5-Amino-1MQ (5-amino-1-metylochinoliniowy) to niewielka eksperymentalna cząsteczka, która blokuje enzym zwany N-metylotransferazą nikotynamidu (NNMT). Grupa badawcza z University of Texas Medical Branch opracowała ją w 2017 r. jako związek narzędziowy i możliwy punkt wyjścia do leku na otyłość i związaną z wiekiem utratę masy mięśniowej. Nie jest ani steroidem, ani SARM, ani peptydem.

Najważniejszy fakt: nie opublikowano ani nie zarejestrowano żadnego badania 5-amino-1MQ z udziałem ludzi. Wszystko, co wiadomo o jego działaniu, pochodzi z hodowli komórkowych, myszy i szczurów, a prawie wszystko z jednej grupy badawczej i firmy założonej przez jej założyciela.

Ta strona podsumowuje to, o czym informują opublikowane badania laboratoryjne i badania na zwierzętach. Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość	Szczegóły
Klasa	Małocząsteczkowy inhibitor NNMT (metylochinoliniowy)
Etap rozwoju	Badania przedkliniczne; w ClinicalTrials.gov nie znaleziono badań z udziałem ludzi
Wzór / masa cząsteczkowa	C₁₀H₁₁N₂⁺ (kation o trwałym ładunku), 159,2 g/mol
Siła działania	IC50 ≈ 1,2 µM wobec NNMT w teście biochemicznym
Badane drogi podania	Wstrzyknięcie podskórne u myszy; dożylnie i doustnie u szczurów i myszy
Okres półtrwania	Brak danych u ludzi. 3,8 h (dożylnie) i 6,9 h (doustnie) u szczurów; 6,3–14,8 h u myszy, zależnie od drogi podania
Biodostępność po podaniu doustnym	38,4% u szczurów; 3,5% u myszy
Status w USA	Nie jest zatwierdzonym lekiem; nie jest substancją kontrolowaną z wykazu
Status WADA	Nie jest wymieniony; podpada pod S0 (substancje niezatwierdzone)

Czym jest

NNMT to enzym aktywny w tkankach, takich jak tkanka tłuszczowa, wątroba i mięśnie szkieletowe. Przyłącza grupę metylową do nikotynamidu (formy witaminy B3), wykorzystując S-adenozylometioninę (SAM, główny donor grup metylowych w organizmie), i wytwarza 1-metylonikotynamid (1-MNA). Nikotynamid jest elementem budulcowym NAD+, koenzymu kluczowego dla metabolizmu energetycznego, więc wyższa aktywność NNMT odciąga nikotynamid od recyklingu NAD+ (Kraus et al., Nature 2014; Babula et al., DOM 2024).

Dlatego 5-amino-1MQ różni się od samego NAD+ i od prekursorów NAD+, takich jak NMN i NR: niczego nie dostarcza, lecz blokuje enzym zużywający nikotynamid. Zobacz też NAD+.

Zainteresowanie blokowaniem NNMT wynika z trzech linii dowodów:

Genetyka myszy. Wyciszenie NNMT w tkance tłuszczowej i wątrobie myszy chroniło je przed otyłością wywołaną dietą, zwiększało wydatek energetyczny oraz podnosiło poziom SAM i NAD+ w tkance tłuszczowej (Kraus et al., Nature 2014).
Ludzka tkanka tłuszczowa. U osób z cukrzycą typu 2 ekspresja NNMT w tkance tłuszczowej była około dwukrotnie wyższa niż w grupie kontrolnej. Ekspresja odzwierciedlała insulinooporność i spadała po wysiłku fizycznym lub operacji bariatrycznej (Kannt et al., Diabetologia 2015).
Dane populacyjne. U 1160 dorosłych Chińczyków wyższe stężenie 1-MNA we krwi wiązało się z większymi szansami na nadwagę lub otyłość oraz cukrzycę (Liu et al., JCEM 2015).

To zależności statystyczne i zwierzęta pozbawione genu, a nie dowód, że zablokowanie enzymu pomaga ludziom. Genetyka myszy jest też mniej jednoznaczna, niż często się ją przedstawia. W badaniu drugiej grupy myszy całkowicie pozbawione NNMT miały lepszą wrażliwość na insulinę przy diecie wysokotłuszczowej, ale nie miały lepszej tolerancji glukozy, a wyniki różniły się w zależności od płci i diety (Brachs et al., Diabetes 2019).

