Kurkuma to suszone, mielone kłącze (podziemna łodyga) Curcuma longa, rośliny z rodziny imbirowatych. Jest to powszechnie stosowana przyprawa kulinarna i barwnik spożywczy. Jako suplement sprzedaje się ją głównie ze względu na żółte barwniki — kurkuminoidy, spośród których najbardziej znana jest kurkumina. Stosuje się ją na bóle stawów, w celu regeneracji po wysiłku fizycznym oraz ogólnie w celach „przeciwzapalnych”.

Najważniejszy fakt jest taki, że kurkumina wchłania się bardzo słabo. W badaniu ze zwiększaniem dawki nie wykryto kurkuminy we krwi po pojedynczych dawkach sięgających 8000 mg. Doprowadziło to do powstania rynku produktów o „zwiększonej biodostępności”. Właśnie te zmodyfikowane produkty są również najczęściej powiązane z głównym sygnałem dotyczącym bezpieczeństwa: rzadkim, ale niekiedy ciężkim uszkodzeniem wątroby. Osobny problem dotyczy samej przyprawy, która bywa fałszowana ołowiowym pigmentem — chromianem ołowiu.

Ta strona podsumowuje informacje pochodzące z badań klinicznych, zasobów NIH oraz opublikowanych serii przypadków. Ma ona charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość	Szczegóły
Rodzaj	Surowiec roślinny; przyprawa i suplement diety
Źródło	Kłącze Curcuma longa (rodzina imbirowatych)
Główne związki czynne	Kurkuminoidy, ≈1–6% suchej masy kurkumy
Droga podania	Doustna
Badane dawki	Pojedyncze dawki 500–12 000 mg kurkuminoidów w badaniach bezpieczeństwa i kinetyki; badania w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego trwające do 16 tygodni
Wchłanianie	Wolna kurkumina niewykrywalna u większości osób po pojedynczych dawkach 500–8000 mg
Okres półtrwania	Stężenie wolnej kurkuminy zbyt niskie do pomiaru; jej metabolity glukuronidowe i siarczanowe ≈6,8 h po dawce 10–12 g
Status w USA	Sprzedawana jako środek spożywczy i suplement diety; niezatwierdzona jako lek w żadnej chorobie
Główne sygnały dotyczące bezpieczeństwa	Idiosynkratyczne uszkodzenie wątroby (często przy produktach o wysokiej biodostępności); fałszowanie przyprawy chromianem ołowiu
Status WADA	Niewymieniona na Liście zabronionych substancji i metod z 2026 r.

Czym jest

Głównymi składnikami kurkumy są diaryloheptanoidy, występujące łącznie jako mieszanina nazywana kurkuminoidami. Stanowią one około 1–6% suchej masy kurkumy (Nelson et al., J Med Chem 2017). Większość ekstraktów, a nawet wiele produktów sprzedawanych jako „kurkumina”, zawiera trzy z nich:

Kurkuminoid	Typowy udział w surowym ekstrakcie
Kurkumina	60–70%
Demetoksykurkumina	20–27%
Bisdemetoksykurkumina	10–15%

Produkty różnią się zatem między sobą w ogromnym stopniu. Kapsułka mielonej kurkumy zawiera zaledwie kilka procent kurkuminoidów. Standaryzowany ekstrakt może zawierać ich znacznie więcej, a w specjalnych formulacjach dodaje się nośniki, oleje lub piperynę (z czarnego pieprzu), aby zwiększyć wchłanianie.

W badaniach laboratoryjnych kurkumina wydaje się oddziaływać na bardzo szeroki zakres celów molekularnych, od szlaków zapalnych po włókna amyloidowe. To, czy wyniki te odzwierciedlają rzeczywiste działanie, jest jednym z głównych pytań dotyczących tego związku (zob. krytyka z punktu widzenia chemii medycznej poniżej).

Farmakokinetyka

Dlaczego kurkumina słabo się wchłania

Przeciwko doustnej kurkuminie przemawia kilka właściwości (Nelson et al., J Med Chem 2017):

Bardzo niska rozpuszczalność w wodzie, szacowana na 1–10 μg/mL przy obojętnym pH.
Niestabilność chemiczna. W obojętnym buforze w temperaturze pokojowej połowa związku macierzystego ulega rozkładowi w ciągu około 20 minut. W temperaturze 37 °C i przy pH 7,2 opisywany okres półtrwania wynosi poniżej 10 minut. Związek rozkłada się również pod wpływem światła.
Słaba przepuszczalność jelitowa w standardowych modelach hodowli komórkowych (komórki Caco-2).
Szybki metabolizm. Wszystko, co zostanie wchłonięte, ulega w ścianie jelita i wątrobie szybkiemu przekształceniu do koniugatów glukuronidowych i siarczanowych.

