GW0742 (oznaczany również kodami GW610742 i GW0742X) to eksperymentalny związek aktywujący PPARδ (receptor aktywowany przez proliferatory peroksysomów typu delta) – receptor jądrowy włączający geny odpowiedzialne za spalanie kwasów tłuszczowych. Chemicy z firmy GlaxoSmithKline (GSK) opisali go w 2003 r. w tej samej publikacji co jego bardziej znany odpowiednik – GW501516 (kardarynę) (Sznaidman et al., Bioorg Med Chem Lett 2003).

GW0742 jest sprzedawany w internecie obok związków z grupy SARM, ale nie działa na receptor androgenowy i nie jest hormonem. Najważniejszy fakt na jego temat: nie opublikowano żadnego kontrolowanego badania GW0742 z udziałem ludzi i żadne nie zostało zarejestrowane w serwisie ClinicalTrials.gov (wyszukiwanie w ClinicalTrials.gov). Wszystko, co wiadomo o jego działaniu, pochodzi z badań na komórkach i zwierzętach oraz z jednego antydopingowego badania wydalania, w którym uczestnicy przyjęli pojedynczą dawkę.

Ta strona podsumowuje informacje z opublikowanych badań laboratoryjnych oraz źródeł antydopingowych. Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość	Szczegóły
Klasa leku	Selektywny agonista PPARδ (nie jest SARM ani steroidem)
Inne nazwy	GW610742, GW0742X; CAS 317318-84-6
Twórca	GlaxoSmithKline; stosowany jako narzędzie badawcze, nigdy nie został rozwinięty jako lek
Siła działania (test komórkowy)	EC50 1,1 nM wobec ludzkiego PPARδ, około 1000-krotna selektywność względem pozostałych podtypów PPAR
Dane dotyczące dawkowania u ludzi	Jedno badanie wydalania: pojedyncza dawka doustna 15 mg
Okres półtrwania	Brak opublikowanej wartości dla ludzi
Wykrywanie w moczu	Metabolit sulfonowy wykrywalny do 20 dni po pojedynczej dawce 15 mg
Status w USA	Nigdy niezatwierdzony przez FDA; niewymieniony w wykazie steroidów anabolicznych DEA
Status WADA	Zabroniony w każdym czasie jako agonista PPARδ (klasa S4.4.1, modulatory metabolizmu)

Czym jest

Nazwa chemiczna GW0742 to kwas 2-[4-[[2-[3-fluoro-4-(trifluorometylo)fenylo]-4-metylo-1,3-tiazol-5-ilo]metylosulfanylo]-2-metylofenoksy]octowy: wzór sumaryczny C₂₁H₁₇F₄NO₃S₂, masa cząsteczkowa 471,5 g/mol (PubChem). Związek ten nie ma budowy steroidowej. Baza PubChem wymienia kody GW610742 i GW0742X jako synonimy, co ma znaczenie, ponieważ w kilku badaniach na zwierzętach używano właśnie tych oznaczeń.

Firma GSK stworzyła bibliotekę kwasów karboksylowych przypominających kwasy tłuszczowe i zoptymalizowała najbardziej obiecujące cząsteczki za pomocą projektowania opartego na strukturze. Prace te doprowadziły do uzyskania dwóch związków wiodących – GW501516 i GW0742 – a w publikacji podano wartość EC50 (stężenie wywołujące połowę efektu maksymalnego) wynoszącą 1,1 nM wobec ludzkiego PPARδ, przy około 1000-krotnej selektywności względem PPARα i PPARγ (Sznaidman et al., 2003).

Oba związki firmy GSK są blisko spokrewnione pod względem chemicznym:

Cecha	GW0742	GW501516 (kardaryna)
Wzór sumaryczny	C₂₁H₁₇F₄NO₃S₂	C₂₁H₁₈F₃NO₃S₂
Masa cząsteczkowa	471,5 g/mol	453,5 g/mol
Różnica w budowie	Dodatkowy atom fluoru w pierścieniu fenylowym	Brak dodatkowego atomu fluoru
Kontrolowane badania z udziałem ludzi	Brak opublikowanych	Cztery niewielkie badania dotyczące lipidów, 2–12 tygodni
Okno wykrywania w moczu (pojedyncza dawka 15 mg)	Do 20 dni	Do 40 dni

Źródła: PubChem GW0742; PubChem GW501516; Sobolevsky et al., 2012. Badania GW501516 z udziałem ludzi omówiono na stronie poświęconej kardarynie i nie należy zakładać, że odnoszą się one do GW0742.

