GHK-Cu to niewielki peptyd miedziowy: trzy aminokwasy – glicyna, histydyna i lizyna (Gly-His-Lys, czyli GHK) – połączone z jonem miedzi(II). W przeciwieństwie do większości „peptydów badawczych” GHK występuje naturalnie w organizmie człowieka. Po raz pierwszy wyizolowano go z ludzkiego osocza w 1973 r., a jego stężenie w osoczu spada wraz z wiekiem.

GHK-Cu jest powszechnie stosowany w kosmetykach do skóry i włosów, a wersje do wstrzykiwań są sprzedawane w internecie z przeznaczeniem na skórę, gojenie i „regenerację”. Liczba badań laboratoryjnych i badań na zwierzętach jest duża, jednak dowody u ludzi są skąpe: kilka badań nad miejscowym leczeniem ran z lat 1990. o niejednoznacznych wynikach oraz niewielkie badania kosmetyczne, z których wiele to doniesienia konferencyjne powiązane z przemysłem. W żadnym badaniu kontrolowanym nie oceniano wstrzykiwanego GHK-Cu u ludzi i nie jest on zatwierdzonym lekiem.

Ta strona podsumowuje informacje z badań laboratoryjnych, badań klinicznych oraz źródeł regulacyjnych. Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość	Szczegóły
Klasa	Naturalnie występujący kompleks tripeptydu wiążącego miedź
Inne nazwy	Copper tripeptide-1 (kosmetyczna nazwa INCI); prezatyd miedzi; GHK z miedzią
Peptyd (GHK)	Glicylo-L-histydylo-L-lizyna, C₁₄H₂₄N₆O₄, 340,38 g/mol (PubChem)
Naturalne stężenie w osoczu	Około 200 ng/mL w wieku 20 lat, spadające do około 80 ng/mL w wieku 60 lat (przegląd autorstwa przedstawicieli przemysłu)
Badane drogi podania u ludzi	Wyłącznie miejscowo (żele, kremy, sera)
Badania z udziałem ludzi	Niewielkie badania miejscowe dotyczące ran i zastosowań kosmetycznych; brak badań nad wstrzykiwanym GHK-Cu
Okres półtrwania	Brak opublikowanych danych u ludzi; po podaniu dożylnym u szczurów GHK ulegał szybkiemu rozkładowi
Status rejestracyjny	Nie jest zatwierdzonym lekiem; żel na rany z GHK-Cu dopuszczono do obrotu jako wyrób medyczny w 1996 r.
Sporządzanie leków recepturowych (FDA)	GHK-Cu do wstrzykiwań wpisano na listę substancji stwarzających ryzyko prowadzoną przez FDA; nominację później wycofano
Status WADA	Niewymieniony z nazwy; mogą mieć zastosowanie klauzule ogólne klas S0 i S2.3

Czym jest

GHK jest tripeptydem (łańcuchem trzech aminokwasów). W bazie PubChem widnieje jako glicylo-L-histydylo-L-lizyna o wzorze sumarycznym C₁₄H₂₄N₆O₄ i masie cząsteczkowej 340,38 g/mol (PubChem CID 73587). Kompleks miedziowy ma osobny wpis pod nazwą prezatyd miedzi (CAS 89030-95-5), a jego nazwą jako składnika kosmetycznego (INCI) jest „copper tripeptide-1” (PubChem CID 71587328).

Loren Pickart i Melvin Thaler po raz pierwszy opisali GHK w 1973 r. jako czynnik obecny w ludzkiej surowicy, który wydłużał przeżycie prawidłowych komórek wątroby i pobudzał wzrost w nowotworowej (guzowatej) tkance wątroby (Pickart and Thaler, Nat New Biol 1973). W 1980 r. ten sam zespół doniósł, że peptyd ten oczyszczał się łącznie z mniej więcej równomolowymi ilościami miedzi, łatwo tworzył kompleksy miedziowe i zwiększał wychwyt miedzi przez hodowane komórki raka wątroby (Pickart et al., Nature 1980).

