Eloralintyd (kod badawczy LY3841136) to eksperymentalna, długo działająca wersja amyliny, hormonu uwalnianego przez trzustkę razem z insuliną po posiłkach. Eli Lilly opracowuje go jako cotygodniowy zastrzyk w leczeniu otyłości. W odróżnieniu od kagrilintydu, analogu amyliny firmy Novo Nordisk, został zaprojektowany tak, by działać głównie na jeden podtyp receptora amyliny i znacznie słabiej na receptor kalcytoniny (Briere et al., Mol Metab 2025).
Najważniejszy fakt: eloralintyd nie jest zatwierdzonym lekiem w żadnym kraju. Opublikowane dane z badań na ludziach pochodzą z dwóch badań fazy 1 i jednego 48-tygodniowego badania fazy 2 z udziałem 263 osób. Program fazy 3 (ENLIGHTEN) rozpoczął się w grudniu 2025 r., a szacowane terminy zakończenia głównej części badań przypadają na 2028 r. (ClinicalTrials.gov).
Ta strona podsumowuje to, co podają opublikowane badania kliniczne i rejestracje badań. Służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie jest poradą medyczną.
| Właściwość | Szczegóły |
|---|---|
| Klasa leku | Długo działający, selektywny agonista receptora amyliny (lipidowany analog amyliny) |
| Producent | Eli Lilly (kod badawczy LY3841136) |
| Droga podania | Wstrzyknięcie podskórne, raz w tygodniu |
| Badane dawki | Pojedyncze dawki 0,04–12 mg (faza 1); 1,2–12 mg tygodniowo przez 12 tygodni (faza 1b); 1–9 mg tygodniowo przez 48 tygodni (faza 2) |
| Okres półtrwania | 310–366 h (≈ 12,9–15,3 doby) po pojedynczej dawce, faza 1 |
| Kluczowy fakt dotyczący mechanizmu | W testach na ludzkich komórkach około 12-krotnie silniejszy na receptorze AMY1 niż na receptorze kalcytoniny |
| Etap rozwoju | Faza 3 (program ENLIGHTEN, rozpoczęty w grudniu 2025 r.) |
| Status w USA | Niezatwierdzony przez FDA; wyłącznie eksperymentalny |
| Status WADA | Nie wymieniony na Liście na 2026 r.; jako niezatwierdzony lek podlega klasie S0 (substancje niezatwierdzone), zabronionej przez cały czas |
Czym jest
Amylina to hormon peptydowy złożony z 37 aminokwasów, uwalniany razem z insuliną z komórek beta trzustki. Spowalnia opróżnianie żołądka, ogranicza wzrost glukagonu po posiłkach i wywołuje uczucie sytości dzięki działaniu w mózgu (Briere et al., 2025). Pierwszy lek z grupy amylin, pramlintyd, jest zatwierdzony w cukrzycy, ale ma krótki okres półtrwania i wymaga 2–3 wstrzyknięć dziennie.
Eloralintyd to syntetyczny analog amyliny stworzony z myślą o dawkowaniu raz w tygodniu. Praca odkrywcza firmy Lilly opisuje jego budowę następująco (Briere et al., 2025):
- główny łańcuch z 37 aminokwasów z zamidowanym C-końcem, obejmujący trzy niestandardowe aminokwasy w pozycjach 11, 15 i 22;
- mostek metylenotioacetalowy między cysteinami 2 i 7, zastępujący mostek dwusiarczkowy natywnej amyliny, aby poprawić stabilność chemiczną;
- dikwas tłuszczowy C20 przyłączony przez łącznik (dwie reszty γ-glutaminianu) do lizyny w pozycji 26, co pozwala lekowi wiązać się z albuminą we krwi i w ten sposób wydłuża jego okres półtrwania.
PubChem podaje jego wzór jako C₂₀₁H₃₁₉N₄₉O₆₅S₂ i masę cząsteczkową około 4526 g/mol (PubChem).
