Suplementy diety

Horny goat weed (ikaryna)

Zaktualizowano · 29 źródeł

„Horny goat weed” (w Polsce roślina ta jest znana jako epimedium) to potoczna angielska nazwa rodzaju Epimedium — roślin, których liście (Herba Epimedii, czyli yin yang huo) są od dawna stosowane w tradycyjnej medycynie chińskiej w celu wspomagania funkcji seksualnych i zdrowia kości. Najlepiej przebadanym flawonoidem tej rośliny jest ikaryna. Suplementy sprzedawane na poprawę libido i erekcji mają zazwyczaj na etykiecie wpis „horny goat weed”, „ekstrakt z Epimedium” lub procentową zawartość ikaryny.

Najważniejszy fakt to rozdźwięk między badaniami laboratoryjnymi a praktyką kliniczną. Ikaryna słabo hamuje fosfodiesterazę typu 5 (PDE5) — enzym blokowany przez Viagrę (sildenafil) — ale wykazano to wyłącznie w probówce i u zwierząt. W przeglądzie dowodów naukowych z 2026 r. nie wymieniono żadnych badań klinicznych oceniających działanie ikaryny w zaburzeniach erekcji (Gu et al., Front Pharmacol 2026). U ludzi połknięta ikaryna niemal w ogóle nie dociera do krwi w postaci niezmienionej. Drugim praktycznym problemem jest to, że „ziołowe” preparaty na potencję bywają często nielegalnie wzbogacane prawdziwymi lekami z grupy inhibitorów PDE5.

Ta strona podsumowuje informacje z badań laboratoryjnych, badań na zwierzętach, nielicznych prób z udziałem ludzi oraz komunikatów FDA (amerykańskiej Agencji Żywności i Leków). Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość Szczegóły
Typ Ziołowy suplement diety (suszone liście, ekstrakty, oczyszczona ikaryna)
Roślina źródłowa Gatunki z rodzaju Epimedium (na przykład E. brevicornum, E. sagittatum, E. grandiflorum), rodzina berberysowatych (Berberidaceae)
Główny składnik Ikaryna, prenylowany glikozyd flawonolowy; C₃₃H₄₀O₁₅, 676,7 g/mol (PubChem)
Hamowanie PDE5 (w laboratorium) IC50 0,75–5,9 µM w testach enzymatycznych, wobec 74 nM dla sildenafilu w tym samym teście z 2008 r.
Wchłanianie po podaniu doustnym u ludzi Stężenie ikaryny we krwi bardzo niskie lub niewykrywalne; wchłania się głównie w postaci metabolitów (ikaryzydu II, desmetyloikarytyny)
Okres półtrwania Nieustalony; w jednym badaniu u ludzi nie udało się go obliczyć ze względu na zbyt niskie stężenia
Dawki stosowane w badaniach u ludzi 60 mg/dobę ikaryny (w preparacie złożonym, 24 miesiące); 100–1680 mg/dobę ikaryny (5 dni); 370–1110 mg standaryzowanego ekstraktu
Badania u ludzi w zaburzeniach erekcji Nie zidentyfikowano żadnego dla samego Epimedium ani samej ikaryny
Status w USA Sprzedawany jako suplement diety; nie jest substancją kontrolowaną (21 CFR 1308.13)
Status WADA Ani Epimedium, ani ikaryna nie są wymienione na Liście zabronionych substancji i metod WADA 2026

Czym jest

Liście Epimedium zawierają grupę prenylowanych flawonoidów (flawonoidów z pięciowęglowym łańcuchem bocznym — grupą prenylową). Głównym przedstawicielem tej grupy jest ikaryna. Ma ona przyłączone dwie reszty cukrowe: ramnozę w pozycji C-3 oraz glukozę w pozycji C-7. Ich stopniowe odłączanie prowadzi do powstania metabolitów — ikaryzydu II i ikarytyny, a następnie desmetyloikarytyny (Wu et al., Molecules 2016).