Jak wiąże się miedź

GHK wiąże miedź(II) z powinowactwem zbliżonym do miejsca transportu miedzi w albuminie – głównym białku krwi (Pickart, J Biomater Sci Polym Ed 2008). W osoczu GHK osiąga najwyższe stężenie we frakcji bogatej w albuminę. W badaniu z 2021 r. wykazano, że kompleks miedź-GHK tworzy mieszane (trójskładnikowe) kompleksy z ludzką albuminą surowicy za pośrednictwem łańcuchów bocznych histydyny w cząsteczce albuminy (Bossak-Ahmad et al., Inorg Chem 2021). Sugeruje to, że albumina może uczestniczyć w transporcie GHK-Cu we krwi.

W przeglądzie z 2026 r. podkreślono, że „GHK-Cu” nie jest pojedynczą substancją o stałym składzie. Postać kompleksu miedziowego zależy od pH, stosunku miedzi do peptydu oraz obecności innych cząsteczek. W większości opublikowanych badań i opisów produktów nie podaje się, jaka część miedzi jest rzeczywiście związana, a jaka jedynie luźno utrzymywana („labilna”) (Mateescu et al., Pharmaceutics 2026).

GHK-Cu a AHK-Cu

Cecha	GHK-Cu	AHK-Cu
Sekwencja	Gly-His-Lys + Cu(II)	Ala-His-Lys + Cu(II)
Pochodzenie	Naturalnie występujący ludzki peptyd	Syntetyczny analog
Opublikowane badania	Dekady badań laboratoryjnych i na zwierzętach; niewielkie badania miejscowe u ludzi	Jedno podstawowe badanie laboratoryjne na mieszkach włosowych
Badania z udziałem ludzi	Badania miejscowe dotyczące gojenia ran i zastosowań kosmetycznych	Brak

Syntetyczny analog omówiono na stronie poświęconej AHK-Cu.

Jak działa w organizmie

Proponowane mechanizmy

Większość danych dotyczących mechanizmu działania pochodzi z hodowli komórkowych i zwierzęcych modeli gojenia ran. W przeglądzie autorstwa Pickarta, którego podaną afiliacją jest firma Skin Biology, wymieniono działania obejmujące przyciąganie komórek naprawczych, właściwości przeciwzapalne i antyoksydacyjne oraz zwiększone wytwarzanie kolagenu, elastyny, czynnika wzrostu śródbłonka naczyniowego (VEGF, sygnału do tworzenia nowych naczyń krwionośnych) i innych czynników wzrostu (Pickart, J Biomater Sci Polym Ed 2008). Późniejszy przegląd tej samej grupy uzupełnia te informacje o dane dotyczące ekspresji genów w liniach komórkowych (Pickart and Margolina, Int J Mol Sci 2018).

Niezależni autorzy prac przeglądowych zgadzają się, że dane przedkliniczne spójnie wskazują na wpływ na przebudowę tkanek, naprawę skóry, stan zapalny i wzrost naczyń krwionośnych. Zwracają jednak również uwagę, że w niewielu badaniach oddzielono działanie nienaruszonego kompleksu od działania wolnego GHK lub wolnej miedzi (Mateescu et al., Pharmaceutics 2026).

Wchłanianie, okres półtrwania i rozkład

W żadnym badaniu nie zmierzono okresu półtrwania GHK-Cu u ludzi dla jakiejkolwiek drogi podania. Dostępne dane obejmują:

Szczury, podanie dożylne. W badaniu analitycznym z 1997 r. GHK podano dożylnie szczurom i stwierdzono, że ulegał szybkiemu rozkładowi do dipeptydu histydylo-lizyny, który sam również był szybko eliminowany. W streszczeniu nie podano wartości okresu półtrwania (Endo et al., J Chromatogr B 1997).
Ludzka skóra w warunkach laboratoryjnych. W wyizolowanej ludzkiej skórze w komorach dyfuzyjnych miedź nałożona w postaci GHK-Cu (roztwór o zawartości 0,68% miedzi) przenikała przez skórę pobraną dermatomem ze współczynnikiem przepuszczalności 2,43 × 10⁻⁴ cm/h. W ciągu 48 godzin przez skórę przeniknęło około 136 µg/cm² miedzi, a około 82 µg/cm² pozostało w skórze (Hostynek et al., Inflamm Res 2010). W badaniu tym mierzono ilość miedzi, a nie nienaruszonego peptydu.