Rezultat ten obrazują dwa badania z udziałem ludzi:

Badanie	Projekt	Wynik
Lao et al., BMC Complement Altern Med 2006	24 zdrowych ochotników; pojedyncze dawki 500–12 000 mg standaryzowanego proszku kurkuminoidów	Brak wykrywalnej kurkuminy w surowicy przy dawkach 500–8000 mg; niskie stężenia u 2 osób przy dawkach 10 000 lub 12 000 mg
Vareed et al., Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 2008	12 zdrowych ochotników; pojedyncze dawki 10 g lub 12 g	Wolną kurkuminę wykryto tylko u 1 osoby; u wszystkich stwierdzono koniugaty glukuronidowe i siarczanowe. Stężenie maksymalne koniugatów ≈1,7–2,3 μg/mL po ≈3,3 h; okres półtrwania ≈6,8 h

Tak więc „okres półtrwania” podawany zazwyczaj dla doustnej kurkuminy jest w rzeczywistości okresem półtrwania jej metabolitów. Sama wolna kurkumina pozostaje w większości poniżej granicy wykrywalności.

Formulacje o zwiększonej biodostępności

Producenci próbowali obejść ten problem na kilka sposobów. W każdym z poniższych badań porównywano zmodyfikowaną formulację ze zwykłą kurkuminą u zdrowych ochotników:

Podejście	Badanie	Zgłoszony wzrost względem zwykłej kurkuminy
Piperyna 20 mg z kurkuminą 2 g	Shoba et al., Planta Med 1998	Wzrost biodostępności o 2000%; sama kurkumina była niewykrywalna lub na bardzo niskim poziomie
Mikronizowany proszek (500 mg kurkuminoidów)	Schiborr et al., Mol Nutr Food Res 2014	AUC 9-krotnie wyższe (23 uczestników, badanie krzyżowe)
Płynne micele (500 mg kurkuminoidów)	Schiborr et al., Mol Nutr Food Res 2014	AUC 185-krotnie wyższe; 277-krotnie u kobiet, 114-krotnie u mężczyzn
Kompleks fosfolipidowy („fitosom”)	Jäger et al., Nutr J 2014	Całkowite stężenie kurkuminoidów 7,9-krotnie wyższe (12 uczestników, badanie krzyżowe)
Kurkumina z olejkami eterycznymi kurkumy	Jäger et al., Nutr J 2014	1,3-krotnie wyższe
Nośnik hydrofilowy z pochodnymi celulozy	Jäger et al., Nutr J 2014	45,9-krotnie wyższe

Liczby te wymagają ostrożnej interpretacji:

Badania nie są bezpośrednio porównywalne. Stosowano w nich różne dawki, metody analityczne, czasy pobierania próbek i preparaty porównawcze, a w niektórych mierzono łączne stężenie kurkuminoidów wraz z metabolitami zamiast wolnej kurkuminy.
Niektóre są finansowane przez producentów. Badanie Jäger było wspierane finansowo przez wytwórcę produktu, który uzyskał najlepszy wynik.
Większe wchłanianie nie oznacza udowodnionej korzyści. W żadnym z tych badań nie oceniano klinicznych punktów końcowych.
Większe wchłanianie może oznaczać większe ryzyko. Poniższe włoskie i amerykańskie doniesienia o uszkodzeniu wątroby dotyczyły w wielu przypadkach produktów o wysokiej biodostępności lub zawierających piperynę.