Obecność cukrów ma istotne znaczenie. Sprawiają one, że ikaryna jest dużą, polarną cząsteczką, która słabo przenika przez ścianę jelita (Gu et al., 2026). Wpływają także na to, jak silnie cząsteczka dopasowuje się do enzymu PDE5, dlatego chemicy opracowali silniejsze pochodne półsyntetyczne (zobacz poniżej).

Proponowany mechanizm działania

Podczas pobudzenia seksualnego tlenek azotu podnosi stężenie cyklicznego GMP (cGMP) w mięśniach gładkich prącia, co powoduje ich rozkurcz i umożliwia napływ krwi. Enzym PDE5 rozkłada cGMP. Wydawane na receptę inhibitory PDE5, takie jak sildenafil, tadalafil i wardenafil, blokują ten rozkład.

Ikaryna hamuje ten sam enzym w testach laboratoryjnych, ale znacznie słabiej. W badaniach na zwierzętach opisywano również jej wpływ na ekspresję syntazy tlenku azotu, regenerację nerwów oraz włóknienie tkanek prącia, co autorzy przeglądów wskazują jako dodatkowe potencjalne mechanizmy działania (Niu et al., Transl Androl Urol 2022). Żaden z tych mechanizmów nie został potwierdzony u ludzi.

Jak zachowuje się w organizmie

Przekształcanie przez bakterie jelitowe

Kiedy ikarynę inkubowano w laboratorium z ludzkimi bakteriami jelitowymi, odszczepiały one cząsteczkę glukozy, tworząc ikaryzyd II, a niektóre szczepy przekształcały związek dalej do ikarytyny i desmetyloikarytyny. Autorzy doszli do wniosku, że większość ikaryny ulega prawdopodobnie przekształceniu w ikaryzyd II jeszcze przed wchłonięciem (Wu et al., Molecules 2016).

Badania farmakokinetyczne u ludzi

W trzech niewielkich badaniach z udziałem ludzi oznaczano stężenia związku we krwi. We wszystkich stwierdzono, że niezmieniona ikaryna niemal nie dociera do krwiobiegu.

Badanie Projekt i dawka Główny wniosek
Teo et al., Planta Med 2019 30 zdrowych mężczyzn; pojedyncza dawka 370, 740 lub 1110 mg standaryzowanego ekstraktu prenyloflawonoidów z Epimedium vs placebo Stężenia ikaryny, ikaryzydu I i ikarytyny poniżej progu wykrywalności. Stężenie ikaryzydu II osiągało szczyt po 4,1–4,3 h; desmetyloikarytyna osiągała szczyt późno, po 24,1–24,4 h
Brown et al., Nat Prod Commun 2019 24 zdrowych dorosłych; oczyszczona ikaryna w dawce 100–1680 mg/dobę przez 5 dni vs placebo Stężenie ikaryny „bardzo niskie lub niewykrywalne” przy wszystkich dawkach; nie udało się wyznaczyć parametrów farmakokinetycznych
Yong et al., Phytomedicine 2021 58 kobiet po menopauzie; 740 mg/dobę ekstraktu przez 6 tygodni vs placebo Ikaryna i ikaryzyd I poniżej progu wykrywalności; głównym krążącym metabolitem była desmetyloikarytyna (mediana stężenia maksymalnego 60,9 nM)

Ma to kluczowe znaczenie dla hipotezy o hamowaniu PDE5. W opisanych niżej testach enzymatycznych do zahamowania PDE5 potrzebne były mikromolowe stężenia ikaryny, tymczasem u ludzi po przyjęciu dawek doustnych stężenia ikaryny we krwi były w większości niewykrywalne. Nie wykazano, czy powstające metabolity w stężeniach osiąganych u ludzi hamują PDE5 w jakimkolwiek istotnym stopniu.

Co pokazują badania

Hamowanie PDE5 (dane laboratoryjne)

Poniższe dane pochodzą z doświadczeń na wyizolowanych enzymach lub hodowlach komórkowych. Pokazują one, że ikaryna potrafi hamować PDE5 w warunkach laboratoryjnych, ale nie dowodzą, że suplement działa w ten sposób w organizmie człowieka.