W przeglądzie opublikowanym w czasopiśmie Pharmaceutics w 2026 r. stwierdzono, że dla wolnego GHK „oczekuje się” krótkiego okresu półtrwania, ponieważ enzymy krwi i tkanek tną go na mniejsze fragmenty. Uwolniona miedź jest wychwytywana przez albuminę i inne białka transportowe, a następnie usuwana głównie przez wątrobę i z żółcią (Mateescu et al., Pharmaceutics 2026). Wartości okresu półtrwania podawane w internecie dla wstrzykiwanego GHK-Cu nie opierają się na opublikowanych pomiarach u ludzi.

Status regulacyjny

Brak zatwierdzonego leku. Nie znaleźliśmy żadnego leku zawierającego GHK-Cu zatwierdzonego przez FDA (amerykańską Agencję Żywności i Leków) ani EMA.
Opatrunek na rany dopuszczony jako wyrób medyczny. W bazie 510(k) prowadzonej przez FDA figuruje „Iamin Gel Wound Dressing” firmy ProCyte Corp., dopuszczony 5 lutego 1996 r. (FDA 510(k) K953853). Preparat Iamin 2% Gel firmy ProCyte to produkt zawierający GHK-Cu (Canapp et al., Vet Surg 2003). Dopuszczenie wyrobu medycznego jako opatrunku nie jest równoznaczne z zatwierdzeniem leku i nie obejmuje wstrzykiwań.
Sporządzanie leków recepturowych (compounding). FDA umieściła GHK-Cu „dla dróg podania we wstrzyknięciach” na swojej liście substancji czynnych luzem, które mogą stwarzać istotne zagrożenie dla bezpieczeństwa, powołując się na możliwe reakcje immunologiczne (immunogenność) wynikające z agregacji i zanieczyszczeń pokrewnych peptydom oraz „ograniczone dane u ludzi”. Podmiot zgłaszający wycofał później nominację, a FDA wymienia ten związek w kategorii „nominowane, ale wycofane”, obok BPC-157 (FDA).
Kosmetyki. Copper tripeptide-1 to uznana nazwa składnika kosmetycznego, a zawierające go produkty są sprzedawane jako kosmetyki (PubChem CID 71587328).

Co pokazują badania

Przewlekłe rany u ludzi

W dwóch randomizowanych badaniach ze stosowaniem miejscowym z początku lat 1990. oceniano działanie GHK-Cu na przewlekłe owrzodzenia. Doprowadziły one do przeciwstawnych wniosków.

Badanie	Projekt	Leczenie	Główny wynik
Owrzodzenia stopy cukrzycowej (Mulder et al., Wound Repair Regen 1994)	Wieloośrodkowe, randomizowane, z zaślepieniem osoby oceniającej, kontrolowane podłożem	Iamin Gel (GHK-Cu) oraz standardowa pielęgnacja ran	Mediana zamknięcia owrzodzeń podeszwowych 98,5% vs 60,8% dla samego podłoża (p poniżej 0,05)
Owrzodzenia żylne podudzi (Bishop et al., J Vasc Surg 1992)	Randomizowane, z zaślepieniem osoby oceniającej; 86 pacjentów poddanych ocenie	Krem 0,4% GHK-Cu vs 1% sól srebrowa sulfadiazyny vs obojętne podłoże	Brak różnicy między GHK-Cu a podłożem; sól srebrowa sulfadiazyny w większym stopniu zmniejszała rozmiar owrzodzeń

W badaniu dotyczącym owrzodzeń cukrzycowych korzyść była większa w przypadku owrzodzeń podeszwowych o powierzchni powyżej 100 mm² (mediana zamknięcia 89,2% vs −10,3% dla podłoża, p poniżej 0,01). Zakażenia owrzodzeń podeszwowych leczonych bezpośrednio po oczyszczeniu chirurgicznym występowały rzadziej w grupie GHK-Cu (7% vs 34%, p poniżej 0,05). W streszczeniu nie podano liczby włączonych pacjentów. Po badaniu tym nie nastąpiło zatwierdzenie leku.

