SLU-PP-332 to laboratoryjna substancja badawcza, która aktywuje receptory związane z estrogenami (ERRα, ERRβ i ERRγ), rodzinę białek pomagających kontrolować, jak komórki mięśni i serca budują mitochondria i spalają tłuszcz. Grupy akademickie opracowały ją jako sondę chemiczną, a prace ją opisujące nazywają ją „mimetykiem wysiłku”, ponieważ u myszy włącza część programu genowego, który zwykle uruchamia wysiłek aerobowy.
Najważniejszy fakt o niej to to, jak mało o niej wiadomo: SLU-PP-332 nigdy nie była testowana u ludzi. Wszystko poniżej pochodzi z badań na myszach, komórkach serca szczura lub komórkach w hodowli. Nie jest lekiem zatwierdzonym w żadnym kraju, a wyszukiwanie w ClinicalTrials.gov nie zwraca żadnych zarejestrowanych badań jej dotyczących (ClinicalTrials.gov). Jej profil bezpieczeństwa u ludzi, w tym sposób usuwania z organizmu, narządy, na które wpływa, i dawki, które cokolwiek by zmieniły, jest po prostu nieznany.
Ta strona podsumowuje to, co podaje opublikowane piśmiennictwo przedkliniczne. Służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie stanowi porady medycznej.
| Właściwość | Szczegóły |
|---|---|
| Klasa | Syntetyczny pan-agonista ERR (ERRα, ERRβ, ERRγ); przedkliniczna sonda chemiczna |
| Chemia | C₁₈H₁₄N₂O₂; masa cząsteczkowa 290,3 g/mol; PubChem CID 5338394 |
| Siła działania w komórkowych testach reporterowych | ERRα EC50 98 nM; ERRβ 230 nM; ERRγ 430 nM |
| Status rejestracyjny | Brak. Niezatwierdzona przez FDA (amerykańską Agencję Żywności i Leków), EMA ani żadną inną instytucję regulacyjną; nie opublikowano badań u ludzi |
| Baza dowodów | Wyłącznie badania na myszach i komórkach (wydolność wysiłkowa, otyłość, niewydolność serca, starzejąca się nerka) |
| Okres półtrwania u ludzi | Nie ustalono. Okres półtrwania w ludzkich mikrosomach wątroby in vitro 31,3 min |
| Aktywność po podaniu doustnym | Słaba; twórcy stwierdzają, że „nie ma biodostępności doustnej”, i u myszy stosowali wstrzyknięcia |
| Status WADA | Zabroniona przez cały czas w klasie S0 (substancje niezatwierdzone) |
| Substancja kontrolowana w USA | Nieobjęta wykazem w 21 CFR 1308.13 |
Czym jest
SLU-PP-332 to 4-hydroxy-N’-(naphthalen-2-ylmethylene)benzohydrazide, acylohydrazon o wzorze C₁₈H₁₄N₂O₂ i masie cząsteczkowej 290,3 g/mol (PubChem CID 5338394). Nie jest steroidem, nie jest SARM i nie jest peptydem. To mała syntetyczna cząsteczka wiążąca receptor jądrowy niezwiązany z receptorem androgenowym.
Receptory związane z estrogenami to „osierocone” receptory jądrowe: są konstytutywnie aktywne i nie zidentyfikowano naturalnego hormonu, który je włącza. Mimo nazwy nie są aktywowane przez estrogeny. Występują najliczniej w tkankach o dużym zapotrzebowaniu energetycznym, takich jak mięśnie szkieletowe, serce i wątroba, gdzie ich geny docelowe kodują białka odpowiedzialne za utlenianie kwasów tłuszczowych, biogenezę mitochondriów i cykl Krebsa (Billon et al., J Pharmacol Exp Ther 2024).
