Meldonium, sprzedawane pod nazwą handlową Mildronate, to niewielka cząsteczka syntetyczna opracowana w Łotewskim Instytucie Syntezy Organicznej w latach 1970.. Zmniejsza w organizmie pulę L-karnityny — cząsteczki, której komórki potrzebują do spalania długołańcuchowych kwasów tłuszczowych w mitochondriach. Na Łotwie, w Rosji oraz w kilku innych krajach byłego ZSRR i Europy Wschodniej jest stosowane jako lek „przeciwniedokrwienny” w dławicy piersiowej, niewydolności serca i udarze mózgu. Nigdy nie zostało zatwierdzone w Stanach Zjednoczonych.

Meldonium stało się szeroko znane za sprawą sportu. W badaniach z 2015 r. wykryto je w 8,7% próbek moczu pobranych podczas Igrzysk Europejskich w Baku, a Światowa Agencja Antydopingowa (WADA) zabroniła jego stosowania od 1 stycznia 2016 r. Wkrótce potem pozytywny wynik testu uzyskały setki sportowców — częściowo dlatego, że śladowe ilości leku utrzymują się w moczu przez wiele miesięcy. Mimo takiej reputacji żadne dobrze zaprojektowane badanie nie wykazało, by poprawiało ono wydolność u zdrowych sportowców.

Ta strona podsumowuje to, co podają badania kliniczne, badania farmakokinetyczne i prace z zakresu walki z dopingiem. Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość	Szczegóły
Klasa leku	Modulator metabolizmu; inhibitor syntezy i transportu L-karnityny
Inne nazwy	Mildronate, MET-88, THP, Quaterine
Pochodzenie	Łotewski Instytut Syntezy Organicznej, lata 1970.; producent JSC Grindeks (Łotwa)
Droga podania	Kapsułki doustne; wstrzyknięcia dożylne
Dawki w badaniach klinicznych	100–3000 mg/dobę doustnie w dławicy piersiowej; 500 mg dwa razy na dobę w kilku badaniach; 250–1000 mg dożylnie w badaniach kinetycznych
Okres półtrwania w osoczu	≈5,6–6,6 h po pojedynczej dawce dożylnej; bardzo powolna faza końcowa (≈655 h) tłumaczy wielomiesięczną wykrywalność w moczu
Główny mechanizm	Blokuje hydroksylazę γ-butyrobetainy oraz transporter karnityny OCTN2, obniżając stężenie L-karnityny
Status w USA	Niezatwierdzone przez FDA
Status WADA	Zabronione przez cały czas, klasa S4.4.3 (modulatory metabolizmu); substancja nieokreślona

Czym jest

Nazwa chemiczna meldonium to 3-(2,2,2-trimetylohydrazynio)propionian. Ma wzór sumaryczny C₆H₁₄N₂O₂ i masę cząsteczkową 146,19 g/mol (PubChem). W obrocie występuje w postaci dwuwodnej (masa cząsteczkowa 182,22 g/mol) (PubChem).

Cząsteczka ta jest analogiem strukturalnym γ-butyrobetainy (GBB) — ostatniego prekursora przekształcanego przez organizm w L-karnitynę. Początkowo opracowano ją jako środek stymulujący wzrost zwierząt gospodarskich, zanim znalazła zastosowanie w medycynie ludzkiej (Görgens et al., Drug Test Anal 2015). W przeglądzie z 2026 r. powstanie związku datuje się na rok 1974, a jako jego twórcę wskazuje się Ivarsa Kalvinsa (Malm & Svensson, Front Sports Act Living 2026).

Jak działa

Meldonium ma dwa główne znane punkty uchwytu (Dambrova et al., Pharmacol Res 2016):

Hydroksylazę γ-butyrobetainy — enzym wytwarzający L-karnitynę z GBB. Jego zablokowanie zmniejsza produkcję nowej karnityny.
OCTN2 (transporter kationów organicznych / karnityny typu 2), który przenosi karnitynę do wnętrza komórek i umożliwia jej wchłanianie zwrotne w nerkach. Jego zablokowanie obniża zawartość karnityny w tkankach i zwiększa jej utratę z moczem.

