Ostaryna (ostarine), nazywana również enobosarmem, GTx-024 lub MK-2866, to doustny, niesteroidowy selektywny modulator receptora androgenowego (SARM). Związki z grupy SARM zaprojektowano tak, aby aktywowały receptor androgenowy w mięśniach i kościach, wywierając jednocześnie mniejszy wpływ na tkanki takie jak gruczoł krokowy, skóra i włosy. Firma GTx, Inc. opracowała ostarynę jako lek przeciw wyniszczeniu mięśniowemu w chorobach nowotworowych i w procesie starzenia, a później badała ją w raku piersi oraz w nietrzymaniu moczu.

Ostaryna nie jest zatwierdzona jako lek nigdzie w Stanach Zjednoczonych. Dwa badania fazy 3 z udziałem pacjentów z rakiem płuca nie wykazały spójnej korzyści w zakresie sprawności fizycznej, a FDA (amerykańska Agencja Żywności i Leków) wskazuje, że związki SARM nie mogą być legalnie sprzedawane jako suplementy diety. Mimo to ostaryna jest powszechnie sprzedawana w internecie, często wykrywana w kontrolach antydopingowych i łączona z opisami przypadków uszkodzenia wątroby.

Ta strona podsumowuje informacje zawarte w badaniach klinicznych, rejestrach badań oraz komunikatach organów regulacyjnych. Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość	Szczegóły
Klasa leku	Niesteroidowy selektywny modulator receptora androgenowego (SARM)
Inne nazwy	Enobosarm (nazwa generyczna), GTx-024, MK-2866
Twórca	GTx, Inc.; nowsze badania sponsorowane przez Veru Inc.
Droga podania	Doustna, raz na dobę w badaniach
Dawki oceniane w badaniach	0,1–3 mg/dobę (badania dotyczące mięśni); 9 i 18 mg/dobę (badanie w raku piersi)
Okres półtrwania	Nie odnaleziono recenzowanej wartości dla ludzi; u szczurów 0,6 h (samce) i 16,4 h (samice)
Konwersja do DHT lub estrogenu	Nie; niesteroidowe SARM nie ulegają aromatyzacji ani redukcji przez 5α-reduktazę
Status w USA	Niezatwierdzona przez FDA w żadnym wskazaniu; nie może być legalnie wprowadzana do obrotu jako suplement diety
Status WADA	Zabroniona w każdym czasie (klasa S1.2, inne środki anaboliczne)

Czym jest

Nazwa chemiczna ostaryny to (2S)-3-(4-cyanophenoxy)-N-[4-cyano-3-(trifluoromethyl)phenyl]-2-hydroxy-2-methylpropanamide: wzór sumaryczny C₁₉H₁₄F₃N₃O₃, masa cząsteczkowa 389,3 g/mol (PubChem). Nie ma układu pierścieni steroidowych. „Enobosarm” to jej oficjalna amerykańska nazwa generyczna (USAN) (Dalton et al., J Cachexia Sarcopenia Muscle 2011).

Podobnie jak testosteron, ostaryna wiąże się z receptorem androgenowym i go aktywuje. Różnica polega na tym, jak receptor zachowuje się później. Przegląd z 2023 r. opisuje, w jaki sposób steroid taki jak DHT nadaje receptorowi w gruczole krokowym konformację pełnego agonisty, podczas gdy SARM taki jak enobosarm wywołuje konformację częściowego agonisty (Bhasin et al., J Gerontol A 2023). Ponieważ nie jest steroidem, ostaryna nie jest przekształcana do DHT przez 5α-reduktazę ani do estradiolu przez aromatazę.

Argumenty za „selektywnością tkankową” pochodzą głównie z badań na zwierzętach. U szczurów ostaryna zwiększała masę mięśniową i gęstość kości przy ograniczonym wpływie na gruczoł krokowy i pęcherzyki nasienne. Przy dawkach zwiększających masę mięśniową u niekastratowanych samców szczurów rozmiar gruczołu krokowego wręcz się zmniejszał (Dalton et al., 2011). Są to wyniki uzyskane u zwierząt; nie dowodzą one, że takie samo rozdzielenie działania utrzymuje się u ludzi przy jakiejkolwiek dawce.

