Peptydy i hormon wzrostu

Eknoglutyd

Eknoglutyd (nazwa kodowa XW003) to podawany we wstrzyknięciu raz w tygodniu agonista receptora peptydu glukagonopodobnego 1 (GLP-1), należący do tej samej klasy leków co semaglutyd i dulaglutyd. Odkryła go i rozwinęła firma Sciwind Biosciences z Hangzhou w Chinach. Twórcy opisują go jako „cAMP-biased” (ukierunkowany na cAMP): w testach laboratoryjnych silnie włącza główny szlak sygnałowy receptora, a wywołuje niewielką internalizację receptora (komórka wciąga receptor do wnętrza i go wyłącza).

Najważniejszy fakt: eknoglutyd jest zatwierdzony tylko w Chinach. Chiński organ regulacyjny, National Medical Products Administration (NMPA), zatwierdził go w styczniu 2026 roku do kontroli poziomu cukru we krwi u dorosłych z cukrzycą typu 2, a w marcu 2026 roku do długoterminowej kontroli masy ciała u dorosłych z otyłością lub nadwagą z co najmniej jednym schorzeniem związanym z masą ciała (Shirley, Drugs 2026). Według najnowszej aktualizacji firmy Sciwind (z datą 30 września 2026 r., opublikowanej 8 października 2026 r.) te dwa chińskie zatwierdzenia pozostają jedynymi (Sciwind, komunikat EASD 2026). Nie jest zatwierdzony przez FDA (amerykańską Agencję Żywności i Leków) ani EMA, a niemal wszystkie dane o skuteczności pochodzą od dorosłych z Chin.

Ta strona podsumowuje to, co podają opublikowane badania kliniczne, rejestry badań i informacje ujawniane przez firmę. Służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość Szczegóły
Klasa leku Agonista receptora GLP-1 (pojedynczy agonista, opisywany jako cAMP-biased)
Twórca / kod Sciwind Biosciences (XW003); Pfizer ma wyłączne prawa do komercjalizacji w Chinach kontynentalnych
Zatwierdzenie Chiny (NMPA): cukrzyca typu 2 w styczniu 2026; przewlekła kontrola masy ciała w marcu 2026. Niezatwierdzony przez FDA ani EMA
Droga podania Wstrzyknięcie podskórne raz w tygodniu; tabletka doustna jest na wczesnym etapie badań
Badane dawki Cukrzyca typu 2: 0,4–1,2 mg/tydzień; otyłość: 1,2; 1,8 i 2,4 mg/tydzień
Okres półtrwania 124–138 h (około 5–6 dni) w stanie stacjonarnym (steady state) u zdrowych dorosłych (faza 1)
Kluczowa cecha budowy Walina w pozycji 8 i łańcuch kwasu tłuszczowego C18 w pozycji 30; tylko naturalne aminokwasy
Status substancji kontrolowanej w USA Niewymieniony w wykazie III DEA (Schedule III) (21 CFR 1308.13)
Status WADA Niewymieniony z nazwy na liście 2026

Czym jest

Natywny GLP-1 to hormon jelitowy uwalniany po posiłkach. Pobudza uwalnianie insuliny, gdy poziom glukozy jest wysoki, obniża glukagon, spowalnia opróżnianie żołądka i zmniejsza apetyt. Sam utrzymuje się we krwi tylko około 2 minut, ponieważ rozkłada go enzym DPP-4 (Guo i wsp., Mol Metab 2023).

Eknoglutyd to zmodyfikowana wersja ludzkiego GLP-1. Praca opisująca jego odkrycie wymienia dwie główne zmiany (Guo i wsp., Mol Metab 2023):

Zmiana Co robi
Alanina w pozycji 8 zastąpiona waliną Chroni przed rozkładem przez DPP-4 i, jak zgłoszono, sprzyja sygnalizacji cAMP-biased. Semaglutyd wykorzystuje w tym miejscu nienaturalny aminokwas (Aib).
Łańcuch kwasu tłuszczowego C18 (diacid) przyłączony do lizyny w pozycji 30 (przez łącznik) Pozwala lekowi wiązać się z albuminą we krwi, co wydłuża jego okres półtrwania. Semaglutyd i liraglutyd mają łańcuch tłuszczowy w pozycji 26.

Ponieważ eknoglutyd zawiera wyłącznie naturalne aminokwasy, cały peptyd można wytworzyć metodą rekombinacji DNA, zanim zostanie dodany łańcuch tłuszczowy. Twórcy twierdzą, że wymaga to mniej etapów produkcji niż w przypadku semaglutydu.

