Amycretin to eksperymentalny lek na odchudzanie i cukrzycę firmy Novo Nordisk. Jest to pojedynczy peptyd, który aktywuje jednocześnie dwa układy hormonalne: receptor GLP-1 (cel semaglutydu) i receptory amyliny (cel kagrilintydu). Jego kod badawczy to NNC0487-0111, a w publikacjach z 2026 r. zmieniono jego nazwę na zenagamtide (Mora et al., Lancet 2026).

Amycretin opiera się na tym samym pomyśle co CagriSema, połączenie kagrilintydu i semaglutydu firmy Novo Nordisk, ale oba rodzaje aktywności mieści w jednej cząsteczce. Jest badany jako zastrzyk raz w tygodniu i jako tabletka raz na dobę. Najważniejszy fakt: amycretin nie jest zatwierdzony nigdzie. Opublikowane dane z badań u ludzi pochodzą z badań fazy 1 i fazy 2 trwających do 36 tygodni, a badania fazy 3 rozpoczęły się dopiero w 2026 r.

Ta strona podsumowuje to, co podają opublikowane badania i rejestry badań klinicznych. Służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość	Szczegóły
Klasa leku	Jednocząsteczkowy agonista receptorów GLP-1 i amyliny (aktywuje także receptor kalcytoniny)
Inne nazwy	Zenagamtide; NNC0487-0111
Producent	Novo Nordisk
Badane drogi podania	Wstrzyknięcie podskórne raz w tygodniu; tabletka doustna raz na dobę
Badane dawki	Zastrzyk 0,2–60 mg/tydzień; tabletka 1–100 mg/dobę (badania fazy 1 i 2)
Okres półtrwania	≈ 88 h (≈ 3,7 doby) po pojedynczym wstrzyknięciu 0,3 mg u osób z prawidłową czynnością nerek
Cząsteczka	Peptyd złożony z 68 aminokwasów z łańcuchem bocznym kwasu tłuszczowego; masa cząsteczkowa ≈ 7847 Da
Status w USA	Eksperymentalny; niezatwierdzony przez FDA; badania fazy 3 rozpoczęły się w 2026 r.
Status WADA	Niewymieniony na liście na 2026 r.; jako niezatwierdzony lek podlega klasie S0 (substancje niezatwierdzone), zabronionej przez cały czas

Czym jest

Budowa

Praca przedkliniczna firmy Novo Nordisk opisuje amycretin jako peptyd złożony z 68 aminokwasów (wzór C₃₄₃H₅₅₀N₉₄O₁₁₆, średnia masa cząsteczkowa 7847 Da) zbudowany z trzech części (Kuhre et al., EBioMedicine 2025):

Segment agonisty receptora GLP-1. Zawiera nienaturalny aminokwas, kwas 2-aminoizomasłowy, blisko początku łańcucha, co chroni go przed DPP-4, enzymem, który zwykle rozkłada GLP-1.
Krótki łącznik złożony z czterech reszt glicyny i jednej reszty kwasu glutaminowego.
Segment agonisty receptora amyliny. Jest to oparta na kalcytoninie sekwencja amyliny złożona z 32 aminokwasów, bez mostka disiarczkowego występującego w samej amylinie i w kagrilintydzie.

Do segmentu GLP-1 dołączony jest łańcuch boczny z diacydem tłuszczowym C18. Wiąże się on odwracalnie z albuminą, głównym białkiem krwi, co spowalnia usuwanie leku i nadaje mu długi okres półtrwania. To samo podejście z wiązaniem albuminy stosuje się w semaglutydzie i kagrilintydzie.

Autorzy podają, że samo dołączenie sekwencji kagrilintydu lub pramlintydu do końca semaglutydu nie zadziałało: siła działania na receptory amyliny spadła 20- do 50-krotnie w porównaniu z kagrilintydem. Siłę działania odzyskano dopiero dzięki pozbawionej mostka disiarczkowego sekwencji amyliny opartej na kalcytoninie. Celem projektu była pojedyncza cząsteczka o sile działania in vitro odpowiadającej CagriSema na obu typach receptorów (Kuhre et al., 2025).