Krytyka z punktu widzenia chemii medycznej (Nelson 2017)

W 2017 r. grupa chemików medycznych opublikowała szczegółowy przegląd dotyczący kurkuminy na łamach Journal of Medicinal Chemistry (Nelson et al., J Med Chem 2017). Doszli oni do wniosku, że kurkumina jest „niestabilnym, reaktywnym, niebiodostępnym związkiem” i wysoce nieprawdopodobnym kandydatem na lek. Ich główne argumenty:

Jest związkiem typu PAINS. PAINS (związki zakłócające wiele testów przesiewowych, ang. pan-assay interference compounds) to cząsteczki, które sprawiają wrażenie aktywnych w wielu testach laboratoryjnych, ponieważ zakłócają sam pomiar, a nie dlatego, że działają na konkretny cel biologiczny. Autorzy napisali, że kurkumina wykazuje wszystkie znane zachowania typu PAINS, wśród których wymienili:
- kowalencyjne znakowanie białek;
- chelatowanie metali;
- reaktywność redoks;
- agregację;
- zaburzanie struktury błon komórkowych;
- zakłócanie fluorescencji;
- rozpad na inne związki.
Jest kandydatem do miana IMPS. IMPS („fałszywe panacea metaboliczne”, ang. invalid metabolic panaceas) to związki pochodzenia naturalnego, które w literaturze wydają się działać niemal na wszystko, lecz wypadają słabo jako rzeczywiste punkty wyjścia do tworzenia leków.
Badany materiał często nie jest tym, czym się wydaje. W wielu badaniach nie potwierdzono czystości stosowanej „kurkuminy” ani tego, czy przetrwała ona sam test. Biorąc pod uwagę jej liczony w minutach okres półtrwania w buforze, opisywana aktywność może pochodzić od produktów rozpadu.
Aktywność w warunkach laboratoryjnych często występuje przy stężeniach przekraczających próg agregacji oraz bez testów kontrolnych wykluczających zakłócenia pomiarowe.
Badania kliniczne nie przyniosły potwierdzenia. Autorzy naliczyli 135 zarejestrowanych badań klinicznych nad kurkuminoidami i stwierdzili, że „żadne kontrolowane placebo badanie kliniczne z podwójnie ślepą próbą dotyczące kurkuminy nie zakończyło się sukcesem”. Dodali, że systemy dostarczania zwiększające stężenie we krwi „mogłyby również potencjalnie zawęzić jej okno terapeutyczne”.

Autorzy nie wykluczyli, że cała kurkuma może wywierać pewien wpływ na zdrowie. Ich główny wniosek brzmiał, że obszerna literatura z badań in vitro nad kurkuminą stanowi słabą podstawę do formułowania twierdzeń klinicznych. Od 2017 r. w niektórych badaniach randomizowanych opisano pozytywne wyniki w zakresie objawów, takich jak ból kolana (poniżej), jednak żadne z nich nie doprowadziło do zatwierdzenia leku.

Status regulacyjny

Stany Zjednoczone. Kurkuma jest produktem spożywczym i jest sprzedawana jako suplement diety. Suplementy nie są zatwierdzane przez FDA (amerykańską Agencję Żywności i Leków) przed wprowadzeniem do sprzedaży (NCCIH). Ani kurkuma, ani kurkumina nie są zatwierdzone jako lek w żadnej chorobie. Nelson i wsp. odnotowują, że FDA odpowiedziała formułą „brak pytań” na zgłoszenie statusu GRAS (ogólnie uznane za bezpieczne, ang. generally recognized as safe) złożone przez jedną z firm dla kurkuminoidów jako składnika żywności w ilości do 20 mg kurkuminy na porcję, nie wydając przy tym własnego orzeczenia GRAS.
Sport. Ani kurkuma, ani kurkumina nie są wymienione na Liście zabronionych substancji i metod Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) z 2026 r..

Co pokazują badania

Narodowe Centrum Zdrowia Komplementarnego i Integracyjnego (NCCIH), działające w ramach NIH, podsumowuje dowody w następujący sposób: „Nie wiemy wystarczająco dużo, aby jednoznacznie stwierdzić, czy kurkuma lub kurkumina są korzystne w jakichkolwiek celach zdrowotnych” (NCCIH). Określa ono dowody dotyczące choroby zwyrodnieniowej stawu kolanowego jako wstępnie pozytywne, ale wymagające badań wyższej jakości, oraz zwraca uwagę na wczesne badania dotyczące stłuszczeniowej choroby wątroby i owrzodzeń jamy ustnej po leczeniu przeciwnowotworowym (zapalenia błony śluzowej jamy ustnej).