Grupa z Saint Louis University wyszła od GSK4716, agonisty selektywnego wobec ERRβ/γ, i zoptymalizowała go pod kątem aktywności wobec ERRα, który był najtrudniejszym celem spośród tych trzech. Wynikiem, zgłoszonym w 2023 r., była SLU-PP-332, o około 50-krotnie większej sile działania na ERRα niż związek wyjściowy (Billon et al., ACS Chem Biol 2023):
| Receptor | EC50 SLU-PP-332 | EC50 GSK4716 |
|---|---|---|
| ERRα | 98 nM | powyżej 5000 nM |
| ERRβ | 230 nM | powyżej 5000 nM |
| ERRγ | 430 nM | 1200 nM |
Testy kotransfekcji pełnej długości receptora. SLU-PP-332 jest 4,4-krotnie selektywna wobec ERRα w porównaniu z ERRγ i 2,3-krotnie w porównaniu z ERRβ.
W tej samej pracy SLU-PP-332 nie zmieniała aktywności receptora estrogenowego α ani β, ani innych testowanych receptorów jądrowych. Bezpośrednie wiązanie z ERRα potwierdzono testem ograniczonej proteolizy. Autorzy wyraźnie zaznaczyli, że związek nie jest dostatecznie selektywny, by rozdzielić role poszczególnych podtypów ERR, ponieważ przy aktywnych stężeniach włączane są wszystkie trzy.
Te same laboratoria opracowały też chemicznie odmienny związek, SLU-PP-915, właśnie dlatego, że SLU-PP-332 nie ma biodostępności doustnej (Billon et al., J Pharmacol Exp Ther 2026).
Co wiadomo o jego farmakokinetyce
Nie ma danych farmakokinetycznych u ludzi. Dostępne liczby pochodzą od myszy i z preparatów wątrobowych in vitro:
| Pomiar | Wynik | Źródło |
|---|---|---|
| Stężenia w tkankach myszy, 2 h po pojedynczej wstrzykniętej dawce | ≈0,6 μM w mięśniach szkieletowych, ≈0,2 μM w osoczu | ACS Chem Biol 2023 |
| Okres półtrwania w ludzkich mikrosomach wątroby (in vitro) | 31,3 min; klirens wewnętrzny 22 μL/min/mg | Okda et al., Int J Biol Macromol 2026 |
| Kinetyczna rozpuszczalność w wodzie | 0,2 μM (bardzo niska; cLogP 4,05) | Okda et al., Int J Biol Macromol 2026 |
| Biodostępność doustna | Opisana przez twórców jako brak | J Pharmacol Exp Ther 2026 |
Dwa akredytowane laboratoria antydopingowe opisały, jak ludzkie enzymy wątrobowe rozkładają tę cząsteczkę, używając frakcji S9 wątroby i mikrosomów zamiast ochotników. UCLA Olympic Analytical Laboratory zidentyfikowało 22 metabolity, w tym pięć produktów monohydroksylowanych i trzy dihydroksylowane oraz koniugaty glukuronidowe i siarczanowe (Avliyakulov et al., Drug Test Anal 2026). Kolońskie centrum kontroli dopingu zgłosiło dziewięć metabolitów, sześć fazy I i trzy fazy II (Möller et al., Rapid Commun Mass Spectrom 2026). Obie grupy wykonały tę pracę po to, by nadużycie można było wykryć w badaniach moczu.
Bardzo niska rozpuszczalność, krótki okres półtrwania w mikrosomach i słabe wchłanianie doustne to wszystko powody, dla których pierwotni autorzy traktowali SLU-PP-332 jako narzędzie badawcze, a nie kandydata na lek. Warto zauważyć, że 24-godzinna wartość podawana dla tego związku w niektórych tabelach referencyjnych, w tym w pliku danych tej strony, nie jest poparta żadnym opublikowanym badaniem farmakokinetycznym u ludzi ani zwierząt.
Co pokazują badania
Wszystkie poniższe ustalenia pochodzą z badań na zwierzętach lub komórkach. Żadne nie zostało powtórzone u ludzi.