5-Amino-1MQ powstał w badaniu zależności struktura–aktywność, w którym przesiewano metylowane pochodne chinoliny i pokrewne związki. Chinolinowe sole czwartorzędowe dawały najlepsze hamowanie NNMT, z wartościami IC50 (stężenie, które zmniejsza aktywność enzymu o połowę) około 1 µM (Neelakantan et al., J Med Chem 2017). PubChem podaje tę cząsteczkę jako 1-metylochinolin-1-io-5-aminę, CID 950107 (PubChem).

W kontynuacji z 2018 r. wybrano 5-amino-1MQ jako związek wiodący, ponieważ łączył siłę działania z dobrą przenikalnością przez błony komórkowe (Neelakantan et al., Biochem Pharmacol 2018):

Związek	IC50 wobec NNMT	Przenikalność przez błony (PAMPA)
1-Metylochinolinium (związek macierzysty)	12,1 µM	Brak
1,8-diMQ	1,8 µM	Niska
7-amino-1MQ	2,6 µM	Wysoka
5-amino-1MQ	1,2 µM	Wysoka

W tej samej pracy 5-amino-1MQ:

nie hamował w istotnym stopniu pokrewnych metylotransferaz (DNMT1, PRMT3, COMT) ani enzymów szlaku ratunkowego NAD+, NAMPT i SIRT1, w badanych stężeniach;
obniżał 1-MNA wewnątrz hodowanych komórek tłuszczowych (EC50 2,3 µM);
zwiększał NAD+ około 1,2–1,6-krotnie i podnosił SAM w hodowanych komórkach tłuszczowych;
zmniejszał gromadzenie tłuszczu w różnicujących się komórkach tłuszczowych o 50% przy 30 µM i o 70% przy 60 µM.

Wszystkie te wyniki pochodzą z hodowli komórkowych.

Farmakokinetyka (wyłącznie dane z badań na zwierzętach)

Nie ma badania farmakokinetycznego u ludzi. Dwa badania na zwierzętach dają dość odmienny obraz wchłaniania po podaniu doustnym.

Gatunek i droga podania	Dawka	Okres półtrwania	Inne ustalenia	Źródło
Szczur, dożylnie	Nie podano w streszczeniu	3,8 h	—	Awosemo et al. 2021
Szczur, doustnie	Nie podano w streszczeniu	6,9 h	Szczyt 2252 ng/mL; biodostępność 38,4%	Awosemo et al. 2021
Mysz, dożylnie	5 mg/kg	6,3 h	Wysoki klirens; duża objętość dystrybucji	Babula et al. 2024
Mysz, podskórnie	25 mg/kg, jedna dawka lub 5 dawek podawanych codziennie	13,3 h / 12,8 h	Szczyt 7010 ng/mL po ≈15 min	Babula et al. 2024
Mysz, doustnie	30 mg/kg	14,8 h	Szczyt tylko 14,5 ng/mL po 4 h; biodostępność 3,5%	Babula et al. 2024

Autorzy badania na myszach przypisali słabą ekspozycję po podaniu doustnym ograniczonemu wchłanianiu w jelicie i intensywnemu metabolizmowi pierwszego przejścia w wątrobie. W komórkach wątroby myszy okres półtrwania związku wynosił mniej niż 7 minut. Nawet po wstrzyknięciu podskórnym stężenie w osoczu utrzymywało się powyżej wartości IC50 wobec NNMT u myszy (78 ng/mL) tylko przez około 2–4 godziny. Lek gromadził się w tkance tłuszczowej i mięśniach, gdzie stosunki stężeń w tkance do stężeń w osoczu wzrosły do 31 i 17 w ciągu 8 godzin (Babula et al., DOM 2024).

Jak którykolwiek z tych wyników przekłada się na ludzi, nie wiadomo. Każde badanie skuteczności na zwierzętach wykorzystywało wstrzyknięcia, a nie podawanie doustne.

Status regulacyjny

Rejestracja. 5-Amino-1MQ nie jest zatwierdzony jako lek przez FDA (amerykańską Agencję Żywności i Leków) ani, o ile udało nam się ustalić, przez żaden inny organ regulacyjny. Przeszukanie ClinicalTrials.gov pod kątem „5-amino-1MQ” i „5-amino-1-methylquinolinium” nie zwróciło żadnych zarejestrowanych badań (ClinicalTrials.gov).
Substancje kontrolowane. Nie jest wymieniony w amerykańskim wykazie III (Schedule III), który obejmuje steroidy anaboliczne (21 CFR 1308.13).
Sport. Lista WADA nie wymienia 5-amino-1MQ ani inhibitorów NNMT. Jej klasa S0 zakazuje przez cały czas każdej substancji farmakologicznej, która nie jest objęta innymi częściami listy i nie ma obecnie zatwierdzenia do terapeutycznego zastosowania u ludzi, w tym leków na etapie badań przedklinicznych (Lista zabronionych substancji WADA 2026). 5-Amino-1MQ odpowiada temu opisowi.