Aktywność receptorowa

W testach komórkowych amycretin był mniej więcej tak silny jak semaglutyd na ludzkim receptorze GLP-1. Na receptorach amyliny i kalcytoniny mieścił się w tym samym niskim zakresie pikomolarnym co kagrilintyd, choć był istotnie słabszy od kagrilintydu na receptorach AMY2 i AMY3 (Kuhre et al., 2025). EC50 to stężenie dające połowę maksymalnej odpowiedzi; niższa wartość oznacza silniejsze działanie.

Receptor (ludzki, w hodowli komórkowej)	EC50 amycretinu	EC50 porównawcze
Receptor GLP-1	1,1 pM	Semaglutyd 1,2 pM
Receptor amyliny 1 (AMY1)	1,3 pM	Kagrilintyd 0,62 pM
Receptor amyliny 2 (AMY2)	13 pM	Kagrilintyd 2,0 pM
Receptor amyliny 3 (AMY3)	17 pM	Kagrilintyd 2,7 pM
Receptor kalcytoniny	1,9 pM	Kagrilintyd 1,1 pM
Receptory CGRP i adrenomedulliny	Brak istotnej aktywności (powyżej 100 nM)	—

Porównanie z semaglutydem i CagriSema

Cecha	Amycretin	CagriSema	Semaglutyd
Cząsteczki	Jeden peptyd	Dwa peptydy (kagrilintyd 2,4 mg + semaglutyd 2,4 mg)	Jeden peptyd
Docelowe receptory	GLP-1, amyliny i kalcytoniny	GLP-1 (semaglutyd) oraz amyliny i kalcytoniny (kagrilintyd)	Tylko GLP-1
Drogi podania w badaniach	Zastrzyk raz w tygodniu; tabletka raz na dobę	Zastrzyk raz w tygodniu	Zastrzyk raz w tygodniu; tabletka raz na dobę
Największe dane o utracie masy ciała	Faza 1b/2a, 125 osób, 36 tygodni	Faza 3 REDEFINE 1, 3417 osób, 68 tygodni	Faza 3 STEP 1, 1961 osób, 68 tygodni
Status	Eksperymentalny (faza 3)	Zob. stronę o kagrilintydzie	Zatwierdzony; zob. stronę o semaglutydzie

Źródła: Dahl et al., Lancet 2025; Garvey et al., NEJM 2025; Wilding et al., NEJM 2021. Strony o kagrilintydzie i semaglutydzie omawiają te leki szczegółowo.

Farmakokinetyka

Dane farmakokinetyczne u ludzi ograniczają się do badań wczesnych faz.

Badanie	Projekt	Kluczowe wyniki
Badanie przy niewydolności nerek (Oldenburg et al., Diabetes Obes Metab 2026)	Pojedyncze wstrzyknięcie 0,3 mg; 42 dorosłych z prawidłową czynnością nerek lub z chorobą nerek od łagodnej do schyłkowej	Okres półtrwania 88,1 h przy prawidłowej czynności i 94–113 h przy niewydolności; mediana czasu do szczytu ≈ 48 h (36 h w chorobie schyłkowej); całkowita ekspozycja 543 h·nmol/L przy prawidłowej czynności wobec 520–715 h·nmol/L przy niewydolności
Faza 1 doustnie (Gasiorek et al., Lancet 2025)	Pojedyncze i wielokrotne dawki tabletek, 144 dorosłych	Stężenia we krwi rosły proporcjonalnie do dawki we wszystkich grupach

Kluczowe punkty:

Okres półtrwania około 4 dób. Autorzy badania dotyczącego nerek uznali go, podobnie jak nieco dłuższy okres półtrwania przy niewydolności nerek, za odpowiedni dla dawkowania raz w tygodniu.
Brak zmiany dawki przy chorobie nerek. Autorzy stwierdzili, że niewydolność nerek nie miała klinicznie istotnego wpływu na ekspozycję ani bezpieczeństwo, więc dostosowanie dawki nie wydawało się konieczne. Każda grupa z niewydolnością liczyła tylko 7 osób.
Okresy półtrwania u zwierząt są znacznie krótsze. Okres półtrwania wynosił 29 h u małp, a w badaniach na myszach lek podawano dwa razy na dobę z powodu jego krótkiego okresu półtrwania u myszy (Kuhre et al., 2025).