Wydolność wysiłkowa u myszy
W pierwotnym raporcie z 2023 r. małoruchliwym 3-miesięcznym samcom myszy podawano SLU-PP-332 we wstrzyknięciu dootrzewnowym dwa razy na dobę przez 7 dni, a następnie biegły one na bieżni do wyczerpania (Billon et al., ACS Chem Biol 2023):
| Wynik u myszy | Rezultat vs nośnik (vehicle) |
|---|---|
| Czas biegu do wyczerpania | ≈70% dłuższy |
| Dystans biegu | ≈45% większy |
| Siła chwytu (po 2 tygodniach leczenia) | Zwiększona |
| Oksydacyjne włókna mięśniowe typu IIa w mięśniu czworogłowym uda | Zwiększone |
| Mitochondrialne DNA względem jądrowego DNA w mięśniu | Zwiększone |
Efekt zależał od ERRα. Myszy z delecją ERRα swoistą dla mięśni szkieletowych nie zyskiwały wytrzymałości dzięki związkowi, biegnąc ten sam dystans co nieleczone myszy z delecją.
Porównanie na poziomie genów to część najczęściej błędnie interpretowana. Po pojedynczej dawce ekspresja dwóch genów, które włącza ostry wysiłek aerobowy, Ddit4 i Slc25a25, wzrosła w mięśniach. W przypadku Ddit4 40-minutowy bieg na bieżni dawał około 6-krotny wzrost po 1 godzinie, podczas gdy sam związek dawał około 3-krotny wzrost; oba razem dały około 11-krotny wzrost. W przypadku Slc25a25 lek i wysiłek dawały każdy około 11-krotny wzrost. Wszystkie te efekty zanikły po 3 godzinach.
„Wysiłek w tabletce” to nie to, co pokazują dane. W tych eksperymentach związek odtwarzał część ostrej aerobowej odpowiedzi genowej, krótkotrwale, i działał najlepiej w połączeniu z faktycznym bieganiem. Nie testowano go w porównaniu z treningiem oporowym, nie zwiększał beztłuszczowej masy ciała i nic podobnego nie zmierzono u człowieka.
Otyłość i zespół metaboliczny u myszy
Praca kontynuacyjna badała myszy na normalnej diecie, myszy z otyłością wywołaną dietą i myszy ob/ob z niedoborem leptyny, którym dawkę podawano we wstrzyknięciu dwa razy na dobę (Billon et al., J Pharmacol Exp Ther 2024):
| Model | Czas trwania | Główne ustalenia |
|---|---|---|
| Normalna karma, n = 8 na grupę | 28 dni | Bez zmian w masie ciała, przyjmowaniu pokarmu i beztłuszczowej masie ciała; mniejszy przyrost tkanki tłuszczowej; utlenianie kwasów tłuszczowych w całym organizmie ≈25% wyższe; wyższy wydatek energetyczny; bez zmian w tolerancji glukozy i insulinie |
| Otyłość wywołana dietą, n = 7 na grupę | 28 dni | Leczone myszy ważyły ≈12% mniej; myszy kontrolne przybrały ≈5 g tkanki tłuszczowej wobec poniżej 0,5 g u leczonych; niższy cholesterol całkowity, HDL i trójglicerydy; niższa glukoza na czczo i insulina; poprawiona tolerancja glukozy; mniej tłuszczu w wątrobie |
| Myszy ob/ob, n = 8 na grupę | 12–15 dni | Masa ciała tylko wykazywała tendencję spadkową; masa tkanki tłuszczowej i masa wątroby spadły; utlenianie kwasów tłuszczowych i spoczynkowy wydatek energetyczny wzrosły; stłuszczenie wątroby zmniejszone |
Przyjmowanie pokarmu nie zmieniło się w żadnym modelu, a współczynnik wymiany oddechowej spadł w ciągu 2 godzin od pierwszej dawki, co wskazuje na przesunięcie w stronę spalania tłuszczu zamiast węglowodanów. Autorzy zgłosili tylko niewielkie zmiany cholesterolu w osoczu i enzymów wątrobowych u myszy karmionych normalną karmą oraz brak wzrostu enzymów wątrobowych w modelu otyłości. Cholesterol HDL spadał wraz z cholesterolem całkowitym u myszy z otyłością, czego praca nie interpretuje ani jako korzystne, ani jako szkodliwe.