Co pokazują badania

Wszystkie poniższe badania prowadzono na myszach, lek podawano we wstrzyknięciach, a przeprowadziła je grupa twórcy związku. Od 2021 r. prace zawierają oświadczenie, że starszy autor założył firmę Ridgeline Therapeutics, która rozwija inhibitory NNMT, a współautorzy byli jej pracownikami.

Otyłość u myszy

Pierwszy test (2018). Myszy z otyłością wywołaną dietą (n = 9 w grupie) otrzymywały 5-amino-1MQ, 20 mg/kg we wstrzyknięciu trzy razy na dobę (≈34 mg/kg/dobę), lub sól fizjologiczną przez 11 dni (Neelakantan et al., Biochem Pharmacol 2018):

Wskaźnik	Sól fizjologiczna	5-Amino-1MQ
Zmiana masy ciała	+0,6 g (≈ +1,4%)	−2,0 g (≈ −5,1%)
Skumulowane spożycie pokarmu	28,1 g	26,2 g (bez różnicy)
Masa przyjądrzowej poduszki tłuszczowej	—	≈35% mniejsza
Wielkość komórek tłuszczowych	—	Ponad 30% mniejsza
Cholesterol całkowity	—	≈30% niższy

Porównanie dawek (2024). Myszy z otyłością wywołaną dietą (n = 8 w grupie) otrzymywały sól fizjologiczną, 10 mg/kg/dobę lub 32 mg/kg/dobę raz na dobę przez 30 dni, nadal pozostając na diecie wysokotłuszczowej (Babula et al., DOM 2024):

Wskaźnik	Sól fizjologiczna	10 mg/kg/dobę	32 mg/kg/dobę
Przyrost masy ciała w trakcie badania	5,4 g	5,2 g	0,9 g
Przyrost masy tłuszczowej	4,7 g	4,7 g	1,3 g
Insulina w stanie po posiłku, od dnia 0 do dnia 28	+112%	+46%	−9%
Beztłuszczowa masa ciała	Brak istotnego wpływu leczenia	—	—

Tylko wyższa dawka ograniczała przyrost masy ciała i tłuszczu. Spożycie pokarmu się nie różniło. Wyższa dawka poprawiała też tolerancję glukozy, zmniejszała masę wątroby (1,4 g wobec 2,1 g), o 73% zmniejszała mikropęcherzykowe stłuszczenie wątroby oraz obniżała enzymy wątrobowe ALT i AST. Innymi słowy, lek spowalniał przyrost masy u myszy, które nadal jadły dietę wysokotłuszczową; w tym badaniu nie powodował utraty masy ciała.

Ze zmianą diety (2021). Myszy z otyłością przestawiono na dietę o niższej zawartości tłuszczu i podawano im codziennie 5-amino-1MQ albo sól fizjologiczną przez około 7 tygodni (Sampson et al., Sci Rep 2021). Grupy liczyły 6–8 myszy.

Wskaźnik	Zmiana diety + sól fizjologiczna	Zmiana diety + 5-amino-1MQ
Zmiana masy ciała na końcu badania	−2,9 g (częściowy powrót masy po dniu 20)	−6,3 g
Utrata masy tłuszczowej względem punktu wyjścia	≈2,9%	≈29,3%
Beztłuszczowa masa ciała jako odsetek masy ciała	Bez zmian	+6,4%

Leczone myszy osiągnęły masę ciała i masę tłuszczową zbliżone do myszy, które cały czas jadły dietę o niskiej zawartości tłuszczu. Analiza towarzysząca temu samemu eksperymentowi wykazała odmienny wzorzec mikrobiomu jelitowego u leczonych myszy (Dimet-Wiley et al., Sci Rep 2022).

Starzejące się mięśnie u myszy

Regeneracja po urazie (2019). U starych myszy (w wieku 24 miesięcy) wywołano chemiczne uszkodzenie jednego mięśnia podudzia. Otrzymywały one sól fizjologiczną lub 5-amino-1MQ w dawce 5 albo 10 mg/kg we wstrzyknięciu dwa razy na dobę (Neelakantan et al., Biochem Pharmacol 2019). U leczonych myszy:

komórki macierzyste mięśni silniej się namnażały i łączyły z uszkodzonymi włóknami;
regenerujące się włókna miały niemal dwukrotnie większe pole przekroju;
maksymalny moment obrotowy uszkodzonego mięśnia był o około 70% wyższy niż u grupy kontrolnej.

