Fluoksymesteron, najlepiej znany pod nazwą handlową Halotestin firmy Upjohn, to doustny steroid anaboliczno-androgenny (AAS). Chemicznie jest to metylotestosteron z dwiema dodatkowymi modyfikacjami: atomem fluoru przy węglu 9 i grupą hydroksylową przy węglu 11. FDA (amerykańska Agencja Żywności i Leków) zatwierdziła Halotestin w 1956 r. do stosowania u mężczyzn z niskim stężeniem testosteronu, w opóźnionym dojrzewaniu płciowym oraz w leczeniu paliatywnym zaawansowanego raka piersi u kobiet.

Fluoksymesteron nie jest już sprzedawany w USA. Firma Pfizer/Pharmacia zwróciła się do FDA o wycofanie rejestracji leku Halotestin w 2009 r., ostatnią rejestrację leku generycznego (Upsher-Smith) wycofano w 2022 r., a każdy wpis dotyczący fluoksymesteronu w bazie Drugs@FDA ma status wycofanego z obrotu (discontinued). Pozostaje on substancją kontrolowaną z wykazu III (Schedule III) i jest zabroniony w sporcie przez cały czas.

Ta strona podsumowuje informacje z dawnej charakterystyki produktu (etykiety FDA), badań klinicznych oraz komunikatów organów regulacyjnych. Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość	Szczegóły
Klasa leku	17α-metylowany steroid anaboliczno-androgenny (9α-fluoro-, 11β-hydroksylowa pochodna metylotestosteronu)
Nazwy handlowe	Halotestin (Upjohn, NDA 010611, zatwierdzony 15 października 1956 r.); Ora-Testryl (Squibb); Android-F; leki generyczne
Droga podania	Tabletka doustna
Dawne moce	2 mg, 5 mg i 10 mg
Dawne dawkowanie z ulotki	Mężczyźni: 5–20 mg/dobę. Rak piersi: 10–40 mg/dobę w dawkach podzielonych
Okres półtrwania	≈9,2 h (według ulotki); 2,0 h (średnia harmoniczna) w badaniu z udziałem 6 osób
Status w USA	Wszystkie preparaty wycofane z obrotu; rejestracja leku Halotestin wycofana w czerwcu 2009 r.; wykaz III (Schedule III)
Status WADA	Zabroniony przez cały czas (S1.1 steroid anaboliczno-androgenny, substancja nieokreślona)

Czym jest

Charakterystyka produktu (etykieta FDA) podaje nazwę chemiczną jako 9-fluoro-11β,17β-dihydroxy-17-methylandrost-4-en-3-one: wzór sumaryczny C₂₀H₂₉FO₃, masa cząsteczkowa 336,45 g/mol (Halotestin label; PubChem). Jest to biały lub prawie biały, bezwonny proszek, praktycznie nierozpuszczalny w wodzie.

Każda modyfikacja strukturalna pełni określoną lub proponowaną rolę:

Zmiana względem testosteronu	Działanie
Grupa 17α-metylowa (wspólna z metylotestosteronem)	Spowalnia rozkład w wątrobie, dzięki czemu lek działa po podaniu doustnym. Grupa ta wiąże się z toksycznością wątrobową całej klasy sterydów doustnych.
Grupy 9α-fluorowa i 11β-hydroksylowa	Upodabniają cząsteczkę do kortyzolu w obrębie pierścienia C. W badaniach enzymatycznych fluoksymesteron wiąże się z 11β-HSD2 – enzymem unieczynniającym kortyzol – w sposób zbliżony do samego kortyzolu (zob. Działania niepożądane i ryzyko).

Podobnie jak inne androgeny, fluoksymesteron działa poprzez receptor androgenowy. W charakterystyce produktu zaznaczono, że leki z tej klasy powodują retencję azotu, sodu i wody, pobudzają wytwarzanie krwinek czerwonych oraz hamują wydzielanie własnego testosteronu przez organizm na drodze ujemnego sprzężenia zwrotnego w przysadce mózgowej.