Ile dawki doustnej wchłania się u ludzi, nie zostało opublikowane w przejrzanych tu źródłach.

Status regulacyjny

Amycretin jest lekiem eksperymentalnym. Nie jest zatwierdzony przez FDA, EMA ani żadnego innego regulatora, a wpis w ClinicalTrials.gov dotyczący badania z punktami końcowymi sercowo-naczyniowymi opisuje go jako „jeszcze niedostępny do przepisywania przez lekarzy” (NCT07861100).

Novo Nordisk zarejestrował w 2026 r. program fazy 3, nazwany AMAZE dla kontroli masy ciała i AMBITION dla cukrzycy typu 2. Przykłady z ClinicalTrials.gov:

Badanie	Populacja	Projekt	Pierwszorzędowy punkt końcowy
AMAZE 1 (NCT07339423)	Dorośli z otyłością; docelowo 1150 osób	Cztery dawki zastrzyku raz w tygodniu wobec placebo; rozpoczęte w lutym 2026 r.	Zmiana masy ciała po 84 tygodniach
AMAZE 8 (NCT07400107)	Nadwaga lub otyłość z cukrzycą typu 2; docelowo 1000 osób	Amycretin raz w tygodniu wobec semaglutydu raz w tygodniu	Zmiana masy ciała po 84 tygodniach
AMAZE 9 (NCT07720271)	Dorośli z otyłością; docelowo 950 osób	Pięć dawek tabletki raz na dobę wobec placebo	Zmiana masy ciała po 76 tygodniach
AMBIENCE (NCT07861100)	Rozpoznana miażdżycowa choroba układu sercowo-naczyniowego z nadwagą lub otyłością; docelowo 8500 osób	Zastrzyk raz w tygodniu wobec placebo	Czas do pierwszego poważnego zdarzenia sercowo-naczyniowego lub zdarzenia związanego z niewydolnością serca

Do października 2026 r. żadne z tych badań nie zgłosiło wyników.

Co pokazują badania

Zastrzyk raz w tygodniu przy nadwadze i otyłości (faza 1b/2a)

W pierwszym badaniu zastrzyków zrandomizowano 125 dorosłych w wieku 18–55 lat z BMI 27,0–39,9 do grupy amycretinu (n=101) lub placebo (n=24) w jednym amerykańskim ośrodku badawczym (Dahl et al., Lancet 2025). Dawki zwiększano stopniowo od 0,3 mg do dawki podtrzymującej, którą utrzymywano przez ostatnie 12 tygodni. Wielkości grup pochodzą z metaanalizy sieciowej z 2026 r., która wyodrębniła dane z tego badania (Kamrul-Hasan et al., Endocrinol Diabetes Metab 2026).

Część	Dawka podtrzymująca	Czas trwania	n (amycretin / placebo)	Zmiana masy ciała: amycretin	Zmiana masy ciała: placebo
B	60 mg/tydzień	36 tygodni	17 / 5	−24,3%	−1,1%
C	20 mg/tydzień	36 tygodni	34 / 5	−22,0%	+1,9%
D	5 mg/tydzień	28 tygodni	16 / 4	−16,2%	+2,3%
E	1,25 mg/tydzień	20 tygodni	16 / 4	−9,7%	+2,0%

Każda dawka okazała się lepsza od placebo (p poniżej 0,0001 dla części B–D; p = 0,0003 dla części E). Autorzy przeglądu zauważyli, że po 36 tygodniach masa ciała nie osiągnęła jeszcze plateau (Alhazmi and le Roux, Diabetes Obes Metab 2026).

