Enantan trenbolonu to syntetyczny steryd anaboliczno-androgenny (SAA) trenbolon z przyłączonym siedmiowęglowym estrem enantanowym (heptanianowym). Ester zwiększa rozpuszczalność cząsteczki w tłuszczach, dzięki czemu uwalnia się ona powoli po wstrzyknięciu roztworu olejowego. Jest stosowany poza medycyną, głównie w kulturystyce, jako preparat olejowy do wstrzykiwań potocznie nazywany „Trenem”.

Najważniejszy fakt jest taki, że enantan trenbolonu nigdy nie był dopuszczonym do obrotu lekiem w USA – ani u ludzi, ani u zwierząt. Baza danych leków FDA nie obejmuje żadnego produktu z trenbolonem przeznaczonego dla ludzi (Drugs@FDA), a jedynymi zatwierdzonymi przez FDA produktami zawierającymi trenbolon są implanty douszne z octanem trenbolonu dla bydła mięsnego (21 CFR 522.2476). W żadnym badaniu nie podawano enantanu trenbolonu ludziom w kontrolowanych warunkach. Dostępna wiedza pochodzi z badań na szczurach, starszych danych dotyczących aktywnego hormonu, ankiet wśród osób stosujących trenbolon oraz opisów przypadków.

Ta strona podsumowuje informacje pochodzące z amerykańskich przepisów regulacyjnych, przeglądów toksykologicznych, badań na zwierzętach oraz ograniczonych danych u ludzi. Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość	Szczegóły
Klasa leku	Syntetyczny steryd anaboliczno-androgenny; steryd 19-nor (estranowy) pokrewny nandrolonowi
Rejestracja	Brak dla ludzi i zwierząt w USA; zatwierdzone weterynaryjne produkty z trenbolonem zawierają ester octanowy
Droga podania	Domięśniowe wstrzyknięcie roztworu olejowego (w stosowaniu pozamedycznym oraz w badaniach na szczurach)
Wzór i masa cząsteczkowa	C₂₅H₃₄O₃, 382,5 g/mol; sam trenbolon ma 270,4 g/mol (≈71% masy estru)
Badane dawki	Wyłącznie u szczurów: 1,0, 3,5 i 7,0 mg na zwierzę tygodniowo. Brak badań dawkowania u ludzi
Okres półtrwania	Niezmierzony u ludzi. U szczurów otrzymujących cotygodniowe wstrzyknięcia stężenie trenbolonu we krwi osiągało szczyt w ciągu 48 h i pozostawało podwyższone przez 7 dni między dawkami
Kluczowy mechanizm	Aktywny hormon wiąże się z ludzkim receptorem androgenowym z siłą zbliżoną do DHT, a w testach laboratoryjnych wiąże się także z receptorem progesteronowym
Status w USA	Steryd anaboliczny z Wykazu III (Schedule III; trenbolon i jego estry)
Status WADA	Zabroniony w każdym czasie (S1.1 sterydy anaboliczno-androgenne)

Czym jest

Nazwa chemiczna trenbolonu to 17β-hydroksyestra-4,9,11-trien-3-on. Podobnie jak nandrolon, jest pozbawiony grupy metylowej przy węglu 19 obecnej w testosteronie, co czyni go sterydem typu „19-nor”. Posiada również trzy wiązania podwójne w układzie pierścieniowym, w pozycjach 4, 9 i 11 (PubChem CID 25015). Enantan trenbolonu ma przyłączony ester kwasu heptanowego w pozycji 17β (PubChem CID 20112041).