Mechanizm: „selektywny” agonista amyliny
Receptory amyliny to pary białek: receptor kalcytoniny (CTR) połączony z jednym z trzech białek modyfikujących aktywność receptora (RAMP), co daje receptory AMY1, AMY2 i AMY3. Sama kalcytonina działa głównie na sam receptor kalcytoniny.
W testach na ludzkich komórkach mierzących aktywację receptorów eloralintyd miał następujące właściwości (Briere et al., 2025):
| Receptor ludzki | Siła działania (EC50, niższa wartość = silniejszy) | W stosunku do AMY1 |
|---|---|---|
| Receptor AMY1 | 23,9 pM | — |
| Receptor AMY3 | 253,8 pM | ≈ 11-krotnie słabszy |
| Receptor kalcytoniny | 291,0 pM | ≈ 12-krotnie słabszy |
Nadal był pełnym agonistą na wszystkich trzech receptorach, więc selektywność jest kwestią stopnia. W receptorach szczurzych profil był inny: eloralintyd aktywował zarówno szczurzy AMY1, jak i AMY3 znacznie silniej niż szczurzy CTR. Autorzy zauważają, że nie ma ustalonego progu określającego, jaka selektywność ma znaczenie biologiczne.
Porównanie z kagrilintydem i amycretinem
Trzy długo działające leki oparte na amylinie, najczęściej omawiane razem, różnią się głównie tym, na które receptory działają:
| Cecha | Eloralintyd | Kagrilintyd | Amycretin |
|---|---|---|---|
| Producent | Eli Lilly | Novo Nordisk | Novo Nordisk |
| Profil receptorowy | Preferuje AMY1 względem AMY3 i CTR | Nieselektywny: receptory amyliny i kalcytoniny o podobnej sile działania | Pojedyncza cząsteczka działająca na receptory amyliny i GLP-1 |
| Okres półtrwania | 310–366 h | 159–195 h | Zobacz stronę o amycretinie |
| Czas do osiągnięcia stężenia szczytowego | Mediana 72–132 h | Mediana 24–72 h | Zobacz stronę o amycretinie |
| Najbardziej zaawansowane zastosowanie | Monoterapia, faza 3 | Głównie z semaglutydem (CagriSema) | W rozwoju: cotygodniowy zastrzyk i tabletka codzienna |
Źródła: porównanie okresu półtrwania i czasu do stężenia szczytowego z Briere et al., 2025; opis amycretinu z Panou et al., Diabetes Ther 2026, gdzie zaznaczono, że amycretin został przemianowany na zenagamtide.
U szczurów firma Lilly porównała eloralintyd bezpośrednio z kagrilintydem. Oba leki podobnie zmniejszały przyjmowanie pokarmu, ale eloralintyd powodował mniejsze warunkowe unikanie smaku, zachowanie gryzoni używane jako wskaźnik dyskomfortu przypominającego nudności. W bezpośrednim porównaniu u otyłych szczurów tłuszcz stanowił 80–91% utraconej masy ciała przy eloralintydzie wobec 63% przy kagrilintydzie (Briere et al., 2025). Są to wyniki z badań na zwierzętach, pochodzące od producenta, i nie zostały potwierdzone u ludzi.