Badanie Związek IC50 wobec PDE5 (stężenie dające 50% zahamowania) Związek porównawczy
Ning et al., Urology 2006 Ikaryna 1,0; 0,75 i 1,1 µM (PDE5A1, A2, A3) Zaprynast 0,33; 0,23; 0,32 µM
Dell’Agli et al., J Nat Prod 2008 Ikaryna 5,9 µM (ludzka PDE5A1) Sildenafil 74 nM
Dell’Agli et al., 2008 3,7-bis(2-hydroksyetylo)ikarytyna (pochodna syntetyczna) 75 nM Sildenafil 74 nM

W badaniu z 2008 r. spośród czterech ekstraktów roślinnych tradycyjnie stosowanych w zaburzeniach wzwodu (wśród pozostałych znalazł się m.in. buzdyganek naziemny — Tribulus terrestris) aktywność wykazał wyłącznie ekstrakt z Epimedium. Syntetyczna pochodna działała 80 razy silniej niż ikaryna i pod względem mocy dorównywała sildenafilowi (Dell’Agli et al., 2008). Różnica między 74 nM a 5,9 µM jest jednak ogromna: czysta ikaryna była znacznie słabsza od leku. W późniejszym badaniu z zakresu chemii medycznej zsyntetyzowano inne analogi ikaryny, które w warunkach in vitro zbliżały się mocą działania do dostępnych na rynku inhibitorów PDE5 (Chau et al., PLoS One 2019). Są to jednak eksperymentalne związki chemiczne, niewystępujące w suplementach diety.

W komórkach mięśni gładkich ciał jamistych szczura ikaryna w stężeniu 100–200 µM utrzymywała wyższe stężenie cGMP po podaniu donora tlenku azotu (Ning et al., 2006).

Funkcje erekcyjne (badania na zwierzętach)

Większość danych dotyczących erekcji pochodzi z badań na szczurach. Wyniki mierzy się jako wzrost ciśnienia wewnątrz prącia podczas stymulacji elektrycznej nerwu jamistego w stosunku do średniego ciśnienia tętniczego (ICP/MAP).

  • Model uszkodzenia nerwów. Szczurom z uszkodzeniem nerwu jamistego podawano doustnie ikarynę w dawce 1, 5 lub 10 mg/kg na dobę przez 4 tygodnie. Grupa otrzymująca niską dawkę uzyskała wyższy stosunek ICP/MAP niż grupa kontrolna oraz szczury, którym podano pojedynczą dawkę. U leczonych zwierząt stwierdzono również większą ilość neuronalnej syntazy tlenku azotu w tkance prącia, a w hodowlach zwojów miednicznych ikaryna nasilała wzrost włókien nerwowych (Shindel et al., J Sex Med 2010).
  • W skojarzeniu z sildenafilem. U 48 szczurów z uszkodzeniem nerwów połączenie ikaryny (1,5 mg/kg) z codziennym podawaniem sildenafilu zapewniło wyższy stosunek ICP/MAP niż każdy z tych związków osobno (Xu et al., Andrology 2017).
  • Inne modele. Prace przeglądowe opisują podobne wyniki u szczurów z cukrzycą, nadciśnieniem tętniczym, po kastracji oraz po napromienianiu, podkreślając jednocześnie silne oparcie całej literatury na modelach szczurzych i brak walidacji klinicznej (Niu et al., 2022; Gu et al., 2026).

Gu i współpracownicy zwracają również uwagę, że w wielu badaniach przedklinicznych stosowano dawki nieosiągalne u ludzi ze względu na niską biodostępność ikaryny po podaniu doustnym (Gu et al., 2026).