O stosunku działania anabolicznego do androgennego. Strony internetowe często podają stałe współczynniki siły działania fluoksymesteronu. Jedynym źródłem pierwotnym, jakie znaleźliśmy, jest praca z testami biologicznymi na zwierzętach z 1963 r. (Arnold et al., J Endocrinol 1963), do której danych nie udało nam się uzyskać dostępu, dlatego nie powtarzamy tych liczb. Współczynniki uzyskane u zwierząt nie pozwalają też przewidzieć działania u ludzi. Nie znaleźliśmy żadnego kontrolowanego badania z udziałem ludzi oceniającego wpływ fluoksymesteronu na masę lub siłę mięśniową u osób zdrowych.

Farmakokinetyka

Dane dotyczące farmakokinetyki u ludzi są skąpe. Dwa dostępne źródła podają rozbieżne wartości okresu półtrwania:

Źródło	Projekt badania	Okres półtrwania	Inne ustalenia
Charakterystyka produktu Halotestin	Nieopisany	≈9,2 h	Ulotka zaleca podawanie w podzielonych dawkach dobowych „ze względu na krótki czas działania”
Capponi et al., J Pharm Sci 1985	6 ochotników, pojedyncza tabletka 10 mg, badanie krzyżowe podania doustnego vs dopoliczkowego	2,0 h (średnia harmoniczna)	Stężenie maksymalne 40–150 ng/mL po 1–2 h; ekspozycja po podaniu doustnym ≈76–80% podania dopoliczkowego

U ludzi fluoksymesteron jest metabolizowany głównie poprzez 6β-hydroksylację, redukcję pierścienia A oraz utlenianie grupy 11-hydroksylowej (Kammerer et al., J Steroid Biochem 1990). Po przyjęciu pojedynczej dawki 10 mg związek macierzysty był niewykrywalny w moczu po upływie 1 dnia, ale dwa metabolity pozostawały wykrywalne przez co najmniej 5 dni. Ludzki enzym 11β-HSD2 przekształca go w 11-oksofluoksymesteron (Fürstenberger et al., Toxicol Sci 2012).

Dawne zastosowanie medyczne

Ostatnia charakterystyka produktu Halotestin (Pharmacia & Upjohn, 2002) wymieniała następujące wskazania:

Mężczyźni: terapia zastępcza w hipogonadyzmie pierwotnym (niewydolności jąder) oraz hipogonadyzmie hipogonadotropowym (niewydolności przysadki lub podwzgórza), wrodzonym lub nabytym;
Chłopcy: opóźnione dojrzewanie płciowe, gdy zostało jednoznacznie potwierdzone i nie stanowi jedynie cechy rodzinnej;
Kobiety: leczenie paliatywne androgenozależnego nawrotowego raka piersi u kobiet będących 1–5 lat po menopauzie lub z guzem o potwierdzonej hormonozależności.

Wskazanie	Dawka dobowa według ulotki
Hipogonadyzm męski	5–20 mg, w jednej dawce lub w 3–4 dawkach podzielonych
Opóźnione dojrzewanie płciowe	Niska dawka, dobierana na podstawie zdjęć RTG wieku kostnego, ograniczona do 4–6 miesięcy
Nieoperacyjny rak piersi	10–40 mg, w dawkach podzielonych; co najmniej 1 miesiąc do oceny odpowiedzi subiektywnej i 2–3 miesiące do oceny odpowiedzi obiektywnej

W charakterystyce produktu stwierdzono ponadto, że „nie wykazano bezpieczeństwa ani skuteczności leku w poprawie wydolności sportowej”.

Status regulacyjny

Rejestracja FDA. Halotestin (NDA 010611) został zatwierdzony 15 października 1956 r., a później oznaczony jako wycofany z obrotu (Drugs@FDA).
Wycofanie rejestracji w 2009 r. FDA wycofała pozwolenie na dopuszczenie do obrotu leku Halotestin ze skutkiem od 18 czerwca 2009 r., po tym jak podmiot odpowiedzialny zgłosił zaprzestanie sprzedaży produktu (74 FR 23407). Było to wycofanie z przyczyn handlowych, a nie ze względów bezpieczeństwa.
Wycofanie rejestracji w 2022 r. Rejestracja tabletek fluoksymesteronu 10 mg firmy Upsher-Smith (ANDA 088342) została wycofana 25 maja 2022 r. z tego samego powodu (87 FR 24320). Pozostałe wpisy dotyczące preparatów generycznych i markowych w bazie Drugs@FDA mają status wycofanych z obrotu.
Substancja kontrolowana. Fluoksymesteron jest wymieniony z nazwy w amerykańskim wykazie III (Schedule III) sterydów anabolicznych (21 CFR 1308.13).
Sport. Jest wymieniony z nazwy w sekcji S1.1 jako steroid anaboliczno-androgenny, zabroniony podczas zawodów i poza nimi (WADA 2026 Prohibited List).