Mniej selektywny, niż sugeruje określenie „selektywny”

Dwa kierunki badań pokazują, że GW0742 oddziałuje nie tylko na PPARδ:

PPARα. W badaniu bezpieczeństwa przeprowadzonym przez GSK opisano, że GW0742 wykazuje słabą aktywność agonistyczną wobec PPARα. Przy dużych dawkach u myszy to właśnie aktywność wobec PPARα odpowiadała za większość toksycznego działania na wątrobę i mięśnie (zobacz niżej) (Faiola et al., Toxicol Sci 2008).
Inne receptory jądrowe. W badaniach przesiewowych na komórkach GW0742 działał jako szeroki antagonista receptorów jądrowych w stężeniach powyżej 12,1 μM. Najsilniejsze działanie blokujące wykazywał wobec receptora witaminy D oraz receptora androgenowego (Nandhikonda et al., Biochemistry 2013). Jest to obserwacja in vitro przy stężeniach wielokrotnie przewyższających siłę działania na PPARδ, a jej znaczenie u ludzi jest nieznane. Oznacza to jednak, że na poziomie receptora androgenowego związek ten stanowi przeciwieństwo SARM (selektywnego modulatora receptora androgenowego), o ile w ogóle na niego działa w żywym organizmie.

Jak działa w organizmie

W żadnym badaniu nie opisano wchłaniania, stężeń maksymalnych ani okresu półtrwania GW0742 u ludzi, dlatego nie podajemy wartości okresu półtrwania.

Jedynym opublikowanym przypadkiem podania człowiekowi jest badanie antydopingowe przeprowadzone przez moskiewskie laboratorium antydopingowe (Sobolevsky et al., Drug Test Anal 2012):

Obserwacja	Szczegóły
Główny szlak metaboliczny	Utlenianie atomu siarki do sulfotlenku, a następnie do sulfonu (wykazane in vitro)
Niezmieniony związek w moczu	Mierzalny jedynie przez krótki czas i w niskich stężeniach rzędu ng/mL
Najlepszy znacznik w moczu	Metabolit sulfonowy, wykrywalny do 20 dni po pojedynczej dawce doustnej 15 mg
Ilość w moczu względem GW501516	Około dziesięciokrotnie mniejsza dla GW0742 i jego metabolitów

Status regulacyjny

Nigdy niezatwierdzony. GW0742 nie ma zatwierdzenia ze strony FDA (amerykańskiej Agencji Żywności i Leków) ani żadnego innego organu regulacyjnego, a w bazie ClinicalTrials.gov nie figurują żadne badania pod nazwą GW0742 lub GW610742 (wyszukiwanie w ClinicalTrials.gov).
Nie jest steroidem z wykazu substancji kontrolowanych. GW0742 nie jest wymieniony w amerykańskim wykazie III (Schedule III) steroidów anabolicznych prowadzonym przez DEA (amerykańską agencję ds. zwalczania narkotyków) (21 CFR 1308.13).
Zabroniony w sporcie. Lista zabronionych substancji i metod Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) z 2026 r. zabrania stosowania „agonistów receptora aktywowanego przez proliferatory peroksysomów typu delta (PPARδ)” w klasie S4.4.1, modulatory metabolizmu. Wymienia ona GW1516 jako przykład, a brzmienie opisu klasy obejmuje również innych agonistów PPARδ, takich jak GW0742. Klasa S4 jest zabroniona podczas zawodów i poza nimi, a substancje z podklasy S4.4 są substancjami nieokreślonymi (WADA 2026 Prohibited List). Badacze zajmujący się kontrolą antydopingową wprost wskazali GW0742 jako agonistę PPARδ istotnego dla badań antydopingowych w sporcie (Thevis and Schänzer, Rapid Commun Mass Spectrom 2016).

Co pokazują badania

Wszystkie poniższe dane dotyczące działania pochodzą z badań na myszach lub szczurach. Żadnego z tych efektów nie przebadano u ludzi, a dawki wyrażone w mg/kg u gryzoni nie przekładają się bezpośrednio na dawki u ludzi.