Ważne ograniczenia tego badania:

Bardzo małe grupy. Każda grupa placebo liczyła 4–5 osób.
Wiele rezygnacji. Autorzy podali, że „wielu uczestników wycofało się z badania”, często z powodów niezwiązanych z działaniami niepożądanymi.
Krótkie i w jednym ośrodku. Było to wczesne badanie bezpieczeństwa, a nie badanie zaprojektowane do wykazania skuteczności.

Tabletka raz na dobę przy nadwadze i otyłości (faza 1)

W pierwszym badaniu u ludzi przetestowano doustny amycretin u 144 dorosłych w jednym amerykańskim ośrodku (Gasiorek et al., Lancet 2025). Jego najdłuższa część polegała na podawaniu rosnących dawek tabletek codziennie przez 12 tygodni trzem grupom po 16 osób, przy 12 osobach przyjmujących placebo (Kamrul-Hasan et al., 2026). Średnia zmiana masy ciała po 12 tygodniach wyniosła do −13,1% przy najwyższej dawce (dwie tabletki po 50 mg dziennie) wobec −1,2% przy placebo (Oldenburg et al., 2026; Panou et al., Diabetes Ther 2026). Zmiana masy ciała była w tym badaniu punktem końcowym eksploracyjnym.

Cukrzyca typu 2 (faza 2)

Dwa równoległe 36-tygodniowe badania fazy 2 objęły dorosłych z cukrzycą typu 2 leczonych metforminą, z inhibitorem SGLT2 lub bez, w 83 ośrodkach w 11 krajach. Pierwszorzędowym wynikiem była HbA1c, miara średniego stężenia cukru we krwi z około trzech miesięcy.

Badanie	Ramiona	Wyjściowa HbA1c	Zmiana HbA1c przy amycretinie	Różnica wobec placebo (95% CI)
Zastrzyk raz w tygodniu (Mora et al., Lancet 2026)	262 osoby; 0,4; 1,5; 5; 10; 20 lub 40 mg/tydzień (około 37 na dawkę) wobec placebo (37)	7,8% (średnia)	−0,9% (0,4 mg) do −1,7% (40 mg)	−0,77 (−1,26 do −0,28) przy 0,4 mg; −1,56 (−2,05 do −1,07) przy 40 mg
Tabletka raz na dobę (Mora et al., Lancet 2026)	186 osób; 6 mg (54), 25 mg (51) lub 50 mg (51) na dobę wobec placebo (30)	7,9–8,1%	−0,9% (6 mg), −1,3% (25 mg), −1,4% (50 mg)	−0,5 (−1,04 do −0,04) przy 6 mg; −1,09 (−1,59 do −0,59) przy 50 mg

Wszystkie dawki obu postaci obniżały HbA1c bardziej niż placebo. Wyniki te uzyskano z użyciem estymandy skuteczności, która uwzględnia dane tylko w czasie, gdy osoby pozostawały na leczeniu bez leku ratunkowego.

Porównania pośrednie

Metaanaliza sieciowa z 2026 r. połączyła sześć badań leków opartych na amylinie u osób bez cukrzycy. Wstrzykiwany amycretin w wysokiej dawce zajął pierwsze miejsce pod względem utraty masy ciała wobec placebo (średnia różnica −23,95%), przed CagriSema w wysokiej dawce (−17,18%) i semaglutydem 2,4 mg (−11,45%) (Kamrul-Hasan et al., 2026). Autorzy ocenili większość dowodów jako mało lub bardzo mało wiarygodne i nazwali wyniki wstępnymi. Porównanie zestawiało 36-tygodniowe badanie wczesnej fazy na 125 osobach z 68-tygodniowymi badaniami fazy 3 na tysiącach osób.