Co pokazują badania

Większość kontrolowanych danych z udziałem ludzi pochodzi z badań onkologicznych. Nie znaleźliśmy żadnych kontrolowanych badań klinicznych oceniających wpływ fluoksymesteronu na masę mięśniową, siłę lub wydolność sportową.

Przerzutowy rak piersi

Fluoksymesteron stosowano jako dodatkową terapię hormonalną u kobiet po menopauzie z zaawansowanym rakiem piersi, w monoterapii lub w skojarzeniu z tamoksyfenem.

Badanie	Projekt i liczebność (n)	Ramiona badania	Główny wynik
Westerberg, Cancer Treat Rep 1980	Otwarte, randomizowane, krzyżowe, 79 kobiet, leczenie pierwszego rzutu	Tamoksyfen vs fluoksymesteron jako pierwszy lek	Remisja 30% vs 19%; dłuższy czas do zmiany leczenia (p = 0,003) i lepsze przeżycie (p = 0,05) przy zastosowaniu tamoksyfenu jako pierwszego
Tormey et al., Ann Intern Med 1983	Randomizowane, 108 kobiet, w większości wcześniej leczonych	Tamoksyfen vs tamoksyfen + fluoksymesteron 7 mg/m² dwa razy na dobę	Remisja 15% vs 38% (p = 0,016); czas do niepowodzenia leczenia 64 vs 180 dni (p = 0,01); mediana przeżycia 330 vs 380 dni
Ingle et al., Cancer 1991	Randomizowane, 238 kobiet	Tamoksyfen 10 mg dwa razy na dobę ± fluoksymesteron 10 mg dwa razy na dobę	Odpowiedź 42% vs 54% (p = 0,07); mediana czasu do progresji 6,5 vs 11,6 miesiąca (p = 0,03); przeżycie całkowite zbliżone
Rose et al., Breast Cancer Res Treat 2000	Randomizowane, 279 kwalifikujących się kobiet powyżej 65. roku życia	Tamoksyfen vs tamoksyfen + fluoksymesteron (trzecie ramię: tamoksyfen + aminoglutetymid i hydrokortyzon)	Brak istotnej różnicy w odsetku odpowiedzi (p = 0,30), czasie do niepowodzenia leczenia (9,2 vs 9,2 miesiąca) i przeżyciu (22,0 vs 21,1 miesiąca)

Obraz jest spójny: dołączenie fluoksymesteronu niekiedy zwiększało odsetek odpowiedzi lub opóźniało progresję choroby, ale nie wydłużało wyraźnie przeżycia całkowitego, a w każdym badaniu terapii skojarzonej zgłaszano więcej androgennych działań niepożądanych. W badaniu Ingle’a analiza podgrupy 97 kobiet w wieku 65 lat lub starszych z poziomem receptorów estrogenowych wynoszącym co najmniej 10 fmol sugerowała lepszą odpowiedź, dłuższy czas do progresji i lepsze przeżycie, jednak duńskie badanie u kobiet powyżej 65. roku życia nie potwierdziło tych korzyści.

W późniejszej retrospekcyjnej serii przypadków przeanalizowano 103 kobiety, u których przerzutowy rak piersi z dodatnim receptorem estrogenowym uległ progresji podczas stosowania nowoczesnych leków hormonalnych (Kono et al., Breast Cancer Res Treat 2016). Spośród 70 pacjentek, które nie przerwały wcześnie leczenia:

u 3% uzyskano odpowiedź całkowitą, a u 10% odpowiedź częściową;
u 30% choroba pozostawała stabilna przez co najmniej 6 miesięcy (odsetek korzyści klinicznych 43%);
mediana przeżycia wolnego od progresji wyniosła 3,9 miesiąca (95% CI 3,2–5,3).

