Suplementy diety

Rumianek

Rumianek to roślina kwitnąca z rodziny astrowatych (Asteraceae), której suszone koszyczki kwiatowe parzy się jako herbatę i sprzedaje w postaci wyciągów i kapsułek. Najlepiej zbadaną rośliną, i tą, której dotyczy ta strona, jest rumianek pospolity (Matricaria recutita, nazywany też Matricaria chamomilla). Reklamuje się go jako środek na sen, lęk, trawienie, przeziębienia oraz podrażnienia skóry lub jamy ustnej (NCCIH).

Najważniejszy fakt jest taki, że dowody są skąpe. Amerykańskie National Center for Complementary and Integrative Health (NCCIH) podaje, że badania „nie dostarczyły wystarczających wiarygodnych dowodów, aby ocenić przydatność kliniczną”. Najlepsze dane u ludzi pochodzą z niewielkich badań w uogólnionym zaburzeniu lękowym (GAD) oraz z badań nad snem o niejednoznacznych wynikach. W UE leki z rumianku są rejestrowane na podstawie tradycyjnego stosowania, a nie udowodnionej skuteczności (EMA).

Ta strona podsumowuje to, co podają badania kliniczne, metaanalizy i organy regulacyjne. Służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie jest poradą medyczną.

Właściwość Szczegóły
Rodzaj Produkt ziołowy (suszone koszyczki kwiatowe, herbata, wyciągi)
Główny gatunek Rumianek pospolity, Matricaria recutita L.; rumianek rzymski to inna roślina (Anthemis nobilis, nazywana też Chamaemelum nobile)
Droga podania Doustnie (herbata, kapsułki); także płyn do płukania jamy ustnej, skóra, inhalacja
Tradycyjna dawka herbaty w UE (dorośli) 1,5–4 g suszonych kwiatów w 150 mL wrzącej wody, 3–4 razy na dobę (monografia EMA)
Dawki w badaniach Wyciąg 220–1100 mg/dobę (GAD, 8 tygodni); 1500 mg/dobę (GAD, do 38 tygodni); 540 mg/dobę (bezsenność, 28 dni)
Okres półtrwania Brak opublikowanego okresu półtrwania składników rumianku w osoczu u ludzi; po wypiciu herbaty z rumianku główny metabolit apigeniny osiągał szczyt po około 2 h
Proponowany mechanizm W badaniach laboratoryjnych (u myszy i w testach receptorowych) apigenina wiąże się z miejscem benzodiazepinowym receptora GABA-A
Status w USA Sprzedawany jako suplement diety (niezatwierdzony przez FDA do leczenia żadnej choroby); wpisany na listę substancji ogólnie uznawanych za bezpieczne (GRAS) jako aromat do żywności
Status WADA Niewymieniony na Liście zabronionych substancji i metod na 2026 rok

Czym jest

Kwiaty rumianku pospolitego zawierają flawonoidy, głównie apigeninę i jej formy związane z cukrami (glikozydy), a także olejek eteryczny ze związkami takimi jak chamazulen i α-bisabolol (Zick et al., BMC Complement Altern Med 2011; Ganzera et al., Life Sci 2006). Produkty bardzo się różnią zawartością każdego z tych składników, przez co badania trudno ze sobą porównywać.

Rumianek jest stosowany jako roślina lecznicza od starożytności, w starożytnych Chinach, Egipcie, Grecji i Rzymie (NCCIH). Pod nazwą „rumianek” sprzedaje się dwie różne rośliny. Amerykańskie przepisy żywnościowe wymieniają je osobno:

Nazwa zwyczajowa Nazwa botaniczna Wpis w amerykańskich przepisach żywnościowych
Rumianek pospolity (niemiecki lub węgierski) Matricaria chamomilla L. Przyprawa/aromat GRAS oraz wyciąg z kwiatów lub olejek eteryczny GRAS
Rumianek rzymski (angielski) Anthemis nobilis L. Przyprawa/aromat GRAS oraz wyciąg z kwiatów lub olejek eteryczny GRAS

Źródła: 21 CFR 182.10; 21 CFR 182.20.