Farmakokinetyka
| Badanie | Schemat | Najważniejsze wyniki |
|---|---|---|
| Faza 1, pojedyncza dawka (Briere et al., 2025) | 48 uczestników, pojedyncze dawki 0,04–12 mg | Mediana czasu do stężenia szczytowego 72–132 h; okres półtrwania 310–366 h (12,9–15,3 doby) w zakresie 0,4–12 mg; całkowita ekspozycja (AUC) proporcjonalna do dawki; stężenie szczytowe rosło mniej niż proporcjonalnie |
| Faza 1b, wielokrotne dawki (Bhattachar et al., Diabetes Obes Metab 2026) | 100 uczestników, co tydzień 1,2–12 mg przez 12 tygodni | AUC i stężenie szczytowe w stanie stacjonarnym proporcjonalne do dawki; stosunek stężenia szczytowego do minimalnego 1,28–1,38 |
| Faza 2 (wyniki w ClinicalTrials.gov) | Co tydzień 1–9 mg przez 48 tygodni | Stężenie szczytowe w stanie stacjonarnym 322 ng/mL przy 1 mg i 3210 ng/mL przy 9 mg |
Najważniejsze punkty:
- Bardzo płaskie stężenia. Okres półtrwania wynoszący około dwóch tygodni i powolne wchłanianie sprawiają, że stężenie we krwi zmienia się niewiele w odstępie tygodniowego dawkowania. Twórcy sugerują, że może to przyczyniać się do tolerancji, ale nie zostało to bezpośrednio sprawdzone.
- Długie wymywanie. Przy okresie półtrwania bliskim 14 dobom usunięcie leku po ostatniej dawce zajmuje tygodnie.
- Opróżnianie żołądka. W badaniu fazy 1b wyższe dawki powodowały umiarkowane spowolnienie opróżniania żołądka po pierwszej dawce, którego nie obserwowano już w 12. tygodniu (Bhattachar et al., 2026). Różni się to od natywnej amyliny i pramlintydu, które spowalniają opróżnianie żołądka; autorzy piszą, że to ustalenie wymaga potwierdzenia.
- Niewydolność nerek i wątroby. Zarejestrowano dedykowane badania fazy 1 (NCT07426380; NCT07401862), ale nie opublikowano żadnych wyników.
Status regulacyjny
- Niezatwierdzony. Eloralintyd nie ma zatwierdzenia FDA ani EMA; jego twórcy opisują go jako lek w trakcie opracowywania w leczeniu otyłości (Bhattachar et al., 2026). Opublikowane badania sfinansowała firma Eli Lilly (Billings et al., Lancet 2025).
- Program fazy 3. ClinicalTrials.gov wymienia pięć badań fazy 3 ENLIGHTEN, wszystkie z główną miarą oceny w postaci procentowej zmiany masy ciała po 64 tygodniach (szacowane zakończenie głównej części badań w 2028 r.):
| Badanie | Populacja | Planowane n |
|---|---|---|
| ENLIGHTEN-1 | Otyłość lub nadwaga bez cukrzycy typu 2 | 1980 |
| ENLIGHTEN-2 | Otyłość lub nadwaga z cukrzycą typu 2 | 1035 |
| ENLIGHTEN-3 | Obturacyjny bezdech senny z otyłością lub nadwagą | 800 |
| ENLIGHTEN-4 | Ból w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego z otyłością lub nadwagą | 900 |
| ENLIGHTEN-6 | Utrzymująca się otyłość mimo cotygodniowego leczenia inkretynami | 900 |
- Połączenie z tyrzepatydem. Badania eloralintydu podawanego razem z tyrzepatydem są wymienione jako zakończone, ale nie opublikowano ani nie zamieszczono żadnych wyników (NCT06916065; NCT06603571).
Co pokazują badania
Faza 1: pojedyncze dawki
W pierwszym badaniu u ludzi 48 uczestników (średnie BMI 27,5) otrzymało pojedynczą dawkę eloralintydu (0,04–12 mg) lub placebo. Cztery tygodnie po jednym wstrzyknięciu średnia masa ciała zmieniła się o −2,5% przy 4 mg i −4,4% przy 12 mg, wobec +0,6% przy placebo. Niższe dawki nie miały istotnego wpływu (Briere et al., 2025).
