 h (zakres 1–2,5 h) |
| Stężenie maksymalne | 86,1 ± 19,0 mg/L (0,69 ± 0,15 mmol/L) |
| Okres półtrwania w fazie eliminacji | 1,0 ± 0,3 h |
| Klirens/biodostępność (Cl/F) | 21,1 ± 7,8 L/h |
| Powrót do wartości wyjściowych | 6–8 h |
Dane uzyskane u ludzi sugerują, że tauryna wchłania się na drodze transportu aktywnego w ścianie jelita. U szczurów, którym podano znakowaną promieniotwórczo taurynę, związek ten szybko się wchłaniał, ulegał dystrybucji do tkanek i był wydalany w postaci niezmienionej z moczem, natomiast jego eliminacja z wnętrza komórek przebiegała powoli. Czternaście dni podawania nie zwiększyło całkowitej zawartości tauryny w mózgu szczurów (EFSA ANS Panel 2009). Krótki okres półtrwania w osoczu opisuje zatem tempo, w jakim dodatkowa dawka opuszcza krew, a nie szybkość wymiany zapasów tkankowych.
Zatwierdzone zastosowanie medyczne
Tauryna jest sprzedawana głównie jako suplement diety i składnik żywności. W Japonii wysokie dawki tauryny są od 2019 r. zatwierdzone i refundowane z publicznego ubezpieczenia zdrowotnego w zapobieganiu epizodom udaropodobnym w zespole MELAS (Sunada, Brain Nerve 2023). MELAS (miopatia mitochondrialna, encefalopatia, kwasica mleczanowa i epizody udaropodobne) to rzadka choroba mitochondrialna. Typowe dla niej mutacje uniemożliwiają modyfikację taurynową mitochondrialnego transportującego RNA (tRNA), co zaburza wytwarzanie białek w mitochondriach.
Zatwierdzenie to opiera się na niewielkim badaniu klinicznym. W otwartym, jednoramiennym badaniu fazy III 10 pacjentów z nawracającymi epizodami udaropodobnymi przyjmowało 9 lub 12 g/dzień przez 52 tygodnie (Ohsawa et al., J Neurol Neurosurg Psychiatry 2019):
| Punkt końcowy | Wynik |
|---|---|
| Całkowite zapobieżenie epizodom udaropodobnym | 60% pacjentów (95% CI 26,2–87,8%) |
| Zmniejszenie liczby epizodów o co najmniej 50% | 80% (95% CI 44,4–97,5%) |
| Roczny wskaźnik nawrotów | 2,22 przed leczeniem vs 0,72 podczas stosowania tauryny (P = 0,001) |
| Ciężkie zdarzenia niepożądane powiązane z tauryną | Brak |
W europejskim konsensusie eksperckim dotyczącym zespołu MELAS z 2026 r. uznano, że skuteczność tauryny i innych suplementów pozostaje nieudowodniona i wymaga potwierdzenia w badaniach klinicznych (Mancuso et al., Eur J Neurol 2026). Badanie japońskie nie miało grupy kontrolnej, w związku z czym dowody są obiecujące, ale ograniczone.
