P021, zapisywany również jako P21 lub Peptyd 021, to eksperymentalny związek peptydowy zaprojektowany tak, aby naśladować neuroprotekcyjne działanie rzęskowego czynnika neurotroficznego (CNTF) – naturalnego białka wspierającego przeżycie komórek nerwowych. Opracowano go w New York State Institute for Basic Research in Developmental Disabilities jako potencjalny lek na chorobę Alzheimera, a w internecie jest sprzedawany jako „nootropik”, czyli środek wspomagający funkcje poznawcze. Nie ma on związku z białkiem p21 regulującym cykl komórkowy, kodowanym przez gen CDKN1A.
Najważniejszy fakt jest taki, że P021 badano wyłącznie u myszy, szczurów oraz w hodowlach komórkowych. Nie opublikowano żadnego badania z udziałem ludzi ani nie znaleźliśmy żadnego badania tego związku zarejestrowanego w bazie ClinicalTrials.gov (wyszukiwanie w ClinicalTrials.gov). Prawie wszystkie opublikowane prace pochodzą z laboratorium, które go wynalazło; jego główny autor posiada patenty na ten związek, jest współzałożycielem firmy Phanes Biotech i rozwija P021 jako lek (Mottolese et al., J Neurodev Disord 2024).
Ta strona podsumowuje to, co podają opublikowane badania na zwierzętach oraz organy regulacyjne. Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.
| Właściwość | Szczegóły |
|---|---|
| Klasa | Niezatwierdzony peptyd syntetyczny; „mimetyk peptydowy” wywodzący się z CNTF |
| Pochodzenie | Krótki fragment ludzkiego CNTF z grupą końcową zawierającą adamantan |
| Wzór / masa cząsteczkowa (PubChem) | C₂₇H₄₂N₆O₈; 578,7 g/mol (CID 56599151) |
| Proponowany mechanizm | Blokuje przekazywanie sygnału przez czynnik hamujący białaczkę (LIF) i podnosi poziom BDNF w mózgu zwierząt |
| Badane dawki | Wyłącznie u zwierząt, głównie jako domieszka do paszy (np. 60 nmol na gram paszy u myszy) |
| Okres półtrwania | Twórcy podają okres półtrwania w osoczu przekraczający 3 h w badaniach przedklinicznych; brak danych u ludzi |
| Dane u ludzi | Brak opublikowanych danych |
| Zatwierdzenie | Niezatwierdzony jako lek przez żaden ze znalezionych przez nas organów regulacyjnych |
| Status WADA | Niewymieniony z nazwy; substancje niezatwierdzone podlegają sekcji S0 (zabronione w każdym czasie) |
Czym jest
Od CNTF do krótkiego peptydu
Sam CNTF ma dobrze udokumentowane działanie neuroprotekcyjne, ale pełnej długości białka neurotroficzne słabo sprawdzają się jako leki. Podane poza mózgiem CNTF i BDNF nie docierają do ośrodkowego układu nerwowego i ulegają rozkładowi w ciągu kilku minut, a wcześniejsze próby leczenia choroby Alzheimera czynnikami neurotroficznymi przerwano z powodu słabego przenikania do mózgu, krótkiego okresu półtrwania i ciężkich działań niepożądanych (Baazaoui and Iqbal, Biomolecules 2022). Zespół laboratorium Iqbala postanowił znaleźć niewielki fragment CNTF zachowujący jego aktywność.
Wykorzystując przeciwciała do zmapowania najbardziej aktywnego regionu CNTF, zespół najpierw stworzył 11-aminokwasowy peptyd o nazwie Peptyd 6 (P6). Następnie skrócił go do 4-aminokwasowego rdzenia (P6c), który nadal pobudzał powstawanie nowych neuronów u myszy (Kazim and Iqbal, Mol Neurodegener 2016). W pracy przeglądowej z 2022 r. rdzeń ten umiejscowiono w pozycjach aminokwasowych 147–150 białka CNTF (Baazaoui and Iqbal, Biomolecules 2022).