Starzenie się skóry i zastosowania kosmetyczne

Jedyne znalezione przez nas recenzowane badanie randomizowane z obiektywnymi punktami końcowymi dotyczącymi skóry było niewielkie. Pacjentów poddanych laserowemu resurfacingowi CO₂ wokół ust zrandomizowano do schematów pielęgnacji skóry z GHK-Cu lub bez niego; badanie ukończyło 13 osób (Miller et al., Arch Facial Plast Surg 2006):

Analiza komputerowa oraz zaślepieni badacze nie stwierdzili różnicy w szybkości ustępowania zaczerwienienia.
Zmarszczki i ogólna jakość skóry uległy poprawie u wszystkich pacjentów, bez różnicy między grupami.
Pacjenci stosujący GHK-Cu wyżej ocenili poprawę jakości skóry w kwestionariuszu (p = 0,04).

Inne wyniki kosmetyczne są cytowane głównie za pośrednictwem pracy przeglądowej napisanej przez odkrywcę GHK i współautorkę, oboje afiliowanych przy firmie Skin Biology (Pickart and Margolina, Int J Mol Sci 2018). Dwa pierwsze badania w poniższej tabeli stanowiły prezentacje konferencyjne na zjeździe dermatologicznym w 2002 r.:

Badanie (zgodnie z podsumowaniem w przeglądzie)	Uczestnicy	Zgłoszony wynik
Krem do twarzy z GHK-Cu, 12 tygodni	71 kobiet z fotostarzeniem skóry	Zwiększona gęstość i grubość skóry; zmniejszona wiotkość i drobne linie
Krem pod oczy z GHK-Cu, 12 tygodni	41 kobiet z fotouszkodzeniami skóry	Lepszy wynik niż po placebo i kremie z witaminą K w zakresie linii i zmarszczek
Krem do skóry ud, 12 tygodni	Kobiety (liczby nie podano)	Poprawa wytwarzania kolagenu u 70%, vs 50% dla witaminy C i 40% dla kwasu retinowego
GHK-Cu w nanonośniku lipidowym, 8 tygodni, randomizowane z podwójnie ślepą próbą	Ochotniczki	Objętość zmarszczek mniejsza o 55,8%, a głębokość o 32,8% wobec serum kontrolnego

W przeglądzie systematycznym z zakresu medycyny estetycznej z 2026 r. zidentyfikowano 20 spełniających kryteria badań dotyczących GHK-Cu, z których 18 miało charakter przedkliniczny, a tylko 2 były randomizowanymi badaniami kontrolowanymi. Autorzy uznali, że wnioski są ograniczone przez zmienność metodologiczną i niewielką liczbę dobrze zaprojektowanych badań klinicznych (Mokhtar et al., Aesthet Surg J 2026). W przeglądzie opublikowanym w Pharmaceutics w 2026 r. historyczne doniesienia kosmetyczne określono jako „niewielkie lub niepełnie scharakteryzowane” (Mateescu et al., Pharmaceutics 2026).

Włosy

Ten sam przegląd opisuje randomizowane, kontrolowane podłożem badanie z podwójnie ślepą próbą z 2026 r. w układzie połowiczym twarzy (split-face), oceniające 2% serum z GHK-Cu na rzadkie brwi u 18 zdrowych uczestników. Po stronie leczonej wykazano poprawę liczby i średnicy włosów po 12 tygodniach, bez poważnych zdarzeń niepożądanych. Autorzy przeglądu zaznaczają, że było to niewielkie badanie jednoośrodkowe z niepełnie scharakteryzowanym chemicznie materiałem badanym (Mateescu et al., Pharmaceutics 2026). Nie znaleźliśmy żadnego badania kontrolowanego oceniającego GHK-Cu w łysieniu skóry głowy.

