Preparaty doustne

19-Norandrostendion

19-Norandrostendion (estr-4-ene-3,17-dione, czasem nazywany „nor-andro” lub „19-NA”) jest steroidowym prohormonem: związkiem o słabym własnym działaniu, który organizm przekształca w silniejszy steroid. W jego przypadku jest to nandrolon (19-nortestosteron), czynny hormon w Deca-Durabolin i NPP. Pod koniec lat 1990. był sprzedawany w USA bez recepty jako „suplement diety”, obok androstendionu (Uralets & Gillette, J Anal Toxicol 1999).

Najważniejsze fakty dotyczą badań antydopingowych, a nie mięśni. Jego metabolity w moczu są tymi samymi markerami, które służą do wykrywania nandrolonu, a dawki rzędu zaledwie kilku mikrogramów (milionowych części grama) ukryte w suplemencie dawały dodatnie wyniki testów antydopingowych (Watson et al., MSSE 2009). W nielicznych kontrolowanych badaniach u ludzi, w których stosowano preparaty doustne, nie stwierdzono wpływu na masę mięśniową ani siłę. Nie ma zatwierdzonego zastosowania medycznego, w USA jest substancją kontrolowaną z wykazu III (Schedule III), a w sporcie jest zabroniony przez cały czas.

Ta strona podsumowuje to, co podają badania wydalania u ludzi, małe badania nad suplementami, badania na zwierzętach i organy regulacyjne. Służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość Szczegóły
Klasa Syntetyczny steroid 19-nor; prohormon (prekursor) nandrolonu
Nazwa chemiczna Estr-4-ene-3,17-dione; C₁₈H₂₄O₂; 272,4 g/mol; CAS 734-32-7. PubChem podaje też nazwę bolandione
Zatwierdzenie medyczne Brak; brak zatwierdzonego zastosowania medycznego
Droga podania Doustnie (jako dawne suplementy); w badaniach na szczurach stosowano także wstrzyknięcia podskórne
Dawki w badaniach u ludzi 156–344 mg/dobę łącznych preparatów norsteroidowych przez 8 tygodni; pojedyncze dawki od 1–10 µg do 50 mg w badaniach wydalania z moczem
Okres półtrwania Nie opublikowano okresu półtrwania u ludzi. Metabolity w moczu były wykrywalne przez 7–10 dni po pojedynczej doustnej dawce 50 mg
Główne markery w moczu 19-norandrosteron i 19-noretiocholanolon, te same metabolity, które służą do wykrywania nandrolonu
Status w USA Steroid anaboliczny z wykazu III (Schedule III) (wymieniony w 21 CFR 1308.13(f)); dodany przez Anabolic Steroid Control Act of 2004
Status WADA Zabroniony przez cały czas (S1.1 steroidy anaboliczno-androgenne)

Czym jest

19-Norandrostendion to androstendion pozbawiony grupy metylowej przy węglu 19, czyli ta sama różnica w budowie, która odróżnia nandrolon od testosteronu. Jego wzór to C₁₈H₂₄O₂, a masa cząsteczkowa wynosi 272,4 g/mol; PubChem podaje m.in. synonimy 19-nor-4-androstenedione, estr-4-ene-3,17-dione i bolandione (PubChem CID 92834).

Jest steroidem 17-keto, więc sam nie jest czynnym hormonem. Enzym, który redukuje grupę 17-keto do grupy 17β-hydroksylowej, przekształca go w nandrolon. Niemiecka grupa badaczy sportu opisała go jako jedną z najczęściej nadużywanych prohormonów i podała, że po podaniu doustnym jest „łatwo metabolizowany” do nandrolonu (Diel et al., Toxicol Lett 2008).

Związek Zależność
19-Norandrostendion (ta strona) Prohormon 17-keto; przekształcany w nandrolon
19-Norandrostendiol Pokrewny prohormon, często sprzedawany w tych samych produktach; wymieniony także na liście WADA i w 21 CFR 1308.13
19-Nor-5-androstendion Izomer Δ5, również sprzedawany bez recepty (Uralets & Gillette, J Anal Toxicol 2000); również z wykazu III (Schedule III)
Nandrolon Czynny steroid anaboliczny, który oba prohormony mają wytwarzać
Androstendion (4-AD) Odpowiednik po stronie testosteronu, z nienaruszoną grupą 19-metylową

Nie znaleźliśmy informacji o tym, by rozwijano go jako lek na receptę. Dane z badań u ludzi pochodzą niemal wyłącznie z laboratoriów antydopingowych i z kilku małych badań nad suplementami.