Typ włókien mięśniowych i wytrzymałość (badania na zwierzętach)

Szybka przebudowa mięśni u myszy. GW0742 podawany we wstrzyknięciach w dawce 1 mg/kg/dobę zwiększał liczbę włókien tlenowych (odpornych na zmęczenie) 1,63-krotnie oraz liczbę naczyń włosowatych 1,55-krotnie w mięśniu kończyny tylnej myszy, przy czym zmiana ta dokonywała się w ciągu 2 dni (Gaudel et al., Am J Physiol Endocrinol Metab 2008). Wydolności biegowej nie mierzono.
Brak poprawy wytrzymałości przy samodzielnym podawaniu u trenowanych myszy. U myszy trenowanych na bieżni, którym przez 4 tygodnie podawano GW0742 (5 mg/kg we wstrzyknięciu), AICAR, oba związki jednocześnie lub samo podłoże, istotnie dłużej niż trenowane myszy otrzymujące podłoże biegała wyłącznie grupa otrzymująca AICAR łącznie z GW0742. Sam GW0742 nie wywołał takiego efektu. Masa wątroby była większa w grupie GW0742 niż w niećwiczącej grupie kontrolnej (Manio et al., Physiol Rep 2016).
Pogorszenie sprawności mięśni przy dużych dawkach u szczurów. GW610742 w dawce 100 mg/kg/dobę przez 6 dni podnosił wskaźniki programu rozpadu (zaniku) mięśni – MuRF1 i MAFbx – w mięśniach szczura (Constantin et al., J Physiol 2007). W kolejnym badaniu ta sama dawka zmniejszała spalanie węglowodanów w mięśniach podczas przedłużonego skurczu i obniżała napięcie mięśniowe o 25% w porównaniu z grupą kontrolną (Constantin-Teodosiu et al., J Physiol 2009). Obie obserwacje dotyczyły dawki 100 mg/kg.

O „wytrzymałości w tabletce”. GW0742 jest często sprzedawany jako silniejsza lub „bezpieczniejsza” kardaryna. W żadnym badaniu z udziałem ludzi nie sprawdzono żadnego z tych twierdzeń. W jedynym znalezionym przez nas badaniu wytrzymałościowym na trenowanych myszach sam GW0742 nie wydłużył czasu biegu, a u szczurów w dużych dawkach zmniejszał siłę mięśni podczas długotrwałej pracy.

Tkanka tłuszczowa i metabolizm (badania na zwierzętach)

Badanie	Zwierzęta i dawka	Główny wynik
Harrington et al., PPAR Res 2007	Myszy z otyłością wywołaną dietą	Jedynie niewielki spadek masy tłuszczowej po podaniu samego GW0742
Toral et al., J Hypertens 2015	Myszy na diecie wysokotłuszczowej; 3 mg/kg/dobę doustnie przez 11–13 tygodni	Zapobiegał przyrostowi masy ciała i gromadzeniu się tłuszczu, nadciśnieniu tętniczemu, wzrostowi stężenia glukozy na czczo i insulinooporności; wzrosło stężenie HDL
Le Garf et al., Int J Mol Sci 2019	Otyłe samice myszy przestawione na normalną dietę; 3 mg/kg/dobę przez 8 tygodni, z wysiłkiem fizycznym lub bez niego	Mniejsza ilość tłuszczu trzewnego, mniejszy stan zapalny w mięśniach i lepsza wrażliwość na insulinę po podaniu agonisty i/lub zastosowaniu treningu

Naczynia krwionośne i miażdżyca (badania na zwierzętach)

U myszy pozbawionych receptora LDL, stanowiących standardowy model miażdżycy, GW0742X zmniejszał powierzchnię blaszek miażdżycowych nawet o 50%. Nie zmieniał stężenia cholesterolu całkowitego, HDL ani LDL; działanie to wiązano z osłabieniem sygnałów zapalnych w ścianie tętnicy (Graham et al., Atherosclerosis 2005).

Działania niepożądane i ryzyko

Brak danych o bezpieczeństwie u ludzi

Poza pojedynczą dawką 15 mg podaną na potrzeby badań nad testami antydopingowymi nie opublikowano żadnych danych dotyczących ekspozycji ludzi na GW0742. Brak jakichkolwiek informacji o działaniach niepożądanych, bezpiecznych dawkach, interakcjach lekowych czy długoterminowym stosowaniu u ludzi.

Toksyczny wpływ na wątrobę i mięśnie u myszy

Badacze ds. bezpieczeństwa z samej firmy GSK podawali myszom toksykologiczne dawki GW0742 przez 10 dni (Faiola et al., 2008). Stwierdzili:

powiększenie wątroby oraz wzrost wskaźników uszkodzenia wątroby we krwi;
proliferację peroksysomów (namnażanie struktur komórkowych spalających tłuszcze) w wątrobie i mięśniach;
miopatię mięśni szkieletowych (uszkodzenie mięśni), widoczną zarówno w badaniach krwi, jak i w badaniu mikroskopowym tkanek.