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego to najlepiej przebadane zastosowanie. Metaanaliza z 2021 r. połączyła 16 badań randomizowanych z udziałem 1810 dorosłych, trwających do 16 tygodni (Wang et al., Curr Rheumatol Rep 2021):

Porównanie	Punkt końcowy	Efekt (SMD, 95% CI)
Ekstrakt z kurkumy względem placebo (11 badań)	Ból kolana	−0,82 (−1,17 do −0,47)
Ekstrakt z kurkumy względem placebo	Sprawność fizyczna	−0,75 (−1,18 do −0,33)
Ekstrakt z kurkumy względem NLPZ (5 badań)	Ból i sprawność	Podobne efekty

SMD (standaryzowana różnica średnich) wyraża wielkość efektu w jednostkach odchylenia standardowego; wartości ujemne przemawiają na korzyść kurkumy. Niejednorodność między badaniami była bardzo wysoka (I² rzędu 86–90%), ryzyko błędu systematycznego umiarkowane, a korzyść mniejsza u osób z wyższym BMI. Autorzy podsumowali, że istnieje „pewna niepewność co do rzeczywistego efektu”. Nie stwierdzono różnic w markerach z krwi ani w badaniach obrazowych.

Często przytaczanym przykładem jest przeprowadzone metodą podwójnie ślepej próby badanie randomizowane z udziałem 70 osób z chorobą zwyrodnieniową stawu kolanowego i obrzękiem stawu widocznym w USG, które przyjmowały dwie kapsułki dziennie ekstraktu z Curcuma longa lub placebo przez 12 tygodni (Wang et al., Ann Intern Med 2020). Badanie było współfinansowane przez producenta ekstraktu.

Punkt końcowy	Ekstrakt względem placebo
Ból kolana (skala VAS, pierwszorzędowy)	−9,1 mm (95% CI −17,8 do −0,4)
Objętość wysięku i zapalenia błony maziowej w MRI (pierwszorzędowy)	Brak zmiany: 3,2 mL (95% CI −0,3 do 6,8)
Ból kolana w skali WOMAC (drugorzędowy)	−47,2 mm (95% CI −81,2 do −13,2)
Skład chrząstki (czas relaksacji T2)	Brak zmiany
Zdarzenia niepożądane	39% względem 53% (różnica nieistotna statystycznie)

Korzyść przeciwbólowa była umiarkowana, a ekstrakt nie zmniejszył obrzęku stawu, na który miał oddziaływać.

Uszkodzenie i bolesność mięśni wywołane wysiłkiem fizycznym

Metaanalizy niewielkich badań prowadzą do sprzecznych wniosków:

Metaanaliza	Wynik
Fang and Nasir, Phytother Res 2021	Kinaza kreatynowa (marker uszkodzenia mięśni) −48,5 j.m./L (95% CI −80,7 do −16,4); wynik bolesności −0,48 (95% CI −0,75 do −0,20)
Oxley and Peart, Nutr Health 2024	16 badań; brak istotnego statystycznie wpływu na uszkodzenie mięśni, bolesność czy stan zapalny w żadnym punkcie czasowym od 0 do 96 h po wysiłku

Dowody na szybszą regenerację są zatem niespójne, a same badania są niewielkie i wykorzystują wiele różnych produktów oraz dawek.

Działania niepożądane i ryzyko

Częste działania niepożądane

Konwencjonalna doustna kurkuma lub kurkumina (niemodyfikowana w celu zwiększenia wchłaniania) jest określana przez NCCIH jako prawdopodobnie bezpieczna w zalecanych ilościach przez okres do 2–3 miesięcy (NCCIH). Zgłaszane działania niepożądane obejmują:

nudności i wymioty;
refluks żołądkowo-przełykowy i dolegliwości żołądkowe;
biegunkę lub zaparcia;
pokrzywkę lub świąd przy stosowaniu miejscowym.

W badaniu z pojedynczą dawką sięgającą 12 000 mg u 7 z 24 ochotników (30%) wystąpiły minimalne działania niepożądane, które nie zależały od dawki (Lao et al. 2006). NCCIH wskazuje, że stosowanie suplementów kurkumy w okresie ciąży może być niebezpieczne.

Uszkodzenie wątroby

Baza danych LiverTox prowadzona przez NIH podaje, że kurkuma i kurkumina wiążą się z niskim odsetkiem przemijających wzrostów aktywności enzymów wątrobowych oraz że niektóre produkty z kurkumą „zostały w ostatnim czasie powiązane z kilkudziesięcioma przypadkami klinicznie jawnego ostrego uszkodzenia wątroby” (LiverTox: Turmeric). NCCIH ostrzega wprost, że formulacje kurkuminy o wysokiej biodostępności mogą działać szkodliwie na wątrobę.