Dla kontekstu, we własnych kontrolowanych placebo badaniach fazy 3 trwających 68 tygodni:

Semaglutyd 2,4 mg dał −14,9% wobec −2,4% przy placebo w STEP 1 (Wilding et al., NEJM 2021).
CagriSema dał −20,4% wobec −3,0% przy placebo w REDEFINE 1 (Garvey et al., NEJM 2025).

Żadne badanie nie porównało dotąd amycretinu bezpośrednio z semaglutydem ani CagriSema. AMAZE 8, z semaglutydem, jest zarejestrowane, ale nie zgłosiło wyników.

Badania na zwierzętach

U szczurów z otyłością wywołaną dietą 21 dni stosowania amycretinu zmniejszyło spożycie energii o 47% i obniżyło masę ciała o około 18% w porównaniu ze szczurami nieleczonymi. Poprawiło też wrażliwość na insulinę i zmniejszyło ilość tłuszczu w wątrobie (Kuhre et al., 2025). Są to wyniki u zwierząt i nie pokazują, co dzieje się u ludzi.

Czego jeszcze nie wiadomo

Długoterminowa skuteczność i bezpieczeństwo. Nie zgłoszono wyników żadnego badania trwającego dłużej niż 36 tygodni.
Wyniki sercowo-naczyniowe i inne. Badanie AMBIENCE z punktami końcowymi ma szacowaną datę zakończenia fazy pierwszorzędowej w 2030 r. (NCT07861100).
Beztłuszczowa masa ciała. Dane o składzie ciała u ludzi nie zostały opublikowane w przejrzanych tu źródłach.
Co dzieje się po odstawieniu. Brak opublikowanych danych.

Działania niepożądane i ryzyko

Działania ze strony przewodu pokarmowego

Podobnie jak w przypadku leków GLP-1 i leków opartych na amylinie, głównymi działaniami niepożądanymi są nudności, wymioty, biegunka i zaparcia:

Faza 1 doustnie. We wszystkich częściach 89 ze 144 uczestników (62%) miało 364 zdarzenia niepożądane, wszystkie łagodne lub umiarkowane i częstsze przy wyższych dawkach. Zdarzenia żołądkowo-jelitowe stanowiły 49% zdarzeń i dotyczyły 81% osób, u których wystąpiło jakiekolwiek zdarzenie (Gasiorek et al., 2025).
Faza 1b/2a, zastrzyk. Zdarzenia żołądkowo-jelitowe były najczęstsze, w większości łagodne do umiarkowanych i ustąpiły do końca badania (Dahl et al., 2025). Przegląd z 2026 r. podał nudności u 50–82% i wymioty u 25–53% w grupach amycretinu we wczesnych badaniach, ze zdarzeniami skoncentrowanymi w okresie zwiększania dawki (Alhazmi and le Roux, 2026).
Faza 2 doustnie przy cukrzycy typu 2. Zdarzenia żołądkowo-jelitowe wystąpiły u 26% (6 mg), 41% (25 mg) i 47% (50 mg) wobec 23% przy placebo (Mora et al., 2026).

W metaanalizie sieciowej postać doustna miała najwyższe ryzyko zdarzeń żołądkowo-jelitowych spośród porównywanych leków (ryzyko względne 5,25 wobec placebo dla wysokiej dawki i 9,00 dla nudności). Zastrzyk w niskiej dawce nie zwiększał istotnie zdarzeń żołądkowo-jelitowych (Kamrul-Hasan et al., 2026).

Ciężkie zdarzenia niepożądane

Badanie	Osoby z ciężkimi zdarzeniami niepożądanymi: amycretin	Placebo
Zastrzyk raz w tygodniu, cukrzyca typu 2 (36 tygodni)	18 w sześciu grupach dawek po około 37 osób każda (1–5 na grupę, bez wyraźnego związku z dawką); 21 z 261 (8%) łącznie z placebo	3 z 37
Tabletka raz na dobę, cukrzyca typu 2 (36 tygodni)	7 w trzech grupach dawek po 51–54 osoby (2, 2 i 3)	0 z 30

W żadnym z badań fazy 2 ani w badaniu fazy 1 z podaniem doustnym nie wystąpiły zgony (Mora et al., 2026, zastrzyk; Mora et al., 2026, tabletka; Gasiorek et al., 2025). Badania te były zbyt małe i zbyt krótkie, by wykryć rzadkie szkody.