Zmiany te były słabiej wyrażone u myszy pozbawionych receptora PPARα, co pokazuje, że za większość z nich odpowiadała uboczna aktywność GW0742 wobec PPARα.

Rozrost serca u myszy

W ciągu 24 godzin od wstrzyknięcia GW0742 lub GW501516 u myszy stwierdzono wyższy stosunek masy serca do masy ciała spowodowany powiększeniem komórek mięśnia sercowego. Autorzy nie zaobserwowali oznak szkodliwego przerostu, takich jak włóknienie czy pogorszenie czynności serca (Wagner et al., Cardiovasc Res 2009). Nie wiadomo, jakie znaczenie miałby tak szybki rozrost serca przy wielokrotnym stosowaniu u ludzi.

Nowotwory: nierozstrzygnięta kwestia

Rola aktywacji PPARδ w powstawaniu nowotworów jest przedmiotem sporów, a dowody z badań na zwierzętach wskazują w obu kierunkach:

Przeciwko ryzyku (GW0742, myszy). W modelu chemicznie wywołanego raka jelita grubego GW0742 zmniejszał liczbę polipów jelita grubego, a efekt ten zależał od receptora PPARδ (Marin et al., Cancer Res 2006).
Za istnieniem ryzyka (ta sama klasa receptorów, myszy). GW501516 zwiększał liczbę i rozmiar polipów jelitowych u myszy ze skłonnością do ich powstawania (Gupta et al., Nat Med 2004). U myszy zmodyfikowanych genetycznie w kierunku nadekspresji PPARδ w naczyniach krwionośnych obserwowano szybszy wzrost guzów, bogatsze unaczynienie guzów oraz większą liczbę przerzutów (Wagner et al., Cells 2019).

Nie znaleźliśmy żadnego opublikowanego długoterminowego badania rakotwórczości dla GW0742. Rozwój związku GW501516 przerwano po wykazaniu działania rakotwórczego u zwierząt (zobacz stronę poświęconą kardarynie), a żadne dane nie dowodzą, że GW0742 jest wolny od tego problemu.

Sportowcy

GW0742 podlega pod zabronioną w każdym czasie przez WADA klasę agonistów PPARδ (WADA 2026 Prohibited List). Jego metabolit sulfonowy pozostawał wykrywalny w moczu przez okres do 20 dni po podaniu pojedynczej dawki 15 mg (Sobolevsky et al., 2012).

Najważniejsze informacje

Agonista PPARδ, a nie SARM. GW0742 to związek badawczy firmy GSK, który włącza geny odpowiedzialne za spalanie tłuszczów; nie wykazuje aktywności androgennej, a w testach komórkowych w wysokich stężeniach wręcz blokował receptor androgenowy.
Brak badań klinicznych u ludzi. Jedynym opublikowanym podaniem człowiekowi jest pojedyncza dawka 15 mg w antydopingowym badaniu wydalania, a w rejestrach nie ma żadnych badań klinicznych.
Wyniki u zwierząt są niejednoznaczne. Przesuwał profil mięśni myszy w stronę włókien tlenowych i ograniczał przyrost masy ciała wywołany dietą, ale podawany samodzielnie nie poprawiał wydolności biegowej u trenowanych myszy, a u szczurów w dużych dawkach zmniejszał siłę mięśni.
Sygnały toksyczności u gryzoni. Duże dawki powodowały powiększenie wątroby i uszkodzenie mięśni szkieletowych u myszy, głównie wskutek ubocznej aktywności wobec receptora PPARα.
Ryzyko nowotworowe pozostaje nierozstrzygnięte. Pokrewny związek GW501516 porzucono po stwierdzeniu działania rakotwórczego u zwierząt, a dla GW0742 nie istnieją długoterminowe dane dotyczące rakotwórczości.
Zabroniony w sporcie. WADA zabrania stosowania agonistów PPARδ w każdym czasie, a metabolit GW0742 można wykryć przez okres do 20 dni po przyjęciu pojedynczej dawki.