Co pokazują badania
Starzenie się: publikacja w Science z 2023 r. (głównie dane z badań na zwierzętach)
Singh i współpracownicy donieśli, że stężenie krążącej we krwi tauryny spada wraz z wiekiem, a jego przywrócenie wydłuża życie w zdrowiu u kilku gatunków (Singh et al., Science 2023; pełny tekst). Główne wyniki w podziale na gatunki:
| Model | Schemat badania | Zgłoszony wynik |
|---|---|---|
| Myszy (C57Bl/6J) | 1000 mg/kg/dzień doustnie od 14. miesiąca życia do śmierci | Mediana długości życia +10–12%; oczekiwana długość życia w wieku 28 miesięcy +18–25% u obu płci |
| Myszy | Stężenie tauryny w surowicy w wieku 4 vs 56 tygodni | 132,3 vs 40,2 ng/mL |
| Małpy rezus (samice, w wieku ≈15 lat) | 250 mg/kg/dzień przez 6 miesięcy | Mniejszy przyrost masy ciała o 0,75 kg; wyższa gęstość mineralna kości kręgosłupa i kończyn dolnych; glukoza na czczo −19%; niższe aktywności AST/ALT i liczba krwinek białych |
| Małpy | Stężenie tauryny w surowicy u osobników 15-letnich vs 5-letnich | O 85% niższe u starszych zwierząt |
| Nicienie | Tauryna dodana do pożywienia | Dłuższe życie |
| Ludzie (badanie przekrojowe) | Stężenie tauryny w surowicy u osób starszych vs młodszych | O ponad 80% niższe u osób starszych |
| Ludzie (EPIC-Norfolk, n = 11 966) | Korelacje, bez suplementacji | Wyższe stężenie tauryny powiązane z niższym wskaźnikiem BMI, stosunkiem obwodu talii do bioder oraz kilkoma schorzeniami związanymi z wiekiem |
| Ludzie (sportowcy i mężczyźni prowadzący siedzący tryb życia) | Przed stopniowanym testem na cykloergometrze vs po nim | Stężenie tauryny wzrosło ≈1,16-krotnie po wysiłku |
Kilka kwestii ogranicza możliwość przełożenia tych wyników na ludzi:
- Wpływ na długość życia i długość życia w zdrowiu pochodzi z badań na zwierzętach. W badaniu na małpach mierzono wskaźniki zdrowotne przez 6 miesięcy, a nie długość życia, i objęto nim wyłącznie samice.
- Dawki były bardzo wysokie. Dawka u myszy wynosiła 1000 mg/kg/dzień. Autorzy określili dawkę 250 mg/kg/dzień u małp jako jej odpowiednik.
- Dane dotyczące ludzi miały charakter korelacyjny. Żadna osoba opisana w tej pracy nie otrzymywała tauryny. Niższe stężenie tauryny u osób starszych lub bardziej chorych nie dowodzi, że niski poziom tauryny wywołuje starzenie się.
- Sami autorzy wezwali do przeprowadzenia badań klinicznych. Napisali, że badania kliniczne z udziałem ludzi „wydają się uzasadnione” w celu zweryfikowania tej hipotezy.
Starzenie się: późniejsze dane uzyskane u ludzi
Dwa niezależne zespoły badawcze zweryfikowały następnie główne założenie mówiące, że u ludzi stężenie tauryny spada wraz z wiekiem.
| Badanie | Populacja | Wynik |
|---|---|---|
| Fernandez et al., Science 2025 (NIA, NIH) | Trzy kohorty ludzkie w różnych krajach oraz małpy i myszy; analizy podłużne i przekrojowe | Stężenie krążącej tauryny rosło lub pozostawało bez zmian wraz z wiekiem; powiązania ze wskaźnikami zdrowotnymi różniły się w zależności od kohorty i gatunku |
| Marcangeli et al., Aging Cell 2025 | 137 aktywnych i nieaktywnych fizycznie mężczyzn w wieku 20–93 lat | Brak związku między stężeniem tauryny w surowicy a wiekiem, masą mięśniową, siłą, sprawnością fizyczną, wrażliwością na insulinę czy czynnością mitochondriów w mięśniach |
Zespół z amerykańskiego Narodowego Instytutu Zdrowia (NIH) doszedł do wniosku, że spadek stężenia tauryny nie jest uniwersalną cechą starzenia się. W próbkach pobieranych wielokrotnie na przestrzeni czasu zmienność stężeń tauryny często przewyższała zmiany związane z wiekiem (NIH IRP, 2025). W kohorcie kanadyjskiej średnie stężenie tauryny w surowicy było zbliżone u mężczyzn aktywnych i nieaktywnych fizycznie (92,4 vs 96,9 μmol/L).
Czy tauryna spowalnia starzenie się u ludzi? Nie zostało to zbadane. Dane dotyczące długości życia pochodzą z badań na myszach i nicieniach, a dane z badań na małpach obejmują 6 miesięcy obserwacji wskaźników zdrowotnych. Obserwacja u ludzi, która zapoczątkowała tę hipotezę – spadek stężenia tauryny we krwi wraz z wiekiem – nie potwierdziła się w większych kohortach ludzkich. W żadnym badaniu randomizowanym nie mierzono punktów końcowych związanych ze starzeniem się u ludzi przyjmujących taurynę.