Funkcje erekcyjne (dane u ludzi)

Nie znaleźliśmy żadnego randomizowanego badania oceniającego samo Epimedium lub samą ikarynę u mężczyzn z zaburzeniami erekcji. W przeglądzie z 2026 r. oceniającym siłę dowodów naukowych w rubryce badań klinicznych dla tego wskazania wpisano „Brak” (Gu et al., 2026). W przeglądzie popularnych na rynku amerykańskim suplementów na erekcję i poziom testosteronu z 2021 r. stwierdzono, że epimedium (horny goat weed) należało do najczęstszych składników, ale dla żadnego gotowego suplementu nie opublikowano wyników randomizowanych badań klinicznych (Kuchakulla et al., Int J Impot Res 2021).

Dla porównania sildenafil, tadalafil i wardenafil są zatwierdzonymi lekami przebadanymi w dużych badaniach kontrolowanych placebo. Informacje o innej roślinie promowanej na poprawę libido, dla której istnieje nieco więcej danych u ludzi, znajdziesz na stronie poświęconej macy.

Gęstość mineralna kości u kobiet po menopauzie

Zdrowie kości to jedyny obszar, w którym przeprowadzono długoterminowe badanie kontrolowane placebo z udziałem ludzi. W Hongkongu 100 kobiet w późnym okresie pomenopauzalnym z niską gęstością mineralną kości (wskaźnik T-score w odcinku lędźwiowym kręgosłupa między −2 a −2,5) przyjmowało przez 24 miesiące flawonoidy pochodzące z Epimedium (60 mg ikaryny, 15 mg daidzeiny i 3 mg genisteiny na dobę) albo placebo; wszystkie uczestniczki otrzymywały jednocześnie 300 mg wapnia (Zhang et al., J Bone Miner Res 2007). Badanie ukończyło osiemdziesiąt pięć kobiet.

Punkt końcowy po 24 miesiącach Flawonoidy z Epimedium Placebo
Zmiana BMD w odcinku lędźwiowym kręgosłupa +1,3% (p = 0,091 wewnątrz grupy) −2,4% (p = 0,002)
Zmiana BMD w szyjce kości udowej +1,6% (p = 0,148) −1,8% (p = 0,048)
Dezoksypirydynolina (marker resorpcji kości) −39% Brak zmiany
Estradiol w surowicy, grubość endometrium Brak zmiany Brak zmiany

Różnica między grupami po 24 miesiącach była istotna statystycznie zarówno w odcinku lędźwiowym kręgosłupa (p = 0,006), jak i w szyjce kości udowej (p = 0,008). Badany preparat zawierał jednak także izoflawony sojowe — daidzeinę i genisteinę — dlatego uzyskanego efektu nie można przypisać wyłącznie ikarynie.

W 6-tygodniowym badaniu z udziałem 58 kobiet po menopauzie stwierdzono, że przyjmowanie 740 mg/dobę oczyszczonego ekstraktu z Epimedium podniosło aktywność swoistej dla kości fosfatazy zasadowej — markera kościotworzenia (p poniżej 0,05) — przy jedynie tendencji do zmian w zakresie markera osteoklastów TRAF6 (p = 0,068). W badaniu tym nie mierzono gęstości mineralnej kości (Yong et al., 2021).

W metaanalizie z 2025 r. połączono wyniki 10 badań randomizowanych (890 pacjentów), w których porównywano preparaty z Epimedium — stosowane samodzielnie lub jako dodatek do standardowych leków — z konwencjonalnym leczeniem osteoporozy pierwotnej. Odnotowano w niej wyższą wartość BMD w odcinku lędźwiowym (standaryzowana różnica średnich 1,15; 95% CI 0,61–1,70), jednak grupę odniesienia stanowiły standardowe leki, a nie placebo, a sami autorzy wskazali na potrzebę przeprowadzenia badań wyższej jakości (Zhang et al., Front Med 2025). U szczurów po wycięciu jajników (model menopauzy) metaanaliza wykazała, że ikaryna zwiększała BMD kości udowej i kręgosłupa (Liu et al., Cell Mol Biol 2017).