Występuje też w śladowych ilościach w sposób naturalny oraz jako zanieczyszczenie

Niewielkie ilości 19-norsteroidów występują także bez stosowania jakichkolwiek suplementów. W jednym z badań mocz pobrany przed podaniem zawierał 19-norandrosteron w stężeniu 0,19 ± 0,14 ng/mL (Watson et al., MSSE 2009). 19-Norandrostendion jest także znanym zanieczyszczeniem tabletek noretysteronu, progestagenu stosowanego w antykoncepcji i w zaburzeniach miesiączkowania. Brytyjskie laboratorium zmierzyło do 1,01 µg na tabletkę noretysteronu 5 mg, co mieściło się w granicach limitu Farmakopei Brytyjskiej wynoszącego 0,1% (Walker et al., Steroids 2009).

Jak działa w organizmie

Nie ma formalnych badań farmakokinetycznych u ludzi (stężenia we krwi w czasie) dla 19-norandrostendionu. To, co wiadomo, pochodzi z badań wydalania z moczem prowadzonych przez laboratoria kontroli antydopingowej.

Wynik Badanie
Po pojedynczej doustnej dawce 50 mg 19-norandrosteron i 19-noretiocholanolon pojawiły się w moczu w wysokich stężeniach i były wykrywalne przez 7–10 dni Uralets & Gillette, J Anal Toxicol 1999
Po 10 µg w wodzie szczytowe stężenie 19-norandrosteronu w moczu wystąpiło 2,8 ± 1,9 h po przyjęciu; w batonie energetycznym 4,6 ± 2,4 h Watson et al., MSSE 2010
Całkowite odzyskanie dwóch metabolitów w moczu wyniosło 28–30% dawki 10 µg (woda vs baton) Watson et al., MSSE 2010
Odzysk dawki 1–5 µg wahał się od 11% do 84% między osobami (średnio 47 ± 18%) Watson et al., MSSE 2009
19-Norandrosteron zwykle przeważał nad 19-noretiocholanolonem w pierwszych ≈6 h; później proporcja mogła się odwrócić Tseng et al., J Anal Toxicol 2005

U szczurów zarówno związek macierzysty, jak i nandrolon (wolny i w postaci glukuronidów) były mierzalne w surowicy po podaniu doustnym i podskórnym, a ilość przekształcona w nandrolon była podobna dla obu dróg podania (Parr et al., Toxicol Lett 2009).

Status regulacyjny

  • Stany Zjednoczone. Anabolic Steroid Control Act of 2004 (Public Law 108-358, zatwierdzona 22 października 2004 r.) dodał „19-nor-4-androstenedione (estr-4-en-3,17-dione)” do federalnej definicji steroidu anabolicznego. Te zmiany weszły w życie 90 dni po uchwaleniu (Public Law 108-358). Obecnie jest wpisany do wykazu III (Schedule III) razem ze swoim izomerem Δ5 i 19-norandrostendiolami (21 CFR 1308.13).
  • Sport. Lista zabronionych substancji i metod Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) na 2026 rok wymienia „19-Norandrostenedione (estr-4-ene-3,17-dione)” w grupie S1.1 steroidy anaboliczno-androgenne, jako zabroniony w zawodach i poza nimi, będący substancją nieokreśloną (WADA 2026 Prohibited List).
  • Medycyna. Nie ma zatwierdzonego wskazania medycznego.

Co pokazują badania

Mięśnie i siła u ludzi: nie stwierdzono wpływu

Trzy małe badania kontrolowane testowały doustny 19-norandrostendion, w dwóch z nich w produktach zawierających także 19-norandrostendiol. Żadne nie wykazało korzyści.