Jak działa w organizmie

Dane dotyczące farmakokinetyki u ludzi są skąpe. W badaniu metabolizmu ostaryny z 2024 r. odnotowano, że jej farmakokinetyka „pozostaje u ludzi częściowo poznana” (Taoussi et al., Int J Mol Sci 2024). W dostępnych źródłach pierwotnych nie udało nam się znaleźć recenzowanej wartości okresu półtrwania u ludzi, dlatego jej nie podajemy. W badaniach klinicznych stosowano dawkowanie raz na dobę.

Udokumentowane informacje:

Ustalenie	Szczegóły	Źródło
Główny metabolit u ludzi	Glukuronid ostaryny	Coss et al., 2016
Inne szlaki metaboliczne u ludzi	Glukuronidacja, rozszczepienie wiązania eterowego, hydroksylacja i siarczanowanie (komórki wątroby ludzkiej i mocz sportowców)	Taoussi et al., 2024
Wchłanianie (szczury)	Szybkie i całkowite, z wysoką biodostępnością po podaniu doustnym	Kim et al., Xenobiotica 2013
Okres półtrwania (szczury)	0,6 h u samców wobec 16,4 h u samic	Kim et al., 2013
Wydalanie (szczury)	Około 70% z kałem, głównie w postaci niezmienionej; 21–25% z moczem w ciągu 48 h	Kim et al., 2013

Duża różnica między samcami a samicami u szczurów przypomina, że okresów półtrwania wyznaczonych u zwierząt nie można po prostu przenosić na ludzi.

Interakcje lekowe

W serii badań interakcji fazy I oceniano ostarynę z kilkoma lekami (Coss et al., Invest New Drugs 2016):

Jednocześnie podawany lek	Co badano	Skutek
Itrakonazol	Hamowanie CYP3A4	Brak wpływu na stężenie ostaryny
Ryfampicyna	Indukcja CYP3A4	Stężenie maksymalne ostaryny −23%, całkowita ekspozycja (AUC) −43%
Probenecyd	Hamowanie UGT (glukuronidacji)	AUC ostaryny +50%; AUC glukuronidu ostaryny +112%
Celekoksyb	Substrat CYP2C9	Brak istotnej zmiany stężenia celekoksybu
Rozuwastatyna	Substrat transportera BCRP	Brak istotnej zmiany stężenia rozuwastatyny

Status regulacyjny

FDA. Żaden SARM nie jest zatwierdzony przez FDA. FDA wskazuje, że związki SARM nie mogą być obecnie legalnie wprowadzane do obrotu w USA ani jako suplement diety, ani jako lek. Ostrzega, że produkty te są często oznaczane jako przeznaczone wyłącznie do celów badawczych i sprzedawane bez etykiet ostrzegawczych (komunikat dla konsumentów FDA).
NIH LiverTox. Kilka związków SARM badano w kacheksji nowotworowej, osteoporozie i utracie masy mięśniowej związanej z wiekiem, „jednak żaden nie został zatwierdzony do stosowania u ludzi” (LiverTox: SARMs).
Sport. Lista zabronionych substancji i metod Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) z 2026 r. wymienia enobosarm (ostarynę) jako przykład w klasie S1.2 (inne środki anaboliczne). Cała klasa S1 jest zabroniona podczas zawodów i poza zawodami, a należące do niej związki są „substancjami nieokreślonymi” (Lista WADA 2026, oficjalna publikacja austriacka). W publikacji z 2024 r. opisano ostarynę jako najczęściej wykrywaną substancję z klasy S1.2 w testach antydopingowych (Taoussi et al., 2024).