Ryzyko klasy leków

Amycretin nie ma etykiety, więc nie ma ostrzeżenia w ramce ani oficjalnej listy przeciwwskazań. Autorzy badań opisują jego profil bezpieczeństwa jako zgodny z lekami GLP-1 i lekami opartymi na amylinie. Ryzyka podane na etykietach zatwierdzonych leków GLP-1, w tym ostrzeżenie w ramce o guzach komórek C tarczycy obserwowanych u gryzoni, zapalenie trzustki i choroby pęcherzyka żółciowego, opisano na stronie o semaglutydzie. Czy każde z nich dotyczy amycretinu, okaże się dopiero z większych i dłuższych badań.

Produkty nieuregulowane

W październiku 2026 r. JAMA opisała rosnący czarny rynek dwóch niezatwierdzonych leków GLP-1, retatrutydu i zenagamtide (amycretin), sprzedawanych online (Rubin, JAMA 2026). Ponieważ nie istnieje zatwierdzony produkt, wszystko, co jest sprzedawane poza badaniem klinicznym, pochodzi spoza regulowanego łańcucha dostaw leków. Jego tożsamość, czystość, dawka i jałowość nie zostały sprawdzone przez żadnego regulatora i nie jest to materiał testowany w badaniach Novo Nordisk.

Status prawny i stosowanie w sporcie

Amycretin nie jest wymieniony na Liście zabronionych substancji i metod WADA. Jednak klasa S0 zakazuje każdej substancji farmakologicznej nieobjętej innymi częściami Listy, która nie ma obecnego zatwierdzenia żadnego rządowego organu zdrowia, wyraźnie włączając „leki na etapie rozwoju przedklinicznego lub klinicznego” (WADA 2026 Prohibited List). Jako niezatwierdzony lek eksperymentalny amycretin podlega tej klasie i jest zabroniony przez cały czas. Jego status mógłby się zmienić, gdyby regulator go zatwierdził.

Najważniejsze informacje

Jedna cząsteczka, dwa układy hormonalne. Amycretin (zenagamtide) to pojedynczy peptyd złożony z 68 aminokwasów, który aktywuje receptory GLP-1 i amyliny, czyli cele, do których CagriSema dociera za pomocą dwóch oddzielnych leków.
Niezatwierdzony lek. Jest w badaniach fazy 3, które rozpoczęły się w 2026 r.; żaden regulator go nie zatwierdził.
Duże wczesne spadki masy ciała, małe badania. Cotygodniowe zastrzyki dały 22–24% utraty masy ciała po 36 tygodniach w badaniu wczesnej fazy na 125 osobach, ale grupy były bardzo małe, a liczba rezygnacji wysoka.
Badany także jako tabletka. Codzienne tabletki obniżały masę ciała nawet o 13,1% w ciągu 12 tygodni i obniżały HbA1c nawet o 1,4 punktu w cukrzycy typu 2.
Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego są częste. Nudności i wymioty występowały często, zwłaszcza w okresie zwiększania dawki i przy postaci doustnej.
Zabroniony w sporcie. Jako niezatwierdzony lek podlega klasie S0 WADA.