Niewydolność serca u myszy
W modelu przeciążenia ciśnieniowego (zwężenie łuku aorty, transverse aortic constriction) myszom podawano SLU-PP-332 lub pokrewny związek SLU-PP-915 we wstrzyknięciu dwa razy na dobę przez 6 tygodni (Xu, Billon et al., Circulation 2024). U myszy otrzymujących nośnik frakcja wyrzutowa spadła do 33,8% po 6 tygodniach, wobec 68,2% u zwierząt po operacji pozorowanej; SLU-PP-332 poprawiała frakcję wyrzutową w tygodniach 4–6 i poprawiała przeżycie, bez zmiany przerostu serca. SLU-PP-915 działała wcześniej i poprawiała też objętość wyrzutową i rzut serca, czego SLU-PP-332 nie robiła. Eksperymenty z wyciszaniem genów wykazały, że głównym pośrednikiem efektu sercowego był ERRγ.
Starzejąca się nerka u myszy
Myszy w wieku dwudziestu jeden miesięcy leczone przez 8 tygodni wykazywały zmniejszoną albuminurię (wyciek białka do moczu), zachowaną liczbę podocytów, lepszą czynność mitochondriów i niższe markery zapalne, w ogólnym zarysie przypominając to, co w tym samym badaniu dawała całożyciowa restrykcja kaloryczna (Wang et al., Am J Pathol 2023).
Ludzkie komórki, nie ludzie
Najbliższym odpowiednikiem danych u ludzi jest badanie pilotażowe biopsji mięśni od 20 kobiet poddawanych operacji wymiany stawu biodrowego. Mioblasty (niedojrzałe komórki mięśniowe) od nieaktywnych kobiet hodowano i traktowano SLU-PP-332. Leczone komórki wykazywały wyższy poziom SIRT1, PGC-1α, ERRα i FNDC5, niższy NOX4, mniejszy stres oksydacyjny i starzenie komórkowe oraz więcej tworzenia miotub (Bonanni et al., Front Physiol 2025). Jest to praca na hodowli komórkowej z ludzkiej tkanki, a nie leczenie pacjentów.
Odrębna praca mechanistyczna wykazała, że agoniści ERR indukują regulator autofagii TFEB w komórkach serca szczura i w mysiej linii komórek mięśniowych, co jest jedną z dróg, którymi aktywacja ERR może przebudowywać komórki (Losby et al., Mol Pharmacol 2024).
Czego nie wiadomo o bezpieczeństwie
Nie ma żadnych danych dotyczących bezpieczeństwa u ludzi: żadnego badania pojedynczej dawki, żadnego badania zwiększania dawki, żadnego monitorowania wątroby, serca, morfologii krwi ani hormonów u ludzi. Twierdzenia, że SLU-PP-332 jest „bezpieczna” lub „dobrze tolerowana”, opierają się wyłącznie na krótkich eksperymentach na myszach.
Co podają prace na myszach:
- Brak jawnej toksyczności, prawidłowa morfologia krwi i elektrolity oraz brak wzrostu kinazy kreatynowej po 10 dniach dawkowania dwa razy na dobę (ACS Chem Biol 2023).
- Tylko niewielkie zmiany cholesterolu w osoczu i enzymów wątrobowych w ciągu 28 dni u myszy karmionych normalną karmą oraz brak wzrostu enzymów wątrobowych u myszy z otyłością wywołaną dietą (J Pharmacol Exp Ther 2024).
- Spadki cholesterolu całkowitego, HDL i trójglicerydów u myszy z otyłością. Długoterminowe znaczenie niższego HDL w tym kontekście nie zostało ustalone.