Karnityna transportuje długołańcuchowe kwasy tłuszczowe do mitochondriów. Przy mniejszej ilości karnityny komórki spalają mniej tłuszczów, a więcej glukozy. Spalanie glukozy wymaga mniej tlenu na jednostkę wytworzonej energii (ATP), dlatego postulowana korzyść ma dotyczyć tkanek niedotlenionych, takich jak mięsień sercowy podczas niedokrwienia (zmniejszonego przepływu krwi) (Malm & Svensson 2026). Duża część szczegółowych dowodów dotyczących mechanizmu działania pochodzi z badań na gryzoniach i hodowlach komórkowych.

Działanie obniżające stężenie karnityny potwierdzono u ludzi. U zdrowych ochotników otrzymujących dawkę 500 mg dwa razy na dobę przez 4 tygodnie stężenie L-karnityny w osoczu spadło o 18%, a stężenie GBB w osoczu wzrosło mniej więcej dwukrotnie. Spożywanie mięsa częściowo równoważyło spadek stężenia karnityny (Liepinsh et al., J Pharm Pharmacol 2011).

Meldonium wywołuje zatem efekt zbliżony do przeciwieństwa suplementacji karnityną. Sam suplement omówiono na stronach L-karnityna oraz Karnityna.

Farmakokinetyka

Kinetyka meldonium jest nietypowa: związek początkowo szybko znika z osocza, ale następnie utrzymuje się w tkankach przez tygodnie lub miesiące. Dane u ludzi pochodzą głównie z niewielkich badań z udziałem zdrowych ochotników:

Badanie	Projekt	Główny wynik
Peng et al., J Chromatogr B 2010	Pojedyncze dawki dożylne 250; 500 i 1000 mg u zdrowych chińskich ochotników	Okres półtrwania 5,56; 6,46 i 6,55 h; stężenie maksymalne i ekspozycja rosły proporcjonalnie do dawki; kumulacja przy podawaniu wielokrotnym
Zhang et al., Fundam Clin Pharmacol 2013	40 ochotników; pojedyncze dawki doustne 250–1500 mg, następnie 500 mg trzy razy na dobę przez 13 dni	Kinetyka nieliniowa: okres półtrwania zależał od dawki; lek kumulował się przy podawaniu wielokrotnym
Forsdahl et al., J Pharm Biomed Anal 2018	6 ochotników; trzy wstrzyknięcia dożylne po 250 mg w ciągu 5 dni; zbiórka moczu przez 8 miesięcy	Eliminacja trójfazowa z okresami półtrwania 1,4 h, 9,4 h i 655 h (≈27 dni); wykrywalne w moczu przez 94–162 dni
Rabin et al., Drug Test Anal 2019	32 ochotników będących sportowcami; 1,0 lub 2,0 g/dobę doustnie przez 3 tygodnie	Kilka dni do osiągnięcia stanu stacjonarnego (steady state); eliminacja trwająca kilka miesięcy po odstawieniu

Główną drogą wydalania są nerki (Zhao et al., Drug Res 2016). Długi końcowy okres eliminacji wiąże się z tym samym transporterem, który lek blokuje. Podczas długotrwałego stosowania transporter OCTN2 gromadzi meldonium w mięśniach, skąd związek uwalnia się następnie bardzo powoli. U myszy podawanie karnityny lub GBB w okresie wypłukiwania przyspieszało eliminację leku, podczas gdy diuretyk furosemid nie miał takiego działania (Liepinsh et al., Basic Clin Pharmacol Toxicol 2017).

Rabin i współpracownicy ustalili, że głównymi czynnikami decydującymi o czasie trwania eliminacji są dawka dobowa, częstość podawania i czas stosowania. To długie okno wykrywalności odegrało kluczową rolę w fali pozytywnych wyników testów antydopingowych w 2016 r.

Zatwierdzone zastosowanie medyczne

Meldonium jest zarejestrowane na Łotwie, Litwie i w kilku innych krajach, w tym w Rosji, Ukrainie, Gruzji, Kazachstanie, Azerbejdżanie, Białorusi, Uzbekistanie i Mołdawii. W przeglądzie z 2026 r. wśród państw UE, w których lek został dopuszczony do obrotu w procedurach narodowych, wymieniono również Polskę. Nie jest zarejestrowane w Stanach Zjednoczonych (Malm & Svensson 2026). W Rosji oraz w części krajów Europy Wschodniej i Azji Środkowej jest często dostępne bez recepty.