Badania nad gojeniem ran u zwierząt

Badania na zwierzętach stanowią najsilniejszą część dowodów, ale nie wykazują działania u ludzi:

Szczury, komory ranne. Wielokrotne wstrzyknięcia GHK-Cu do wszczepionych komór rannych zwiększały zawartość kolagenu, białka, DNA i glikozoaminoglikanów w sposób zależny od stężenia. Kontrolny tripeptyd nie wywoływał żadnego efektu (Maquart et al., J Clin Invest 1993).
Szczury, rany niedokrwienne. U 24 szczurów miejscowo stosowany preparat Iamin 2% Gel zmniejszał powierzchnię rany szybciej niż brak leczenia, a w niektórych dniach również szybciej niż samo podłoże. Do 13. dnia powierzchnia rany zmniejszyła się o 64,5% w grupie GHK-Cu, o 45,6% w grupie podłoża i o 28,2% w grupie bez leczenia (Canapp et al., Vet Surg 2003).

Regeneracja mięśni, ścięgien i urazów

GHK-Cu jest promowany jako środek wspomagający regenerację po urazach sportowych, jednak nie znaleźliśmy żadnego badania z udziałem ludzi (dla jakiejkolwiek drogi podania) oceniającego punkty końcowe związane z mięśniami, ścięgnami, więzadłami lub wydolnością fizyczną. W przeglądzie zakresowym (scoping review) Uniwersytetu Kalifornijskiego w Los Angeles (UCLA) z 2026 r. obejmującym sześć popularnych peptydów, w tym GHK-Cu, podsumowano, że deklarowane korzyści w regeneracji układu mięśniowo-szkieletowego „nie znajdują potwierdzenia w dotychczasowych badaniach z udziałem ludzi” (Tewari et al., Am J Sports Med 2026). W przeglądzie z 2026 r. dotyczącym peptydów z szarej strefy w medycynie sportowej, uwzględniającym również GHK-Cu, odnotowano, że rzetelne dane o bezpieczeństwie u ludzi są skąpe (Mendias and Awan, Sports Med 2026).

Trwające badania

Randomizowane, kontrolowane podłożem badanie fazy 2 z podwójnie ślepą próbą (CuHeal) ocenia 0,1% żel z GHK-Cu nakładany raz na dobę przez 14 dni na wystandaryzowane rany po biopsji sztancowej u zdrowych dorosłych, z planowanym udziałem około 60 uczestników. W chwili pisania tego tekstu badanie prowadziło rekrutację i nie opublikowano dla niego wyników (ClinicalTrials.gov NCT07437586).

Działania niepożądane i ryzyko

Ograniczone dane o bezpieczeństwie u ludzi

W opisanych wyżej badaniach ze stosowaniem miejscowym w streszczeniach nie podano częstości występowania działań niepożądanych. W badaniu dotyczącym brwi z 2026 r. nie zgłoszono poważnych zdarzeń niepożądanych. Brak opublikowanych danych o bezpieczeństwie wstrzykiwanego GHK-Cu u ludzi, a jego bezpieczeństwo w okresie ciąży, u dzieci oraz podczas jednoczesnego stosowania innych leków jest nieznane. W przeglądzie opublikowanym w Pharmaceutics w 2026 r. stwierdzono, że dla GHK-Cu nie ustalono zwalidowanego poziomu niewywołującego działań niepożądanych u ludzi, limitu ekspozycji skórnej ani bezpiecznego limitu dla luźno związanej miedzi (Mateescu et al., Pharmaceutics 2026).

Produkty do wstrzykiwań

Zastrzeżenia FDA dotyczące recepturowego GHK-Cu do wstrzykiwań obejmowały możliwą immunogenność wynikającą z agregacji i zanieczyszczeń pokrewnych peptydom oraz ograniczone dane u ludzi (FDA). Produkty sprzedawane w internecie jako „odczynniki badawcze” (research chemicals) powstają poza regulowanym wytwarzaniem, dlatego ich tożsamość, czystość, zawartość miedzi i jałowość nie są weryfikowane.

Miedź

Miedź jest metalem aktywnym w reakcjach utleniania-redukcji (redoks). W przeglądzie opublikowanym w Pharmaceutics w 2026 r. jako główne zagrożenie długoterminowe przy przewlekłym stosowaniu miejscowym na duże powierzchnie lub przy wielokrotnych wstrzyknięciach wskazano skumulowane obciążenie miedzią. Autorzy postulują przeprowadzenie badań nad gromadzeniem się miedzi w wątrobie oraz – przy wysokiej ekspozycji – w układzie nerwowym, a także badań nad uczuleniem kontaktowym (alergią) skóry na miedź (Mateescu et al., Pharmaceutics 2026). Są to proponowane badania bezpieczeństwa, a nie zaobserwowane szkody, ponieważ badań takich dotychczas nie przeprowadzono.