Sam ester nie wykazuje własnej aktywności hormonalnej. Po jego odszczepieniu organizm jest eksponowany na ten sam hormon – 17β-trenbolon – niezależnie od tego, który ester wstrzyknięto. Ester zmienia jedynie szybkość uwalniania substancji z miejsca wstrzyknięcia. Dłuższe, bardziej rozpuszczalne w tłuszczach estry uwalniają się wolniej. Poniższa tabela porównuje trzy estry trenbolonu opisane w tej bibliotece, z wykorzystaniem obliczonego przez PubChem wskaźnika rozpuszczalności w tłuszczach (XLogP3; wyższa wartość oznacza większą lipofilność):

Postać	Wzór	Masa cząsteczkowa	Udział trenbolonu w masie	XLogP3
Trenbolon (wolny hormon)	C₁₈H₂₂O₂	270,4 g/mol	100%	1,9
Octan trenbolonu	C₂₀H₂₄O₃	312,4 g/mol	≈87%	2,5
Enantan trenbolonu	C₂₅H₃₄O₃	382,5 g/mol	≈71%	4,9
Heksahydrobenzylokarbonian trenbolonu	C₂₆H₃₄O₄	410,5 g/mol	≈66%	5,2

Źródła: PubChem CID 25015, CID 66359, CID 20112041, CID 20055297. Kolumna „Udział trenbolonu w masie” wyraża stosunek mas cząsteczkowych. Oznacza to, że 100 mg enantanu trenbolonu zawiera około 71 mg trenbolonu.

Jak działa na receptory

Badania laboratoryjne wiązania 17β-trenbolonu wykazały (Bauer et al., APMIS 2000):

Receptor androgenowy: powinowactwo do rekombinowanego ludzkiego receptora androgenowego zbliżone do dihydrotestosteronu (DHT). W późniejszym przeglądzie opisano je jako około trzykrotnie wyższe od powinowactwa testosteronu (Yarrow et al., Steroids 2010).
Receptor progesteronowy: nieco wyższe powinowactwo niż sam progesteron do bydlęcego (krowiego) receptora progestagenowego. Badano jednak receptor krowi in vitro, dlatego znaczenie tego zjawiska u ludzi pozostaje nieznane.
Metabolity: dwa główne metabolity, 17α-trenbolon i trendion, wykazywały poniżej 5% powinowactwa macierzystego hormonu do receptora androgenowego.
SHBG: wiązanie z globuliną wiążącą hormony płciowe było znacznie słabsze niż w przypadku DHT.

Testosteron ulega w niektórych tkankach przekształceniu do silniejszego androgenu DHT przez enzym 5α-reduktazę oraz do estradiolu przez aromatazę. Trenbolon jest natomiast metabolizowany do słabszych androgenów. Badacze zaproponowali ten mechanizm jako przyczynę mniejszego rozrostu gruczołu krokowego u szczurów w porównaniu z testosteronem (Yarrow et al., Steroids 2010).

Farmakokinetyka

Nie opublikowano żadnego badania farmakokinetyki enantanu trenbolonu u ludzi. Najlepsze bezpośrednie dane pochodzą z pilotażowego badania na szczurach (Yarrow et al., AJP-Endo 2011). Dane dotyczące wolnego hormonu pochodzą z badań u bydła, eksperymentów in vitro oraz dwóch niewielkich badań metabolizmu u ludzi.

Warunki badania	Wynik
Szczury, 7,0 mg enantanu trenbolonu i.m. w dniu 0 i dniu 7 (n = 5)	Stężenie trenbolonu we krwi pozostawało podwyższone przez całe 7 dni po każdym wstrzyknięciu; szczyt 46,0 ng/mL w dniu 9, w ciągu 48 h od drugiej dawki
Krowy, octan trenbolonu dożylnie	Po odszczepieniu estru wolny trenbolon był usuwany z krwi z okresem półtrwania wynoszącym 1,5 h
Ludzkie osocze, in vitro	Trenbolon wiązał się głównie z albuminą; około 4% pozostawało w postaci wolnej
Całkowity klirens z krwi	17β-trenbolon był usuwany około dwukrotnie szybciej niż testosteron
Jeden człowiek, doustny znakowany izotopowo 17β-trenbolon, 0,04 mg/kg	54% dawki wydalone z moczem w ciągu 26 h i 63% w ciągu 72 h