Wytrzymałość i wydolność fizyczna
Tauryna jest badana jako środek ergogeniczny (wspomagający wydolność), głównie w niewielkich badaniach krzyżowych.
| Metaanaliza | Badania / uczestnicy | Dawki | Efekt |
|---|---|---|---|
| Waldron et al., Sports Med 2018 | 10 badań, wyłącznie wytrzymałościowych | 1–6 g/dzień, od pojedynczej dawki do 2 tygodni | g Hedgesa 0,40 (95% CI 0,12–0,67); czas do wyczerpania g 0,43 |
| Deng et al., Scand J Med Sci Sports 2025 | 23 badania randomizowane, n = 308, pojedyncza dawka | Głównie 1–6 g | Ogólne g 0,25 (95% CI 0,10–0,39); pewność dowodów wg GRADE niska do bardzo niskiej |
Wskaźnik g Hedgesa to standaryzowana wielkość efektu, a autorzy pracy z 2025 r. określili łączny efekt jako mały do umiarkowanego. W obu analizach nie stwierdzono zależności efektu od dawki w przedziale 1–6 g ani różnicy między podaniem pojedynczej dawki a stosowaniem przez okres do 2 tygodni. W analizie z 2025 r. wykazano, że kilka efektów w podgrupach ulegało osłabieniu po wykluczeniu pojedynczych badań o dużym wpływie na wynik. Przedziały predykcji często obejmowały brak efektu, co oznacza, że korzyść ta może nie powtarzać się w każdych warunkach.
Napoje energetyzujące łączą taurynę z kofeiną, która sama w sobie wykazuje działanie ergogeniczne. Metaanaliza sieciowa 12 badań z 2025 r. zasugerowała, że połączenie obu substancji działało lepiej niż każda z nich osobno w odniesieniu do wydolności beztlenowej i czasu reakcji, jednak baza dowodowa była niewielka (Deng et al., J Int Soc Sports Nutr 2025).
Ciśnienie tętnicze i markery kardiometaboliczne
W najlepszym pojedynczym badaniu przydzielono losowo 120 osób ze stanem przednadciśnieniowym do grupy przyjmującej 1,6 g/dzień tauryny lub placebo przez 12 tygodni (Sun et al., Hypertension 2016). Średnie gabinetowe ciśnienie tętnicze spadło o 7,2/4,7 mmHg w grupie tauryny w porównaniu z 2,6/1,3 mmHg w grupie placebo. W całodobowym pomiarze ambulatoryjnym (24-godzinnym) ciśnienie skurczowe obniżyło się o 3,8 vs 0,3 mmHg.
Metaanalizy badań randomizowanych wykazują niewielką poprawę:
| Metaanaliza | Badania (n) | Punkt końcowy | Łączny efekt względem grupy kontrolnej |
|---|---|---|---|
| Waldron et al., Curr Hypertens Rep 2018 | 7 badań (103) | Skurczowe / rozkurczowe ciśnienie tętnicze | Obniżenie o ≈3 mmHg dla każdego z nich |
| Tzang et al., Nutr Diabetes 2024 | 25 badań RCT (1024) | Skurczowe ciśnienie tętnicze | −4,0 mmHg (95% CI −7,3 do −0,7) |
| To samo badanie | To samo badanie | Glukoza na czczo | −5,9 mg/dL (95% CI −10,7 do −1,0) |
| To samo badanie | To samo badanie | Triglicerydy | −18,3 mg/dL (95% CI −25,6 do −11,0) |
| To samo badanie | To samo badanie | Cholesterol HDL | Brak istotnej zmiany |
| Nie et al., Nutr Rev 2026 | 34 badania RCT | HbA1c | −0,21% (95% CI −0,37 do −0,05) |
| To samo badanie | To samo badanie | Cholesterol LDL | −5,1 mg/dL (95% CI −8,4 do −1,8) |
| To samo badanie | To samo badanie | Skurczowe / rozkurczowe ciśnienie tętnicze | −4,4 / −2,5 mmHg |
Dawki w badaniach wahały się od 0,5 do 6 g/dzień, a czas trwania wynosił od 5 dni do 1 roku. W grupie osób chorych na cukrzycę metaanaliza 5 badań (209 uczestników) wykazała obniżenie odsetka HbA1c, stężenia glukozy na czczo oraz insulinooporności, przy braku wpływu na profil lipidowy, ciśnienie tętnicze czy skład ciała (Tao et al., Food Chem (Oxf) 2022). Większość włączonych badań była niewielka i krótkotrwała. Opisane wyniki dotyczą zmian markerów ryzyka, a nie udowodnionego zmniejszenia liczby zawałów serca, udarów mózgu czy zgonów.