Co oznacza „cAMP-biased”

Gdy lek z grupy GLP-1 wiąże się z receptorem, receptor wysyła sygnały przez cykliczny AMP (cAMP), przekaźnik napędzający uwalnianie insuliny, a także rekrutuje białka zwane β-arestynami, które pomagają wciągnąć receptor do komórki. W testach na hodowlach komórkowych eknoglutyd indukował cAMP przy bardzo niskich stężeniach (EC50, czyli stężenie dające połowę maksymalnego efektu, wynosiło 0,018 nM), ale nie wywoływał mierzalnej internalizacji receptora nawet powyżej 10 μM (Guo i wsp., Mol Metab 2023). U myszy i szczurów obniżał poziom glukozy i masę ciała bardziej niż semaglutyd.

Są to wyniki badań laboratoryjnych i na zwierzętach. Czy sygnalizacja biased daje znaczącą przewagę kliniczną u ludzi, nadal jest badane; jedyne dotychczasowe bezpośrednie porównanie to wstępny wynik przekazany przez firmę (patrz niżej). Tyrzepatyd również opisywano jako cAMP-biased na receptorze GLP-1 (Guo i wsp., Mol Metab 2023).

Farmakokinetyka

Pierwsze badanie u ludzi (NCT04389775), przeprowadzone w Australii z udziałem 64 zdrowych ochotników, testowało pojedyncze dawki 0,03–1,0 mg i dawki tygodniowe do 0,6 mg przez 6 tygodni (Guo i wsp., Mol Metab 2023). Wyniki w stanie stacjonarnym:

Parametr (stan stacjonarny, dzień 36) 0,2 mg 0,4 mg 0,6 mg
Średni okres półtrwania 124 h 138 h 129 h
Mediana czasu do szczytu 72 h 39 h 12 h
Średnie stężenie szczytowe 25,3 ng/mL 46,7 ng/mL 84,7 ng/mL
Współczynnik kumulacji (AUC) 1,81 1,97 2,23

Ekspozycja rosła proporcjonalnie do dawki, a okres półtrwania około 5–6 dni przemawia za dawkowaniem raz w tygodniu. Autorzy zauważyli, że dla porównania okres półtrwania semaglutydu wynosi około 165 h. U młodzieży w wieku 12–17 lat Sciwind podaje ekspozycję na lek w przybliżeniu podobną jak u dorosłych (Sciwind, komunikat EASD 2026).

Zatwierdzone zastosowanie medyczne

Według najnowszych dostępnych źródeł (październik 2026) eknoglutyd we wstrzyknięciu jest zatwierdzony tylko w Chinach:

Data Organ regulacyjny Wskazanie Kluczowe dowody
Styczeń 2026 NMPA (Chiny) Kontrola glikemii u dorosłych z cukrzycą typu 2 Badania fazy 3 EECOH-1 i EECOH-2
Marzec 2026 NMPA (Chiny) Długoterminowa kontrola masy ciała, razem z dietą i aktywnością fizyczną, u dorosłych z otyłością lub nadwagą z co najmniej jednym współistniejącym schorzeniem związanym z masą ciała Badanie fazy 3 SLIMMER

Źródła: Shirley, Drugs 2026; Sciwind, 30 stycznia 2026; Sciwind, 6 marca 2026.

Sciwind pozostaje posiadaczem pozwolenia na dopuszczenie do obrotu i producentem. W lutym 2026 roku firma przyznała Pfizerowi wyłączne prawa do komercjalizacji w Chinach kontynentalnych, z płatnościami wstępnymi i za osiągnięcie kamieni milowych sięgającymi 495 mln dolarów (Sciwind, 24 lutego 2026). Nie mieliśmy dostępu do chińskiej charakterystyki produktu, więc zalecane dawki początkowe i podtrzymujące nie są tu podane; poniższe dawki to te stosowane w badaniach.

Poza Chinami eknoglutyd nie ma żadnego zatwierdzenia. Tabletka doustna (oznaczona też kodem VRB-101) jest testowana przez Verdiva Bio w badaniach fazy 2 w USA: badanie dotyczące utraty masy ciała zakończyło się w lipcu 2026 roku bez opublikowanych wyników, a badanie dotyczące utrzymania masy ciała trwa (NCT07281937; NCT07553299).