Trzydzieści trzy kobiety przerwały leczenie przed wystąpieniem progresji, w tym 14 z powodu toksyczności lub zdarzeń niepożądanych. Było to badanie niekontrolowane.

Wczesny rak piersi (leczenie uzupełniające)

W badaniu NCCTG 89-30-52 541 kobiet po menopauzie po wycięciu raka piersi z dodatnim receptorem estrogenowym przydzielono losowo do grupy otrzymującej tamoksyfen 20 mg/dobę przez 5 lat, z dodatkiem fluoksymesteronu 10 mg dwa razy na dobę przez pierwszy rok lub bez niego (Ingle et al., Breast Cancer Res Treat 2006). Po okresie obserwacji o medianie 11,4 roku:

Punkt końcowy	Współczynnik ryzyka (hazard ratio), tamoksyfen + fluoksymesteron vs tamoksyfen (95% CI)
Nawrót choroby lub zgon	0,84 (0,64–1,10)
Zgon	0,89 (0,67–1,18)

Żadna z tych różnic nie była istotna statystycznie, a u kobiet otrzymujących fluoksymesteron częściej występowała wirylizacja.

Utrata apetytu związana z chorobą nowotworową

W randomizowanym badaniu porównano octan megestrolu w dawce 800 mg/dobę, deksametazon w dawce 0,75 mg cztery razy na dobę oraz fluoksymesteron w dawce 10 mg dwa razy na dobę u pacjentów z jadłowstrętem i wyniszczeniem nowotworowym (anoreksją/kacheksją) (Loprinzi et al., J Clin Oncol 1999). Fluoksymesteron dawał istotnie mniejszą poprawę apetytu niż dwa pozostałe leki i nie wykazywał przewagi pod względem profilu toksyczności. Autorzy określili go jako „gorszy wybór” w tym wskazaniu.

Niedokrwistość

W niewielkim randomizowanym badaniu 29 pacjentów z niedokrwistością w przebiegu mielofibrozy (włóknienia szpiku) lub pokrewnych chorób mieloproliferacyjnych otrzymywało fluoksymesteron w dawce 30 mg/dobę wraz z przetoczeniami krwi albo same przetoczenia krwi (Brubaker et al., Arch Intern Med 1982). Wśród 24 osób, które można było poddać ocenie:

u 4 z 14 (29%) przyjmujących fluoksymesteron uzyskano dobrą odpowiedź w zakresie stężenia hemoglobiny (wszyscy mieli mielofibrozę);
u żadnej z 10 osób poddawanych wyłącznie przetoczeniom nie odnotowano dobrej odpowiedzi;
przeżycie nie różniło się między ramionami badania.

Niskorosłość i opóźnione dojrzewanie płciowe u chłopców

W prospektywnym, nierandomizowanym badaniu 82 niskorosłych chłopców leczono fluoksymesteronem w dawce 2,5 mg/dobę przez 6–60 miesięcy (Strickland, Pediatrics 1993). Tempo wzrastania zwiększyło się podczas leczenia 1,7–2,5-krotnie, a ostateczny wzrost w wieku dorosłym przewyższył prognozy sprzed leczenia o około 6 cm. Autor nie odnotował niepożądanych objawów androgennych przy tej niskiej dawce. Dawka ta stanowi połowę najniższej dawki zastępczej dla dorosłych podanej w ulotce, a charakterystyka produktu mimo to wymaga wykonywania zdjęć RTG wieku kostnego co 6 miesięcy, ponieważ androgeny mogą powodować przedwczesne zarośnięcie chrząstek wzrostowych.

Działania niepożądane i ryzyko

Wątroba

Charakterystyka produktu ostrzega, że długotrwałe stosowanie wysokich dawek 17α-alkilowanych androgenów wiązano z występowaniem:

plamicy wątrobowej (peliosis hepatis) (wypełnionych krwią torbieli w wątrobie);
gruczolaków wątroby oraz raka wątrobowokomórkowego;
cholestatycznego zapalenia wątroby i żółtaczki, które według ulotki są odwracalne po odstawieniu leku.