Nastrój (dane pilotażowe)

W otwartym, niekontrolowanym badaniu pilotażowym 10 osób z chorobą afektywną dwubiegunową i zaburzeniami używania alkoholu przyjmowało ikarynę w dawce do 300 mg/dobę przez 8 tygodni. Punktacja w skalach depresji i lęku oraz spożycie alkoholu spadły, a żaden uczestnik nie przerwał udziału z powodu działań niepożądanych (Xiao et al., Am J Drug Alcohol Abuse 2016). Wobec braku grupy kontrolnej wyniki te nie pozwalają oddzielić działania samego związku od efektu placebo czy naturalnej poprawy.

Działania niepożądane i ryzyko

Tolerancja w badaniach klinicznych

W niewielkich badaniach kontrolowanych zgłaszano niewiele problemów:

  • Pojedyncze dawki 370–1110 mg standaryzowanego ekstraktu u 30 mężczyzn: nie zaobserwowano działań niepożądanych (Teo et al., 2019).
  • Ekstrakt w dawce 740 mg/dobę przez 6 tygodni: brak istotnych objawów niepożądanych oraz brak zmian w wynikach badań wątroby, morfologii krwi i czynności nerek (Yong et al., 2021).
  • Ikaryna w dawce 100–1680 mg/dobę przez 5 dni: ogólnie dobrze tolerowana, ale dwóch uczestników przyjmujących 1680 mg/dobę przerwało udział w badaniu z powodu dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Subiektywnie oceniane objawy depresyjne nieznacznie wzrosły względem grupy placebo, co autorzy uznali za nieistotne klinicznie (Brown et al., 2019).

Badania te były krótkotrwałe i obejmowały małe grupy, dlatego nie mogły wykryć rzadkich ani odległych w czasie działań niepożądanych.

Wątroba

Baza LiverTox podaje, że doustne stosowanie preparatów z epimedium (horny goat weed) nie zostało powiązane ze wzrostem aktywności aminotransferaz w surowicy ani z jawnym klinicznie uszkodzeniem wątroby (LiverTox).

Opisy przypadków: rytm serca, nastrój i inne

Opisy pojedynczych przypadków nie mogą dowieść związku przyczynowego, a w większości z nich dokładny skład przyjętego produktu nigdy nie został przebadany laboratoryjnie. Zgłoszone zdarzenia obejmują:

  • Tachyarytmię i hipomanię. W liście do redakcji z 2004 r. opisano szybki rytm serca oraz hipomanię (łagodniejszą postać manii) u osoby przyjmującej preparat horny goat weed (Partin and Pushkin, Psychosomatics 2004). W przeglądzie systematycznym opisów przypadków manii po preparatach ziołowych zaznaczono, że autorzy podejrzewali obecność innych niezidentyfikowanych ziół lub leków w tym produkcie, jednak nie przeprowadzono badań analitycznych w tym kierunku (Bostock et al., Front Psychiatry 2018).
  • Psychozę w chorobie Parkinsona. U 59-letniego mężczyzny przyjmującego karbidopę z lewodopą oraz ropinirol po miesiącu codziennego stosowania preparatu horny goat weed wystąpiła świeża psychoza paranoidalna; badanie EKG wykazało ponadto migotanie przedsionków o nowym początku. Skład suplementu nie był znany. Autorzy wskazali na możliwość interakcji poprzez zahamowanie enzymu wątrobowego CYP1A2, który odpowiada za metabolizm ropinirolu (Deliz et al., Mov Disord Clin Pract 2026).
  • Bolesne skurcze mięśni z podwyższoną aktywnością CK. U 33-letniego mężczyzny po miesiącu stosowania kupionego w internecie suplementu z Epimedium wystąpiły silne skurcze mięśni oraz podwyższone stężenie kinazy kreatynowej i kreatyniny; oba parametry uległy poprawie w szpitalu po odstawieniu preparatu (Ledo et al., Cureus 2025).
  • Wysypkę w przebiegu zapalenia naczyń przypisaną przyjmowaniu miłorzębu japońskiego (ginkgo) i/lub preparatu horny goat weed (Metz et al., BMJ Case Rep 2009).