Proponowany mechanizm

Działanie uspokajające przypisuje się zwykle apigeninie. W badaniu laboratoryjnym z 1995 roku apigenina wyizolowana z kwiatów rumianku wiązała się z ośrodkowym receptorem benzodiazepinowym (tym samym miejscem, na które działają leki takie jak diazepam) z Ki równym 4 µM. U myszy zmniejszała zachowania lękowe bez działania uspokajającego i rozluźniającego mięśnie w mniejszych dawkach, a łagodne uspokojenie wywoływała w dawce 10-krotnie większej (Viola et al., Planta Med 1995). Nie wykazano, czy ilości wchłaniane z herbaty lub kapsułek działają u ludzi w taki sam sposób.

Jak działa w organizmie

Dane o wchłanianiu u ludzi są ograniczone. W badaniu z udziałem zdrowych mężczyzn sama apigenina była wchłaniana słabo: metabolity odpowiadające zaledwie 0,5% dawki pojawiły się w moczu w ciągu 24 godzin. Po wypiciu herbaty z rumianku, która dostarcza apigeniny w postaci glikozydu (apigenino-7-O-glukozyd), wchłanianie było znacznie lepsze (Borges et al., Free Radic Biol Med 2022):

Parametr (herbata z rumianku) Wynik
Główna forma krążąca Apigenino-4’-glukuronid (koniugat powstający w wątrobie i jelicie, a nie wolna apigenina)
Czas do osiągnięcia szczytowego stężenia w osoczu Około 2 h, co odpowiada wchłanianiu w górnym odcinku przewodu pokarmowego
Wydalanie metabolitów apigeniny z moczem Równe 34% przyjętej apigeniny

Nie znaleźliśmy badania, które podawałoby okres półtrwania w fazie eliminacji składników rumianku u ludzi. Monografia EMA stwierdza, że dane farmakokinetyczne nie były wymagane do oceny tradycyjnego stosowania (monografia EMA).

Status regulacyjny

  • Stany Zjednoczone: produkty z rumianku przeznaczone do stosowania doustnego są zwykle sprzedawane jako suplementy diety, których FDA nie zatwierdza przed wprowadzeniem do obrotu (NCCIH). Zarówno rumianek pospolity, jak i rzymski mają status GRAS jako aromaty do żywności (21 CFR 182.10; 21 CFR 182.20). Nie jest substancją kontrolowaną.
  • Unia Europejska: komitet EMA ds. produktów roślinnych (HMPC) przyjął w lipcu 2015 roku monografię, która umożliwia rejestrację na podstawie tradycyjnego stosowania. HMPC uznał, że dane z badań klinicznych były niewystarczające, aby uznać je za dowód, więc zastosowania opierają się na co najmniej 30 latach bezpiecznego tradycyjnego stosowania (EMA).
  • Sport: rumianek nie jest wymieniony na Liście zabronionych substancji i metod WADA na 2026 rok. Jak w przypadku każdego suplementu, lista nie gwarantuje, co faktycznie zawiera dany produkt.

Tradycyjne zastosowania w UE

Monografia EMA wymienia następujące tradycyjne zastosowania produktów leczniczych z kwiatu rumianku:

  • objawy drobnych dolegliwości żołądkowo-jelitowych, takich jak wzdęcia i niewielkie skurcze;
  • objawy przeziębienia (w postaci inhalacji parowej);
  • drobne owrzodzenia i stany zapalne jamy ustnej i gardła;
  • leczenie wspomagające podrażnień skóry wokół odbytu i narządów płciowych, po wykluczeniu przez lekarza poważnych chorób;
  • drobne stany zapalne skóry (oparzenia słoneczne), powierzchowne rany i małe czyraki.
Grupa (herbata doustna, zastosowanie trawienne) Dawka jednorazowa Razy na dobę
Młodzież, dorośli, osoby starsze 1,5–4 g w 150 mL wrzącej wody 3–4
Dzieci w wieku 6–12 lat 1,5–3,0 g 2–4
Dzieci w wieku 2–6 lat 1,0–1,5 g 2–4
Dzieci w wieku od 6 miesięcy do 2 lat 0,5–1,0 g 2–4

Źródło: monografia EMA. Monografia zaleca zgłoszenie się do lekarza, jeśli objawy utrzymują się dłużej niż tydzień.