Amerykańska sieć badań nad polekowym uszkodzeniem wątroby (DILIN). W opublikowanej w 2023 r. serii przypadków przeanalizowano każdy przypadek z rejestru DILIN z lat 2004–2022, w którym podejrzewano udział kurkumy (Halegoua-DeMarzio et al., Am J Med 2023):

Cecha	Ustalenie
Liczba przypadków	10, wszystkie włączone od 2011 r., w tym 6 od 2017 r.
Pacjenci	8 kobiet; mediana wieku 56 lat (zakres 35–71)
Przyczyny stosowania	Głównie zapalenie stawów, łagodzenie bólu i ogólne dobre samopoczucie
Postać uszkodzenia	Uszkodzenie wątrobowokomórkowe u 9 osób, mieszane u 1 osoby
Czas do wystąpienia objawów	Zwykle 1–4 miesiące; mediana 84 dni do pojawienia się objawów
Szczytowa aktywność ALT (enzymu wątrobowego), mediana	1392 U/L
Przebieg kliniczny	5 hospitalizacji; 1 zgon z powodu ostrej niewydolności wątroby
Analiza produktów	Obecność kurkumy potwierdzono we wszystkich 7 przebadanych produktach; 3 zawierały także piperynę; nie wykryto innych typowych hepatotoksyn
Czynniki genetyczne	7 z 10 osób było nosicielami allelu HLA-B*35:01, częstość allelu 0,45 względem 0,056–0,069 w populacyjnych grupach kontrolnych

HLA-B*35:01 to wariant genu układu odpornościowego powiązany również z uszkodzeniem wątroby po ekstrakcie z zielonej herbaty i innych preparatach roślinnych, co wskazuje na reakcję idiosynkratyczną o podłożu immunologicznym. Autorzy zasugerowali, że wzrost liczby przypadków może wynikać z rosnącej popularności suplementu oraz częstszego łączenia go z czarnym pieprzem.

Włochy. W ciągu pierwszych sześciu miesięcy 2019 r. włoski system nadzoru nad bezpieczeństwem fitoterapii (Phytovigilance) otrzymał serię 28 zgłoszeń ostrego zapalenia wątroby, głównie o charakterze cholestatycznym (związanym z zaburzeniem przepływu żółci), powiązanych z suplementami kurkumy; doprowadziło to do podjęcia działań regulacyjnych (Menniti-Ippolito et al., Ann Ist Super Sanita 2020). Szczegółowa analiza 7 przypadków z Toskanii wykazała, że wszystkie dotyczyły preparatów Curcuma longa „o wysokiej biodostępności i wysokiej dawce” kurkuminoidów, a u większości pacjentów nastąpiła poprawa po odstawieniu produktu (Lombardi et al., Br J Clin Pharmacol 2021). W tej samej pracy dokonano przeglądu 23 opublikowanych przypadków; większość tych pacjentów przyjmowała jednocześnie co najmniej jeden inny lek, a u 16 nastąpiła poprawa po odstawieniu preparatu.

Baza LiverTox odnotowuje kilkadziesiąt klinicznie jawnych przypadków, co stanowi niewielką liczbę, biorąc pod uwagę powszechność stosowania kurkumy. Doniesienia te pokazują jednak, że nie u każdej osoby jest ona „bezpieczna dla wątroby”, a uszkodzenie bywa ciężkie.

Interakcje

Nelson i wsp. zauważają, że kurkumina oraz produkty jej rozpadu reagują w badaniach laboratoryjnych z enzymami cytochromu P450, kanałami potasowymi hERG oraz S-transferazą glutationową (Nelson et al. 2017). Są to wyniki badań in vitro, a ich znaczenie przy niskich stężeniach we krwi osiąganych u ludzi pozostaje niejasne. Formulacje zwiększające wchłanianie, a także sama piperyna, zmieniają sposób przetwarzania kurkuminy przez organizm, dlatego profil ich interakcji może różnić się od zwykłej kurkumy. NCCIH zaleca omówienie stosowania produktów ziołowych z lekarzem lub innym pracownikiem ochrony zdrowia w przypadku przyjmowania jakichkolwiek leków.

Jakość i zanieczyszczenia

Chromian ołowiu w kurkumie jako przyprawie

Chromian ołowiu to jaskrawożółty pigment przemysłowy. Dodawano go do kłączy kurkumy podczas procesu polerowania, aby korzenie gorszej jakości wyglądały na bardziej intensywnie zabarwione i mogły być sprzedawane po wyższej cenie.