Co pokazują badania

Kontrola masy ciała (SLIMMER, faza 3)

To randomizowane, podwójnie zaślepione badanie kontrolowane placebo objęło 664 dorosłych z Chin bez cukrzycy, z BMI 28 kg/m² lub wyższym albo 24 kg/m² lub wyższym przy schorzeniu związanym z masą ciała (Ji i wsp., Lancet Diabetes Endocrinol 2025). Uczestnicy otrzymywali co tydzień eknoglutyd w dawce 1,2; 1,8 lub 2,4 mg albo placebo. Współpierwszorzędowe punkty końcowe mierzono w 40. tygodniu:

Wynik w 40. tygodniu Placebo 1,2 mg 1,8 mg 2,4 mg
n zrandomizowanych 165 166 166 167
Średnia zmiana masy ciała +0,1% −9,1% −10,9% −13,2%
Różnica vs placebo (97% CI, przedział ufności) — −9,2% (−11,0 do −7,5) −11,1% (−13,1 do −9,1) −13,3% (−15,3 do −11,3)
Utrata co najmniej 5% masy ciała 16% 77% 84% 87%
Dowolne zdarzenie niepożądane 84% 93% 93% 93%

Wszystkie różnice w porównaniu z placebo były istotne (p poniżej 0,0001). Dziesięciu uczestników przyjmujących eknoglutyd przerwało leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych.

Sciwind podaje, że w 48. tygodniu grupa przyjmująca 2,4 mg straciła 15,4% masy ciała (o 15,1% więcej niż placebo), a co najmniej 5%, 10% i 15% utraty masy ciała osiągnęło odpowiednio 92,8%, 79,6% i 63,5% uczestników. Firma podaje też średnie zmniejszenie zawartości tłuszczu w wątrobie o 53,1% w 40. tygodniu u osób, u których na początku wynosiła ona 8% lub więcej (Sciwind, 6 marca 2026). Liczby te pochodzą z podsumowania firmy, a nie ze streszczenia badania.

Dostępne nam źródła nie podają wyników dotyczących składu ciała (masa mięśniowa wobec tłuszczowej) dla eknoglutydu, więc jego wpływ na masę mięśniową jest nieznany.

Cukrzyca typu 2

Zatwierdzenie w cukrzycy opiera się na trzech badaniach kontrolowanych placebo lub lekiem aktywnym u dorosłych z Chin:

Badanie Projekt, n Komparator Czas trwania Zmiana HbA1c
Faza 2 (Zhu i wsp., Nat Commun 2024) Podwójnie zaślepione, 145 dorosłych na diecie i ćwiczeniach lub jednym leku doustnym Placebo 20 tygodni 0,4 mg −1,81%; 0,8 mg −1,90%; 1,2 mg −2,39%; placebo −0,55%
EECOH-1, faza 3 (Zhu i wsp., Nat Commun 2026) Podwójnie zaślepione, 211 dorosłych na diecie i ćwiczeniach lub jednym leku doustnym Placebo 24 tygodnie (+28 w fazie otwartej) 0,6 mg −1,96%; 1,2 mg −2,43%; placebo −0,87%
EECOH-2, faza 3 (He i wsp., Lancet Diabetes Endocrinol 2025) Otwarte, 621 dorosłych przyjmujących metforminę Dulaglutyd 1,5 mg 32 tygodnie (do 52) 0,6 mg −1,91%; 1,2 mg −1,89%; dulaglutyd −1,65%

HbA1c odzwierciedla średni poziom glukozy we krwi z okresu około 3 miesięcy. Najważniejsze szczegóły:

  • EECOH-1. Różnice w porównaniu z placebo wyniosły −1,09% (95% CI −1,40 do −0,77) dla 0,6 mg i −1,56% (95% CI −1,87 do −1,24) dla 1,2 mg. W 24. tygodniu HbA1c poniżej 7,0% osiągnęło 80,3% osób przyjmujących 1,2 mg wobec 21,1% w grupie placebo. Poprawa utrzymywała się do 52. tygodnia.
  • EECOH-2. Obie dawki były nie gorsze (non-inferior) od dulaglutydu, a dawka 1,2 mg była statystycznie lepsza (różnica −0,24%, 95% CI −0,38 do −0,11). Autorzy uznali tę różnicę za nieistotną klinicznie. Wyjściowe HbA1c wynosiło średnio 8,40%.
  • Faza 2. Na koniec leczenia co najmniej 5% masy ciała straciło 33,3% osób przyjmujących 1,2 mg wobec 3,0% w grupie placebo.