Dane dotyczące bydła, badań in vitro oraz klirensu pochodzą z przeglądu Wspólnego Komitetu Ekspertów FAO/WHO ds. Dodatków do Żywności (JECFA) (WHO Food Additives Series 23, 1988). W badaniu ludzkiego moczu wykryto głównie sprzężone z kwasem glukuronowym pochodne 17α-trenbolonu, 17β-trenbolonu i trendionu oraz odnotowano, że metabolizm u ludzi różnił się istotnie od metabolizmu u szczurów (Spranger & Metzler, J Chromatogr 1991).

W badaniu z zakresu kontroli antydopingowej zdrowym ochotnikom płci męskiej podano 10 mg trenbolonu doustnie, na skórę lub dopoliczkowo, a następnie zbierano próbki moczu przez tydzień. Główne metabolity wykryto u wszystkich uczestników, lecz czas ich wykrywalności silnie zależał od drogi podania (Krombholz et al., Steroids 2026).

Wniosek praktyczny: sam wolny trenbolon jest szybko usuwany z organizmu. To ester enantanowy wydłuża jego obecność, spowalniając uwalnianie z olejowego depotu. Czas trwania tego procesu w ludzkim mięśniu nie został zmierzony. Podawane w internecie wartości okresu półtrwania enantanu trenbolonu nie mają oparcia w opublikowanych badaniach u ludzi.

Status regulacyjny

Brak zatwierdzonego produktu

Przepisy FDA dopuszczają trenbolon wyłącznie w postaci octanu trenbolonu, samodzielnie lub w połączeniu z estradiolem bądź benzoesanem estradiolu, w implantach umieszczanych pod skórą ucha u bydła mięsnego (21 CFR 522.2476; 522.2477; 522.2478). Żadne przepisy w USA nie dopuszczają estru enantanowego, a baza danych FDA nie zawiera żadnego produktu z trenbolonem dla ludzi (Drugs@FDA).

Status substancji kontrolowanej

Trenbolon jest wymieniony z nazwy jako steryd anaboliczny z Wykazu III (Schedule III), a wpis obejmuje jego „sole, estry i etery”, w tym enantan (21 CFR 1308.13). Definicja „sterydu anabolicznego” stosowana przez DEA wyłącza sterydy zatwierdzone do implantacji u bydła, jednak wyłączenie to nie obowiązuje w przypadku przepisywania, wydawania lub dystrybucji tych środków do stosowania u ludzi (21 CFR 1300.01). Enantan trenbolonu nie jest zatwierdzonym implantem dla bydła, więc to wyłączenie go nie dotyczy.

Sport

Trenbolon figuruje w sekcji S1.1 (sterydy anaboliczno-androgenne) Listy Substancji i Metod Zabronionych Światowej Agencji Antydopingowej na rok 2026, która obejmuje wymienione substancje „wraz z ich estrami”. Wszystkie substancje z klasy S1 są zabronione w każdym czasie – zarówno podczas zawodów, jak i poza nimi (WADA; oficjalny tekst w Tractatenblad 2026, 25). Laboratoria antydopingowe opracowały testy wykrywające nienaruszony ester enantanu trenbolonu w suchych kroplach krwi, co stanowi dowód wstrzyknięcia tego estru (Tretzel et al., J Pharm Biomed Anal 2014).