W serii przypadków anatomopatologicznych opisano 12 pacjentów z plamicą wątrobową po leczeniu wysokimi dawkami oksymetolonu lub fluoksymesteronu; u trzech z nich niewydolność wątroby była główną przyczyną zgonu (Nadell and Kosek, Arch Pathol Lab Med 1977). Ulotka zaleca okresowe wykonywanie prób wątrobowych. Zob. także stronę poświęconą preparatowi Anadrol (oksymetolon), drugiemu lekowi z tej serii.

Hamowanie czynności jąder

Dziewięciu zdrowych mężczyzn przyjmowało 10, 20 lub 30 mg/dobę fluoksymesteronu przez 12 tygodni (Jones et al., JCEM 1977). Stężenie własnego testosteronu spadło w ciągu 24 godzin i pozostawało głęboko obniżone przez cały okres badania. Co istotne, stężenia LH i FSH nie zmieniły się istotnie, a liczba plemników bywała okresowo niższa, lecz nie uległa trwałemu zahamowaniu. Autorzy zasugerowali bezpośredni wpływ leku na jądra. Charakterystyka produktu dodaje, że przy długotrwałym stosowaniu lub wysokich dawkach może wystąpić oligospermia (obniżona liczba plemników).

Metabolizm kortyzolu i ciśnienie tętnicze (dane laboratoryjne)

W badaniach na enzymach i ludzkich liniach komórkowych fluoksymesteron okazał się silnym inhibitorem ludzkiej dehydrogenazy 11β-HSD2, ze stężeniem wywołującym połowiczne zahamowanie na poziomie 60–100 nM w lizatach komórkowych oraz 160 nM w nienaruszonych komórkach (Fürstenberger et al., Toxicol Sci 2012). Enzym ten w warunkach prawidłowych unieczynnia kortyzol. Autorzy wysunęli hipotezę, że jego zablokowanie może pozwalać kortyzolowi na aktywację receptora mineralokortykoidowego, co prowadzi do zaburzeń elektrolitowych oraz przyczynia się do nadciśnienia tętniczego i chorób układu krążenia.

Jest to obserwacja z badań in vitro. Autorzy wykazali również, że szczurza i mysia wersja tego enzymu są znacznie słabiej hamowane, w związku z czym badań na gryzoniach nie można wykorzystać do sprawdzenia tego efektu. To, czy zjawisko to wywołuje nadciśnienie u ludzi przy dawkach klinicznych, nie zostało zbadane. Charakterystyka produktu niezależnie wymienia retencję sodu, chlorków, wody i potasu oraz ostrzega, że obrzęki mogą mieć poważny przebieg u osób z chorobami serca, nerek lub wątroby.

Działania androgenne i inne

Charakterystyka produktu wymienia:

Kobiety: brak miesiączki i inne zaburzenia miesiączkowania; wirylizację, w tym obniżenie głosu i powiększenie łechtaczki, które zazwyczaj są nieodwracalne. W badaniach dotyczących raka piersi konsekwentnie odnotowywano więcej objawów maskulinizacji po dołączeniu fluoksymesteronu.
Mężczyźni: ginekomastię oraz zbyt częste lub przedłużające się wzwody prącia (priapizm), które ulotka określa jako oznakę nadmiernego dawkowania.
Skóra i włosy: trądzik, przetłuszczanie się skóry, hirsutyzm oraz łysienie typu męskiego.
Krew: czerwienicę (zbyt dużą liczbę krwinek czerwonych) oraz hamowanie czynników krzepnięcia II, V, VII i X.
Lipidy i wapń: stężenie cholesterolu w surowicy może wzrosnąć; u pacjentów unieruchomionych oraz u kobiet z rakiem piersi może wystąpić hiperkalcemia.
Układ nerwowy: zwiększone lub zmniejszone libido, ból głowy, lęk i depresję.

Tabletki zawierały tartrazynę (FD&C Yellow No. 5), która może wywoływać reakcje typu alergicznego, częściej u osób z nadwrażliwością na kwas acetylosalicylowy (aspirynę).