Modyfikacja adamantanowa
Aby rdzeń peptydowy przetrwał dłużej i docierał do mózgu, badacze zabezpieczyli jego koniec początkowy grupą acetylową, a do przeciwległego końca przyłączyli adamantyglicynę. Adamantan to sztywny, klatkowy, rozpuszczalny w tłuszczach węglowodór. Deklarowanym celem było zwiększenie przenikalności przez barierę krew–mózg oraz spowolnienie rozkładu przez egzopeptydazy – enzymy odcinające aminokwasy z końców peptydów (Baazaoui and Iqbal, Alzheimers Res Ther 2017).
Powstały związek opisano po raz pierwszy w 2010 r. pod nazwą P21 (Li et al., FEBS Lett 2010), a w późniejszych pracach określany jest jako P021. Baza PubChem wymienia go pod obiema nazwami, z numerem CAS 1246751-68-7 oraz grupą końcową zidentyfikowaną jako amid 3-karbamoilo-1-adamantylowy (PubChem).
| Cząsteczka | Czym jest | Opublikowane badania |
|---|---|---|
| CNTF | Naturalne białko neurotroficzne pełnej długości | Nieomawiane tutaj |
| Peptyd 6 (P6) | 11-aminokwasowy fragment CNTF | Badania na gryzoniach |
| P6c | 4-aminokwasowy rdzeń P6 | Badania na gryzoniach |
| P021 | P6c z grupą acetylową i adamantyglicyną | Wyłącznie badania na gryzoniach i w hodowlach komórkowych |
| ADAMAX | Semax sprzedawany z grupami końcowymi w stylu P021 (według oferty rynkowej) | Brak |
Grupa końcowa P021 została zapożyczona przez sprzedawców do innych produktów. Na przykład ADAMAX jest reklamowany jako Semax posiadający tę samą grupę końcową zawierającą adamantan, choć nie oceniono go w żadnym opublikowanym badaniu.
Jak działa w organizmie
Wszystkie dane dotyczące mechanizmu działania i farmakokinetyki pochodzą z badań na zwierzętach i prac laboratoryjnych prowadzonych przez zespół opracowujący ten związek.
- Proponowany mechanizm. Twórcy opisują P021 jako związek kompetycyjnie hamujący przekazywanie sygnału przez LIF, który w warunkach fizjologicznych ogranicza powstawanie nowych neuronów, oraz zwiększający ekspresję neurotroficznego czynnika pochodzenia mózgowego (BDNF – białka wspierającego wzrost i przeżycie komórek nerwowych) (Baazaoui and Iqbal, Biomolecules 2022).
- Dalszy wpływ na białko tau. U myszy stanowiących model choroby Alzheimera wyższe stężenie BDNF wiązało się ze zmniejszoną aktywnością kinazy syntazy glikogenu 3β (GSK3β) – enzymu przyłączającego grupy fosforanowe do białka tau, które w chorobie Alzheimera tworzy splątki neurofibrylarne (Kazim et al., Neurobiol Dis 2014).
- Przenikanie do mózgu. U starych szczurów twórcy opisali przenikanie P021 przez barierę krew–mózg (Khatoon et al., J Alzheimers Dis 2015).
- Stabilność i okres półtrwania. W pracy przeglądowej twórców z 2016 r. podano okres półtrwania w osoczu przekraczający 3 godziny, ponad 95% stabilności w sztucznym płynie jelitowym przez 2 godziny oraz ponad 90% stabilności w sztucznym soku żołądkowym przez 30 minut (Kazim and Iqbal, Mol Neurodegener 2016). W przeglądzie nie podano gatunku ani dawki, których dotyczy wartość okresu półtrwania, a parametru tego nie zmierzono u ludzi.
W większości badań P021 podawano doustnie, po wymieszaniu z paszą zwierząt. Myszy w badaniach długoterminowych otrzymywały 60 nmol na gram paszy, co autorzy przeliczyli na około 162 nmol na mysz na dobę (Baazaoui and Iqbal, Alzheimers Res Ther 2017). Tych dawek stosowanych u zwierząt nie można przeliczyć na dawkę dla ludzi.