Faza 1b: 12 tygodni bez stopniowego zwiększania dawki
W tym badaniu zrandomizowano 100 dorosłych z nadwagą lub otyłością (średnie BMI 32,6) do cotygodniowego eloralintydu lub placebo przez 12 tygodni. Co nietypowe dla tej klasy leków, uczestnicy rozpoczynali od razu od przypisanej dawki, bez stopniowego jej zwiększania (Bhattachar et al., 2026).
| Dawka tygodniowa | n | Zmiana masy ciała po 12 tygodniach skorygowana o placebo |
|---|---|---|
| 1,2 mg | 8 | −2,6% |
| 3 mg | 6 | −8,9% |
| 6 mg | 23 | −8,5% |
| 12 mg | 36 | −11,3% |
| Placebo | 27 | +0,2% (zmiana rzeczywista) |
Grupy były małe i różniły się wiekiem oraz płcią. Badanie zaprojektowano do oceny bezpieczeństwa, a nie utraty masy ciała.
Faza 2: 48-tygodniowe badanie ustalające dawkę
W głównym badaniu skuteczności zrandomizowano 263 dorosłych bez cukrzycy w 46 ośrodkach w USA do cotygodniowego placebo lub jednego z sześciu schematów eloralintydu przez 48 tygodni (Billings et al., Lancet 2025). Uczestnicy mieli BMI co najmniej 30 lub co najmniej 27 z chorobą związaną z masą ciała; średnia masa wyjściowa wynosiła 109,1 kg, średnie BMI 39,1, a 78% stanowiły kobiety.
Wyniki zakładają, że uczestnicy pozostali w leczeniu (estymand skuteczności), z zakresami z opublikowanych wyników badania (ClinicalTrials.gov):
| Grupa (raz w tygodniu) | n | Zmiana masy ciała po 48 tygodniach (95% CI) | Utrata co najmniej 10% masy ciała |
|---|---|---|---|
| Placebo | 53 | −0,4% (−2,2 do 1,4) | 12,9% |
| 1 mg | 28 | −9,4% (−12,6 do −6,3) | 53,3% |
| 3 mg | 24 | −12,4% (−14,9 do −9,8) | 60,5% |
| 6 mg | 28 | −17,6% (−20,7 do −14,5) | 76,6% |
| 9 mg | 54 | −20,1% (−22,7 do −17,5) | 82,3% |
| 6 mg, potem 9 mg | 24 | −19,9% (−22,7 do −17,0) | 91,1% |
| 3 → 6 → 9 mg | 52 | −16,5% (−18,6 do −14,1) | 79,2% |
Przy 9 mg średnia utrata masy ciała wyniosła 21,3 kg, a BMI spadło o 7,7 punktu. Dwie z grup 9 mg zaczynały od niższej dawki i stopniowo ją zwiększały: 6 mg przez 20 tygodni, potem 9 mg; lub 3 mg przez 4 tygodnie, 6 mg przez 4 tygodnie, potem 9 mg.
Ważne ograniczenia tych danych:
- Małe grupy. Każda grupa liczyła 24–54 osoby, więc różnice między grupami są nieprecyzyjne.
- Brak aktywnego komparatora. W badaniu nie porównywano eloralintydu z semaglutydem ani tyrzepatydem.
- Wypadanie z badania. W grupie 1 mg 13 z 28 osób nie ukończyło badania, podobnie jak 15 z 53 w grupie placebo (ClinicalTrials.gov).
Porównania pośrednie
Metaanaliza sieciowa z 2026 r., porównująca leki między osobnymi badaniami, objęła 6 badań (n=4642) leków opartych na amylinie u osób bez cukrzycy. W porównaniu z placebo eloralintyd w wysokiej dawce zmniejszył masę ciała o 18,0 punktu procentowego, wobec 17,2 dla CagriSema w wysokiej dawce, 24,0 dla amycretinu we wstrzyknięciach w wysokiej dawce i 11,45 dla semaglutydu 2,4 mg (Kamrul-Hasan et al., Endocrinol Diabetes Metab 2026). Autorzy ocenili pewność tych porównań jako w większości niską lub bardzo niską, a czas trwania badań wahał się od 12 do 68 tygodni, więc ranking jest wstępny.