- Brak zmian w dobowej aktywności ruchowej, mimo że związek zmieniał ekspresję genów związanych z zegarem biologicznym w mięśniach.
Kilka rzeczywistych ograniczeń wynika z samej farmakologii, a nie z jakiejkolwiek zaobserwowanej szkody:
- ERR występują w sercu, wątrobie i nerkach, a także w mięśniach szkieletowych, i związku nie można skierować na jedną tkankę ani jeden podtyp. Pierwotni autorzy zauważają, że nie jest on dostatecznie selektywny, by wyodrębnić pojedynczy ERR, więc wszystkie trzy są aktywowane jednocześnie. Dłuższe skutki tego nie zostały scharakteryzowane u żadnego gatunku.
- Najdłuższa opublikowana ekspozycja to 8 tygodni, u myszy.
- Rakotwórczość, toksyczność reprodukcyjna, wpływ na układ odpornościowy i interakcje lekowe nie były opisywane u żadnego gatunku.
Materiał sprzedawany jako SLU-PP-332 nie jest wytwarzany według farmaceutycznych zasad jakości. Związek trafia do laboratoriów badawczych przez dostawców odczynników chemicznych; na przykład kolońska grupa kontroli dopingu kupiła swój od firmy z odczynnikami chemicznymi (Möller et al., Rapid Commun Mass Spectrom 2026). Tożsamość, czystość i zawartość czegokolwiek sprzedawanego w innych celach są niezweryfikowane.
Status regulacyjny i antydopingowy
SLU-PP-332 nie jest zatwierdzona do stosowania u ludzi przez FDA, EMA ani żadną inną instytucję regulacyjną i nie jest wymieniona w amerykańskim wykazie III (Schedule III) steroidów anabolicznych i substancji pokrewnych (21 CFR 1308.13). Jest substancją badawczą, nie substancją kontrolowaną i nie składnikiem żywności.
Dla sportowców podlegających Światowemu Kodeksowi Antydopingowemu jest jednak zabroniona. Klasa S0 Listy WADA obejmuje „każdą substancję farmakologiczną, która nie jest ujęta w żadnej z dalszych sekcji Listy i nie ma obecnie zatwierdzenia żadnego rządowego organu regulacyjnego ds. zdrowia do stosowania terapeutycznego u ludzi”, w tym leki w rozwoju przedklinicznym, a substancje te są zabronione przez cały czas, w zawodach i poza nimi (Lista zabronionych substancji i metod WADA na 2026 r.). SLU-PP-332 nie jest wymieniona z nazwy. Wymienione pokrewne modulatory metaboliczne w klasie S4.4 obejmują aktywatory AMPK, takie jak AICAR i MOTS-c, agonistę PPARδ GW501516 oraz agonistów Rev-erbα SR9009 i SR9011. Dwa akredytowane laboratoria antydopingowe opublikowały już wzorce metabolitów potrzebne do wykrycia SLU-PP-332 w moczu.
Najważniejsze informacje
- Brak jakichkolwiek danych u ludzi. Każdy zgłoszony efekt pochodzi z badań na myszach, kardiomiocytach szczura lub hodowli komórkowej. Nie opublikowano badań u ludzi ani danych farmakokinetycznych lub dotyczących bezpieczeństwa u ludzi.
- Celuje w receptor jądrowy, a nie w receptor hormonalny. SLU-PP-332 aktywuje ERRα, ERRβ i ERRγ, z EC50 dla ERRα równym 98 nM. Nie jest steroidem, SARM ani peptydem i nie działa na receptory estrogenowe ani androgenowe.
- U myszy poprawiła wytrzymałość, a nie wielkość. Leczone myszy biegły ≈70% dłużej i zyskały oksydacyjne włókna typu IIa, ale beztłuszczowa masa ciała nie wzrosła, a ostra „wysiłkowa” odpowiedź genowa trwała tylko godziny i była największa w połączeniu z faktycznym bieganiem.