Interakcje z lekami

Badania laboratoryjne cytowane w przeglądzie z 2026 r. wskazują, że ikarytyna (metabolit) hamuje enzymy metabolizujące leki CYP1A2, CYP2C9 i CYP3A4, natomiast ikaryna wpływa na białko transportowe glikoproteinę P. Autorzy przeglądu zwracają uwagę na potencjalne ryzyko interakcji z lekami o wąskim indeksie terapeutycznym, takimi jak takrolimus czy cyklosporyna, ale nie zbadano tego u ludzi (Gu et al., 2026). Dane dotyczące bezpieczeństwa u kobiet w ciąży, dzieci oraz osób starszych są skąpe.

Bardziej bezpośrednie ryzyko interakcji wynika z fałszowania składu suplementów (kolejna sekcja): produkt potajemnie zawierający sildenafil lub tadalafil niesie ze sobą ryzyko groźnych interakcji tych leków z azotanami.

Jakość i zanieczyszczenia

„Naturalne” suplementy wspomagające sprawność seksualną należą do produktów, w których najczęściej wykrywa się ukryte substancje lecznicze.

  • Analiza NMR 150 produktów. Spośród 150 suplementów sprzedawanych na poprawę sprawności seksualnej i reklamowanych jako w pełni naturalne 61% zawierało inhibitory PDE5: 27% zatwierdzone leki (sildenafil, tadalafil lub wardenafil), a 34% niezatwierdzone analogi strukturalne. W 25% produktów zawierających zatwierdzone leki ich ilość przekraczała maksymalną zalecaną dawkę terapeutyczną. Zaledwie 2,5% zawierało związki roślinne, takie jak ikaryna, a tylko 31% można było uznać za prawdziwe produkty ziołowe (Gilard et al., J Pharm Biomed Anal 2015).
  • Analiza z Ghany. Wśród 40 ziołowych suplementów na potencję stosowanych w Ghanie sildenafil wykryto w 10, wardenafil w 2, a tadalafil w 1; sześć produktów zapewniało szacowane dzienne spożycie przekraczające równowartość 100 mg sildenafilu. Tylko jeden produkt zawierał ikarynę — w ilości zbyt małej, by tłumaczyć jego aktywność wobec PDE5 (Akuamoa et al., Food Addit Contam 2022).
  • Wycofanie produktu przez FDA. W maju 2025 r. produkt sprzedawany w serwisie Amazon pod nazwą „Endurance Boost With Horny Goat Weed” został wycofany z rynku po tym, jak w badaniach próbek wykryto niezadeklarowany sildenafil oraz jego analog — propoksyfenylosildenafil. W komunikacie ostrzeżono, że związki te mogą wchodzić w interakcje z azotanami, takimi jak nitrogliceryna, i powodować zagrażający życiu spadek ciśnienia tętniczego (komunikat FDA o wycofaniu produktu, 2025).
  • Lista ostrzeżeń FDA. FDA prowadzi bieżącą listę produktów wspomagających sprawność seksualną, w których wykryto ukryte składniki lecznicze, określając je jako fałszywie reklamowane jako suplementy diety lub w pełni naturalne środki, i zaznacza, że wykaz ten obejmuje jedynie niewielki ułamek zanieczyszczonych produktów obecnych na rynku (FDA).

W praktyce produkt z epimedium (horny goat weed), który wywołuje silny i szybki efekt erekcyjny, wskazuje raczej na obecność ukrytego leku z grupy inhibitorów PDE5 niż na działanie samej ikaryny, biorąc pod uwagę to, jak słabo ikaryna działa i jak trudno się wchłania.