Interakcje

Warfaryna i inne doustne leki przeciwzakrzepowe: androgeny nasilają ich działanie, dlatego dawka leku przeciwzakrzepowego może wymagać zmniejszenia.
Leki przeciwcukrzycowe: androgeny mogą obniżać stężenie glukozy we krwi i zapotrzebowanie na insulinę.
Badania czynności tarczycy: androgeny obniżają stężenie globuliny wiążącej tyroksynę (TBG), przez co stężenie całkowitej T4 spada, podczas gdy stężenie wolnego hormonu tarczycy pozostaje bez zmian.

Kto nie powinien go stosować

Charakterystyka produktu wskazywała na przeciwwskazania do stosowania fluoksymesteronu u:

mężczyzn z rakiem piersi lub z rozpoznanym albo podejrzewanym rakiem gruczołu krokowego;
kobiet będących w ciąży lub mogących zajść w ciążę (kategoria X w ciąży, ponieważ androgeny mogą wywołać wirylizację płodu żeńskiego);
osób z ciężką chorobą serca, wątroby lub nerek;
każdej osoby ze stwierdzoną nadwrażliwością na lek.

Lek nie był zalecany podczas karmienia piersią.

Wykrywanie w sporcie

Ponieważ związek macierzysty jest szybko usuwany z organizmu, ale jego metabolity utrzymują się dłużej, testy antydopingowe są ukierunkowane na wykrywanie metabolitów. W badaniu przeprowadzonym na UCLA w 1990 r. metabolity pozostawały wykrywalne przez co najmniej 5 dni po przyjęciu pojedynczej dawki 10 mg (Kammerer et al., J Steroid Biochem 1990).

Najważniejsze informacje

Zmodyfikowany metylotestosteron. Fluoksymesteron ma dołączone grupy 9α-fluorową i 11β-hydroksylową do szkieletu metylotestosteronu. Grupa 17α-metylowa umożliwia przyjmowanie doustne i odpowiada za typowe dla tej klasy ryzyko uszkodzenia wątroby.
Wycofany z rynku w USA. Rejestrację leku Halotestin wycofano w 2009 r., a ostatniego leku generycznego w 2022 r. – w obu przypadkach z powodu zaprzestania sprzedaży. Nadal należy do wykazu III (Schedule III) i jest zabroniony przez WADA.
Krótko działający. Ulotka podaje okres półtrwania wynoszący około 9 godzin, natomiast w jednym małym badaniu zmierzono około 2 godzin. Z tego względu w leczeniu raka piersi ulotka zalecała dzielenie dawki dobowej.
Umiarkowana korzyść w onkologii. Dołączony do tamoksyfenu niekiedy zwiększał odsetek odpowiedzi w przerzutowym raku piersi, ale nie poprawiał wyraźnie przeżycia, natomiast nie sprawdził się jako leczenie uzupełniające ani jako środek pobudzający apetyt.
Brak dowodów na poprawę wydolności. Nie znaleźliśmy żadnych kontrolowanych badań z udziałem ludzi oceniających wpływ fluoksymesteronu na mięśnie lub siłę; jego opinia sterydu „na siłę” nie ma poparcia w danych z badań klinicznych.
Znane zagrożenia. Plamica wątrobowa i guzy wątroby przy stosowaniu wysokich dawek, głębokie zahamowanie własnego testosteronu, wirylizacja u kobiet oraz – w badaniach laboratoryjnych – blokowanie enzymu unieczynniającego kortyzol.