- Jej właściwości jako leku są słabe. Twórcy zgłaszają, że nie ma biodostępności doustnej; Okda et al. (2026) stwierdzili bardzo niską rozpuszczalność i 31-minutowy okres półtrwania w ludzkich mikrosomach wątroby, dlatego zbudowali związek następczy, SLU-PP-915.
- Zabroniona w sporcie, niezatwierdzona nigdzie. Podlega klasie S0 WADA jako substancja niezatwierdzona i jest wykrywalna za pomocą opublikowanych metod dotyczących metabolitów, pozostając poza amerykańskimi wykazami substancji kontrolowanych.
Źródła
- Billon C, Sitaula S, Banerjee S, et al. Synthetic ERRα/β/γ Agonist Induces an ERRα-Dependent Acute Aerobic Exercise Response and Enhances Exercise Capacity. ACS Chem Biol. 2023;18(4):756–771. PubMed; PMC.
- Billon C, Schoepke E, Avdagic A, et al. A Synthetic ERR Agonist Alleviates Metabolic Syndrome. J Pharmacol Exp Ther. 2024;388(2):232–240. PubMed; PMC.
- Xu W, Billon C, Li H, et al. Novel Pan-ERR Agonists Ameliorate Heart Failure Through Enhancing Cardiac Fatty Acid Metabolism and Mitochondrial Function. Circulation. 2024;149(3):227–250. PubMed; PMC.
- Wang XX, Myakala K, Libby AE, et al. Estrogen-Related Receptor Agonism Reverses Mitochondrial Dysfunction and Inflammation in the Aging Kidney. Am J Pathol. 2023;193(12):1969–1987. PubMed; PMC.
- Billon C, Appourchaux K, Côté I, Burris TP. An orally active estrogen receptor-related receptor agonist, SLU-PP-915, enhances aerobic exercise capacity. J Pharmacol Exp Ther. 2026;393(1):103787. PubMed.
- Okda HE, Zhao P, Hayes M, et al. Chemical optimization of the exercise mimetic SLU-PP-332 enables insight into estrogen-related receptor signaling. Int J Biol Macromol. 2026;355:151450. PubMed; PMC.
- Avliyakulov NK, Sobolevsky T, Ahrens E. Analysis and Identification of In Vitro Metabolites of Exercise Mimetic SLU-PP-332 ERRα/β/γ Agonist for Doping-Control Purposes. Drug Test Anal. 2026;18(3):439–450. PubMed.
- Möller T, Krug O, Thevis M. In Vitro Metabolism and Analytical Characterization of SLU-PP-332 and SLU-PP-915: Novel Pan-ERR Agonists With Doping Potential. Rapid Commun Mass Spectrom. 2026;40(8):e70039. PubMed; PMC.
- Bonanni R, Falvino A, Matticari A, et al. Targeting ERRs to counteract age-related muscle atrophy associated with physical inactivity: a pilot study. Front Physiol. 2025;16:1616693. PubMed; PMC.
- Losby M, Hayes M, Valfort A, et al. The Estrogen Receptor-Related Orphan Receptors Regulate Autophagy through TFEB. Mol Pharmacol. 2024;106(4):164–172. PubMed; PMC.
- Hampton CS, Sitaula S, Billon C, et al. Development and pharmacological evaluation of a new chemical series of potent pan-ERR agonists, identification of SLU-PP-915. Eur J Med Chem. 2023;258:115582. PubMed; PMC.
- National Center for Biotechnology Information. SLU-PP-332, PubChem CID 5338394. PubChem.
- World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List, obowiązująca od 1 stycznia 2026 r. (klasy S0 i S4.4). WADA 2026 Prohibited List.
- Drug Enforcement Administration. Schedule III controlled substances, 21 CFR 1308.13. eCFR.
- National Library of Medicine. Wyszukiwanie w rejestrze ClinicalTrials.gov dla SLU-PP-332 (brak zarejestrowanych badań, wyszukiwanie w październiku 2026 r.). ClinicalTrials.gov.