Wzrost naczyń krwionośnych

W modelach przedklinicznych opisywano, że GHK-Cu sprzyja angiogenezie (tworzeniu nowych naczyń krwionośnych). W tym samym przeglądzie zaznaczono, że działanie to może być niepożądane w przypadku nowotworów, retinopatii proliferacyjnej (nieprawidłowego wzrostu naczyń w oku) lub malformacji naczyniowych, oraz że jakiekolwiek zastosowanie ogólnoustrojowe lub we wstrzyknięciach wymagałoby ukierunkowanych badań bezpieczeństwa w tym zakresie (Mateescu et al., Pharmaceutics 2026). GHK opisano pierwotnie jako czynnik pobudzający wzrost w nowotworowej tkance wątroby (Pickart and Thaler, Nat New Biol 1973); znaczenie tej obserwacji u ludzi pozostaje nieznane.

Status prawny i stosowanie poza medycyną

Substancje kontrolowane w USA. GHK-Cu nie jest steroidem anabolicznym i nie jest wymieniony w wykazie III (Schedule III) (21 CFR 1308.13).
Sport. GHK-Cu nie jest wymieniony z nazwy na liście Światowej Agencji Antydopingowej (WADA). Klasa S0 zabrania w każdym czasie stosowania wszelkich substancji farmakologicznych nieobjętych innymi sekcjami listy i „nieposiadających aktualnego zatwierdzenia przez żaden rządowy organ regulacyjny ds. zdrowia do stosowania terapeutycznego u ludzi”. Klasa S2.3 zabrania również stosowania czynników wzrostu i modulatorów czynników wzrostu wpływających między innymi na unaczynienie lub zdolność regeneracyjną (WADA 2026 Prohibited List). Nie znaleźliśmy żadnego szczegółowego rozstrzygnięcia WADA dotyczącego GHK-Cu.

Najważniejsze informacje

Naturalny ludzki peptyd miedziowy. GHK występuje w ludzkim osoczu, wiąże miedź z powinowactwem zbliżonym do albuminy, a jego stężenie w osoczu spada wraz z wiekiem.
Silne dane laboratoryjne i z badań na zwierzętach. Badania na szczurach wykazują szybsze zamykanie się ran i większą ilość kolagenu w ranach, jednak wyniki te nie dowodzą działania u ludzi.
Niejednoznaczne, niewielkie badania u ludzi. W badaniu z 1994 r. odnotowano szybsze zamykanie się owrzodzeń cukrzycowych, w badaniu z 1992 r. dotyczącym owrzodzeń żylnych nie stwierdzono przewagi nad podłożem, a w badaniu z udziałem 13 pacjentów po zabiegu laserowym nie wykazano obiektywnej korzyści dla skóry.
Brak danych u ludzi dotyczących wstrzyknięć. Nie ma badań kontrolowanych nad wstrzykiwanym GHK-Cu ani danych o okresie półtrwania u ludzi. Twierdzenia o wpływie na regenerację mięśni, ścięgien lub urazów nie mają potwierdzenia w badaniach z udziałem ludzi.
Niezatwierdzony i nieobjęty regulacją jako lek. Nie jest zatwierdzonym lekiem; FDA zwróciła uwagę na recepturowy GHK-Cu do wstrzykiwań ze względu na możliwe ryzyko immunologiczne i związane z zanieczyszczeniami. Zobacz też jego syntetyczny analog na stronie AHK-Cu.