Co pokazują badania

Wszystkie kontrolowane dane z udziałem ludzi pochodzą z badań sponsorowanych przez producenta, z zastosowaniem dawek 0,1–18 mg/dobę. W żadnym badaniu nie oceniano ostaryny u młodych, zdrowych osób trenujących siłowo ani w dawkach i połączeniach stosowanych poza medycyną.

Zdrowi starsi dorośli (faza 2)

W pierwszym badaniu skuteczności zrandomizowano 120 zdrowych, nieotyłych dorosłych (60 mężczyzn powyżej 60. roku życia i 60 kobiet po menopauzie) do grupy placebo lub ostaryny w dawkach 0,1; 0,3; 1 lub 3 mg/dobę przez 86 dni. Uczestników poproszono, aby nie zmieniali diety ani aktywności fizycznej (Dalton et al., 2011):

Średnia zmiana względem wartości wyjściowej (p wobec placebo)	Placebo	1 mg/dobę	3 mg/dobę
Beztłuszczowa masa ciała (DXA)	−0,07 kg	+0,59 kg (p = 0,055)	+1,25 kg (p poniżej 0,001)
Masa tłuszczowa	+0,30 kg	−0,26 kg (p = 0,085)	−0,32 kg (p = 0,049)
Masa ciała	−0,1 kg	+0,3 kg (p = 0,55)	+0,9 kg (p = 0,18)
Moc podczas wchodzenia po schodach	+20,4 W	+10,7 W (p = 0,52)	+49,7 W (p = 0,049)
Insulinooporność (HOMA-IR)	+2,6%	−9,3%	−27,5% (p = 0,013)

W porównaniu z placebo dawka 3 mg zwiększyła beztłuszczową masę ciała o około 1,3 kg, co stanowi umiarkowany przyrost. Całkowita masa ciała nie uległa zmianie, a zatem przesunięcie to wynikało częściowo z utraty tkanki tłuszczowej. Badanie zostało przeprowadzone przez pracowników firmy GTx i trwało zaledwie 12 tygodni.

Wyniszczenie mięśniowe związane z chorobą nowotworową (faza 2)

W badaniu z podwójnie ślepą próbą zrandomizowano 159 pacjentów z chorobą nowotworową i niedawną utratą co najmniej 2% masy ciała do przyjmowania placebo, 1 mg lub 3 mg na dobę przez okres do 113 dni (Dobs et al., Lancet Oncol 2013). Tylko u 100 pacjentów uzyskano nadające się do oceny skany przed leczeniem i po nim:

Parametr	Placebo (n = 34)	1 mg (n = 32)	3 mg (n = 34)
Mediana zmiany beztłuszczowej masy ciała	+0,02 kg	+1,5 kg	+1,0 kg
p względem własnej wartości wyjściowej	0,88	0,0012	0,046
p wobec placebo	—	0,066	0,041
Średnia zmiana mocy podczas wchodzenia po schodach	+2,2 W	+14,3 W	+16,8 W

Tylko dawka 3 mg wypadła lepiej niż placebo pod względem beztłuszczowej masy ciała, i to nieznacznie. Ciężkie zdarzenia niepożądane występowały z podobną częstością we wszystkich grupach i żadnego z nich nie uznano za związane z lekiem.

Badania fazy 3 POWER: nieudany program

W dwóch identycznych badaniach fazy 3 (POWER 1 i 2) pacjentom rozpoczynającym chemioterapię z powodu niedrobnokomórkowego raka płuca podawano 3 mg/dobę lub placebo przez 147 dni. Sukces wymagał osiągnięcia w 84. dniu dwóch równorzędnych pierwszorzędowych punktów końcowych opartych na odsetku osób odpowiadających na leczenie (Crawford et al., Curr Oncol Rep 2016):

poprawy mocy podczas wchodzenia po schodach o co najmniej 10%;
braku utraty beztłuszczowej masy ciała.