Najważniejsze informacje

  • Słaby inhibitor PDE5 w warunkach laboratoryjnych. Ikaryna hamuje PDE5 w stężeniach mikromolowych, podczas gdy sildenafil w tym samym teście działa w stężeniu około 74 nM. Istnieją silniejsze pochodne syntetyczne, ale nie są one składnikami suplementów.
  • Znikome wchłanianie. W badaniach z udziałem ludzi stężenie niezmienionej ikaryny we krwi po dawkach doustnych sięgających 1680 mg/dobę było bardzo niskie lub niewykrywalne; bakterie jelitowe przekształcają ją w metabolity.
  • Brak badań klinicznych w zaburzeniach erekcji u ludzi. Doniesienia o poprawie erekcji pochodzą z badań na szczurach. Nie zidentyfikowano żadnego randomizowanego badania oceniającego samo Epimedium lub samą ikarynę u mężczyzn z zaburzeniami erekcji.
  • Pewne dane dotyczące kości u kobiet. W 24-miesięcznym badaniu kontrolowanym placebo preparat łączący flawonoidy z Epimedium z izoflawonami sojowymi zapobiegł utracie masy kostnej obserwowanej w grupie placebo u 100 kobiet po menopauzie.
  • Na ogół dobra tolerancja w próbach, ale istnieją opisy powikłań. Krótkie badania wykazały niewiele działań niepożądanych, natomiast w opisach przypadków odnotowano zaburzenia rytmu serca, hipomanię, psychozę i uszkodzenie mięśni — zazwyczaj po przyjęciu nieprzebadanych produktów.
  • Głównym zagrożeniem jest fałszowanie składu. „Ziołowe” preparaty na potencję często zawierają ukryty sildenafil, tadalafil, wardenafil lub ich analogi, które mogą wchodzić w niebezpieczne interakcje z azotanami.