Źródła

Sznaidman ML, Haffner CD, Maloney PR, et al. Novel selective small molecule agonists for peroxisome proliferator-activated receptor delta (PPARdelta)–synthesis and biological activity. Bioorg Med Chem Lett. 2003;13(9):1517–1521. PubMed.
National Center for Biotechnology Information. PubChem Compound Summary for CID 9934458, GW0742. PubChem.
National Center for Biotechnology Information. PubChem Compound Summary for CID 9803963, GW501516. PubChem.
Sobolevsky T, Dikunets M, Sukhanova I, et al. Detection of PPARδ agonists GW1516 and GW0742 and their metabolites in human urine. Drug Test Anal. 2012;4(10):754–760. PubMed.
Faiola B, Falls JG, Peterson RA, et al. PPAR alpha, more than PPAR delta, mediates the hepatic and skeletal muscle alterations induced by the PPAR agonist GW0742. Toxicol Sci. 2008;105(2):384–394. PubMed.
Nandhikonda P, Yasgar A, Baranowski AM, et al. Peroxisome proliferation-activated receptor δ agonist GW0742 interacts weakly with multiple nuclear receptors, including the vitamin D receptor. Biochemistry. 2013;52(24):4193–4203. PubMed.
Gaudel C, Schwartz C, Giordano C, et al. Pharmacological activation of PPARbeta promotes rapid and calcineurin-dependent fiber remodeling and angiogenesis in mouse skeletal muscle. Am J Physiol Endocrinol Metab. 2008;295(2):E297–E304. PubMed.
Manio MC, Inoue K, Fujitani M, et al. Combined pharmacological activation of AMPK and PPARδ potentiates the effects of exercise in trained mice. Physiol Rep. 2016;4(5):e12625. PubMed; PMC.
Constantin D, Constantin-Teodosiu D, Layfield R, et al. PPARdelta agonism induces a change in fuel metabolism and activation of an atrophy programme, but does not impair mitochondrial function in rat skeletal muscle. J Physiol. 2007;583(Pt 1):381–390. PubMed.
Constantin-Teodosiu D, Baker DJ, Constantin D, et al. PPARdelta agonism inhibits skeletal muscle PDC activity, mitochondrial ATP production and force generation during prolonged contraction. J Physiol. 2009;587(1):231–239. PubMed.
Harrington WW, Britt CS, Wilson JG, et al. The effect of PPARalpha, PPARdelta, PPARgamma, and PPARpan agonists on body weight, body mass, and serum lipid profiles in diet-induced obese AKR/J mice. PPAR Res. 2007;2007:97125. PubMed.
Toral M, Gómez-Guzmán M, Jiménez R, et al. Chronic peroxisome proliferator-activated receptorβ/δ agonist GW0742 prevents hypertension, vascular inflammatory and oxidative status, and endothelial dysfunction in diet-induced obesity. J Hypertens. 2015;33(9):1831–1844. PubMed.
Le Garf S, Murdaca J, Mothe-Satney I, et al. Complementary immunometabolic effects of exercise and PPARβ/δ agonist in the context of diet-induced weight loss in obese female mice. Int J Mol Sci. 2019;20(20):5182. PubMed.
Graham TL, Mookherjee C, Suckling KE, et al. The PPARdelta agonist GW0742X reduces atherosclerosis in LDLR(-/-) mice. Atherosclerosis. 2005;181(1):29–37. PubMed.
Wagner N, Jehl-Piétri C, Lopez P, et al. Peroxisome proliferator-activated receptor beta stimulation induces rapid cardiac growth and angiogenesis via direct activation of calcineurin. Cardiovasc Res. 2009;83(1):61–71. PubMed.
Marin HE, Peraza MA, Billin AN, et al. Ligand activation of peroxisome proliferator-activated receptor beta inhibits colon carcinogenesis. Cancer Res. 2006;66(8):4394–4401. PubMed.
Gupta RA, Wang D, Katkuri S, et al. Activation of nuclear hormone receptor peroxisome proliferator-activated receptor-delta accelerates intestinal adenoma growth. Nat Med. 2004;10(3):245–247. PubMed.
Wagner KD, Du S, Martin L, et al. Vascular PPARβ/δ promotes tumor angiogenesis and progression. Cells. 2019;8(12):1623. PubMed.
Thevis M, Schänzer W. Emerging drugs affecting skeletal muscle function and mitochondrial biogenesis - potential implications for sports drug testing programs. Rapid Commun Mass Spectrom. 2016;30(5):635–651. PubMed.
World Anti-Doping Agency. World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List 2026. WADA 2026 Prohibited List.
US Code of Federal Regulations. 21 CFR 1308.13, Schedule III. 21 CFR 1308.13.
ClinicalTrials.gov. Search results for GW0742. ClinicalTrials.gov.

GW0742