Jego główne wskazania dotyczą układu sercowo-naczyniowego: dławica piersiowa, niewydolność serca oraz rekonwalescencja po zawale mięśnia sercowego (Dambrova et al. 2016). Badano je również w chorobach neurologicznych i metabolicznych (Schobersberger et al., Br J Sports Med 2017). Nie udało nam się uzyskać dostępu do oficjalnej charakterystyki produktu, dlatego na tej stronie nie podajemy dawkowania z ulotki. Dawka 500 mg dwa razy na dobę była stosowana w badaniu oceniającym stężenie karnityny u zdrowych ochotników, okazała się najskuteczniejszą dawką w głównym badaniu dotyczącym dławicy piersiowej, a w komentarzu naukowym z 2016 r. została określona jako „zalecana” dawka doustna (Arduini & Zammit, Postgrad Med J 2016).

Co pokazują badania

Autorzy prac przeglądowych wielokrotnie zwracali uwagę, że pomimo dziesięcioleci stosowania istnieje niewiele rygorystycznych badań klinicznych poświęconych meldonium (Schobersberger et al. 2017). Duża część piśmiennictwa klinicznego została opublikowana w języku rosyjskim lub ukraińskim, a wiele badań obejmuje małe grupy lub nie ma grupy kontrolnej.

Stabilna dławica piersiowa

Do największego badania randomizowanego, MILSS I, włączono 512 pacjentów ze stabilną dławicą piersiową w 72 ośrodkach w 4 krajach. Było to podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo badanie fazy 2, w którym pacjenci przez 12 tygodni przyjmowali meldonium lub placebo jako dodatek do standardowego leczenia (Dzerve et al., Medicina 2011). Pierwszorzędowym punktem końcowym była zmiana całkowitego czasu wysiłku w próbie obciążeniowej na cykloergometrze:

Grupa (dawka dobowa)	Średnia zmiana czasu wysiłku
Placebo	−7,1 s
100 mg	−2,1 s (wynik nieistotny statystycznie wobec placebo)
300 mg	+11,5 s (wynik nieistotny statystycznie wobec placebo)
1000 mg	+35,2 s (p = 0,002)
3000 mg	Mniejszy wzrost niż przy dawce 1000 mg

Autorzy doszli do wniosku, że najskuteczniejszą dawką było 500 mg dwa razy na dobę. Bezwzględny zysk wynosił około pół minuty czasu trwania wysiłku, a w badaniu mierzono tolerancję wysiłku, a nie częstość zawałów serca czy przeżywalność.

Ostry udar niedokrwienny mózgu

W randomizowanym, podwójnie zaślepionym badaniu fazy 2 przeprowadzonym w Chinach porównano dożylne meldonium (n = 113) z innym lekiem dożylnym — cynepazydem (n = 114) — w ostrym udarze niedokrwiennym mózgu, przy równoczesnym podawaniu kwasu acetylosalicylowego w obu grupach (Zhu et al., Clin Drug Investig 2013). Po 3 miesiącach nie odnotowano istotnej różnicy w skali niepełnosprawności (zmodyfikowana skala Rankina 0–1: p = 0,52; 0–2: p = 0,07), a częstość poważnych zdarzeń niepożądanych była zbliżona. W badaniu nie było grupy placebo, dowodzi ono zatem jedynie tego, że oba leki działały podobnie.

Prawokomorowa niewydolność serca

W otwartym badaniu bez grupy kontrolnej 20 pacjentów z prawokomorową niewydolnością serca w przebiegu tętniczego nadciśnienia płucnego przyjmowało dawkę 500 mg dwa razy na dobę przez 30 dni (Kigitovica et al., J Clin Med 2025). Dystans w teście sześciominutowego marszu wydłużył się z 352 m do około 399 m (p = 0,021), poprawiły się również wyniki w skalach jakości życia i duszności. Stężenie BNP — markera przeciążenia serca we krwi — nie uległo zmianie. Ze względu na brak grupy placebo wyniki te mają charakter wstępny.