Źródła

Pharmacia and Upjohn Company. Halotestin (fluoxymesterone tablets, USP) prescribing information. May 2002. DailyMed.
Food and Drug Administration. Drugs@FDA: NDA 010611, Halotestin (fluoxymesterone). FDA.
National Center for Biotechnology Information. Fluoxymesterone, PubChem CID 6446. PubChem.
Food and Drug Administration. Novartis Pharmaceuticals Corp. et al.; withdrawal of approval of 92 new drug applications and 49 abbreviated new drug applications. Federal Register. May 19, 2009;74:23407 (FR Doc E9-11628). govinfo.
Food and Drug Administration. Baxter Healthcare Corporation, et al.; withdrawal of approval of 14 abbreviated new drug applications. Federal Register. April 25, 2022;87:24320 (FR Doc 2022-08744). govinfo.
Drug Enforcement Administration. Schedule III, 21 CFR 1308.13. eCFR.
World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List. WADA.
Capponi VJ, Cox SR, Harrington EL, et al. Liquid chromatographic assay for fluoxymesterone in human serum with application to a preliminary bioavailability study. J Pharm Sci. 1985;74(3):308–311. PubMed.
Kammerer RC, Merdink JL, Jagels M, et al. Testing for fluoxymesterone (Halotestin) administration to man: identification of urinary metabolites by gas chromatography-mass spectrometry. J Steroid Biochem. 1990;36(6):659–666. PubMed.
Fürstenberger C, Vuorinen A, Da Cunha T, et al. The anabolic androgenic steroid fluoxymesterone inhibits 11β-hydroxysteroid dehydrogenase 2-dependent glucocorticoid inactivation. Toxicol Sci. 2012;126(2):353–361. PubMed.
Westerberg H. Tamoxifen and fluoxymesterone in advanced breast cancer: a controlled clinical trial. Cancer Treat Rep. 1980;64(1):117–121. PubMed.
Tormey DC, Lippman ME, Edwards BK, Cassidy JG. Evaluation of tamoxifen doses with and without fluoxymesterone in advanced breast cancer. Ann Intern Med. 1983;98(2):139–144. PubMed.
Ingle JN, Twito DI, Schaid DJ, et al. Combination hormonal therapy with tamoxifen plus fluoxymesterone versus tamoxifen alone in postmenopausal women with metastatic breast cancer. An updated analysis. Cancer. 1991;67(4):886–891. PubMed.
Rose C, Kamby C, Mouridsen HT, et al. Combined endocrine treatment of elderly postmenopausal patients with metastatic breast cancer. A randomized trial of tamoxifen vs. tamoxifen + aminoglutethimide and hydrocortisone and tamoxifen + fluoxymesterone in women above 65 years of age. Breast Cancer Res Treat. 2000;61(2):103–110. PubMed.
Kono M, Fujii T, Lyons GR, et al. Impact of androgen receptor expression in fluoxymesterone-treated estrogen receptor-positive metastatic breast cancer refractory to contemporary hormonal therapy. Breast Cancer Res Treat. 2016;160(1):101–109. PubMed.
Ingle JN, Suman VJ, Mailliard JA, et al. Randomized trial of tamoxifen alone or combined with fluoxymesterone as adjuvant therapy in postmenopausal women with resected estrogen receptor positive breast cancer. North Central Cancer Treatment Group Trial 89-30-52. Breast Cancer Res Treat. 2006;98(2):217–222. PubMed.
Loprinzi CL, Kugler JW, Sloan JA, et al. Randomized comparison of megestrol acetate versus dexamethasone versus fluoxymesterone for the treatment of cancer anorexia/cachexia. J Clin Oncol. 1999;17(10):3299–3306. PubMed.
Brubaker LH, Brière J, Laszlo J, et al. Treatment of anemia in myeloproliferative disorders: a randomized study of fluoxymesterone v transfusions only. Arch Intern Med. 1982;142(8):1533–1537. PubMed.
Strickland AL. Long-term results of treatment with low-dose fluoxymesterone in constitutional delay of growth and puberty and in genetic short stature. Pediatrics. 1993;91(4):716–720. PubMed.
Nadell J, Kosek J. Peliosis hepatis. Twelve cases associated with oral androgen therapy. Arch Pathol Lab Med. 1977;101(8):405–410. PubMed.
Jones TM, Fang VS, Landau RL, Rosenfield RL. The effects of fluoxymesterone administration on testicular function. J Clin Endocrinol Metab. 1977;44(1):121–129. PubMed.
Arnold A, Potts GO, Beyler AL. The ratio of anabolic to androgenic activity of 7:17-dimethyltestosterone, oxymesterone, mestanolone and fluoxymesterone. J Endocrinol. 1963;28:87–92. PubMed.

Halotestin (fluoksymesteron)