Wysiłek u starych myszy (2024). Trzydzieści pięć samic myszy w wieku 22 miesięcy otrzymywało sól fizjologiczną lub 10 mg/kg/dobę przez 8 tygodni, z obciążonym bieganiem w kołowrotku lub bez niego (Dimet-Wiley et al., Sci Rep 2024):

Grupa	Siła chwytu względem kontroli siedzących
Sam wysiłek	≈ +20%
Samo 5-amino-1MQ (bez wysiłku)	≈ +40%
5-Amino-1MQ + wysiłek	≈ +60%

Połączenie zwiększało też rozmiar włókien w mięśniu łydki. Autorzy zaznaczają, że myszy przydzielone do leku zaczynały badanie o około 10% cięższe niż ich grupy kontrolne, ponieważ randomizacja odbywała się według klatek.

Wyniki te dotyczą starzejących się i uszkodzonych mięśni myszy. Nie znaleźliśmy badania sprawdzającego 5-amino-1MQ pod kątem wzrostu mięśni u młodych, zdrowych zwierząt ani u ludzi, a badanie otyłości z 2024 r. nie wykazało wpływu na beztłuszczową masę ciała.

Działania niepożądane i ryzyko

Brak danych o bezpieczeństwie u ludzi

Ponieważ nie badano żadnego człowieka, nie ma informacji o działaniach niepożądanych, bezpiecznej ekspozycji, interakcjach z lekami ani o skutkach w ciąży, chorobach wątroby czy nerek. Prace na zwierzętach informują, że leczenie było dobrze tolerowane, ale były one krótkie (od 11 dni do 8 tygodni), małe i nie zostały zaprojektowane jako badania toksykologiczne. W badaniu z 2018 r. próba zwiększania dawki na dwóch myszach wykazała, że 60 mg/kg/dobę było „dobrze tolerowane, bez widocznych działań niepożądanych” (Neelakantan et al., Biochem Pharmacol 2018). To nie jest formalna ocena bezpieczeństwa.

Sygnały godne uwagi z badań na zwierzętach i laboratoryjnych

Hamowanie MAO-A. W panelu przesiewowym efektów niezamierzonych przy 10 µM 5-amino-1MQ hamował monoaminooksydazę A (MAO-A, enzym rozkładający serotoninę, noradrenalinę i tyraminę z pożywienia) w 67,4%. Nie wykazywał istotnej aktywności wobec pozostałych badanych receptorów i enzymów (Babula et al., DOM 2024). Czy ma to znaczenie przy rzeczywistej ekspozycji, nie wiadomo, ponieważ nie istnieją dane u ludzi.
Białe krwinki. Wyższa dawka obniżała całkowitą liczbę białych krwinek u otyłych myszy, przy czym limfocyty spadły o 31%, a monocyty o 50% w porównaniu z grupą kontrolną (Babula et al., DOM 2024). Autorzy zaliczyli to do innych „poprawionych” wskaźników krwi; znaczenie tego wyniku nie było dalej badane.
Równowaga metylowa i NAD+. Mechanizm przesuwa poziomy SAM i NAD+ w tkankach. Długoterminowych skutków przewlekłego blokowania enzymu metylacji u ludzi nie badano.

Jakość produktów

5-Amino-1MQ nie jest zatwierdzonym lekiem, więc żaden produkt sprzedawany pod tą nazwą nie jest wytwarzany według farmaceutycznych standardów tożsamości, czystości ani dawki. Nie znaleźliśmy opublikowanej analizy laboratoryjnej produktów dostępnych w sprzedaży. Dane ze zwierząt sugerują też, że wchłanianie po podaniu doustnym może być słabe, przynajmniej u myszy.