Badanie Projekt Dawka dobowa Czas trwania Wynik
Van Gammeren et al., Eur J Appl Physiol 2001 Randomizowane, kontrolowane placebo; mężczyźni z doświadczeniem w treningu siłowym, wykonujący trening oporowy 4 dni w tygodniu 100 mg 19-norandrostendionu + 56 mg 19-norandrostendiolu (156 mg) 8 tygodni Brak istotnej zmiany składu ciała w DXA, siły w wyciskaniu na ławce, mocy ani nastroju
van Gammeren et al., Nutrition 2002 Randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo; n = 10 mężczyzn trenujących oporowo (po 5 w grupie) 224 mg 19-norandrostendionu + 120 mg 19-norandrostendiolu (344 mg) 8 tygodni Brak istotnej zmiany składu ciała ani siły mierzonej testem 1 powtórzenia maksymalnego w żadnej z grup
Baume et al., Eur J Appl Physiol 2006 Podwójnie zaślepione; placebo (n = 9), undekanian testosteronu (n = 8) lub 19-norandrostendion (n = 8) podczas treningu wytrzymałościowego 12 dawek doustnych w ciągu 1 miesiąca 1 miesiąc Brak różnicy w wynikach biegowych ani we wskaźnikach obciążenia fizycznego i regeneracji

Badania te były bardzo małe, więc mogły przeoczyć umiarkowany efekt. Przegląd z 2002 roku wykazał, że doustny norandrostendion i norandrostendiol stosowane do 8 tygodni nie wpływały na skład ciała ani wydolność (Ziegenfuss et al., Can J Appl Physiol 2002).

Badania na zwierzętach: zależy od drogi podania

U wykastrowanych szczurów podskórny 19-norandrostendion zwiększał masę mięśnia dźwigacza odbytu (levator ani; standardowy marker działania anabolicznego), ale nie wpływał na prostatę ani pęcherzyki nasienne. W tej samej pracy związek wiązał się selektywnie z receptorem androgenowym in vitro, z około 10 razy mniejszą zdolnością niż DHT do włączania genów reporterowych receptora androgenowego (Diel et al., Toxicol Lett 2008). W 12-dniowym badaniu na wykastrowanych szczurach (1 mg/kg/dobę podskórnie) stwierdzono ten sam wzorzec oraz zmianę typów białek we włóknach mięśniowych podobną do tej po testosteronie (Frese et al., Arch Toxicol 2011).

Podanie doustne zachowywało się inaczej. U wykastrowanych szczurów otrzymujących doustnie 0,1; 1 lub 10 mg/kg/dobę nie rósł ani mięsień dźwigacz odbytu, ani prostata, a masa ciała spadała w sposób zależny od dawki. Autorzy stwierdzili, że stosowanie doustne, przynajmniej u szczura, „wydaje się bardzo nieskuteczną strategią” zwiększania masy mięśniowej (Parr et al., Toxicol Lett 2009).

To wyniki uzyskane u szczurów. Selektywnych efektów obserwowanych po wstrzyknięciu u szczurów nie wykazano u ludzi.

O określeniu „podobny do SARM”. W pracy z 2008 roku na szczurach 19-norandrostendion opisano jako mający „właściwości podobne do SARM” (selektywnego modulatora receptora androgenowego) po wstrzyknięciu. Ten wynik pochodził od wykastrowanych szczurów, którym podawano dawki podskórne. Późniejsze badanie doustne na szczurach nie wykazało działania anabolicznego, a żadne badanie u ludzi nie wykazało selektywnego działania tkankowego.

Badania antydopingowe: mikrogramowe ilości mogą dać wynik dodatni

Większość danych dotyczących tego związku u ludzi wiąże się z kontrolą antydopingową. Jego główne metabolity w moczu, 19-norandrosteron i 19-noretiocholanolon, są tymi samymi markerami, których laboratoria używają do wykrywania nandrolonu (Uralets & Gillette, J Anal Toxicol 1999). W poniższych badaniach progiem raportowania obowiązującym w tamtym czasie było stężenie 19-norandrosteronu w moczu powyżej 2 ng/mL.