Status regulacyjny
Zatwierdzenie jako lek
Nie znaleźliśmy zatwierdzenia P021 przez FDA (amerykańską Agencję Żywności i Leków), EMA ani żaden inny organ regulacyjny, a także żadnego zarejestrowanego badania z udziałem ludzi (wyszukiwanie w ClinicalTrials.gov). Jego twórcy opisują go jako kandydata na lek, nad którego rozwojem pracują w kierunku leczenia choroby Alzheimera (Mottolese et al., J Neurodev Disord 2024). Nie jest on wymieniony wśród kontrolowanych steroidów anabolicznych w wykazie III (Schedule III) (21 CFR 1308.13).
Sport
P021 nie jest wymieniony z nazwy na liście Światowej Agencji Antydopingowej (WADA). Klasa S0 zabrania w każdym czasie stosowania wszelkiej substancji farmakologicznej nieujętej w innych sekcjach listy, która nie ma aktualnego zatwierdzenia przez państwowy organ ds. zdrowia do stosowania terapeutycznego u ludzi, co wprost obejmuje leki będące w fazie rozwoju przedklinicznego lub klinicznego (Lista zabronionych substancji i metod WADA 2026). Związek przedkliniczny, taki jak P021, wpisuje się w ten opis.
Co pokazują badania
Nie ma żadnych badań z udziałem ludzi. Poniższe badania na zwierzętach były niewielkie i prawie wszystkie pochodziły z laboratorium twórcy związku.
Zwierzęta zdrowe i starzejące się
- Zdrowe dorosłe myszy. Obwodowe podawanie P021 poprawiało uczenie się oraz pamięć krótkotrwałą i przestrzenną u normalnych myszy szczepu C57Bl6, a także zwiększało powstawanie i dojrzewanie nowych neuronów w hipokampie (Li et al., FEBS Lett 2010).
- Stare szczury. U 22–24-miesięcznych szczurów szczepu Fischer przewlekłe doustne podawanie P021 zmniejszało związany z wiekiem spadek zdolności uczenia się i pamięci, podnosiło poziom BDNF oraz przywracało markery synaptyczne (Bolognin et al., Neurobiol Aging 2014).
- Białko tau u starych szczurów. U starych szczurów P021 obniżał stężenie białka tau w mózgu i płynie mózgowo-rdzeniowym w kierunku wartości obserwowanych u młodych osobników dorosłych, ale nie obniżał poziomu amyloidu-β/AβPP w płynie mózgowo-rdzeniowym (Khatoon et al., J Alzheimers Dis 2015).
Mysie modele choroby Alzheimera
W większości badań wykorzystywano myszy 3xTg-AD – szczep zmodyfikowany genetycznie tak, aby rozwijały się u niego zarówno blaszki amyloidowe, jak i splątki białka tau.
| Badanie | Leczenie | Główne opisywane wyniki |
|---|---|---|
| Kazim et al., Neurobiol Dis 2014 | 12 miesięcy w paszy, począwszy od 9.–10. miesiąca życia | Mniej nieprawidłowego białka tau; niższy poziom rozpuszczalnego amyloidu-β, jedynie tendencja w zakresie blaszek; poprawa funkcji poznawczych i neurogenezy |
| Baazaoui and Iqbal, J Alzheimers Dis 2017 | W paszy od 3. miesiąca życia, przed pojawieniem się widocznych zmian patologicznych | Zapobieganie neurodegeneracji oraz patologii białka tau i amyloidu-β; zachowanie pamięci; niższa śmiertelność |
| Baazaoui and Iqbal, Alzheimers Res Ther 2017 | 60 nmol/g paszy od 3. do 21. miesiąca życia | Cofnięcie deficytów dendrytycznych i synaptycznych oraz zaburzeń poznawczych |
| Wei et al., Alzheimers Res Ther 2020 | Poprzez dietę matek, od 8. dnia prenatalnego do 21. dnia po urodzeniu | Lepsze funkcje poznawcze w 4. miesiącu; mniej białka tau i blaszek w 22. miesiącu |
| Wei et al., J Alzheimers Dis 2021 | W paszy od urodzenia do 120. dnia po urodzeniu | Zapobieganie zaburzeniom poznawczym; wzrost poziomu BDNF i białek synaptycznych |
W 12-miesięcznym badaniu leczniczym wpływ na amyloid był ograniczony: poziom rozpuszczalnego amyloidu-β spadł, ale zmniejszenie ilości blaszek nie osiągnęło istotności statystycznej (Kazim et al., Neurobiol Dis 2014). Każda grupa w tym badaniu liczyła około 5–7 myszy (Kazim and Iqbal, Mol Neurodegener 2016).