Co pokazują badania

Brak badań klinicznych u ludzi

W żadnym kontrolowanym badaniu nie podawano ludziom enantanu trenbolonu. Jedyne badanie dawkowania jakiegokolwiek estru trenbolonu u ludzi dotyczyło octanu. W 1967 r. ochotnicy obojga płci otrzymywali 5 lub 10 mg octanu trenbolonu domięśniowo co drugi dzień przez 14 dni (Krüskemper et al., Arzneimittelforschung 1967). Zgodnie z podsumowaniem JECFA (WHO Food Additives Series 23):

dawka 5 mg wywoływała retencję azotu, będącą wczesnym wskaźnikiem działania anabolicznego (budującego białka);
przy dawce 10 mg u części kobiet wystąpiły zaburzenia cyklu miesiączkowego;
dawka 10 mg powodowała niewielki, lecz istotny spadek wydalania 17-ketosteroidów w moczu (produktów rozkładu endogennych androgenów organizmu);
wyniki badań białka we krwi, cholesterolu oraz krzepnięcia pozostały niezmienione w ciągu 2 tygodni.

Żadne badanie nie mierzyło masy mięśniowej, siły ani składu ciała u ludzi otrzymujących trenbolon w jakiejkolwiek postaci.

Badania na szczurach z użyciem estru enantanowego

Enantan był estrem stosowanym w serii badań na szczurach przeprowadzonych na University of Florida oraz w ośrodku VA w Gainesville. Są to wyniki uzyskane u szczurów, a dawek stosowanych u gryzoni nie można bezpośrednio przekładać na ludzi.

W pierwszym badaniu 3-miesięczne samce szczurów poddano kastracji (orchidektomii) i przez 29 dni podawano im cotygodniowo enantan trenbolonu w trzech dawkach, wysoką dawkę enantanu testosteronu lub sam nośnik (olej sezamowy), po 10 szczurów w każdej grupie (Yarrow et al., AJP-Endo 2011):

Grupa (dawka tygodniowa na szczura)	Mięsień dźwigacz odbytu / opuszkowo-jamisty względem niekastrowanej grupy kontrolnej	Masa gruczołu krokowego względem niekastrowanej grupy kontrolnej	Hemoglobina względem niekastrowanej grupy kontrolnej
Enantan trenbolonu 1,0 mg	+35–40%	Brak wzrostu	Brak różnicy
Enantan trenbolonu 3,5 mg	+35–40%	Brak wzrostu	≈ +8–10%
Enantan trenbolonu 7,0 mg	+35–40%	+68%	≈ +8–10%
Enantan testosteronu 7,0 mg	+35–40%	+84%	Brak różnicy

Mięsień dźwigacz odbytu / opuszkowo-jamisty to niewielki, wyjątkowo wrażliwy na androgeny mięsień u gryzoni. Masa trzech zwykłych mięśni kończyn (płaszczkowatego, podeszwowego i półbłoniastego) nie zmieniła się pod wpływem żadnego z badanych schematów. Wszystkie dawki trenbolonu częściowo zapobiegały utracie gęstości mineralnej kości oraz przyrostowi tłuszczu trzewnego wywołanym kastracją, w sposób zależny od dawki.

W dwóch kolejnych badaniach u 10-miesięcznych wykastrowanych szczurów porównano enantan trenbolonu w dawce 1,0 mg/tydzień z enantanem testosteronu w dawce 7,0 mg/tydzień:

w ciągu 5 tygodni oba związki całkowicie zapobiegły wywołanej kastracją utracie gęstości kości beleczkowej; trenbolon zwiększył ponadto wytrzymałość szyjki kości udowej o 28%, a masa gruczołu krokowego była o 64% niższa niż w grupie otrzymującej testosteron (McCoy et al., Bone 2012);
w ciągu 29 dni oba związki około dwukrotnie zwiększyły pole przekroju poprzecznego włókien mięśniowych w mięśniu dźwigaczu odbytu / opuszkowo-jamistym w porównaniu z nieleczonymi wykastrowanymi szczurami (+94% przy trenbolonie, +102% przy testosteronie) oraz zwiększyły liczbę komórek satelitarnych (komórek macierzystych mięśni) (Dalbo et al., Andrologia 2017).

Autorzy zaproponowali trenbolon jako kandydata do terapii zastępczej androgenami, chroniącego mięśnie i kości przy mniejszym rozroście gruczołu krokowego. Koncepcji tej nie przetestowano jednak u ludzi.