Wyniki opublikowane w rejestrze ClinicalTrials.gov (NCT01355484; NCT01355497):

Badanie	Analizowane n	Osoby z odpowiedzią w zakresie sprawności fizycznej, ostaryna wobec placebo	Osoby z odpowiedzią w zakresie beztłuszczowej masy ciała, ostaryna wobec placebo
POWER 1 (chemioterapia z taksanem)	321	29,4% wobec 24,2%	41,9% wobec 30,4%
POWER 2 (chemioterapia bez taksanu)	320	19,5% wobec 24,8%	46,5% wobec 37,9%

Więcej pacjentów przyjmujących ostarynę utrzymało beztłuszczową masę ciała, jednak sprawność fizyczna nie poprawiła się w sposób spójny. W badaniu POWER 2 cel dotyczący sprawności fizycznej osiągnęło mniej pacjentów w grupie ostaryny niż w grupie placebo. Wpisy w rejestrze nie podają wartości p. W przeglądzie z 2023 r. podsumowano, że w fazie 3 enobosarm „nie wykazał spójnej poprawy sprawności fizycznej” (Bhasin et al., 2023). Ostaryna nigdy nie została zatwierdzona w leczeniu wyniszczenia mięśniowego.

Rak piersi

Aktywacja receptora androgenowego może spowalniać rozwój niektórych nowotworów piersi z dodatnim receptorem estrogenowym. W otwartym badaniu fazy 2 wzięło udział 136 kobiet po menopauzie z wcześniej leczonym zaawansowanym rakiem piersi ER-dodatnim i HER2-ujemnym, które przyjmowały 9 mg lub 18 mg na dobę (Palmieri et al., Lancet Oncol 2024):

Punkt końcowy	9 mg/dobę	18 mg/dobę
Korzyść kliniczna w 24. tygodniu (pacjentki AR-dodatnie)	32% (95% CI 20–47)	29% (95% CI 17–43)
Zdarzenia niepożądane stopnia 3–4 związane z lekiem	8%	16%
Podwyższona aktywność enzymów wątrobowych stopnia 3–4	4%	3%
Podwyższone stężenie wapnia we krwi stopnia 3–4	3%	3%

Wyższa dawka nie była skuteczniejsza, a powodowała cięższe działania niepożądane. W badaniu nie było grupy placebo ani porównania ze standardowym leczeniem.

Inne badane zastosowania

Wysiłkowe nietrzymanie moczu. W badaniu fazy 2 z udziałem 491 kobiet po menopauzie spadek liczby epizodów nietrzymania moczu o 50% lub więcej w 12. tygodniu wystąpił u 94 ze 163 (1 mg), 96 ze 163 (3 mg) i 87 ze 165 (placebo) kobiet. Wpis w rejestrze nie zawiera porównania statystycznego (NCT03241342).
Zachowanie masy mięśniowej podczas utraty masy ciała wywołanej lekami GLP-1. Firma Veru Inc. zakończyła badanie fazy 2 oceniające dawki 3 lub 6 mg/dobę w skojarzeniu z semaglutydem (NCT06282458). W chwili pisania tego tekstu w rejestrze nie opublikowano wyników i nie znaleźliśmy żadnej recenzowanej publikacji (ClinicalTrials.gov).

Działania niepożądane i ryzyko

Uszkodzenie wątroby

W badaniu z udziałem zdrowych starszych dorosłych podwyższoną aktywność ALT (enzymu wątrobowego) zgłoszono jako zdarzenie niepożądane u 5 z 24 osób (20,8%) przyjmujących dawkę 3 mg wobec zera w grupie placebo. Jeden z uczestników przerwał udział w badaniu, ponieważ aktywność ALT osiągnęła wartość 4,2-krotnie przekraczającą górną granicę normy; po odstawieniu leku powróciła ona do normy (Dalton et al., 2011). W 18 badaniach SARM z udziałem zdrowych dorosłych podwyższoną aktywność ALT odnotowano średnio u 7,1% uczestników eksponowanych na SARM (Vignali et al., J Xenobiot 2023).