Badanie Dawka i warunki Wynik
Catlin et al., JAMA 2000 Androstendion 100 lub 300 mg/dobę przez 7 dni (randomizowane, n = 24 leczonych); 10 µg 19-norandrostendionu (otwarte badanie, n = 4) Produkt z androstendionem zawierał 19-norandrostendion w ilości 0,001%; u 20 z 24 mężczyzn przyjmujących androstendion wynik przekroczył 2 ng/mL. Wszystkie próbki od 4 mężczyzn, którzy otrzymali 10 µg, zawierały 19-norandrosteron
Watson et al., MSSE 2009 1,0; 2,5 lub 5,0 µg w napoju z kreatyną; 11 mężczyzn i 9 kobiet Wyniki dodatnie u 0% przy 1,0 µg, u 20% przy 2,5 µg i u 75% przy 5,0 µg
van der Merwe & Grobbelaar, S Afr Med J 2005 Jedna kapsułka zanieczyszczonego suplementu; 5 mężczyzn U wszystkich 5 stężenie przekroczyło 2 ng/mL od 2 h po dawce; u 2 nadal je przekraczało po 36 h; najwyższa wartość 54,6 ng/mL
Walker et al., Steroids 2009 Pojedyncza dawka 1 µg Szczytowe stężenie 19-norandrosteronu 2,4 ng/mL po 2 h

Grupa z Loughborough oszacowała, że dodanie zaledwie 2,5 µg do porcji suplementu (0,00005% zanieczyszczenia) może wystarczyć, by u niektórych osób doszło do naruszenia przepisów antydopingowych (Watson et al., MSSE 2009). Przyjęcie w stałym batonie energetycznym zamiast w wodzie podniosło szczytowe stężenie w moczu z 4,80 do 8,46 ng/mL po dawce 10 µg (Watson et al., MSSE 2010).

Sam noretysteron jest metabolizowany do 19-norandrosteronu. U kobiet przyjmujących 5 mg trzy razy na dobę przez 10 dni wartości szczytowe sięgały 51–63 ng/mL niezależnie od tego, czy tabletki zawierały zanieczyszczenie 19-norandrostendionem, co pokazuje, że zanieczyszczenie miało tylko niewielki udział (Walker et al., Steroids 2009).

Działania niepożądane i ryzyko

Bardzo mało danych o bezpieczeństwie u ludzi

Jedyne dane o bezpieczeństwie u ludzi pochodzą z krótkich, małych badań. W badaniu trwającym 10 dni mężczyźni przyjmowali dostępny bez recepty produkt zawierający równe części 19-norandrostendionu i 19-norandrostendiolu (72 lub 144 mg dwa razy na dobę). U każdego uczestnika wykryto nandrolon w moczu, a standardowe badania krwi nie wykazały zmian we wskaźnikach nerek, wątroby, morfologii krwi ani szpiku kostnego (Colker et al., J Strength Cond Res 2001). Dziesięciodniowa obserwacja nie może wykazać bezpieczeństwa długoterminowego.

Ponieważ jest przekształcany w nandrolon, ryzyko opisane dla nandrolonu ma w zasadzie znaczenie także tutaj, w tym zahamowanie wytwarzania własnego testosteronu przez organizm. Nie mierzono tego dla 19-norandrostendionu w kontrolowanych badaniach u ludzi. Dane dotyczące nandrolonu znajdziesz na stronie Deca-Durabolin.

Przegląd z 2003 roku dotyczący klasy doustnych prohormonów „andro”, w tym 19-norandrostendionu, wykazał, że badania tych produktów często pokazywały spadek cholesterolu HDL („dobrego”) i podwyższenie hormonów związanych z estrogenami. Przegląd wyraził obawy dotyczące długotrwałego stosowania (Broeder, Can J Appl Physiol 2003). Przegląd nie podaje tych wyników oddzielnie dla 19-norandrostendionu i nie znaleźliśmy kontrolowanego badania, które mierzyłoby lipidy lub estrogeny przy stosowaniu wyłącznie tego związku.