Bangladesz, 2019 r. Naukowcy znaleźli dowody na fałszowanie kurkumy chromianem ołowiu w 7 z 9 głównych okręgów produkujących tę przyprawę. Sproszkowana kurkuma zawierała do 1152 μg/g ołowiu, a stosowane pigmenty składały się w 2–10% wagowo z ołowiu. Hurtownicy podawali, że praktyka ta trwała od ponad 30 lat (Forsyth et al., Environ Res 2019).
Bangladesz, po interwencji. Nagłośnienie sprawy w mediach, działania edukacyjne oraz egzekwowanie przepisów przez Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności w Bangladeszu zmniejszyły odsetek próbek rynkowych z wykrywalnym ołowiem z 47% w 2019 r. do 0% w 2021 r. Stężenie ołowiu we krwi pracowników młynów spadło o medianę wynoszącą 30% (Forsyth et al., Environ Res 2023).
Azja Południowa, 2024 r. Spośród 356 próbek pobranych w 23 miastach w Indiach, Pakistanie, na Sri Lance i w Nepalu w 14% wykryto stężenie ołowiu przekraczające 2 μg/g. Próbki z Patny (Indie), Karaczi i Peszawaru (Pakistan) przekraczały 1000 μg/g (Forsyth et al., Sci Total Environ 2024).

Przypadki zatruć i wycofania produktów w Stanach Zjednoczonych

W przeglądzie z 2017 r. udokumentowano przypadki zatrucia ołowiem u dzieci powiązane z przyprawami, w tym z kurkumą, oraz dobrowolne wycofania z rynku 13 marek zanieczyszczonej ołowiem kurkumy w poprzedzających latach. Jedno z wycofań dotyczyło suplementu diety z kurkumą. W badaniach 32 próbek kupionych w sklepach w rejonie Bostonu dwie próbki importowane z Bangladeszu zawierały 34,8 oraz 99,5 ppm ołowiu (Cowell et al., Public Health Rep 2017).

W Las Vegas w 2019 r. u 2-letniego chłopca stwierdzono stężenie ołowiu we krwi wynoszące 48 μg/dL, co wymagało zastosowania terapii chelatującej. Kurkuma w jego domu zawierała 2000 mg/kg ołowiu. Kurkuma w domu krewnego, gdzie zatruciu uległo również inne dziecko, zawierała 3000 i 15 000 mg/kg (Kappel et al., MMWR 2021).

Doniesienia te dotyczą głównie przyprawy sprzedawanej luzem lub importowanej. Pokazują one, że jakość kurkumy silnie zależy od łańcucha dostaw, a jaskrawy kolor proszku nie jest oznaką czystości.

Najważniejsze informacje

Kurkumina niemal się nie wchłania. Pojedyncze dawki do 8000 mg nie pozostawiały mierzalnych ilości kurkuminy we krwi; w krążeniu obecne są głównie metabolity glukuronidowe i siarczanowe o okresie półtrwania wynoszącym około 7 godzin.
Formulacje „wzbogacone” podnoszą stężenie we krwi, ale nie mają udowodnionej wyższej skuteczności. Zgłaszane wzrosty wahają się od około 1,3-krotnego do 185-krotnego, przy zastosowaniu różnych metod pomiaru i częstym finansowaniu przez branżę.
Poważna krytyka naukowa pozostaje aktualna. Nelson i wsp. (2017) sklasyfikowali kurkuminę jako związek typu PAINS i IMPS oraz wykazali, że znaczna część jej aktywności laboratoryjnej wynika z zakłócania testów i niestabilności chemicznej.
Dowody kliniczne są skromne. Najbardziej spójne korzyści dotyczą bólu w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego i pochodzą z niejednorodnych badań o umiarkowanej jakości; wyniki dotyczące bolesności mięśni są niespójne.
Uszkodzenie wątroby jest rzadkie, ale rzeczywiste. Raporty sieci DILIN oraz dane włoskie opisują ostre zapalenie wątroby, w tym jeden przypadek śmiertelny, często po produktach o wysokiej biodostępności lub zawierających piperynę, przy silnym powiązaniu z allelem HLA-B*35:01.
Przyprawa może zawierać ołów. Fałszowanie chromianem ołowiu udokumentowano w całej Azji Południowej i było ono przyczyną zatruć ołowiem u dzieci w Stanach Zjednoczonych.

