Ekstrakt z zielonej herbaty to skoncentrowany preparat z liści Camellia sinensis, tej samej rośliny, z której wytwarza się herbatę czarną i oolong. Jego głównymi składnikami aktywnymi są katechiny – rodzina polifenoli, spośród których najlepiej przebadany jest galusan epigallokatechiny (EGCG). Wiele ekstraktów zawiera także kofeinę. Jest to jeden z najczęstszych składników suplementów typu „spalacze tłuszczu”.

Wpływ na utratę masy ciała jest niewielki. W przeglądzie Cochrane stwierdzono, że preparaty z zielonej herbaty dają niewielką, nieistotną statystycznie utratę masy ciała, która prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego. Ważniejszy jest sygnał dotyczący bezpieczeństwa: skoncentrowane ekstrakty powiązano z rzadkim, ale niekiedy ciężkim uszkodzeniem wątroby, a europejskie organy regulacyjne uznały w 2018 r., że dzienne spożycie 800 mg EGCG lub więcej z suplementów podnosi aktywność enzymów wątrobowych.

Ta strona podsumowuje wyniki metaanaliz, badań klinicznych oraz stanowiska instytucji eksperckich i regulacyjnych (EFSA, USP, LiverTox). Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość	Szczegóły
Typ	Ekstrakt roślinny (suplement diety w USA i w UE)
Główne składniki aktywne	Katechiny (EGCG, ECG, EGC, EC); kofeina, o ile preparat nie jest bezkofeinowy
Budowa chemiczna EGCG	C₂₂H₁₈O₁₁, 458,4 g/mol (PubChem)
Droga podania	Doustna (kapsułki, tabletki, proszki do sporządzania napojów); jeden miejscowy lek na receptę (Veregen)
EGCG w suplementach (badanie w UE)	5–1000 mg/dobę według zalecanej porcji dziennej
Okres półtrwania EGCG	1,9–4,6 h po pojedynczych dawkach 50–1600 mg przyjętych na czczo
Wpływ na masę ciała	Niewielki i nieistotny statystycznie w przeglądzie Cochrane
Główne ryzyko	Idiosynkratyczne uszkodzenie wątroby; wzrost enzymów przy dawce 800 mg EGCG/dobę lub wyższej
Przepisy w UE	Dzienna porcja musi zawierać poniżej 800 mg EGCG (rozporządzenie (UE) 2022/2340)
WADA	Niewymieniony na Liście zabronionych substancji i metod z 2026 r.; kofeina jest jedynie objęta programem monitorowania

Czym jest

Zieloną herbatę wytwarza się poprzez poddanie liści działaniu pary wodnej lub prażenie na patelni, a następnie wysuszenie bez fermentacji, podczas gdy herbata czarna jest poddawana fermentacji (NCCIH). Pominięcie fermentacji zapobiega utlenianiu polifenoli. Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności (EFSA) podaje, że polifenole stanowią do 30% suchej masy liści zielonej herbaty, a większość z nich to katechiny (EFSA 2018).

Cztery główne katechiny to:

galusan epigallokatechiny (EGCG), który EFSA uznaje za najważniejszą katechinę, również pod względem toksyczności wątrobowej;
galusan epikatechiny (ECG);
epigallokatechina (EGC);
epikatechina (EC).

Liście zielonej herbaty zawierają także kofeinę (2,9–4,2% masy liści), niewielkie ilości teobrominy i teofiliny oraz aminokwas L-teaninę (EFSA 2018). Ekstrakty zagęszczają te związki. Niektóre zachowują kofeinę, inne są sprzedawane jako „bezkofeinowe” i standaryzowane głównie na zawartość EGCG.

Zawartość kofeiny i katechin jest bardzo zróżnicowana

Ilość EGCG i kofeiny, jaką rzeczywiście przyjmuje dana osoba, silnie zależy od produktu:

Źródło	Co stwierdzono
Suszone liście zielonej herbaty	EGCG 1600–20 320 mg na 100 g (13-krotna rozpiętość) (EFSA 2018)
Parzona zielona herbata	EGCG 2,3–203 mg na 100 g naparu (88-krotna rozpiętość)
Osoby pijące zieloną herbatę w UE	Średnio 90–300 mg EGCG/dobę; przy dużym spożyciu do 866 mg/dobę
Suplementy diety w UE	5–1000 mg EGCG/dobę według zalecanej porcji dziennej
Kapsułki w badaniu Minnesota Green Tea Trial	843 mg EGCG i 15,8 mg kofeiny na dobę (ekstrakt bezkofeinowy) (Yu et al., 2017)

Ponieważ wiele produktów wspomagających redukcję tkanki tłuszczowej zawiera również kofeinę, jej dawka ma osobne znaczenie. Działanie i limity spożycia opisano na stronie poświęconej kofeinie.

Jedyny zatwierdzony lek

Jedynym zatwierdzonym przez FDA (amerykańską Agencję Żywności i Leków) produktem z zielonej herbaty jest maść na receptę. Veregen (sinekatechiny) w postaci maści 15% to częściowo oczyszczony wodny ekstrakt z liści zielonej herbaty, zawierający wagowo 85–95% katechin, w tym ponad 55% EGCG. Jest zatwierdzony do leczenia zewnętrznych brodawek narządów płciowych i okolic odbytu u dorosłych z prawidłową odpornością (Veregen label). Stosuje się go na skórę i nie odgrywa żadnej roli w redukcji masy ciała.