Wyniki badań na zwierzętach i komórkach

  • Masa ciała (szczury): podanie doustne powodowało zależny od dawki spadek masy ciała (Parr et al., Toxicol Lett 2009).
  • Wątroba (szczury): podanie podskórne nie zmieniało masy wątroby ani ekspresji w wątrobie genu aminotransferazy tyrozynowej (Diel et al., Toxicol Lett 2008).
  • Uszkodzenie chromosomów (hodowla komórkowa): w komórkach V79 19-norandrostendion podwajał podstawową częstość mikrojąder (oznaka uszkodzenia chromosomów) przy około 29 µM. Autorzy stwierdzili, że zagrożenia genotoksycznego przy bardzo wysokich dawkach stosowanych w nadużyciach „nie można wykluczyć” (Dorn et al., Toxicol Lett 2008). To wynik z hodowli komórkowej, a nie dowód szkodliwości u ludzi.

Zanieczyszczone suplementy

19-Norandrostendion jest udokumentowanym ukrytym zanieczyszczeniem: wykryto go bez deklaracji w produkcie z androstendionem w ilości 0,001% (Catlin et al., JAMA 2000) oraz w kapsułce suplementu badanej w Republice Południowej Afryki (van der Merwe & Grobbelaar, S Afr Med J 2005). W międzynarodowym badaniu 634 niehormonalnych suplementów kupionych w 13 krajach 94 (14,8%) zawierały steroidy anaboliczne niezadeklarowane na etykiecie, głównie prohormony testosteronu i nandrolonu. Łączne przyjęcie ponad 1 µg prohormonów nandrolonu prowadziło do wyników dodatnich przez kilka godzin (Geyer et al., Int J Sports Med 2004). Tajwańskie badanie wykazało siedem niezadeklarowanych steroidów w jednym suplemencie dostępnym bez recepty (Tseng et al., J Anal Toxicol 2005).

Najważniejsze informacje

  • Prohormon nandrolonu. Organizm przekształca 19-norandrostendion w nandrolon, a jego obecność zostawia w moczu te same markery co nandrolon.
  • Brak wykazanej korzyści u ludzi. Trzy małe badania kontrolowane z preparatami doustnymi nie wykazały przyrostu mięśni, siły ani wydolności wytrzymałościowej.
  • U szczurów znaczenie ma droga podania. Wstrzykiwane dawki budowały mięśnie u wykastrowanych szczurów przy niewielkim wpływie na prostatę, ale dawki doustne tego nie robiły, a masa ciała spadała.
  • Mikrogramy mogą dać wynik dodatni w teście antydopingowym. Dawka 2,5–5 µg dawała wyniki dodatnie u 20–75% ochotników, a zanieczyszczanie suplementów jest dobrze udokumentowane.
  • Skąpe dane o bezpieczeństwie. Dane o bezpieczeństwie u ludzi ograniczają się do badania trwającego 10 dni; skutków długoterminowych nie badano.
  • Kontrolowany i zakazany. W USA jest w wykazie III (Schedule III) od czasu Anabolic Steroid Control Act of 2004 i jest zabroniony przez WADA przez cały czas.