Źródła

Nelson KM, Dahlin JL, Bisson J, et al. The Essential Medicinal Chemistry of Curcumin. J Med Chem. 2017;60(5):1620–1637. PubMed.
National Center for Complementary and Integrative Health. Turmeric. Ostatnia aktualizacja: kwiecień 2025 r. NCCIH.
National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases. LiverTox: Turmeric. Zaktualizowano 16 czerwca 2025 r. NCBI Bookshelf.
Lao CD, Ruffin MT 4th, Normolle D, et al. Dose escalation of a curcuminoid formulation. BMC Complement Altern Med. 2006;6:10. PubMed.
Vareed SK, Kakarala M, Ruffin MT, et al. Pharmacokinetics of curcumin conjugate metabolites in healthy human subjects. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 2008;17(6):1411–1417. PubMed.
Shoba G, Joy D, Joseph T, et al. Influence of piperine on the pharmacokinetics of curcumin in animals and human volunteers. Planta Med. 1998;64(4):353–356. PubMed.
Schiborr C, Kocher A, Behnam D, et al. The oral bioavailability of curcumin from micronized powder and liquid micelles is significantly increased in healthy humans and differs between sexes. Mol Nutr Food Res. 2014;58(3):516–527. PubMed.
Jäger R, Lowery RP, Calvanese AV, et al. Comparative absorption of curcumin formulations. Nutr J. 2014;13:11. PubMed.
Wang Z, Singh A, Jones G, et al. Efficacy and Safety of Turmeric Extracts for the Treatment of Knee Osteoarthritis: a Systematic Review and Meta-analysis of Randomised Controlled Trials. Curr Rheumatol Rep. 2021;23(2):11. PubMed.
Wang Z, Jones G, Winzenberg T, et al. Effectiveness of Curcuma longa Extract for the Treatment of Symptoms and Effusion-Synovitis of Knee Osteoarthritis: A Randomized Trial. Ann Intern Med. 2020;173(11):861–869. PubMed.
Fang W, Nasir Y. The effect of curcumin supplementation on recovery following exercise-induced muscle damage and delayed-onset muscle soreness: A systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Phytother Res. 2021;35(4):1768–1781. PubMed.
Oxley RA, Peart DJ. The effect of curcumin supplementation on functional strength outcomes and markers of exercise-induced muscle damage: A systematic review and meta-analysis. Nutr Health. 2024;30(1):77–92. PubMed.
Halegoua-DeMarzio D, Navarro V, Ahmad J, et al. Liver Injury Associated with Turmeric-A Growing Problem: Ten Cases from the Drug-Induced Liver Injury Network [DILIN]. Am J Med. 2023;136(2):200–206. PubMed.
Menniti-Ippolito F, Ippoliti I, Pastorelli AA, et al. Turmeric (Curcuma longa L.) food supplements and hepatotoxicity: an integrated evaluation approach. Ann Ist Super Sanita. 2020;56(4):462–469. PubMed.
Lombardi N, Crescioli G, Maggini V, et al. Acute liver injury following turmeric use in Tuscany: An analysis of the Italian Phytovigilance database and systematic review of case reports. Br J Clin Pharmacol. 2021;87(3):741–753. PubMed.
Forsyth JE, Nurunnahar S, Islam SS, et al. Turmeric means “yellow” in Bengali: Lead chromate pigments added to turmeric threaten public health across Bangladesh. Environ Res. 2019;179(Pt A):108722. PubMed.
Forsyth JE, Baker M, Nurunnahar S, et al. Food safety policy enforcement and associated actions reduce lead chromate adulteration in turmeric across Bangladesh. Environ Res. 2023;232:116328. PubMed.
Forsyth JE, Mistree D, Nash E, et al. Evidence of turmeric adulteration with lead chromate across South Asia. Sci Total Environ. 2024;949:175003. PubMed.
Cowell W, Ireland T, Vorhees D, et al. Ground Turmeric as a Source of Lead Exposure in the United States. Public Health Rep. 2017;132(3):289–293. PubMed.
Kappel M, Kraushaar V, Mehretu A, et al. Notes from the Field: Childhood Lead Poisoning Associated with Turmeric Spices - Las Vegas, 2019. MMWR Morb Mortal Wkly Rep. 2021;70(45):1584–1585. PubMed.
World Anti-Doping Agency. Lista zabronionych substancji i metod z 2026 r. WADA.

Kurkuma