Funkcje poznawcze
W metaanalizie 7 badań randomizowanych (402 uczestników) z 2025 r. nie stwierdzono istotnego wpływu tauryny na wyniki testów oceniających funkcje poznawcze (Cao et al., Int J Food Sci Nutr 2025).
Działania niepożądane i ryzyko
Bezpieczeństwo w badaniach klinicznych
Tauryna charakteryzuje się dobrym profilem bezpieczeństwa w badanych dawkach. W przytoczonych wyżej metaanalizach nie odnotowano istotnego wzrostu częstości działań niepożądanych w porównaniu z grupą kontrolną. W ocenie ryzyka opartej na opublikowanych badaniach z udziałem ludzi stwierdzono silne dowody na brak działań niepożądanych przy spożyciu z suplementów do 3 g/dzień. Wartość tę przyjęto jako „obserwowany bezpieczny poziom spożycia” (OSL) dla zdrowych dorosłych (Shao and Hathcock, Regul Toxicol Pharmacol 2008). Wyższe dawki również badano bez stwierdzenia szkodliwości, jednak autorzy uznali dostępne dane za niewystarczające do potwierdzenia długoterminowego bezpieczeństwa powyżej 3 g/dzień.
Urząd EFSA odnotował, że w badaniach klinicznych, w których podawano doustnie 3–6 g/dzień przez okres do jednego roku – głównie u pacjentów z ciężkimi chorobami – nie zgłaszano niekorzystnych skutków zdrowotnych (EFSA ANS Panel 2009). W badaniu dotyczącym zespołu MELAS z zastosowaniem dawek 9–12 g/dzień nie zgłoszono żadnych ciężkich zdarzeń niepożądanych powiązanych z tauryną, jednak wzięło w nim udział zaledwie 10 pacjentów.
Ocena tauryny w napojach energetyzujących przez EFSA
W 2009 r. Panel EFSA ds. Dodatków do Żywności i Źródeł Składników Odżywczych Dodawanych do Żywności (ANS) ocenił taurynę jako składnik napojów energetyzujących (EFSA ANS Panel 2009). Założono stężenie 4000 mg/L tauryny w puszce o objętości 250 mL i wykorzystano starsze dane dotyczące spożycia opracowane przez Komitet Naukowy ds. Żywności UE (SCF):
| Scenariusz (dorosły o masie ciała 60 kg) | Spożycie tauryny | Margines bezpieczeństwa względem poziomu NOAEL u szczurów (1000 mg/kg/dzień) |
|---|---|---|
| Średnie spożycie przewlekłe (0,5 puszki/dzień) | 500 mg/dzień (8,3 mg/kg/dzień) | 120-krotny |
| 95. percentyl regularnych konsumentów (1,4 puszki/dzień) | 1400 mg/dzień (23,3 mg/kg/dzień) | 43-krotny |
| Skrajni konsumenci opisywani w ankietach (8–12 puszek/dzień) | 8000–12 000 mg/dzień (133–200 mg/kg/dzień) | Nie oceniano jako marginesu |
Wartość NOAEL (poziom niewywołujący dających się zaobserwować szkodliwych skutków) pochodzi z 13-tygodniowych badań na szczurach. Nowsze badanie neurotoksyczności potwierdziło poziom NOAEL wynoszący 1500 mg/kg/dzień w odniesieniu do efektów behawioralnych. Główne wnioski EFSA:
- Narażenie na taurynę na tych poziomach „nie budzi obaw dotyczących bezpieczeństwa”, biorąc pod uwagę marginesy bezpieczeństwa oraz fakt, że tauryna jest naturalnym składnikiem organizmu.