Co pokazują badania

Uogólnione zaburzenie lękowe

Najmocniejsze dane pochodzą z jednego zespołu badawczego z University of Pennsylvania.

Badanie krótkoterminowe. W randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu kontrolowanym placebo 57 pacjentów ambulatoryjnych z łagodnym do umiarkowanego GAD przyjmowało wyciąg z rumianku pospolitego standaryzowany na 1,2% apigeniny (kapsułki po 220 mg) albo placebo przez 8 tygodni. Dawka zaczynała się od 1 kapsułki na dobę i rosła do nawet 5 (220–1100 mg/dobę) u pacjentów, u których nie nastąpiła poprawa o połowę (Amsterdam et al., J Clin Psychopharmacol 2009):

Wynik Rumianek (n = 28) Placebo (n = 29) p
Skala lęku Hamiltona (HAM-A), wynik całkowity, różnica zmiany −3,17 punktu względem placebo (95% CI −6,29 do −0,45) Punkt odniesienia 0,047
Osoby odpowiadające na leczenie w HAM-A (co najmniej 50% redukcji) 57% 38% 0,146
Procentowa zmiana w HAM-A −53% −35% 0,085
Przerwanie z powodu zdarzeń niepożądanych 1 pacjent 1 pacjent Nie podano

Wynik pierwszorzędowy ledwo osiągnął istotność, a żaden wynik drugorzędowy jej nie osiągnął. Autorzy określili efekt jako „skromny”.

Badanie długoterminowe. W późniejszym badaniu 179 osobom z umiarkowanym do ciężkiego GAD podawano w sposób jawny wyciąg z rumianku w dawce 1500 mg/dobę (500 mg trzy razy na dobę) przez 12 tygodni. 93 osoby odpowiadające na leczenie zostały następnie zrandomizowane do kolejnych 26 tygodni stosowania rumianku albo placebo (Mao et al., Phytomedicine 2016):

Wynik (faza randomizowana) Rumianek (n = 46) Placebo (n = 47)
Nawrót 15,2% 25,5%
Średni czas do nawrotu 11,4 tygodnia 6,3 tygodnia
Współczynnik ryzyka (hazard ratio) nawrotu 0,52 (95% CI 0,20–1,33; p = 0,16, nieistotny statystycznie) Punkt odniesienia

Wynik pierwszorzędowy, czyli nawrót, nie został istotnie zmniejszony. Punktacja objawów GAD pozostawała istotnie niższa w grupie rumianku (p = 0,0032), a masa ciała i średnie tętnicze ciśnienie krwi również były istotnie niższe. Częstość zdarzeń niepożądanych była niska i podobna w obu grupach.

Metaanaliza z 2019 roku połączyła dane dotyczące GAD i wykazała poprawę w HAM-A o 1,43 punktu po 2 tygodniach (95% CI −2,47 do −0,39) oraz o 1,79 punktu po 4 tygodniach (95% CI −3,14 do −0,43). W przypadku lęku sytuacyjnego (krótkotrwałego lęku u osób bez GAD) trzy badania nie wykazały efektu (SMD −0,15, 95% CI −0,46 do 0,16) (Hieu et al., Phytother Res 2019). NCCIH opisuje wyniki dotyczące GAD jako wstępne (NCCIH).

Sen i bezsenność

Rumianek jest powszechnie stosowany na sen, ale dowody dotyczące rozpoznanej bezsenności są słabe.