Bezpośrednie porównanie z semaglutydem (wstępne, dane firmy)

SLIMMER-UP-SWITCH to otwarte badanie fazy 2 z udziałem 163 dorosłych z Chin z BMI 30 kg/m² lub wyższym, zrandomizowanych do eknoglutydu lub semaglutydu, obu w dawce 2,4 mg tygodniowo, przez 60 tygodni (NCT07073417). W zaplanowanej wcześniej analizie wstępnej w 20. tygodniu, przedstawionej na ADA 2026, Sciwind podał (Sciwind, 8 czerwca 2026):

Wynik w 20. tygodniu Eknoglutyd 2,4 mg Semaglutyd 2,4 mg
Średnia zmiana masy ciała −12,8% −9,5%
Utrata co najmniej 10% 74% 40%
Zmniejszenie obwodu talii 10,5 cm 8,7 cm

Jest to wstępny, otwarty wynik dostępny wyłącznie jako plakat konferencyjny i komunikat prasowy. Dwadzieścia tygodni to wczesny etap 60-tygodniowego badania, a pełne wyniki nie zostały opublikowane w recenzowanym czasopiśmie.

Inne populacje i postaci leku

  • Młodzież. W badaniu fazy 1b z udziałem 48 chińskich nastolatków w wieku 12–17 lat z otyłością (NCT07143227) Sciwind podaje zmiany masy ciała od −10,4% do −12,1% w trzech dawkach w 20. tygodniu, wobec +1,2% w grupie placebo, bez związanych z leczeniem poważnych zdarzeń niepożądanych (Sciwind, komunikat EASD 2026). Badanie fazy 3 u młodzieży figuruje jako jeszcze nierekrutujące (NCT07836270).
  • Obturacyjny bezdech senny i choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego. Badania fazy 3 u dorosłych z otyłością są w trakcie rekrutacji w Chinach (NCT07387094; NCT07434050; NCT07734311).
  • Tabletka doustna. Faza 1b/2a w Chinach (NCT07243171) oraz wspomniane wyżej badania fazy 2 w USA. Nie opublikowano żadnych wyników dotyczących skuteczności.

Działania niepożądane i ryzyko

Nie mieliśmy dostępu do pełnej charakterystyki produktu, więc ta sekcja opiera się na opublikowanych badaniach. Najdłuższe opublikowane badania trwały 52 tygodnie i nie zgłoszono badania z punktami końcowymi sercowo-naczyniowymi.

Działania ze strony układu pokarmowego

Podobnie jak w przypadku innych leków z grupy GLP-1, objawy ze strony układu pokarmowego są najczęstszymi zdarzeniami niepożądanymi. W większości mają nasilenie łagodne do umiarkowanego i występują najczęściej podczas zwiększania dawki. W badaniu EECOH-1 (Zhu i wsp., Nat Commun 2026):

Zdarzenie niepożądane (24 tygodnie) Placebo 0,6 mg 1,2 mg
Zmniejszony apetyt 4,2% 21,7% 26,8%
Biegunka 5,6% 24,6% 11,3%
Nudności 9,9% 7,2% 12,7%
Wzdęcie brzucha 1,4% 4,3% 8,5%
Astenia (osłabienie) 2,8% 1,4% 14,1%

W badaniu fazy 2 w cukrzycy biegunka wystąpiła u 14,7%, a nudności u 11,9% uczestników leczonych eknoglutydem, wobec 2,8% każde w grupie placebo (Zhu i wsp., Nat Commun 2024). W badaniu fazy 3 dotyczącym otyłości dowolne zdarzenie niepożądane zgłosiło 93% osób w każdej grupie eknoglutydu i 84% w grupie placebo (Ji i wsp., Lancet Diabetes Endocrinol 2025). W pierwszym badaniu u ludzi jeden ochotnik, który otrzymał pojedynczą dawkę 1,0 mg, miał ciężką utratę apetytu, a wyższych dawek pojedynczych nie testowano (Guo i wsp., Mol Metab 2023).