Źródła

Kuhre RE, Ballarín-González B, Brand CL, et al. The effect of amycretin, a unimolecular glucagon-like peptide-1 and amylin receptor agonist, on body weight and metabolic dysfunction in mice and rats. EBioMedicine. 2025;118:105862. PubMed; PMC.
Gasiorek A, Heydorn A, Gabery S, et al. Safety, tolerability, pharmacokinetics, and pharmacodynamics of the first-in-class GLP-1 and amylin receptor agonist, amycretin: a first-in-human, phase 1, double-blind, randomised, placebo-controlled trial. Lancet. 2025;406(10499):135–148. PubMed.
Dahl K, Toubro S, Dey S, et al. Amycretin, a novel, unimolecular GLP-1 and amylin receptor agonist administered subcutaneously: results from a phase 1b/2a randomised controlled study. Lancet. 2025;406(10499):149–162. PubMed.
Mora P, Aroda VR, Asong M, et al. Efficacy and safety of once-weekly subcutaneous zenagamtide, a novel unimolecular GLP-1 and amylin receptor agonist, in type 2 diabetes: a multicentre, randomised, parallel, double-blind, placebo-controlled, dose-finding, phase 2 trial. Lancet. 2026;408(10555):621–635. PubMed.
Mora P, Aroda VR, Asong M, et al. Efficacy and safety of once-daily oral zenagamtide, a novel unimolecular GLP-1 and amylin receptor agonist, in adults with type 2 diabetes: a multicentre, randomised, parallel, double-blind, placebo-controlled, dose-finding, phase 2 trial. Lancet. 2026;408(10555):607–620. PubMed.
Oldenburg LIK, Haugaard SP, Karlsson T, et al. Renal Impairment Does Not Affect Pharmacokinetics, Safety or Tolerability of Zenagamtide. Diabetes Obes Metab. 2026;28(10):8946–8954. PubMed; PMC.
Kamrul-Hasan ABM, Khalil I, Mahajan K, et al. Novel Amylin-Based Therapies for Weight Management in Adults With Overweight or Obesity Without Diabetes: A Network Meta-Analysis. Endocrinol Diabetes Metab. 2026;9(3):e70247. PubMed; PMC.
Alhazmi A, le Roux CW. Amylin Analogs: The Next Major Class of Weight Loss Therapy: A Review of Experimental Data and Early-Phase Clinical Trials. Diabetes Obes Metab. 2026;28(Suppl 5):42–50. PubMed; PMC.
Panou T, Gouveri E, Popovic DS, et al. New Amylin-Based Agonists for the Treatment of Obesity and Type 2 Diabetes Mellitus. Diabetes Ther. Published online September 28, 2026. PubMed.
Wilding JPH, Batterham RL, Calanna S, et al. Once-Weekly Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity. N Engl J Med. 2021;384(11):989–1002. PubMed.
Garvey WT, Blüher M, Osorto Contreras CK, et al. Coadministered Cagrilintide and Semaglutide in Adults with Overweight or Obesity. N Engl J Med. 2025;393(7):635–647. PubMed.
Novo Nordisk. Efficacy and Safety of NNC0487-0111 s.c. Once-weekly in Participants With Obesity (AMAZE 1). ClinicalTrials.gov NCT07339423. ClinicalTrials.gov.
Novo Nordisk. Efficacy and Safety of NNC0487-0111 s.c. Once-weekly Compared to Semaglutide s.c. Once-weekly in Participants With Overweight or Obesity, and Type 2 Diabetes (AMAZE 8). ClinicalTrials.gov NCT07400107. ClinicalTrials.gov.
Novo Nordisk. Efficacy and Safety of Once-daily Oral Zenagamtide in Participants With Obesity (AMAZE 9). ClinicalTrials.gov NCT07720271. ClinicalTrials.gov.
Novo Nordisk. Zenagamtide Use for the Reduction of Risk of Major Adverse Cardiovascular Events in People With Established Atherosclerotic Cardiovascular Disease and Either Overweight or Obesity (AMBIENCE). ClinicalTrials.gov NCT07861100. ClinicalTrials.gov.
Rubin R. Unapproved GLP-1 Drugs Retatrutide and Zenagamtide Sold Online Are No Bargain. JAMA. Published online October 9, 2026. PubMed.
World Anti-Doping Agency. World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List 2026. WADA 2026 Prohibited List.

Amycretin