Źródła

Pickart L, Thaler MM. Tripeptide in human serum which prolongs survival of normal liver cells and stimulates growth in neoplastic liver. Nat New Biol. 1973;243(124):85–87. PubMed.
Pickart L, Freedman JH, Loker WJ, et al. Growth-modulating plasma tripeptide may function by facilitating copper uptake into cells. Nature. 1980;288(5792):715–717. PubMed.
Pickart L. The human tri-peptide GHK and tissue remodeling. J Biomater Sci Polym Ed. 2008;19(8):969–988. PubMed.
Pickart L, Margolina A. Regenerative and protective actions of the GHK-Cu peptide in the light of the new gene data. Int J Mol Sci. 2018;19(7):1987. PubMed; PMC.
Bossak-Ahmad K, Bal W, Frączyk T, Drew SC. Ternary Cu(2+) complexes of human serum albumin and glycyl-l-histidyl-l-lysine. Inorg Chem. 2021;60(22):16927–16931. PubMed.
National Center for Biotechnology Information. Glycyl-L-histidyl-L-lysine, PubChem CID 73587. PubChem.
National Center for Biotechnology Information. Prezatide copper, PubChem CID 71587328. PubChem.
Mateescu DM, Gavrilescu DM, Mincioaga RI, et al. GHK-Cu as a bioactive metallopeptide and drug-delivery cargo: coordination chemistry, formulation science, therapeutic evidence, and a translational roadmap. Pharmaceutics. 2026;18(9):1077. PubMed; PMC.
Endo T, Miyagi M, Ujiie A. Simultaneous determination of glycyl-L-histidyl-L-lysine and its metabolite, L-histidyl-L-lysine, in rat plasma by high-performance liquid chromatography with post-column derivatization. J Chromatogr B Biomed Sci Appl. 1997;692(1):37–42. PubMed.
Hostynek JJ, Dreher F, Maibach HI. Human skin retention and penetration of a copper tripeptide in vitro as function of skin layer towards anti-inflammatory therapy. Inflamm Res. 2010;59(11):983–988. PubMed.
Mulder GD, Patt LM, Sanders L, et al. Enhanced healing of ulcers in patients with diabetes by topical treatment with glycyl-l-histidyl-l-lysine copper. Wound Repair Regen. 1994;2(4):259–269. PubMed.
Bishop JB, Phillips LG, Mustoe TA, et al. A prospective randomized evaluator-blinded trial of two potential wound healing agents for the treatment of venous stasis ulcers. J Vasc Surg. 1992;16(2):251–257. PubMed.
Miller TR, Wagner JD, Baack BR, Eisbach KJ. Effects of topical copper tripeptide complex on CO2 laser-resurfaced skin. Arch Facial Plast Surg. 2006;8(4):252–259. PubMed.
Mokhtar J, Mohamad B, Haddad J, et al. The regenerative potential of GHK-Cu in aesthetic medicine. Aesthet Surg J. Published online August 20, 2026. PubMed.
Maquart FX, Bellon G, Chaqour B, et al. In vivo stimulation of connective tissue accumulation by the tripeptide-copper complex glycyl-L-histidyl-L-lysine-Cu2+ in rat experimental wounds. J Clin Invest. 1993;92(5):2368–2376. PubMed.
Canapp SO Jr, Farese JP, Schultz GS, et al. The effect of topical tripeptide-copper complex on healing of ischemic open wounds. Vet Surg. 2003;32(6):515–523. PubMed.
Tewari K, Liu TP, Im C, et al. Peptide supplements and their therapeutic applications in sports medicine. Am J Sports Med. Published online August 11, 2026. PubMed.
Mendias CL, Awan TM. Safety and efficacy of approved and unapproved peptide therapies for musculoskeletal injuries and athletic performance. Sports Med. 2026;56(8):1921–1935. PubMed.
Hudson Biotech. Topical GHK-Cu gel for acute skin wound healing (CuHeal). ClinicalTrials.gov identifier NCT07437586. ClinicalTrials.gov.
US Food and Drug Administration. 510(k) premarket notification K953853: Iamin Gel Wound Dressing, ProCyte Corp., decision date February 5, 1996. FDA.
US Food and Drug Administration. Certain bulk drug substances for use in compounding that may present significant safety risks (content current as of April 22, 2026). FDA.
US Drug Enforcement Administration. Schedule III, 21 CFR 1308.13. eCFR.
World Anti-Doping Agency. World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List 2026 (in effect from January 1, 2026). WADA 2026 Prohibited List.

GHK-Cu