Enzymy trzustkowe, częstość akcji serca i hipoglikemia

W badaniu EECOH-1 (Zhu i wsp., Nat Commun 2026):

  • Wzrosty lipazy (enzymu trzustkowego) zgłoszono u 11,6% osób przyjmujących 0,6 mg i 12,7% przyjmujących 1,2 mg, wobec 2,8% w grupie placebo. Nie wiązały się z objawami i nie zgłoszono zapalenia trzustki ani chorób pęcherzyka żółciowego.
  • Częstość akcji serca wzrosła średnio o 3,0 i 5,4 uderzenia na minutę przy 0,6 i 1,2 mg, wobec spadku o 1,6 w grupie placebo.
  • Hipoglikemia (glikemia poniżej 3,9 mmol/L, około 70 mg/dL) w badaniach laboratoryjnych wystąpiła u 2,9–5,6% osób przyjmujących eknoglutyd wobec 1,4% w grupie placebo, bez epizodów ciężkich.

Kogo wykluczono z badań

Z badania fazy 2 w cukrzycy wykluczono osoby z zapaleniem trzustki w wywiadzie oraz z rdzeniastym rakiem tarczycy lub zespołem mnogiej gruczolakowatości wewnątrzwydzielniczej typu 2 w wywiadzie osobistym lub rodzinnym (Zhu i wsp., Nat Commun 2024). Zatwierdzone leki z grupy GLP-1 mają ostrzeżenia dotyczące tych schorzeń (patrz semaglutyd). Eknoglutydu nie badano w ciąży, w cukrzycy typu 1, u sportowców ani u osób trenujących siłowo.

Interakcje

Leki z grupy GLP-1 spowalniają opróżnianie żołądka (Guo i wsp., Mol Metab 2023), co może zmieniać szybkość wchłaniania leków doustnych. W dwóch badaniach fazy 1 z udziałem po 28 zdrowych dorosłych sprawdzano powszechnie stosowane leki towarzyszące przy stanie stacjonarnym eknoglutydu 1,2 mg:

Lek Wpływ na całkowitą ekspozycję (AUC) z eknoglutydem Wniosek
Rozuwastatyna 106% wartości wyjściowej (90% CI 94–120%) Brak klinicznie istotnej zmiany
Digoksyna 84% wartości wyjściowej (90% CI 76–94%) Zmiana dawki niepotrzebna; zalecane monitorowanie, zwłaszcza przy zaburzeniach czynności nerek
Metformina W zakresie 80–125% bez wpływu Zmiana dawki niepotrzebna
Warfaryna W zakresie bez wpływu; INR bez zmian Zmiana dawki niepotrzebna

Źródła: Li i wsp., Diabetes Obes Metab 2026; Chen i wsp., Front Pharmacol 2026. Stężenia szczytowe jednocześnie podawanych leków były nieznacznie niższe i opóźnione. W badaniu rozuwastatyny i digoksyny zdrowi ochotnicy stracili średnio 11,2% masy ciała w ciągu 14-tygodniowego okresu dawkowania.

Status prawny i stosowanie w sporcie

  • Stany Zjednoczone. Eknoglutyd nie jest zatwierdzony przez FDA i nie może być legalnie przepisywany. Jest peptydem, a nie steroidem, i nie należy do substancji wymienionych w wykazie III (Schedule III) (21 CFR 1308.13).
  • WADA. Eknoglutyd nie jest wymieniony z nazwy na Liście zabronionych substancji i metod 2026, a agoniści receptora GLP-1 nie są wymienieni jako klasa. Klasa S0 obejmuje substancje „bez aktualnego zatwierdzenia przez jakikolwiek rządowy organ regulacyjny ochrony zdrowia” (Lista WADA 2026). Ponieważ eknoglutyd jest zatwierdzony w Chinach, wydaje się, że nie podlega tej klauzuli ogólnej. Lista jest co roku aktualizowana.

Najważniejsze informacje

  • Lek z grupy GLP-1 stosowany raz w tygodniu, zatwierdzony tylko w Chinach. NMPA zatwierdziła go w styczniu 2026 roku w cukrzycy typu 2, a w marcu 2026 roku do kontroli masy ciała; według stanu na październik 2026 nie ma zatwierdzenia FDA ani EMA.
  • Zaprojektowany pod sygnalizację biased. W testach laboratoryjnych silnie aktywuje szlak cAMP przy niewielkiej internalizacji receptora; czy daje to korzyść kliniczną, nie jest jeszcze rozstrzygnięte.
  • Znaczna utrata masy ciała w badaniach z Chin. Przy dawce 2,4 mg masa ciała spadła o 13,2% po 40 tygodniach wobec wzrostu o 0,1% w grupie placebo w badaniu fazy 3 z udziałem 664 osób.
  • Silne obniżenie HbA1c. Zmniejszenia o około 1,9–2,4% w fazie 3, nie gorsze niż dulaglutyd.
  • Typowe działania niepożądane leków GLP-1. Najczęstsze były zmniejszony apetyt, biegunka i nudności; obserwowano też wzrosty lipazy i niewielkie przyspieszenie akcji serca.
  • Luki w dowodach. Brak opublikowanych bezpośrednich porównań poza 20-tygodniowym wstępnym wynikiem, brak badania z punktami końcowymi klinicznymi, brak danych o składzie ciała, które dałoby się zweryfikować, oraz niemal brak danych spoza populacji chińskiej.