Ankiety wśród osób stosujących trenbolon

Badania ankietowe nie rozróżniają enantanu od innych estrów trenbolonu. Największe z nich, oparte na Global Drug Survey 2024, porównało 237 mężczyzn, którzy w ciągu ostatniego roku wstrzykiwali trenbolon, z 909 mężczyznami stosującymi inne SAA, ale bez trenbolonu (Bonenti et al., Drug Alcohol Rev 2026). Wybrane zgłaszane przez badanych problemy:

Zgłaszany problem	Inne SAA, bez trenbolonu	Trenbolon
Negatywny wpływ na serce	31,2%	54,4%
Negatywny wpływ na wątrobę	22,4%	42,2%
Wypadanie włosów	27,6%	42,6%
Ginekomastia (rozrost tkanki gruczołu piersiowego)	20,6%	32,5%
Obniżona płodność	19,0%	26,2%
Niepokój ruchowy lub drażliwość	12,9%	29,1%
Depresja lub obniżony nastrój	12,0%	23,6%
Złość lub agresja	9,2%	21,1%

Wszystkie powyższe różnice były istotne statystycznie, przy małej lub umiarkowanej sile efektu. Dane pochodziły z samooceny i miały charakter przekrojowy, odzwierciedlały odczuwane, a nie zdiagnozowane problemy, oraz nie uwzględniały dawek ani innych substancji przyjmowanych równolegle z trenbolonem. Badanie ankietowe nie pozwala wykazać, że to trenbolon był przyczyną tych dolegliwości.

W osobnym badaniu ankietowym online z udziałem 282 mężczyzn stosujących SAA stwierdzono, że 33% aktualnie przyjmowało trenbolon, a 55,3% stosowało go w przeszłości. Po uwzględnieniu wieku i BMI wyższa dawka trenbolonu wiązała się z większym nasileniem agresji słownej (p = 0,045) (Piatkowski et al., Int J Drug Policy 2024).

Działania niepożądane i ryzyko

Żadne kontrolowane badanie u ludzi nie oceniało działań niepożądanych enantanu trenbolonu, dlatego ich rzeczywista częstość występowania jest nieznana. Dowody pochodzą z opisanych wyżej ankiet, badań na zwierzętach oraz opisów przypadków.

Hamowanie naturalnego wytwarzania hormonów

Podobnie jak inne androgeny, trenbolon hamuje własne wytwarzanie testosteronu w organizmie. W pilotażowym badaniu na szczurach enantan trenbolonu w dawce 7,0 mg/tydzień obniżył stężenie testosteronu w surowicy o 80%, a DHT o 70% w ciągu 10 dni (Yarrow et al., AJP-Endo 2011). U ludzi w badaniu z octanem z 1967 r. odnotowano spadek stężenia 17-ketosteroidów w moczu przy dawce 10 mg co drugi dzień (WHO Food Additives Series 23). Twierdzenie, że trenbolon „nie wpływa” na naturalną produkcję hormonów, nie znajduje poparcia w żadnych dostępnych danych.

Wątroba

Cholestatyczne uszkodzenie wątroby jest powszechnie uznawane za powikłanie typowe dla sterydów doustnych, natomiast enantan trenbolonu podaje się we wstrzyknięciach. Holenderski opis przypadku przedstawia jednak młodego kulturystę amatora z żółtaczką wywołaną cholestatycznym zapaleniem wątroby (stanem zapalnym wątroby z utrudnionym odpływem żółci). Przeprowadzona diagnostyka, w tym biopsja wątroby, wskazała enantan trenbolonu jako prawdopodobną przyczynę. Autorzy podsumowali, że ten typ uszkodzenia wątroby może nie ograniczać się wyłącznie do sterydów doustnych (Boks et al., J Sports Sci 2017).