Poza badaniami klinicznymi baza LiverTox donosi, że związki SARM pochodzące z suplementów wiązano z „licznymi przypadkami ciężkiej żółtaczki cholestatycznej” przypominającej żółtaczkę po steroidach anabolicznych (LiverTox). Cholestaza oznacza zablokowanie odpływu żółci, co powoduje żółtaczkę i świąd. Opublikowane przypadki po zastosowaniu ostaryny obejmują:

mężczyznę krótko po 40. roku życia, który stosował ostarynę przez 2 miesiące, rozwinęła się u niego żółtaczka i potwierdzono w biopsji cholestatyczne uszkodzenie wątroby, które ustępowało przez kilka miesięcy po odstawieniu (Bedi et al., ACG Case Rep J 2021);
31-letniego mężczyznę, u którego wystąpiły świąd i ciemne zabarwienie moczu po 2 tygodniach od rozpoczęcia przyjmowania produktu zawierającego wyłącznie ostarynę, z aktywnością ALT wynoszącą 346 U/L (Weinblatt and Roy, J Med Cases 2022).

W tym samym przeglądzie bezpieczeństwa zebrano również opisy przypadków zerwania ścięgna Achillesa i rabdomiolizy (rozpadu mięśni) u osób stosujących SARM (Vignali et al., 2023). Opisy przypadków nie pozwalają ustalić, jak często dochodzi do takich zdarzeń.

Cholesterol

Ostaryna obniżała stężenie cholesterolu HDL („dobrego” cholesterolu) w sposób zależny od dawki. Przy dawce 3 mg/dobę stężenie HDL spadło o 14,7 mg/dL (około 27%) w ciągu 12 tygodni, wobec braku zmian w grupie placebo. Stężenie LDL nie zmieniło się istotnie, cholesterol całkowity spadł, a triglicerydy wykazywały tendencję spadkową (p = 0,06) (Dalton et al., 2011).

Hormony

Twierdzenie, że „związki SARM nie wpływają na hormony”, nie znajduje potwierdzenia w danych z badań. U starszych mężczyzn przyjmujących 3 mg/dobę przez 12 tygodni (Dalton et al., 2011):

stężenie testosteronu całkowitego spadło o 7,4 nmol/L względem placebo (p poniżej 0,001);
stężenie SHBG (globuliny wiążącej hormony płciowe, czyli białka transportującego testosteron we krwi) spadło o około 61%;
stężenia wolnego testosteronu, LH, FSH i estradiolu nie zmieniły się istotnie.

U kobiet po menopauzie dawka 3 mg obniżała stężenie LH, FSH i SHBG. Stężenie hemoglobiny i hematokryt (udział krwinek czerwonych w objętości krwi) wzrosły nieznacznie, ale istotnie statystycznie przy dawce 3 mg. Wyniki te obejmują wyłącznie dawki 3 mg lub mniejsze stosowane przez 12 tygodni. W żadnym opublikowanym badaniu nie zmierzono stopnia zahamowania osi hormonalnej przy wyższych dawkach stosowanych poza medycyną.

O twierdzeniach dotyczących „braku blokowania”. Internetowe zapewnienia, że ostaryna nie hamuje wydzielania hormonów, opierają się zazwyczaj na powyższych wynikach dotyczących wolnego testosteronu i LH. Pomijają jednak spadek stężenia testosteronu całkowitego i SHBG, pułap dawki wynoszący 3 mg oraz 12-tygodniowy czas trwania badania.

Lista możliwych zagrożeń związanych ze stosowaniem SARM opublikowana przez FDA obejmuje również zawał serca lub udar mózgu, psychozę, zaburzenia funkcji seksualnych, niepłodność i zmniejszenie objętości jąder (komunikat dla konsumentów FDA).