Inne modele zwierzęce
- Zespół Downa. U myszy Ts65Dn, będących modelem zespołu Downa, podawanie P021 matkom w paszy (200 nmol na gram) od 8. dnia rozwoju zarodkowego do odsadzenia cofało opóźnienie rozwoju u młodych oraz deficyty pamięci w wieku dorosłym (Kazim et al., Sci Rep 2017).
- Zwyrodnienie siatkówki. U starych szczurów leczonych przez 3 miesiące oraz myszy 3xTg-AD leczonych przez 18 miesięcy P021 zmniejszał zmiany w siatkówce przypominające zwyrodnienie plamki związane z wiekiem (Liu et al., Front Aging Neurosci 2019).
- Zaburzenie z niedoborem CDKL5. Grupa badawcza z Bolonii, ze współudziałem twórcy związku jako współautora, stwierdziła, że P021 korygował defekty w ludzkiej linii komórek neuronalnych pozbawionej CDKL5. Jednak u myszy z nokautem genu Cdkl5 przewlekłe leczenie nie podniosło poziomu BDNF, nie poprawiło budowy mózgu i dało jedynie ograniczone korzyści behawioralne (Mottolese et al., J Neurodev Disord 2024).
Badanie dotyczące CDKL5 stanowi przydatne przypomnienie, że efekty obserwowane w komórkach lub w jednym modelu zwierzęcym nie zawsze pojawiają się w innym.
Działania niepożądane i ryzyko
Nieznane bezpieczeństwo u ludzi
Nie istnieją żadne dane dotyczące bezpieczeństwa u ludzi. W badaniach na zwierzętach twórcy podali brak wykrywalnej reakcji immunologicznej u szczurów (Khatoon et al., J Alzheimers Dis 2015) oraz brak działań niepożądanych u myszy leczonych przez okres do 1 roku (Kazim and Iqbal, Mol Neurodegener 2016). Są to deklaracje zespołu, który wynalazł ten związek, a nie formalne badania toksykologiczne opublikowane do niezależnej oceny.
Obawy teoretyczne
P021 zaprojektowano tak, aby zmieniał przekazywanie sygnałów przez czynniki wzrostu w mózgu. Wcześniejsze próby leczenia choroby Alzheimera pełnymi czynnikami neurotroficznymi przerwano częściowo z powodu ciężkich działań niepożądanych (Baazaoui and Iqbal, Biomolecules 2022). Nie wiadomo, czy niewielki fragment pozwala uniknąć takich problemów u ludzi.
Tożsamość i jakość produktów
Produkty sprzedawane jako „P21” lub „P021” pochodzą z nieuregulowanego rynku odczynników badawczych (research chemicals). Nie istnieje żaden standard farmakopealny ani opublikowana analiza produktów detalicznych, dlatego nie można potwierdzić tożsamości, dawki, czystości ani jałowości danego preparatu.
Konflikt interesów
W niemal każdej publikacji poświęconej P021 jako autor figuruje jego wynalazca. Posiada on patenty obejmujące skład i zastosowanie P021, jest współzałożycielem i dyrektorem naukowym firmy Phanes Biotech oraz rozwija P021 jako lek terapeutyczny (Mottolese et al., J Neurodev Disord 2024). Niezależne powtórzenia tych badań są ograniczone.
Najważniejsze informacje
- Peptyd badawczy wywodzący się z CNTF. P021 to 4-aminokwasowy fragment rzęskowego czynnika neurotroficznego z dodaną grupą końcową zawierającą adamantan, mającą poprawić stabilność i przenikanie do mózgu.
- Wyłącznie dane z badań na zwierzętach. W badaniach na myszach i szczurach opisywano lepszą pamięć, większą liczbę nowych neuronów i mniejsze nasilenie patologii białka tau, ale nie opublikowano ani nie zarejestrowano żadnego badania z udziałem ludzi.