Serce, nastrój i inne opisy przypadków

Opisy pojedynczych pacjentów nie mogą dowieść związku przyczynowego ani określić częstości występowania problemu. Publikacje dotyczące trenbolonu, w których nie zawsze podano zastosowany ester, obejmują:

60-letniego mężczyznę długotrwale stosującego sterydy, znalezionego martwego z niewydolnością serca i powiększeniem mięśnia sercowego, u którego trenbolon wykryto we krwi i we włosach (Gheddar et al., J Anal Toxicol 2021);
ostrą psychozę przypisaną stosowaniu trenbolonu (Bey et al., Therapie 2023).

Opisane wyżej ankiety również wiążą trenbolon z częstszym zgłaszaniem obaw dotyczących serca, drażliwości, obniżonego nastroju oraz agresji w porównaniu ze stosowaniem innych SAA.

Kobiety

W badaniu z octanem z 1967 r. dawka 10 mg podawana co drugi dzień zaburzała cykl miesiączkowy u części kobiet w ciągu 2 tygodni (WHO Food Additives Series 23). W żadnym badaniu nie oceniano wirylizacji (zmian maskulinizujących, takich jak obniżenie głosu czy owłosienie twarzy) u kobiet stosujących trenbolon.

Jakość produktów

Ponieważ w USA nie istnieje żaden dopuszczony do obrotu produkt z enantanem trenbolonu przeznaczony dla ludzi ani zwierząt, cały enantan trenbolonu przyjmowany przez ludzi pochodzi z nieregulowanych źródeł. Żaden organ nadzoru nie kontroluje jego dawki, jałowości ani tożsamości chemicznej.

Najważniejsze informacje

Nigdy nie był dopuszczonym lekiem. Enantan trenbolonu nie posiada zatwierdzenia FDA do stosowania u ludzi ani zwierząt; jedyne zatwierdzone produkty z trenbolonem to implanty z octanem dla bydła.
Ten sam hormon, dłuższy ester. Około 71% masy estru stanowi trenbolon. Enantan spowalnia uwalnianie z miejsca wstrzyknięcia, jednak jego okres półtrwania u ludzi nigdy nie został zmierzony.
Dowody pochodzą niemal wyłącznie z badań na szczurach. W badaniach na szczurach wykazano wpływ na mięśnie i kości przy mniejszym rozroście gruczołu krokowego w niskich dawkach, ale działanie mięśniowe dotyczyło specyficznego, wysoce wrażliwego na androgeny mięśnia, a nie zwykłych mięśni kończyn.
Hamuje naturalny testosteron. U szczurów cotygodniowa dawka obniżyła stężenie testosteronu o 80% w ciągu 10 dni.
Ankiety wskazują na więcej szkód zdrowotnych. Mężczyźni stosujący trenbolon częściej zgłaszają problemy dotyczące serca, wątroby, nastroju i agresji niż osoby przyjmujące inne SAA, choć badania ankietowe nie mogą dowieść związku przyczynowego.
Substancja kontrolowana i zakazana w sporcie. W USA należy do sterydów anabolicznych z Wykazu III (Schedule III), a przez WADA jest zabroniony w każdym czasie.