Wydolność sportowa

Brakuje wiarygodnych dowodów na to, że meldonium poprawia wyniki u zdrowych sportowców. W przeglądzie z 2026 r. znaleziono tylko jedno kontrolowane placebo badanie z udziałem zdrowych sportowców (Malm & Svensson 2026):

Badanie: rosyjskojęzyczna praca obejmująca 20 wyczynowych biathlonistów i biegaczy narciarskich obserwowanych przez 15 dni. Przydział do grup opierał się na wynikach testów wysiłkowych, a nie na randomizacji, przy czym grupa otrzymująca meldonium charakteryzowała się wyjściowo znacznie wyższym pułapem tlenowym VO₂max (maksymalnym poborem tlenu).
Wyniki: w ponownej analizie przeprowadzonej przez autorów przeglądu wartość VO₂max i obciążenie wysiłkowe w grupie meldonium spadły do 15. dnia, wyniki w skali nastroju pogorszyły się w porównaniu z grupą placebo, a stężenie mleczanu we krwi po wysiłku nie różniło się między grupami.
Inne badania: w często cytowanym badaniu z udziałem 25 młodych hokeistów na lodzie nie było grupy kontrolnej.

Autorzy przeglądu podsumowali, że opinia o meldonium jako środku poprawiającym wydolność opiera się głównie na przekazach anegdotycznych, teoretycznym mechanizmie działania i danych z badań na zwierzętach. Wcześniejsi komentatorzy zwracali uwagę na tę samą kwestię: ograniczenie utleniania kwasów tłuszczowych może być korzystne w niedokrwionym sercu, jednak zdrowy mięsień szkieletowy potrzebuje karnityny do szybkiego spalania tłuszczów (Arduini & Zammit 2016).

Uwaga dotycząca deklaracji o „wytrzymałości i regeneracji”. Meldonium jest często opisywane jako środek zwiększający wytrzymałość, obniżający stężenie mleczanu i przyspieszający regenerację. Efekty te pochodzą głównie z doświadczeń na gryzoniach oraz badań u pacjentów z chorobą niedokrwienną. W żadnym opublikowanym badaniu z udziałem ludzi nie wykazano poprawy regeneracji, wydolności beztlenowej ani wydolności maksymalnej u zdrowych sportowców (Malm & Svensson 2026).

Działania niepożądane i ryzyko

Co wiadomo o bezpieczeństwie

W opisanych wyżej badaniach meldonium było w krótkim okresie na ogół dobrze tolerowane. W badaniach kinetycznych z udziałem zdrowych ochotników nie zgłoszono poważnych zdarzeń niepożądanych (Zhang et al. 2013; Zhao et al. 2016). W badaniu dotyczącym udaru mózgu częstość poważnych zdarzeń niepożądanych była zbliżona do leku porównawczego.

Bezpieczeństwo długoterminowe jest znacznie słabiej poznane. Autorzy przeglądów zauważają, że brakuje badań toksykologicznych spełniających współczesne standardy międzynarodowe, zwłaszcza u osób zdrowych. Zwracają również uwagę, że cząsteczka meldonium zawiera ugrupowanie typu hydrazynowego — element strukturalny powiązany z uszkodzeniem wątroby w przypadku niektórych innych leków; to, czy ma to znaczenie w przypadku meldonium, nie zostało odpowiednio zbadane (Malm & Svensson 2026).

Niedobór karnityny

Obniżenie stężenia karnityny jest zamierzonym efektem działania leku, jednak głęboki niedobór karnityny jest szkodliwy. Wrodzony niedobór karnityny powoduje hipoglikemię, zmęczenie, drgawki i kardiomiopatię (chorobę mięśnia sercowego). Arduini i Zammit ocenili, że standardowe dawki prawdopodobnie nie wywołują takiego niedoboru. Ostrzegli jednak, że sportowcy przyjmujący znacznie wyższe dawki mogą obniżyć zasoby karnityny do szkodliwego poziomu (Arduini & Zammit 2016).

Kto powinien zachować ostrożność

Bez dostępu do oficjalnej charakterystyki produktu nie możemy wymienić formalnych przeciwwskazań ani interakcji lekowych. Meldonium jest wydalane głównie przez nerki i kumuluje się przy podawaniu wielokrotnym, nie znaleźliśmy jednak opublikowanych badań dotyczących jego stosowania u osób z upośledzoną czynnością nerek.