  • Przewlekła bezsenność: w pilotażowym, randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu 34 dorosłym z pierwotną bezsennością podawano 270 mg standaryzowanego wyciągu dwa razy na dobę albo placebo przez 28 dni. Nie było istotnych różnic w całkowitym czasie snu, wydajności snu, czasie zasypiania, wybudzeniach po zaśnięciu, jakości snu ani liczbie wybudzeń. Całkowity czas snu wykazał umiarkowaną wielkość efektu na korzyść placebo (Zick et al., BMC Complement Altern Med 2011).
  • Kobiety po porodzie: w badaniu z udziałem 80 tajwańskich kobiet ze słabym snem po porodzie 2 tygodnie picia herbaty z rumianku poprawiły niewydolność snu związaną z objawami fizycznymi oraz wyniki w skalach depresji w porównaniu ze zwykłą opieką. Grupa kontrolna nie otrzymywała placebo, a różnice zniknęły 4 tygodnie po zaprzestaniu picia herbaty (Chang and Chen, J Adv Nurs 2016).
Metaanaliza Badania Główny wniosek
Hieu et al. 2019 12 badań z randomizacją Jakość snu uległa poprawie (SMD −0,73, 95% CI −1,23 do −0,23); tylko jedno badanie dotyczące bezsenności, bez zmiany nasilenia bezsenności
Kazemi et al. 2024 10 badań, 772 uczestników Wynik w Pittsburgh Sleep Quality Index poprawił się o 1,88 punktu (95% CI −3,46 do −0,31), przy bardzo dużej heterogeniczności (I² 88,4%); bez poprawy w zakresie czasu trwania snu, wydajności snu ani funkcjonowania w ciągu dnia

Przegląd z 2024 roku odnotował, że tylko w jednym z uwzględnionych badań sprawdzono, czy zaślepienie zadziałało, oraz zbadano czystość lub moc produktu. Większość wyników była raportowana przez samych uczestników, a nie mierzona obiektywnie.

Poziom cukru we krwi

Metaanaliza z 2024 roku znalazła 4 badania z randomizacją u ludzi, w których rumianek obniżał glikemię na czczo (SMD −0,65, 95% CI −1,00 do −0,29) i HbA1c (SMD −0,90, 95% CI −1,39 do −0,40). Autorzy wezwali do przeprowadzenia kolejnych badań, które to potwierdzą (Akhgarjand et al., J Diabetes Metab Disord 2024). Standaryzowanych różnic średnich nie da się bezpośrednio przeliczyć na mg/dL ani punkty procentowe.

Inne zastosowania

NCCIH zauważa, że małe badania sugerują, iż płyny do płukania jamy ustnej z rumianku mogą pomagać w zapobieganiu zapaleniu błony śluzowej jamy ustnej (mucositis) po radioterapii, chemioterapii lub przeszczepieniu komórek macierzystych albo w jego leczeniu. Badania dotyczące kolki niemowlęcej i biegunki u dzieci dotyczyły produktów wieloskładnikowych ziołowych, więc rola samego rumianku jest niejasna (NCCIH). Żadne kontrolowane badania u ludzi nie wykazują wpływu na wzrost mięśni, testosteron ani wyniki sportowe.

Działania niepożądane i ryzyko

Ogólna tolerancja

NCCIH uważa rumianek za prawdopodobnie bezpieczny w ilościach występujących w herbatach i żywności oraz za możliwie bezpieczny w krótkotrwałym stosowaniu leczniczym. Działania niepożądane są rzadkie i mogą obejmować nudności, zawroty głowy i reakcje alergiczne (NCCIH).

Przegląd systematyczny z 2025 roku znalazł 72 badania kliniczne, w których rumianek otrzymało 2896 pacjentów. Tylko w 10 badaniach zgłoszono łącznie 65 zdarzeń niepożądanych, głównie łagodne dolegliwości żołądkowo-jelitowe i senność. Jednak 28 badań w ogóle nie podało danych o zdarzeniach niepożądanych, więc rzeczywista częstość jest niepewna (Ostovar et al., Complement Ther Med 2025).

Alergia i anafilaksja

Reakcje alergiczne to główne udokumentowane poważne ryzyko.

  • Monografia EMA wymienia nadwrażliwość, w tym ciężkie reakcje, takie jak duszność, obrzęk naczynioruchowy, zapaść krążeniowa i wstrząs anafilaktyczny, po kontakcie błon śluzowych z płynnymi preparatami z rumianku. Ich częstość nie jest znana (monografia EMA).
  • Wśród 11 opisów przypadków w przeglądzie z 2025 roku 6 dotyczyło reakcji alergicznych, w tym anafilaksji u 3 pacjentów (Ostovar et al. 2025).
  • W austriackiej serii 14 pacjentów uczulonych na rumianek 10 miało w wywiadzie reakcje typu natychmiastowego, niektóre zagrażające życiu. Większość była też uczulona na pyłek bylicy, a kilka na pyłek brzozy (Reider et al., Clin Exp Allergy 2000).