Jakość i zanieczyszczenia

W badaniu opublikowanym w czasopiśmie JAMA w 2017 r. naukowcy kupili 44 produkty sprzedawane w internecie jako SARM i poddali je analizie (Van Wagoner et al., JAMA 2017):

Ustalenie	Produkty
Zawierały jakikolwiek SARM (ostarynę, LGD-4033 lub andarynę)	23 (52%)
Zawierały inne niezatwierdzone leki (np. ibutamoren, GW501516, SR9009)	17 (39%)
Zawierały substancje niewymienione na etykiecie	11 (25%)
Nie zawierały żadnej substancji czynnej	4 (9%)
Ilość zgadzała się z deklaracją na etykiecie	18 (41%)

Zanieczyszczenia mają również znaczenie dla sportowców. W badaniu kontrolowanym pojedynczą dawkę doustną zaledwie 1 μg ostaryny można było wykryć w moczu nawet przez 9 dni. Potwierdza to obawy, że śladowe zanieczyszczenie zwykłych suplementów może spowodować pozytywny wynik testu antydopingowego (Walpurgis et al., Drug Test Anal 2020).

Powiązane strony w bibliotece: LGD-4033, RAD-140, Andaryna (S4), Kardaryna (GW501516).

Najważniejsze informacje

Niezatwierdzony lek eksperymentalny. Ostaryna (enobosarm) to niesteroidowy SARM, który nigdy nie uzyskał rejestracji. FDA wskazuje, że związki SARM nie mogą być legalnie sprzedawane jako suplementy diety.
Niewielkie przyrosty beztłuszczowej masy ciała w badaniach. Przy dawce 3 mg/dobę stosowanej przez około 12–16 tygodni beztłuszczowa masa ciała wzrosła o około 1–1,25 kg u starszych dorosłych i pacjentów z chorobą nowotworową.
Faza 3 nie przyniosła oczekiwanych wyników. W dwóch badaniach dotyczących raka płuca z udziałem około 640 pacjentów więcej osób utrzymało beztłuszczową masę ciała, jednak sprawność fizyczna nie poprawiła się w sposób spójny.
Nie jest wolna od działań niepożądanych. Nawet przy dawce 3 mg/dobę stężenie HDL spadło o około 27%, a ponadto obniżyły się stężenia testosteronu całkowitego i SHBG. W badaniach obserwowano wzrost aktywności enzymów wątrobowych, a u osób stosujących środek opisywano cholestatyczne uszkodzenie wątroby.
Produkty są niepewne. W jednej z analiz zaledwie około połowa produktów sprzedawanych jako „SARM” zawierała jakikolwiek SARM, a tylko 41% zgadzało się z deklaracją na etykiecie.
Zabroniona w sporcie. WADA zabrania stosowania ostaryny w każdym czasie, a śladowe ilości można wykryć w moczu przez wiele dni.