Status prawny i stosowanie w sporcie

Historia w kontroli antydopingowej

2015 r. Meldonium zostało włączone do Programu Monitorującego WADA. W opublikowanym w tym samym roku badaniu kolońskiego laboratorium antydopingowego wykryto je w 182 z 8320 rutynowych próbek antydopingowych (2,2%) w wielu dyscyplinach sportu, przy stężeniach w moczu sięgających 1428 µg/mL (Görgens et al. 2015).
Igrzyska Europejskie w Baku w 2015 r. Stosowanie meldonium zadeklarowało zaledwie 23 z 662 sportowców (3,5%), jednak wynik pozytywny odnotowano w 66 z 762 próbek (8,7%). Stosowanie związku stwierdzono w 15 z 21 dyscyplin sportowych (Stuart et al., Br J Sports Med 2016).
1 stycznia 2016 r. Meldonium wpisano na Listę zabronionych substancji i metod WADA (Schobersberger et al. 2017). Wśród setek sportowców przyjmujących wcześniej ten lek znalazła się tenisistka Marija Szarapowa (Arduini & Zammit 2016).
Po wprowadzeniu zakazu. W 2016 r. meldonium odpowiadało za 515 niekorzystnych wyników analitycznych (pozytywnych testów antydopingowych), a w latach 2017–2024 odnotowywano od 26 do 111 takich przypadków rocznie. Związek ten stale zajmuje pierwsze lub drugie miejsce wśród wykrywanych substancji w swojej klasie (Malm & Svensson 2026).

Na aktualnej liście meldonium jest wymienione w sekcji S4.4.3 (modulatory metabolizmu). Jest zabronione zarówno podczas zawodów, jak i poza nimi, oraz sklasyfikowane jako substancja nieokreślona (WADA 2026 Prohibited List). W tej samej podklasie figuruje trimetazydyna, którą autorzy przeglądów zaliczają wspólnie z meldonium do inhibitorów utleniania kwasów tłuszczowych (Malm & Svensson 2026).

Niezamierzone narażenie wraz z żywnością

Weterynaryjny produkt leczniczy Emidonol ulega w organizmie zwierząt gospodarskich rozkładowi do meldonium. W dwóch badaniach pilotażowych sprawdzono, czy spożycie żywności może prowadzić do pozytywnego wyniku testu antydopingowego:

Mleko. U ochotników, którzy wypili mleko z dodatkiem meldonium, maksymalne stężenie w moczu wyniosło 7,5–18,6 ng/mL (Guddat et al., Drug Test Anal 2021).
Mięso. U ochotników, którzy zjedli pojedynczą porcję gotowanego mięsa cieląt leczonych preparatem Emidonol, stężenie w moczu osiągnęło 219–386 ng/mL. Przez pierwsze 2–14 godzin wartości te mogły przekraczać minimalny wymagany poziom raportowania ustalony przez WADA, a meldonium pozostawało wykrywalne przez 24–28 godzin (Postnikov & Efimova, Drug Test Anal 2026).

Najważniejsze informacje

Bloker karnityny, a nie stymulant ani steryd anaboliczny. Meldonium obniża stężenie L-karnityny poprzez hamowanie jej syntezy i transportu, przestawiając komórki ze spalania tłuszczów na spalanie glukozy.
Stosowane w chorobach serca w części krajów Europy, niezatwierdzone w USA. Jest zarejestrowane na Łotwie, w Rosji i innych krajach byłego ZSRR oraz w niektórych państwach UE, głównie w leczeniu dławicy piersiowej i niewydolności serca.
Skąpe dowody kliniczne. W największym randomizowanym badaniu dotyczącym dławicy piersiowej wykazano wydłużenie czasu wysiłku o około 35 sekund przy dawce 1000 mg/dobę i brak korzyści przy niższych dawkach.
Brak udowodnionych korzyści u zdrowych sportowców. Jedyne kontrolowane placebo badanie z udziałem sportowców obejmowało małą grupę, nie było randomizowane i nie wykazało poprawy wydolności.
Bardzo długie okno wykrywalności. Okres półtrwania w osoczu wynosi około 6 godzin, jednak powolna faza końcowa sprawiła, że w jednym badaniu z podaniem dożylnym meldonium pozostawało wykrywalne w moczu przez 94–162 dni.
Zabronione w sporcie od 2016 r. WADA wymienia je w sekcji S4.4.3 jako substancję zabronioną przez cały czas, a związek ten pozostaje jednym z najczęściej wykrywanych środków w swojej klasie.