Osoby uczulone na pokrewne rośliny, takie jak ambrozja, chryzantemy, nagietki lub stokrotki, częściej reagują (NCCIH). EMA uznaje uczulenie na rumianek lub inne rośliny z rodziny astrowatych (Asteraceae) za przeciwwskazanie do jego stosowania.

Interakcje

  • Warfaryna: 70-letnia kobieta przyjmująca warfarynę trafiła do szpitala z wieloma krwotokami wewnętrznymi po stosowaniu herbaty z rumianku i balsamu do skóry (Segal and Pilote, CMAJ 2006). NCCIH wymienia warfarynę wśród leków, w przypadku których zgłaszano interakcje.
  • Leki metabolizowane w wątrobie: w badaniu laboratoryjnym olejek eteryczny z rumianku i jego składniki hamowały in vitro enzymy metabolizujące leki CYP1A2 (najsilniej), CYP3A4, CYP2C9 i CYP2D6 (Ganzera et al., Life Sci 2006). Monografia EMA odnotowuje interakcje związane z CYP450 zgłoszone u pacjentów po przeszczepie nerki, przyjmujących duże dawki doustne przez około dwa miesiące.
  • Leki uspokajające: NCCIH zwraca uwagę na teoretyczne ryzyko interakcji z lekami uspokajającymi.
  • Działanie hormonalne: NCCIH stwierdza, że rumianek może mieć działanie podobne do estrogenów, że wstępne badania sugerują, iż może osłabiać działanie pigułek antykoncepcyjnych, oraz że może pogarszać stany zależne od estrogenów, takie jak rak piersi lub macicy.

Ciąża i karmienie piersią

NCCIH podaje, że o bezpieczeństwie w ciąży i podczas karmienia piersią wiadomo niewiele. Monografia EMA stwierdza, że bezpieczeństwo w ciąży i laktacji ustalono dla suszonego, rozdrobnionego kwiatu (formy używanej do herbaty), ale nie zaleca preparatów w postaci wyciągów w ciąży ani w laktacji z powodu braku danych. Przegląd bezpieczeństwa z 2025 roku również stwierdził niewystarczające dane dotyczące ciąży i laktacji.

Jakość i zmienność produktów

Suplementy z rumianku nie są standaryzowane do jednej specyfikacji. Produkt użyty w badaniu nad bezsennością był oznaczony jako zawierający co najmniej 2,5 mg apigeniny w tabletce, ale badania laboratoryjne przeprowadzone w trakcie badania wykazały 3,9 mg apigeniny na 90 mg wyciągu (Zick et al. 2011). W badaniach GAD stosowano standaryzację na 1,2% apigeniny. Wyniki dla jednego produktu mogą nie dotyczyć innego ani herbaty.

Najważniejsze informacje

  • Tradycyjne zioło o ograniczonych dowodach. NCCIH stwierdza, że dowody nie wystarczają do oceny przydatności klinicznej, a rejestracja w UE opiera się na tradycyjnym stosowaniu, a nie na badaniach.
  • Skromny sygnał w lęku. Jedno badanie z udziałem 57 osób wykazało niewielką, ledwo istotną korzyść w HAM-A; dłuższe badanie nie zmniejszyło istotnie nawrotów.
  • Niejednoznaczne wyniki dla snu. W metaanalizach poprawiła się jakość snu oceniana przez samych uczestników, ale jedyne badanie nad bezsennością nie wykazało korzyści, a czas trwania snu się nie zmienił.
  • Alergia to główne poważne ryzyko. Zgłaszano anafilaksję, zwłaszcza u osób uczulonych na bylicę, ambrozję lub inne rośliny z rodziny astrowatych.
  • Interakcje są udokumentowane. Przypadek krwawienia przy warfarynie, hamowanie CYP in vitro oraz zgłoszenia u pacjentów po przeszczepach odnotowane przez EMA wskazują na możliwe interakcje z lekami przeciwzakrzepowymi i lekami metabolizowanymi w wątrobie.
  • Nie wykazano działania anabolicznego ani poprawiającego wyniki sportowe. Nie ma badań u ludzi dotyczących mięśni, hormonów ani wyników sportowych; nie ma go na liście WADA.