Źródła

  1. Gu C, Lin Y, Wang Z, et al. Icariin: from preclinical promise to clinical reality-a critical evidence-based assessment. Front Pharmacol. 2026;17:1832264. PubMed.
  2. National Center for Biotechnology Information. Icariin, PubChem CID 5318997. PubChem.
  3. Wu H, Kim M, Han J. Icariin metabolism by human intestinal microflora. Molecules. 2016;21(9):1158. PubMed.
  4. Niu Y, Lin G, Pan J, et al. Deciphering the myth of icariin and synthetic derivatives in improving erectile function from a molecular biology perspective: a narrative review. Transl Androl Urol. 2022;11(7):1007–1022. PubMed.
  5. Teo YL, Cheong WF, Cazenave-Gassiot A, et al. Pharmacokinetics of prenylflavonoids following oral ingestion of standardized Epimedium extract in humans. Planta Med. 2019;85(4):347–355. PubMed.
  6. Brown ES, Bice C, Putnam WC, et al. Human safety and pharmacokinetics study of orally administered icariin: randomized, double-blind, placebo-controlled trial. Nat Prod Commun. 2019;14(6). DOI.
  7. Yong EL, Cheong WF, Huang Z, et al. Randomized, double-blind, placebo-controlled trial to examine the safety, pharmacokinetics and effects of Epimedium prenylflavonoids, on bone specific alkaline phosphatase and the osteoclast adaptor protein TRAF6 in post-menopausal women. Phytomedicine. 2021;91:153680. PubMed.
  8. Ning H, Xin ZC, Lin G, Banie L, Lue TF, Lin CS. Effects of icariin on phosphodiesterase-5 activity in vitro and cyclic guanosine monophosphate level in cavernous smooth muscle cells. Urology. 2006;68(6):1350–1354. PubMed.
  9. Dell’Agli M, Galli GV, Dal Cero E, et al. Potent inhibition of human phosphodiesterase-5 by icariin derivatives. J Nat Prod. 2008;71(9):1513–1517. PubMed.
  10. Chau Y, Li FS, Levsh O, Weng JK. Exploration of icariin analog structure space reveals key features driving potent inhibition of human phosphodiesterase-5. PLoS One. 2019;14(9):e0222803. PubMed.
  11. Shindel AW, Xin ZC, Lin G, et al. Erectogenic and neurotrophic effects of icariin, a purified extract of horny goat weed (Epimedium spp.) in vitro and in vivo. J Sex Med. 2010;7(4 Pt 1):1518–1528. PubMed.
  12. Xu Y, Xin H, Wu Y, et al. Effect of icariin in combination with daily sildenafil on penile atrophy and erectile dysfunction in a rat model of bilateral cavernous nerves injury. Andrology. 2017;5(3):598–605. PubMed.
  13. Kuchakulla M, Narasimman M, Soni Y, Leong JY, Patel P, Ramasamy R. A systematic review and evidence-based analysis of ingredients in popular male testosterone and erectile dysfunction supplements. Int J Impot Res. 2021;33(3):311–317. PubMed.
  14. Zhang G, Qin L, Shi Y. Epimedium-derived phytoestrogen flavonoids exert beneficial effect on preventing bone loss in late postmenopausal women: a 24-month randomized, double-blind and placebo-controlled trial. J Bone Miner Res. 2007;22(7):1072–1079. PubMed.
  15. Zhang XQ, Hua ZH, Huang CJ, et al. The efficacy and safety of Epimedium in the treatment of primary osteoporosis: a systematic review and meta-analysis. Front Med (Lausanne). 2025;12:1675160. PubMed.
  16. Liu Y, Zuo H, Liu X, Xiong J, Pei X. The antiosteoporosis effect of icariin in ovariectomized rats: a systematic review and meta-analysis. Cell Mol Biol (Noisy-le-grand). 2017;63(11):124–131. PubMed.
  17. Xiao H, Wignall N, Brown ES. An open-label pilot study of icariin for co-morbid bipolar and alcohol use disorder. Am J Drug Alcohol Abuse. 2016;42(2):162–167. PubMed.
  18. LiverTox: Clinical and Research Information on Drug-Induced Liver Injury. Horny goat weed. National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases; updated 2022. PubMed.
  19. Partin JF, Pushkin YR. Tachyarrhythmia and hypomania with horny goat weed. Psychosomatics. 2004;45(6):536–537. PubMed.
  20. Bostock E, Kirkby K, Garry M, Taylor B, Hawrelak JA. Mania associated with herbal medicines, other than cannabis: a systematic review and quality assessment of case reports. Front Psychiatry. 2018;9:280. PubMed.
  21. Deliz JR, Manoocheri K, Larson DN, Bega D. New-onset psychosis in a person with Parkinson’s disease after “horny goat weed” use. Mov Disord Clin Pract. 2026;13(2):541–543. PubMed.
  22. Ledo T, Patel D, Tamaska W, Espinosa J, Lucerna A. Herba Epimedium (horny goat weed) toxicity with severe muscle spasms and elevated creatine kinase and creatinine: a case report. Cureus. 2025;17(5):e84608. PubMed.
  23. Metz D, Weston P, Barker D. Case report of vasculitic rash induced by Ginkgo biloba and/or Horny Goat Weed. BMJ Case Rep. 2009;2009:bcr07.2008.0399. PubMed.
  24. Gilard V, Balayssac S, Tinaugus A, Martins N, Martino R, Malet-Martino M. Detection, identification and quantification by 1H NMR of adulterants in 150 herbal dietary supplements marketed for improving sexual performance. J Pharm Biomed Anal. 2015;102:476–493. PubMed.
  25. Akuamoa F, Bovee TFH, van Dam R, et al. Identification of phosphodiesterase type-5 (PDE-5) inhibitors in herbal supplements using a tiered approach and associated consumer risk. Food Addit Contam Part A Chem Anal Control Expo Risk Assess. 2022;39(6):1021–1032. PubMed.
  26. US Food and Drug Administration. EnShiShiXiangNiShangMaoYouXianGongSi issues voluntary nationwide recall of Endurance Boost With Horny Goat Weed capsules due to presence of undeclared propoxyphenylsildenafil and sildenafil. May 6, 2025. FDA.
  27. US Food and Drug Administration. Sexual enhancement and energy product notifications. FDA.
  28. US Drug Enforcement Administration. Schedules of controlled substances, Schedule III. 21 CFR 1308.13. eCFR.
  29. World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List. WADA.