Źródła

  1. Shirley M. Ecnoglutide: First Approvals. Drugs. 2026;86(9):1563–1570. PubMed.
  2. Guo W, Xu Z, Zou H, et al. Discovery of ecnoglutide - A novel, long-acting, cAMP-biased glucagon-like peptide-1 (GLP-1) analog. Mol Metab. 2023;75:101762. PubMed.
  3. Zhu D, Wang W, Tong G, et al. Efficacy and safety of GLP-1 analog ecnoglutide in adults with type 2 diabetes: a randomized, double-blind, placebo-controlled phase 2 trial. Nat Commun. 2024;15(1):8408. PubMed.
  4. Zhu D, Wang W, Tong G, et al. Efficacy and safety of cAMP signalling-biased GLP-1 analogue ecnoglutide monotherapy versus placebo in patients with type 2 diabetes (EECOH-1): a multi-centre, randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 3 trial. Nat Commun. 2026;17(1):1420. PubMed.
  5. He Y, Mi N, Cheng Z, et al. Efficacy and safety of cAMP-biased GLP-1 receptor agonist ecnoglutide versus dulaglutide in patients with type 2 diabetes and elevated glucose concentrations on metformin monotherapy (EECOH-2): a 52-week, multicentre, open-label, non-inferiority, randomised, phase 3 trial. Lancet Diabetes Endocrinol. 2025;13(10):863–873. PubMed.
  6. Ji L, Gao L, Xue H, et al. Efficacy and safety of a biased GLP-1 receptor agonist ecnoglutide in adults with overweight or obesity: a multicentre, randomised, double-blind, placebo-controlled, phase 3 trial. Lancet Diabetes Endocrinol. 2025;13(9):777–789. PubMed.
  7. Li F, Du C, Yu Q, et al. Effect of a Novel GLP-1 Analogue Ecnoglutide on the Pharmacokinetics of Rosuvastatin and Digoxin in Healthy Participants. Diabetes Obes Metab. 2026;28(9):8128–8135. PubMed.
  8. Chen Z, Du C, Cai L, et al. No dose adjustment required for warfarin or metformin when coadministered with the novel GLP-1 receptor agonist ecnoglutide: an open-label, fixed-sequence, crossover study. Front Pharmacol. 2026;17:1816593. PubMed.
  9. Sciwind Biosciences. Sciwind Biosciences Announces Ecnoglutide Injection Approved by China’s National Medical Products Administration (NMPA) for Adult Type 2 Diabetes. January 30, 2026. Sciwind.
  10. Sciwind Biosciences. Sciwind Biosciences Partners with Pfizer China to Commercialize its Biased GLP-1 in China. February 24, 2026. Sciwind.
  11. Sciwind Biosciences. Sciwind Biosciences Announces Ecnoglutide Injection Approved by China’s National Medical Products Administration (NMPA) for Chronic Weight Management. March 6, 2026. Sciwind.
  12. Sciwind Biosciences. Head-to-head Study Validates the Clinical Advantage of New-generation Biased GLP-1: Ecnoglutide Delivers 35% Greater Weight Loss than Semaglutide. June 8, 2026. Sciwind.
  13. Sciwind Biosciences. EASD 2026 | Ecnoglutide Demonstrates Favorable Safety Profile in Adolescents with Obesity. September 30, 2026. Sciwind.
  14. ClinicalTrials.gov. Ecnoglutide and VRB-101 trial registrations: NCT04389775, NCT07143227, NCT07073417, NCT07281937, NCT07553299, NCT07836270, NCT07387094, NCT07434050, NCT07734311, NCT07243171.
  15. Code of Federal Regulations. 21 CFR 1308.13, Schedule III. eCFR.
  16. World Anti-Doping Agency. World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List 2026. WADA 2026 Prohibited List.