- Wcześniejsze przeglądy SCF nie wykazały oznak działania genotoksycznego, teratogennego ani rakotwórczego.
- W badaniu krzyżowym nie stwierdzono sumowania się działania moczopędnego po podaniu 3 g tauryny łącznie z 240 mg kofeiny. Innych interakcji między tauryną a kofeiną nie badano.
- Opisy przypadków szkodliwego działania, w tym zgonów, dotyczyły spożycia bardzo dużych ilości napojów energetyzujących, wysiłku fizycznego lub – znacznie częściej – alkoholu. Urząd EFSA uznał, że przypadki te wynikały najprawdopodobniej z wysokiej podaży kofeiny, i nie znalazł dowodów naukowych na rolę przyczynową tauryny.
EFSA oceniła poszczególne składniki, a nie same napoje energetyzujące. Wyraźnie zaznaczono, że nie oceniano bezpieczeństwa napojów energetyzujących jako gotowych produktów. Zwrócono również uwagę na potencjalną potrzebę zebrania danych dotyczących spożycia wśród młodzieży i młodych dorosłych. Głównym przedmiotem obaw dotyczących bezpieczeństwa tych napojów jest zawarta w nich kofeina, a nie tauryna.
Kto powinien zachować ostrożność
W przypadku kilku grup dane są skąpe:
- Ciąża, karmienie piersią i dzieci. Nie znaleźliśmy kontrolowanych danych dotyczących bezpieczeństwa dawek suplementacyjnych w tych grupach. EFSA zauważyła, że dziecko o masie ciała 25 kg wypijające taką samą ilość jak osoba dorosła jest narażone na dawkę około 2,5 razy większą w przeliczeniu na kilogram masy ciała.
- Choroby nerek. Nadmiar tauryny jest wydalany przez nerki (co wykazano u szczurów), a dane farmakokinetyczne u ludzi pochodzą od zdrowych mężczyzn.
- Osoby przyjmujące leki na nadciśnienie lub cukrzycę. Niewielki wpływ tauryny na ciśnienie tętnicze i stężenie glukozy działa w tym samym kierunku co wymienione leki. Brakuje jednak formalnych badań dotyczących interakcji.
Status prawny i stosowanie w sporcie
Tauryna jest sprzedawana jako suplement diety i składnik żywności. Nie jest wymieniona z nazwy na Liście Substancji i Metod Zabronionych WADA na rok 2026. W Japonii jest ponadto zatwierdzonym lekiem stosowanym w zespole MELAS.
Najważniejsze informacje
- Dowody dotyczące długowieczności pochodzą z badań na zwierzętach. Tauryna wydłużyła medianę długości życia myszy o 10–12% i poprawiła wskaźniki zdrowotne u samic małp w ciągu 6 miesięcy. W żadnym badaniu z udziałem ludzi nie oceniano jej wpływu na starzenie się.
- Założenie wyjściowe nie potwierdziło się w kohortach ludzkich. Większe badania przeprowadzone przez NIH oraz badaczy z Kanady wykazały, że stężenie tauryny we krwi rośnie lub pozostaje na stałym poziomie wraz z wiekiem i nie ma związku z masą mięśniową, siłą ani czynnością mitochondriów.
- Niewielkie, rzeczywiste efekty w krótkich badaniach. Metaanalizy wykazują niewielką korzyść dla wytrzymałości oraz obniżenie ciśnienia tętniczego o około 3–4 mmHg, a także niewielkie spadki stężenia glukozy i triglicerydów. Większość badań jest jednak mała i krótkotrwała.
- Krótki okres półtrwania, szeroki margines bezpieczeństwa. Dawka 4 g osiąga stężenie maksymalne po 1,5 h i ulega eliminacji z okresem półtrwania wynoszącym około 1 h. Dawka do 3 g/dzień stanowi najlepiej udokumentowany bezpieczny poziom spożycia u zdrowych dorosłych.
- EFSA potwierdziła bezpieczeństwo tauryny w napojach energetyzujących, a nie samych napojów. Urząd nie stwierdził obaw dotyczących bezpieczeństwa tauryny przy typowym spożyciu, a zgłaszane przypadki szkodliwego działania przypisał głównie kofeinie i alkoholowi.