Dla kontekstu: sam kagrilintyd dawał utratę masy ciała 6,0–10,8% po 26 tygodniach w zakresie dawek 0,3–4,5 mg w badaniu fazy 2 (Lau et al., Lancet 2021). Różnice w czasie trwania, populacji i schemacie badań sprawiają, że bezpośrednie porównanie z badaniem fazy 2 eloralintydu jest niewiarygodne.
Czego nadal nie wiadomo
- Skutki długoterminowe. Najdłuższe zakończone badanie trwało 48 tygodni. Nie zgłoszono ponownego przyrostu masy ciała po odstawieniu.
- Wyniki sercowo-naczyniowe. Żaden agonista receptora amyliny, w tym eloralintyd, nie był badany w badaniu oceniającym wyniki sercowo-naczyniowe (Sigalov & Frishman, Cardiol Rev 2026).
- Skład ciała i cukrzyca u ludzi. Ustalenia dotyczące oszczędzania masy mięśniowej pochodzą od szczurów. Wyniki w cukrzycy typu 2 są oczekiwane z badania ENLIGHTEN-2.
Działania niepożądane i ryzyko
Działania ze strony przewodu pokarmowego
Bez stopniowego zwiększania dawki w fazie 1b zdarzenia żołądkowo-jelitowe występowały rzadko: przy wszystkich dawkach eloralintydu łącznie biegunka wystąpiła u 9,6%, nudności u 8,2%, a wymioty u 4,1%. Nikt nie przerwał z ich powodu badania (Bhattachar et al., 2026).
W ciągu 48 tygodni fazy 2 nudności występowały częściej i wyraźnie zależały od dawki i schematu (Billings et al., 2025; ClinicalTrials.gov):
| Grupa | Nudności | Wymioty (uczestnicy) | Zmęczenie |
|---|---|---|---|
| Placebo | 14% | 0 z 53 | 12% |
| 1 mg | 11% | 0 z 28 | 0% |
| 3 mg | 13% | 0 z 24 | 13% |
| 6 mg | 64% | 7 z 28 | 29% |
| 9 mg | 33% | 6 z 54 | 43% |
| 6 mg, potem 9 mg | 54% | 4 z 24 | 46% |
| 3 → 6 → 9 mg | 25% | 1 z 52 | 21% |
Rozpoczęcie od 3 mg i stopniowe zwiększanie dawki powodowało mniej nudności niż rozpoczęcie od 6 mg. Przegląd z 2026 r. podsumował, że około 10% uczestników fazy 2 przerwało leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych oraz że badanie sugerowało, iż stopniowe zwiększanie dawki (titracja) poprawia tolerancję, choć najlepszy schemat nie jest znany (Alhazmi & le Roux, Diabetes Obes Metab 2026).
Zmęczenie, nastrój i apetyt
Zmęczenie było wyraźnym działaniem, zgłaszanym nawet przez 43–46% osób w grupach 9 mg i 6 mg, potem 9 mg w fazie 2. W badaniu fazy 1b najczęstszymi zdarzeniami były zmniejszony apetyt (19%), ból głowy (12%) i zmęczenie (11%). U czterech uczestników przyjmujących 6–12 mg wystąpiły zdarzenia związane z nastrojem (obniżony nastrój lub, u jednej osoby, uporczywe zaburzenie depresyjne), czasem ze zmęczeniem; trzy osoby z grupy 12 mg przerwały leczenie, a zdarzenia ustąpiły w ciągu 2–4 dni (Bhattachar et al., 2026). Przegląd z 2026 r. opisał zmęczenie, ból głowy i utratę apetytu jako odrębny profil zdarzeń niepożądanych w porównaniu z lekami opartymi na GLP-1 (Panou et al., 2026).