Źródła

Dalton JT, Barnette KG, Bohl CE, et al. The selective androgen receptor modulator GTx-024 (enobosarm) improves lean body mass and physical function in healthy elderly men and postmenopausal women: results of a double-blind, placebo-controlled phase II trial. J Cachexia Sarcopenia Muscle. 2011;2(3):153–161. PubMed; PMC.
Dobs AS, Boccia RV, Croot CC, et al. Effects of enobosarm on muscle wasting and physical function in patients with cancer: a double-blind, randomised controlled phase 2 trial. Lancet Oncol. 2013;14(4):335–345. PubMed.
Crawford J, Prado CM, Johnston MA, et al. Study design and rationale for the phase 3 clinical development program of enobosarm, a selective androgen receptor modulator, for the prevention and treatment of muscle wasting in cancer patients (POWER trials). Curr Oncol Rep. 2016;18(6):37. PubMed.
GTx, Inc. Phase III studies of the effect of GTx-024 on muscle wasting in patients with non-small cell lung cancer (POWER 1 and POWER 2). ClinicalTrials.gov NCT01355484 and NCT01355497; results posted. ClinicalTrials.gov; ClinicalTrials.gov.
Bhasin S, Krishnan V, Storer TW, et al. Androgens and selective androgen receptor modulators to treat functional limitations associated with aging and chronic disease. J Gerontol A Biol Sci Med Sci. 2023;78(Suppl 1):25–31. PubMed.
Palmieri C, Linden H, Birrell SN, et al. Activity and safety of enobosarm, a novel, oral, selective androgen receptor modulator, in androgen receptor-positive, oestrogen receptor-positive, and HER2-negative advanced breast cancer (Study G200802): a randomised, open-label, multicentre, multinational, parallel design, phase 2 trial. Lancet Oncol. 2024;25(3):317–325. PubMed.
GTx, Inc. Study to assess enobosarm (GTx-024) in postmenopausal women with stress urinary incontinence. ClinicalTrials.gov NCT03241342; results posted. ClinicalTrials.gov.
Veru Inc. A phase 2 dose-finding and proof-of-concept study to evaluate the effect on body composition and safety of enobosarm in patients treated with GLP-1 receptor agonists for chronic weight management. ClinicalTrials.gov NCT06282458. ClinicalTrials.gov.
Coss CC, Jones A, Dalton JT. Pharmacokinetic drug interactions of the selective androgen receptor modulator GTx-024(Enobosarm) with itraconazole, rifampin, probenecid, celecoxib and rosuvastatin. Invest New Drugs. 2016;34(4):458–467. PubMed.
Kim J, Wang R, Veverka KA, Dalton JT. Absorption, distribution, metabolism and excretion of the novel SARM GTx-024 [(S)-N-(4-cyano-3-(trifluoromethyl)phenyl)-3-(4-cyanophenoxy)-2-hydroxy-2-methylpropanamide] in rats. Xenobiotica. 2013;43(11):993–1009. PubMed.
Taoussi O, Bambagiotti G, Gameli PS, et al. In vitro and in vivo human metabolism of ostarine, a selective androgen receptor modulator and doping agent. Int J Mol Sci. 2024;25(14):7807. PubMed.
National Center for Biotechnology Information. PubChem Compound Summary for CID 11326715, Enobosarm. PubChem.
Hoofnagle JH. Selective androgen receptor modulators. In: LiverTox: Clinical and Research Information on Drug-Induced Liver Injury. National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases; updated September 20, 2025. PubMed.
Bedi H, Hammond C, Sanders D, Yang HM, Yoshida EM. Drug-induced liver injury from enobosarm (ostarine), a selective androgen receptor modulator. ACG Case Rep J. 2021;8(1):e00518. PubMed.
Weinblatt D, Roy S. Drug-induced liver injury secondary to enobosarm: a selective androgen receptor modulator. J Med Cases. 2022;13(5):244–248. PubMed.
Vignali JD, Pak KC, Beverley HR, et al. Systematic review of safety of selective androgen receptor modulators in healthy adults: implications for recreational users. J Xenobiot. 2023;13(2):218–236. PubMed.
Van Wagoner RM, Eichner A, Bhasin S, Deuster PA, Eichner D. Chemical composition and labeling of substances marketed as selective androgen receptor modulators and sold via the internet. JAMA. 2017;318(20):2004–2010. PubMed.
Walpurgis K, Rubio A, Wagener F, et al. Elimination profiles of microdosed ostarine mimicking contaminated products ingestion. Drug Test Anal. 2020;12(11-12):1570–1580. PubMed.
Food and Drug Administration. FDA warns of use of selective androgen receptor modulators (SARMs) among teens, young adults. Consumer update; content current as of April 26, 2023. FDA.
World Anti-Doping Agency. Prohibited List 2026 (in force January 1, 2026), official German translation published in the Austrian Federal Law Gazette, BGBl. III Nr. 219/2025, December 30, 2025. RIS.

Ostarine (MK-2866)