- Głównie jedno laboratorium. Prawie wszystkie badania pochodzą z zespołu, który wynalazł ten związek, a jedyne częściowo niezależne badanie na myszach wykazało ograniczone korzyści.
- Farmakokinetyka ma charakter przedkliniczny. Z badań przedklinicznych podaje się okres półtrwania w osoczu przekraczający 3 godziny; nic nie wiadomo o jego zachowaniu w organizmie człowieka.
- Niezatwierdzony i zabroniony w sporcie. Żaden organ regulacyjny nie zatwierdził P021, a klasa S0 listy WADA zabrania stosowania takich niezatwierdzonych substancji w każdym czasie.
Źródła
- Li B, Wanka L, Blanchard J, et al. Neurotrophic peptides incorporating adamantane improve learning and memory, promote neurogenesis and synaptic plasticity in mice. FEBS Lett. 2010;584(15):3359–3365. PubMed.
- Kazim SF, Iqbal K. Neurotrophic factor small-molecule mimetics mediated neuroregeneration and synaptic repair: emerging therapeutic modality for Alzheimer’s disease. Mol Neurodegener. 2016;11(1):50. PubMed.
- Baazaoui N, Iqbal K. Alzheimer’s disease: challenges and a therapeutic opportunity to treat it with a neurotrophic compound. Biomolecules. 2022;12(10):1409. PubMed.
- National Center for Biotechnology Information. Ac-dggl-adamatanylglycine-NH2 (P021), PubChem CID 56599151. PubChem.
- Bolognin S, Buffelli M, Puoliväli J, Iqbal K. Rescue of cognitive-aging by administration of a neurogenic and/or neurotrophic compound. Neurobiol Aging. 2014;35(9):2134–2146. PubMed.
- Kazim SF, Blanchard J, Dai CL, et al. Disease modifying effect of chronic oral treatment with a neurotrophic peptidergic compound in a triple transgenic mouse model of Alzheimer’s disease. Neurobiol Dis. 2014;71:110–130. PubMed.
- Khatoon S, Chalbot S, Bolognin S, et al. Elevated tau level in aged rat cerebrospinal fluid reduced by treatment with a neurotrophic compound. J Alzheimers Dis. 2015;47(3):557–564. PubMed.
- Kazim SF, Blanchard J, Bianchi R, Iqbal K. Early neurotrophic pharmacotherapy rescues developmental delay and Alzheimer’s-like memory deficits in the Ts65Dn mouse model of Down syndrome. Sci Rep. 2017;7:45561. PubMed.
- Baazaoui N, Iqbal K. Prevention of amyloid-β and tau pathologies, associated neurodegeneration, and cognitive deficit by early treatment with a neurotrophic compound. J Alzheimers Dis. 2017;58(1):215–230. PubMed.
- Baazaoui N, Iqbal K. Prevention of dendritic and synaptic deficits and cognitive impairment with a neurotrophic compound. Alzheimers Res Ther. 2017;9(1):45. PubMed.
- Liu Y, Wei W, Baazaoui N, et al. Inhibition of AMD-like pathology with a neurotrophic compound in aged rats and 3xTg-AD mice. Front Aging Neurosci. 2019;11:309. PubMed.
- Wei W, Wang Y, Liu Y, et al. Prenatal to early postnatal neurotrophic treatment prevents Alzheimer-like behavior and pathology in mice. Alzheimers Res Ther. 2020;12(1):102. PubMed.
- Wei W, Liu Y, Dai CL, et al. Neurotrophic treatment initiated during early postnatal development prevents the Alzheimer-like behavior and synaptic dysfunction. J Alzheimers Dis. 2021;82(2):631–646. PubMed.
- Mottolese N, Loi M, Trazzi S, et al. Effects of a ciliary neurotrophic factor (CNTF) small-molecule peptide mimetic in an in vitro and in vivo model of CDKL5 deficiency disorder. J Neurodev Disord. 2024;16(1):65. PubMed.
- ClinicalTrials.gov. Search results for “P021”. US National Library of Medicine. Accessed October 2026. ClinicalTrials.gov.
- World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List: International Standard. WADA.
- Code of Federal Regulations. 21 CFR 1308.13, Schedule III. eCFR.