Źródła
- Singh P, Gollapalli K, Mangiola S, et al. Taurine deficiency as a driver of aging. Science. 2023;380(6649):eabn9257. PubMed; PMC.
- Fernandez ME, Bernier M, Price NL, et al. Is taurine an aging biomarker? Science. 2025;388(6751):eadl2116. PubMed.
- Marcangeli V, Cefis M, Hammad R, et al. Experimental evidence against taurine deficiency as a driver of aging in humans. Aging Cell. 2025;24(10):e70191. PubMed.
- NIH Intramural Research Program. IRP researchers conclude that taurine is unlikely to be a good aging biomarker. June 5, 2025. NIH IRP.
- EFSA Panel on Food Additives and Nutrient Sources added to Food (ANS). The use of taurine and D-glucurono-γ-lactone as constituents of the so-called “energy” drinks. EFSA Journal. 2009;935:1–31. EFSA Journal.
- Ghandforoush-Sattari M, Mashayekhi S, Krishna CV, Thompson JP, Routledge PA. Pharmacokinetics of oral taurine in healthy volunteers. J Amino Acids. 2010;2010:346237. PubMed.
- Rana SK, Sanders TA. Taurine concentrations in the diet, plasma, urine and breast milk of vegans compared with omnivores. Br J Nutr. 1986;56(1):17–27. PubMed.
- Ohsawa Y, Hagiwara H, Nishimatsu SI, et al. Taurine supplementation for prevention of stroke-like episodes in MELAS: a multicentre, open-label, 52-week phase III trial. J Neurol Neurosurg Psychiatry. 2019;90(5):529–536. PubMed.
- Sunada Y. [Therapeutics for mitochondrial encephalomyopathy]. Brain Nerve. 2023;75(5):523–525. PubMed.
- Mancuso M, Bellusci M, Carelli V, et al. Diagnostic criteria and management of MELAS and stroke-like episodes: consensus-based statements. Eur J Neurol. 2026;33(4):e70588. PubMed.
- Waldron M, Patterson SD, Tallent J, Jeffries O. The effects of an oral taurine dose and supplementation period on endurance exercise performance in humans: a meta-analysis. Sports Med. 2018;48(5):1247–1253. PubMed.
- Deng H, Song T, Yin M, et al. Does one shot work? The acute impact of a single taurine dose on exercise performance: a meta-analytic review. Scand J Med Sci Sports. 2025;35(9):e70123. PubMed.
- Deng H, Wang L, Liu P, et al. Caffeine and taurine: a systematic review and network meta-analysis of their individual and combined effects on physical capacity, cognitive function, and physiological markers. J Int Soc Sports Nutr. 2025;22(1):2566371. PubMed.
- Sun Q, Wang B, Li Y, et al. Taurine supplementation lowers blood pressure and improves vascular function in prehypertension: randomized, double-blind, placebo-controlled study. Hypertension. 2016;67(3):541–549. PubMed.
- Waldron M, Patterson SD, Tallent J, Jeffries O. The effects of oral taurine on resting blood pressure in humans: a meta-analysis. Curr Hypertens Rep. 2018;20(9):81. PubMed.
- Tzang CC, Chi LY, Lin LH, et al. Taurine reduces the risk for metabolic syndrome: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Nutr Diabetes. 2024;14(1):29. PubMed.
- Nie Z, Liu Y, Zhang M, et al. Effects of oral taurine supplementation on cardiometabolic risk factors: a meta-analysis and systematic review of randomized clinical trials. Nutr Rev. 2026;84(10):2028–2051. PubMed.
- Tao X, Zhang Z, Yang Z, Rao B. The effects of taurine supplementation on diabetes mellitus in humans: a systematic review and meta-analysis. Food Chem (Oxf). 2022;4:100106. PubMed.
- Cao Q, Nie Z, Liu Y, et al. Effects of taurine supplementation on cognitive function: a systematic review and meta-analysis of randomised controlled trials. Int J Food Sci Nutr. 2025;76(4):370–380. PubMed.
- Shao A, Hathcock JN. Risk assessment for the amino acids taurine, L-glutamine and L-arginine. Regul Toxicol Pharmacol. 2008;50(3):376–399. PubMed.
- World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List. WADA.