Źródła

Food and Drug Administration. Drugs@FDA: FDA-approved drugs. Drugs@FDA.
Food and Drug Administration. 21 CFR 522.2476 (trenbolone acetate), 522.2477 (trenbolone acetate and estradiol) and 522.2478 (trenbolone acetate and estradiol benzoate). Electronic Code of Federal Regulations. eCFR 522.2476; eCFR 522.2477; eCFR 522.2478.
Drug Enforcement Administration. 21 CFR 1300.01 (definition of anabolic steroid) and 21 CFR 1308.13(f) (Schedule III anabolic steroids). eCFR 1300.01; eCFR 1308.13.
World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List, in force January 1, 2026. WADA; published text in Tractatenblad 2026, 25.
National Center for Biotechnology Information. Trenbolone, PubChem CID 25015; trenbolone acetate, CID 66359; trenbolone enanthate, CID 20112041; trenbolone hexahydrobenzylcarbonate, CID 20055297. PubChem (trenbolone); PubChem (acetate); PubChem (enanthate); PubChem (hexahydrobenzylcarbonate).
Joint FAO/WHO Expert Committee on Food Additives. Trenbolone acetate. In: Toxicological Evaluation of Certain Veterinary Drug Residues in Food. WHO Food Additives Series 23. Geneva: World Health Organization; 1988. INCHEM.
Bauer ER, Daxenberger A, Petri T, et al. Characterisation of the affinity of different anabolics and synthetic hormones to the human androgen receptor, human sex hormone binding globulin and to the bovine progestin receptor. APMIS. 2000;108(12):838–846. PubMed.
Yarrow JF, McCoy SC, Borst SE. Tissue selectivity and potential clinical applications of trenbolone (17beta-hydroxyestra-4,9,11-trien-3-one): a potent anabolic steroid with reduced androgenic and estrogenic activity. Steroids. 2010;75(6):377–389. PubMed.
Yarrow JF, Conover CF, McCoy SC, et al. 17β-Hydroxyestra-4,9,11-trien-3-one (trenbolone) exhibits tissue selective anabolic activity: effects on muscle, bone, adiposity, hemoglobin, and prostate. Am J Physiol Endocrinol Metab. 2011;300(4):E650–E660. PubMed; PMC.
McCoy SC, Yarrow JF, Conover CF, et al. 17β-Hydroxyestra-4,9,11-trien-3-one (trenbolone) preserves bone mineral density in skeletally mature orchiectomized rats without prostate enlargement. Bone. 2012;51(4):667–673. PubMed.
Dalbo VJ, Roberts MD, Mobley CB, et al. Testosterone and trenbolone enanthate increase mature myostatin protein expression despite increasing skeletal muscle hypertrophy and satellite cell number in rodent muscle. Andrologia. 2017;49(3). PubMed.
Spranger B, Metzler M. Disposition of 17 beta-trenbolone in humans. J Chromatogr. 1991;564(2):485–492. PubMed.
Krombholz S, Piper T, Lagojda A, et al. The influence of the route of drug administration on the metabolic profile of trenbolone in doping control urine samples. Steroids. 2026;225:109716. PubMed.
Tretzel L, Thomas A, Geyer H, et al. Use of dried blood spots in doping control analysis of anabolic steroid esters. J Pharm Biomed Anal. 2014;96:21–30. PubMed.
Krüskemper HL, Morgner KD, Noell G. Clinical pharmacology of trienolones, a group of new anabolically actine aestrane-derivatives (4,9,11-oestratrien-17beta-ol-3-on) [in German]. Arzneimittelforschung. 1967;17(4):449–454. PubMed.
Bonenti B, Ahmadinejad B, Puljević C, et al. The Trenbolo(g)ne Sandwich: an international study comparing health harms among men who use anabolic-androgenic steroids with and without trenbolone. Drug Alcohol Rev. 2026;45(4):e70162. PubMed; PMC.
Piatkowski T, De Andrade D, Neumann D, et al. Examining the association between trenbolone, psychological distress, and aggression among males who use anabolic-androgenic steroids. Int J Drug Policy. 2024;134:104636. PubMed.
Boks MN, Tiebosch AT, van der Waaij LA. A jaundiced bodybuilder: cholestatic hepatitis as side effect of injectable anabolic-androgenic steroids. J Sports Sci. 2017;35(22):2262–2264. PubMed.
Gheddar L, Pélissier AL, Desfeux J, et al. Testing for trenbolone, an anabolic steroid, in biological fluids and head hair in a post-mortem case. J Anal Toxicol. 2021. PubMed.
Bey C, Abdelghaffar W, Ach T, et al. A case of acute psychosis triggered by anabolic steroid abuse (trenbolone). Therapie. 2023;78(6):775–778. PubMed.

Enantan trenbolonu