Najważniejsze informacje

Bloker enzymu NNMT, a nie hormon. Hamuje N-metylotransferazę nikotynamidu (IC50 ≈ 1,2 µM), co w hodowli komórkowej zwiększało NAD+ i SAM w komórkach tłuszczowych.
Wyłącznie dane ze zwierząt. Nie opublikowano ani nie zarejestrowano żadnego badania z udziałem ludzi. Każdy wynik skuteczności pochodzi od myszy otrzymujących wstrzyknięcia.
Skutki u myszy były rzeczywiste, ale specyficzne. Przy około 32–34 mg/kg/dobę zmniejszał masę ciała albo ograniczał przyrost masy ciała i tłuszczu u otyłych myszy bez zmiany spożycia pokarmu, a przy niższych dawkach (10–20 mg/kg/dobę) poprawiał regenerację starzejących się mięśni i siłę chwytu.
Stosowanie doustne nie zostało potwierdzone. Biodostępność po podaniu doustnym wynosiła 38% u szczurów, ale tylko 3,5% u myszy, i nie znaleźliśmy opublikowanego badania podawania doustnego dla żadnego wyniku skuteczności.
Jedna grupa badawcza. Prawie wszystkie badania 5-amino-1MQ pochodzą od grupy twórcy związku, która deklaruje powiązania z firmą rozwijającą inhibitory NNMT.
Nieznane bezpieczeństwo u ludzi. Sygnały z badań laboratoryjnych i na myszach obejmują hamowanie MAO-A i niższą liczbę białych krwinek; ich znaczenie dla ludzi jest nieznane.

Źródła

Neelakantan H, Wang HY, Vance V, et al. Structure-activity relationship for small molecule inhibitors of nicotinamide N-methyltransferase. J Med Chem. 2017;60(12):5015–5028. PubMed.
Neelakantan H, Vance V, Wetzel MD, et al. Selective and membrane-permeable small molecule inhibitors of nicotinamide N-methyltransferase reverse high fat diet-induced obesity in mice. Biochem Pharmacol. 2018;147:141–152. PubMed.
Awosemo O, Neelakantan H, Watowich S, et al. Development & validation of LC-MS/MS assay for 5-amino-1-methyl quinolinium in rat plasma: application to pharmacokinetic and oral bioavailability studies. J Pharm Biomed Anal. 2021;204:114255. PubMed.
Babula JJ, Bui D, Stevenson HL, Watowich SJ, Neelakantan H. Nicotinamide N-methyltransferase inhibition mitigates obesity-related metabolic dysfunction. Diabetes Obes Metab. 2024;26(11):5272–5282. PubMed.
Sampson CM, Dimet AL, Neelakantan H, et al. Combined nicotinamide N-methyltransferase inhibition and reduced-calorie diet normalizes body composition and enhances metabolic benefits in obese mice. Sci Rep. 2021;11(1):5637. PubMed.
Dimet-Wiley A, Wu Q, Wiley JT, et al. Reduced calorie diet combined with NNMT inhibition establishes a distinct microbiome in DIO mice. Sci Rep. 2022;12(1):484. PubMed.
Neelakantan H, Brightwell CR, Graber TG, et al. Small molecule nicotinamide N-methyltransferase inhibitor activates senescent muscle stem cells and improves regenerative capacity of aged skeletal muscle. Biochem Pharmacol. 2019;163:481–492. PubMed.
Dimet-Wiley AL, Latham CM, Brightwell CR, et al. Nicotinamide N-methyltransferase inhibition mimics and boosts exercise-mediated improvements in muscle function in aged mice. Sci Rep. 2024;14(1):15554. PubMed.
Kraus D, Yang Q, Kong D, et al. Nicotinamide N-methyltransferase knockdown protects against diet-induced obesity. Nature. 2014;508(7495):258–262. PubMed.
Kannt A, Pfenninger A, Teichert L, et al. Association of nicotinamide-N-methyltransferase mRNA expression in human adipose tissue and the plasma concentration of its product, 1-methylnicotinamide, with insulin resistance. Diabetologia. 2015;58(4):799–808. PubMed.
Liu M, Li L, Chu J, et al. Serum N(1)-methylnicotinamide is associated with obesity and diabetes in Chinese. J Clin Endocrinol Metab. 2015;100(8):3112–3117. PubMed.
Brachs S, Polack J, Brachs M, et al. Genetic nicotinamide N-methyltransferase (Nnmt) deficiency in male mice improves insulin sensitivity in diet-induced obesity but does not affect glucose tolerance. Diabetes. 2019;68(3):527–542. PubMed.
National Center for Biotechnology Information. 1-Methylquinolin-1-ium-5-amine, PubChem CID 950107. PubChem.
ClinicalTrials.gov. Search for 5-amino-1-methylquinolinium (no registered studies as of October 2026). ClinicalTrials.gov.
World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List, section S0 (non-approved substances). WADA 2026 Prohibited List.
Code of Federal Regulations. 21 CFR 1308.13, Schedule III. 21 CFR 1308.13.

5-Amino-1MQ