Źródła

  1. National Center for Complementary and Integrative Health. Chamomile: usefulness and safety. NCCIH.
  2. Committee on Herbal Medicinal Products. European Union herbal monograph on Matricaria recutita L., flos. EMA/HMPC/55843/2011. Przyjęta 7 lipca 2015 r. EMA.
  3. European Medicines Agency. Matricariae flos: herbal medicinal product (summary for the public, EMA/490629/2015). EMA.
  4. Spices and other natural seasonings and flavorings. 21 CFR 182.10. eCFR.
  5. Essential oils, oleoresins (solvent-free), and natural extractives (including distillates). 21 CFR 182.20. eCFR.
  6. World Anti-Doping Agency. World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List 2026. WADA 2026 Prohibited List.
  7. Viola H, Wasowski C, Levi de Stein M, et al. Apigenin, a component of Matricaria recutita flowers, is a central benzodiazepine receptors-ligand with anxiolytic effects. Planta Med. 1995;61(3):213–216. PubMed.
  8. Borges G, Fong RY, Ensunsa JL, et al. Absorption, distribution, metabolism and excretion of apigenin and its glycosides in healthy male adults. Free Radic Biol Med. 2022;185:90–96. PubMed.
  9. Amsterdam JD, Li Y, Soeller I, et al. A randomized, double-blind, placebo-controlled trial of oral Matricaria recutita (chamomile) extract therapy for generalized anxiety disorder. J Clin Psychopharmacol. 2009;29(4):378–382. PubMed; PMC.
  10. Mao JJ, Xie SX, Keefe JR, et al. Long-term chamomile (Matricaria chamomilla L.) treatment for generalized anxiety disorder: a randomized clinical trial. Phytomedicine. 2016;23(14):1735–1742. PubMed.
  11. Zick SM, Wright BD, Sen A, Arnedt JT. Preliminary examination of the efficacy and safety of a standardized chamomile extract for chronic primary insomnia: a randomized placebo-controlled pilot study. BMC Complement Altern Med. 2011;11:78. PubMed; PMC.
  12. Chang SM, Chen CH. Effects of an intervention with drinking chamomile tea on sleep quality and depression in sleep disturbed postnatal women: a randomized controlled trial. J Adv Nurs. 2016;72(2):306–315. PubMed.
  13. Hieu TH, Dibas M, Surya Dila KA, et al. Therapeutic efficacy and safety of chamomile for state anxiety, generalized anxiety disorder, insomnia, and sleep quality: a systematic review and meta-analysis of randomized trials and quasi-randomized trials. Phytother Res. 2019;33(6):1604–1615. PubMed.
  14. Kazemi A, Shojaei-Zarghani S, Eskandarzadeh P, Hashempur MH. Effects of chamomile (Matricaria chamomilla L.) on sleep: a systematic review and meta-analysis of clinical trials. Complement Ther Med. 2024;84:103071. PubMed.
  15. Akhgarjand C, Moludi J, Ebrahimi-Mousavi S, et al. The effect of chamomile consumption on glycemic markers in humans and animals: a systematic review and meta-analysis. J Diabetes Metab Disord. 2024;23(1):189–198. PubMed.
  16. Ostovar M, Rezaee Z, Najibi SM, Hashempur MH. Chamomile: a systematic review of adverse events. Complement Ther Med. 2025;91:103192. PubMed.
  17. Reider N, Sepp N, Fritsch P, et al. Anaphylaxis to camomile: clinical features and allergen cross-reactivity. Clin Exp Allergy. 2000;30(10):1436–1443. PubMed.
  18. Segal R, Pilote L. Warfarin interaction with Matricaria chamomilla. CMAJ. 2006;174(9):1281–1282. PubMed.
  19. Ganzera M, Schneider P, Stuppner H. Inhibitory effects of the essential oil of chamomile (Matricaria recutita L.) and its major constituents on human cytochrome P450 enzymes. Life Sci. 2006;78(8):856–861. PubMed.