Źródła

  1. National Center for Biotechnology Information. PubChem Compound Summary for CID 92834, 19-Norandrostenedione. PubChem.
  2. Uralets VP, Gillette PA. Over-the-counter anabolic steroids 4-androsten-3,17-dione; 4-androsten-3beta,17beta-diol; and 19-nor-4-androsten-3,17-dione: excretion studies in men. J Anal Toxicol. 1999;23(5):357–366. PubMed.
  3. Uralets VP, Gillette PA. Over-the-counter delta5 anabolic steroids 5-androsen-3,17-dione; 5-androsten-3beta, 17beta-diol; dehydroepiandrosterone; and 19-nor-5-androsten-3,17-dione: excretion studies in men. J Anal Toxicol. 2000;24(3):188–193. PubMed.
  4. Catlin DH, Leder BZ, Ahrens B, et al. Trace contamination of over-the-counter androstenedione and positive urine test results for a nandrolone metabolite. JAMA. 2000;284(20):2618–2621. PubMed.
  5. Watson P, Judkins C, Houghton E, et al. Urinary nandrolone metabolite detection after ingestion of a nandrolone precursor. Med Sci Sports Exerc. 2009;41(4):766–772. PubMed.
  6. Watson P, Houghton E, Grace PB, et al. Influence of delivery mode on the urinary excretion of nandrolone metabolites. Med Sci Sports Exerc. 2010;42(4):754–761. PubMed.
  7. van der Merwe PJ, Grobbelaar E. Unintentional doping through the use of contaminated nutritional supplements. S Afr Med J. 2005;95(7):510–511. PubMed.
  8. Tseng YL, Kuo FH, Sun KH. Quantification and profiling of 19-norandrosterone and 19-noretiocholanolone in human urine after consumption of a nutritional supplement and norsteroids. J Anal Toxicol. 2005;29(2):124–134. PubMed.
  9. Walker CJ, Cowan DA, James VH, et al. Doping in sport–2. Quantification of the impurity 19-norandrostenedione in pharmaceutical preparations of norethisterone. Steroids. 2009;74(3):335–340. PubMed.
  10. Walker CJ, Cowan DA, James VH, et al. Doping in sport: 3. Metabolic conversion of oral norethisterone to urinary 19-norandrosterone. Steroids. 2009;74(3):341–349. PubMed.
  11. Van Gammeren D, Falk D, Antonio J. The effects of supplementation with 19-nor-4-androstene-3,17-dione and 19-nor-4-androstene-3,17-diol on body composition and athletic performance in previously weight-trained male athletes. Eur J Appl Physiol. 2001;84(5):426–431. PubMed.
  12. van Gammeren D, Falk D, Antonio J. Effects of norandrostenedione and norandrostenediol in resistance-trained men. Nutrition. 2002;18(9):734–737. PubMed.
  13. Baume N, Schumacher YO, Sottas PE, et al. Effect of multiple oral doses of androgenic anabolic steroids on endurance performance and serum indices of physical stress in healthy male subjects. Eur J Appl Physiol. 2006;98(4):329–340. PubMed.
  14. Colker CM, Antonio J, Kalman D. The metabolism of orally ingested 19-nor-4-androstene-3,17-dione and 19-nor-4-androstene-3,17-diol in healthy, resistance-trained men. J Strength Cond Res. 2001;15(1):144–147. PubMed.
  15. Ziegenfuss TN, Berardi JM, Lowery LM. Effects of prohormone supplementation in humans: a review. Can J Appl Physiol. 2002;27(6):628–646. PubMed.
  16. Broeder CE. Oral andro-related prohormone supplementation: do the potential risks outweigh the benefits? Can J Appl Physiol. 2003;28(1):102–116. PubMed.
  17. Diel P, Friedel A, Geyer H, et al. The prohormone 19-norandrostenedione displays selective androgen receptor modulator (SARM) like properties after subcutaneous administration. Toxicol Lett. 2008;177(3):198–204. PubMed.
  18. Parr MK, Laudenbach-Leschowsky U, Höfer N, et al. Anabolic and androgenic activity of 19-norandrostenedione after oral and subcutaneous administration–analysis of side effects and metabolism. Toxicol Lett. 2009;188(2):137–141. PubMed.
  19. Frese S, Velders M, Schleipen B, et al. Myosin heavy chain expression pattern as a marker for anabolic potency: desoxymethyltestosterone (madol), norandrostenedione and testosterone repress MHC-IIb expression and stimulate MHC-IId/x expression in orchiectomized rat gastrocnemius muscle. Arch Toxicol. 2011;85(6):635–643. PubMed.
  20. Dorn SB, Bolt HM, Thevis M, et al. Micronucleus induction in V79 cells by the anabolic doping steroids desoxymethyltestosterone (madol) and 19-norandrostenedione. Toxicol Lett. 2008;183(1-3):58–64. PubMed.
  21. Geyer H, Parr MK, Mareck U, et al. Analysis of non-hormonal nutritional supplements for anabolic-androgenic steroids - results of an international study. Int J Sports Med. 2004;25(2):124–129. PubMed.
  22. Anabolic Steroid Control Act of 2004. Public Law 108-358, 118 Stat. 1661. October 22, 2004. govinfo.
  23. Code of Federal Regulations. 21 CFR 1308.13, Schedule III. 21 CFR 1308.13.
  24. World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List. WADA 2026 Prohibited List.