Źródła

Dambrova M, Makrecka-Kuka M, Vilskersts R, et al. Pharmacological effects of meldonium: biochemical mechanisms and biomarkers of cardiometabolic activity. Pharmacol Res. 2016;113(Pt B):771–780. PubMed.
Malm C, Svensson M. Meldonium and human sport performance: a narrative review evaluating the evidence for ergogenic potential. Front Sports Act Living. 2026;8:1822778. PubMed.
Schobersberger W, Dünnwald T, Gmeiner G, Blank C. Story behind meldonium-from pharmacology to performance enhancement: a narrative review. Br J Sports Med. 2017;51(1):22–25. PubMed.
Görgens C, Guddat S, Dib J, et al. Mildronate (Meldonium) in professional sports - monitoring doping control urine samples using hydrophilic interaction liquid chromatography - high resolution/high accuracy mass spectrometry. Drug Test Anal. 2015;7(11-12):973–979. PubMed.
Liepinsh E, Konrade I, Skapare E, et al. Mildronate treatment alters γ-butyrobetaine and l-carnitine concentrations in healthy volunteers. J Pharm Pharmacol. 2011;63(9):1195–1201. PubMed.
Peng Y, Yang J, Wang Z, et al. Determination of mildronate by LC-MS/MS and its application to a pharmacokinetic study in healthy Chinese volunteers. J Chromatogr B Analyt Technol Biomed Life Sci. 2010;878(5-6):551–556. PubMed.
Zhang J, Cai LJ, Yang J, et al. Nonlinear pharmacokinetic properties of mildronate capsules: a randomized, open-label, single- and multiple-dose study in healthy volunteers. Fundam Clin Pharmacol. 2013;27(1):120–128. PubMed.
Zhao Z, Chen J, Peng W, et al. Single- and multiple-dose pharmacokinetic, safety and tolerability study of mildronate injection in healthy Chinese subjects. Drug Res (Stuttg). 2016;66(5):251–256. PubMed.
Forsdahl G, Jančić-Stojanović B, Anđelković M, et al. Urinary excretion studies of meldonium after multidose parenteral application. J Pharm Biomed Anal. 2018;161:289–295. PubMed.
Rabin O, Uiba V, Miroshnikova Y, et al. Meldonium long-term excretion period and pharmacokinetics in blood and urine of healthy athlete volunteers. Drug Test Anal. 2019;11(4):554–566. PubMed.
Liepinsh E, Makarova E, Sevostjanovs E, et al. Carnitine and γ-butyrobetaine stimulate elimination of meldonium due to competition for OCTN2-mediated transport. Basic Clin Pharmacol Toxicol. 2017;120(5):450–456. PubMed.
Dzerve V; MILSS I Study Group. A dose-dependent improvement in exercise tolerance in patients with stable angina treated with mildronate: a clinical trial “MILSS I”. Medicina (Kaunas). 2011;47(10):544–551. PubMed.
Zhu Y, Zhang G, Zhao J, et al. Efficacy and safety of mildronate for acute ischemic stroke: a randomized, double-blind, active-controlled phase II multicenter trial. Clin Drug Investig. 2013;33(10):755–760. PubMed.
Kigitovica D, Dzirnieks K, Lejnieks A, et al. Meldonium improves functional capacity in patients with right ventricular failure. J Clin Med. 2025;14(21):7787. PubMed.
Arduini A, Zammit VA. A tennis lesson: sharp practice in the science behind the Sharapova case. Postgrad Med J. 2016;92(1090):429–430. PubMed.
Stuart M, Schneider C, Steinbach K. Meldonium use by athletes at the Baku 2015 European Games. Br J Sports Med. 2016;50(11):694–698. PubMed.
Guddat S, Görgens C, Sobolevsky T, Thevis M. Meldonium residues in milk: a possible scenario for inadvertent doping in sports? Drug Test Anal. 2021;13(11-12):1906–1910. PubMed.
Postnikov PV, Efimova YA. HILIC-MS/MS detection of meldonium in meat from Emidonol-treated calves and volunteer urine after consumption: an anti-doping perspective. Drug Test Anal. 2026;18(9):1198–1202. PubMed.
World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List: International Standard. Obowiązuje od 1 stycznia 2026 r. WADA 2026 Prohibited List.
National Center for Biotechnology Information. PubChem Compound Summary: Meldonium (CID 123868) and meldonium dihydrate (CID 6918082). PubChem; PubChem.

Meldonium (Mildronate)