Tętno
Eloralintyd obniża tętno spoczynkowe, w przeciwieństwie do przyspieszenia tętna związanego z agonistami receptora GLP-1 (Sigalov & Frishman, 2026). W badaniu fazy 1b średnie tętno spadło o 14,4 uderzenia na minutę przy 12 mg wobec 3,4 przy placebo po 12 tygodniach, bez zgłoszonej objawowej bradykardii (wolnego tętna) (Bhattachar et al., 2026). W fazie 2 bradykardię zgłoszono jako zdarzenie niepożądane u 3 z 28 osób przyjmujących 6 mg, 3 z 54 przyjmujących 9 mg i 3 z 52 w schemacie 3 → 6 → 9 mg; bradykardię zatokową zgłoszono osobno w grupach 6 mg i 9 mg; żadnej z nich nie zgłoszono przy placebo (ClinicalTrials.gov).
Poważne zdarzenia niepożądane
W fazie 2 poważne zdarzenia niepożądane wystąpiły u 1–3 uczestników w każdej grupie, w tym u 3 z 53 przyjmujących placebo, i nie było zgonów. Zdarzenia w grupach eloralintydu obejmowały dwa ostre zawały mięśnia sercowego, jeden udar wzgórza, jeden przypadek zespołu Guillaina-Barrégo, jeden przypadek stwardnienia rozsianego, jedno zgłoszenie myśli samobójczych (grupa 1 mg), kamienie żółciowe i niedrożność jelita cienkiego (ClinicalTrials.gov). Badanie było zbyt małe, by wykazać, czy lek był przyczyną któregokolwiek z nich.
Wypadanie włosów (łysienie) zgłoszono u 6 z 54 osób przyjmujących 9 mg wobec żadnej przy placebo. W ciągu 12 tygodni fazy 1b nie zaobserwowano sygnału bezpieczeństwa w badaniach laboratoryjnych, lipidach ani EKG (Bhattachar et al., 2026).
Produkty spoza badań klinicznych
Eloralintyd jest legalnie dostępny wyłącznie w ramach badań sponsorowanych przez firmę Lilly. Produkty sprzedawane poza badaniami nie były badane, a ich tożsamość, czystość, dawka i jałowość nie są weryfikowane przez żaden organ regulacyjny.
Status prawny i stosowanie w sporcie
Eloralintyd nie jest wymieniony na Liście zabronionych substancji i metod WADA. Jednak klasa S0 zakazuje każdej substancji farmakologicznej nieujętej gdzie indziej na Liście, która nie ma obecnie zatwierdzenia żadnego rządowego organu ochrony zdrowia, wyraźnie włączając leki „w fazie rozwoju przedklinicznego lub klinicznego” (Lista zabronionych substancji i metod WADA na 2026 r.). Jako lek eksperymentalny eloralintyd wchodzi do tej klasy i jest zabroniony przez cały czas. Jego status mógłby się zmienić, jeśli organ regulacyjny go zatwierdzi.
Najważniejsze informacje
- Analog amyliny stosowany raz w tygodniu, preferujący AMY1. Eloralintyd to lipidowany analog amyliny firmy Eli Lilly, działający głównie na receptor AMY1, z około 12-krotnie słabszą aktywnością na receptorze kalcytoniny w testach na ludzkich komórkach.
- Bardzo długi okres półtrwania. Około 13–15 dób po pojedynczej dawce, mniej więcej dwukrotnie dłużej niż kagrilintyd.
- Duża utrata masy ciała samodzielnie w fazie 2. Dawka 9 mg dała średnią utratę masy ciała 20,1% po 48 tygodniach wobec 0,4% przy placebo, w badaniu na 263 osobach.
- Nudności i zmęczenie zależą od dawki. Nudności sięgały 64% przy rozpoczęciu od 6 mg, zmęczenie sięgało 43–46% w grupach 9 mg i 6 mg, potem 9 mg, a stopniowe zwiększanie dawki zmniejszało nudności.
- Tętno spada. Tętno spadło o około 14 uderzeń na minutę przy 12 mg w fazie 1b, w przeciwieństwie do wzrostu obserwowanego przy lekach GLP-1.
- Nadal eksperymentalny. Badania fazy 3 ENLIGHTEN rozpoczęły się pod koniec 2025 r.; lek nie jest zatwierdzony i jest zabroniony w sporcie w ramach klasy S0 WADA.
Źródła
- Briere DA, Qu H, Lansu K, et al. Eloralintide (LY3841136), a novel amylin receptor agonist for the treatment of obesity: From discovery to clinical proof of concept. Mol Metab. 2025;102:102271. PubMed.
- Bhattachar S, Tham LS, Tidemann-Miller B, et al. Eloralintide, a selective, long-acting amylin receptor agonist for treatment of obesity: Phase 1 proof of concept. Diabetes Obes Metab. 2026;28(4):2651–2660. PubMed.
- Billings LK, Hsia S, Bays H, et al. Eloralintide, a selective amylin receptor agonist for the treatment of obesity: a 48-week phase 2, multicentre, double-blind, randomised, placebo-controlled trial. Lancet. 2025;406(10520):2631–2643. PubMed.
- Eli Lilly and Company. A Phase 2, Parallel-Group, Double-Blind Study to Investigate Weight Management With LY3841136 Compared With Placebo in Adult Participants With Obesity or Overweight (NCT06230523), opublikowane wyniki. ClinicalTrials.gov.
- Eli Lilly and Company. Rejestracje badań fazy 3 ENLIGHTEN: ENLIGHTEN-1 (NCT07321886), ENLIGHTEN-2 (NCT07282600), ENLIGHTEN-3 (NCT07369011), ENLIGHTEN-4 (NCT07353931), ENLIGHTEN-6 (NCT07392190). ClinicalTrials.gov; ClinicalTrials.gov; ClinicalTrials.gov; ClinicalTrials.gov; ClinicalTrials.gov.
- Eli Lilly and Company. Rejestracje badań eloralintydu w niewydolności nerek (NCT07426380) i niewydolności wątroby (NCT07401862) oraz eloralintydu z tyrzepatydem (NCT06916065, NCT06603571). ClinicalTrials.gov; ClinicalTrials.gov; ClinicalTrials.gov; ClinicalTrials.gov.
- Kamrul-Hasan ABM, Khalil I, Mahajan K, et al. Novel Amylin-Based Therapies for Weight Management in Adults With Overweight or Obesity Without Diabetes: A Network Meta-Analysis. Endocrinol Diabetes Metab. 2026;9(3):e70247. PubMed.
- Alhazmi A, le Roux CW. Amylin Analogs: The Next Major Class of Weight Loss Therapy: A Review of Experimental Data and Early-Phase Clinical Trials. Diabetes Obes Metab. 2026;28(Suppl 5):42–50. PubMed.
- Panou T, Gouveri E, Popovic DS, Papanas N. New Amylin-Based Agonists for the Treatment of Obesity and Type 2 Diabetes Mellitus. Diabetes Ther. Opublikowano online 28 września 2026 r. doi:10.1007/s13300-026-01921-0. PubMed.
- Sigalov A, Frishman WH. Cardiometabolic Risk Reduction Through Selective Amylin Receptor Agonism: Emerging Cardiovascular Implications of Eloralintide. Cardiol Rev. Opublikowano online 16 września 2026 r. doi:10.1097/CRD.0000000000001468. PubMed.
- Lau DCW, Erichsen L, Francisco AM, et al. Once-weekly cagrilintide for weight management in people with overweight and obesity: a multicentre, randomised, double-blind, placebo-controlled and active-controlled, dose-finding phase 2 trial. Lancet. 2021;398(10317):2160–2172. PubMed.
- National Center for Biotechnology Information. PubChem Compound Summary for CID 175663130, Eloralintide. PubChem.
- World Anti-Doping Agency. World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List 2026. WADA 2026 Prohibited List.