Jak działa w organizmie

Deklarowany wpływ na redukcję tkanki tłuszczowej tłumaczy się dwoma mechanizmami:

Kofeina sama w sobie zwiększa 24-godzinny wydatek energetyczny (Hursel et al., Obes Rev 2011).
Katechiny mają wzmacniać ten efekt przez nasilenie termogenezy współczulnej (zależnej od noradrenaliny). W badaniu w komorze respirometrycznej ekstrakt zwiększył 24-godzinne wydalanie noradrenaliny z moczem o 40%, podczas gdy taka sama ilość samej kofeiny nie zmieniła wydatku energetycznego (Dulloo et al., AJCN 1999).

Wchłanianie i okres półtrwania

Biodostępność katechin z zielonej herbaty po podaniu doustnym jest niska. W osoczu EGCG i ECG występują głównie w postaci wolnej (niesprzężonej), natomiast EC i EGC pojawiają się głównie jako koniugaty glukuronidowe i siarczanowe (Chow et al., 2005).

W badaniu z pojedynczą dawką rosnącą u 60 zdrowych mężczyzn podawano EGCG o czystości 94% (50–1600 mg; po 8 mężczyzn w grupie dawkowania) lub placebo na czczo (Ullmann et al., 2003):

Parametr	Wynik w grupach dawkowania
Czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego	1,3–2,2 h
Maksymalne stężenie EGCG w osoczu	130–3392 ng/mL
Całkowita ekspozycja (AUC)	442–10 368 ng·h/mL
Końcowy okres półtrwania	1,9–4,6 h

Przyjmowanie na czczo a z posiłkiem

Pokarm wyraźnie zmniejsza ilość EGCG docierającą do krwi. W badaniu krzyżowym 30 zdrowych dorosłych przyjmowało preparat Polyphenon E (bezkofeinową mieszaninę katechin) w dawkach odpowiadających 400, 800 lub 1200 mg EGCG – raz na czczo i raz z lekkim śniadaniem (Chow et al., 2005):

średnie maksymalne stężenie wolnego EGCG było ponad 3,5-krotnie wyższe po przyjęciu na czczo;
łagodne, krótkotrwałe nudności występowały najczęściej przy dawce 1200 mg oraz przy podaniu na czczo.

Panel ekspertów Farmakopei Stanów Zjednoczonych (USP) uznał, że powtarzane dawki uderzeniowe (bolusy) przyjmowane na czczo „istotnie” zwiększają biodostępność EGCG, przypuszczalnie przez wysycenie eliminacji pierwszego przejścia. Zauważył też, że osoby próbujące schudnąć często jedzą mniej, co może naśladować stan na czczo (Oketch-Rabah et al., USP 2020). U psów rasy beagle zwierzęta będące na czczo, którym przez 13 tygodni podawano preparat o wysokiej zawartości EGCG, chorowały i padały przy wyższych dawkach, podczas gdy u psów karmionych, którym podawano rekrystalizowany EGCG, nie zaobserwowano takich skutków (w obu badaniach użyto też różnych preparatów). Są to dane ze zwierząt, ale stanowią jeden z powodów, dla których przyjmowanie na czczo uważa się za czynnik ryzyka.

Przyjmowanie ekstraktu z posiłkiem nie gwarantuje jednak bezpieczeństwa. W badaniu Minnesota Green Tea Trial kapsułki przyjmowano podczas śniadania i kolacji, a mimo to dochodziło do wzrostu aktywności enzymów wątrobowych (zob. niżej).

Status regulacyjny

USA. Ekstrakt z zielonej herbaty jest sprzedawany jako suplement diety. Suplementy nie są zatwierdzane przez FDA przed wprowadzeniem do obrotu; za bezpieczeństwo i oznakowanie odpowiadają producenci (NCCIH). Monografia USP dotycząca sproszkowanego bezkofeinowego ekstraktu z zielonej herbaty (Powdered Decaffeinated Green Tea Extract) wymaga umieszczenia na etykiecie ostrzeżenia: nie przyjmować na pusty żołądek, przyjmować z posiłkiem, nie stosować w przypadku chorób wątroby oraz przerwać stosowanie w razie pojawienia się objawów zaburzeń czynności wątroby. Dotyczy to wyłącznie produktów deklarujących zgodność ze standardami USP (Oketch-Rabah et al., USP 2020).
UE. Od 2022 r. ekstrakty z zielonej herbaty zawierające EGCG podlegają ograniczeniom. Dzienna porcja produktu musi zawierać poniżej 800 mg EGCG, a na etykiecie należy podać zawartość EGCG w porcji oraz ostrzeżenie przed stosowaniem na czczo, razem z innymi produktami z zielonej herbaty tego samego dnia, a także przez kobiety w ciąży lub karmiące piersią oraz dzieci i młodzież poniżej 18. roku życia. Ekstrakty te objęto również unijną procedurą nadzoru. Wyłączone są wodne ekstrakty o składzie porównywalnym z tradycyjnymi naparami herbaty (Regulation (EU) 2022/2340).
Sport. Zielona herbata nie znajduje się na Liście zabronionych substancji i metod WADA z 2026 r.. Kofeina i synefryna są ujęte w Programie Monitorowania na 2026 r. i nie są zabronione.

Co pokazują badania

Utrata masy ciała u dorosłych z nadwagą i otyłością

Przegląd Cochrane z 2012 r. obejmował randomizowane badania trwające co najmniej 12 tygodni z udziałem dorosłych z nadwagą lub otyłością (Jurgens et al., Cochrane 2012). Badania przeprowadzone w Japonii zbyt mocno różniły się od pozostałych, aby połączyć je w jednej analizie, dlatego wyniki przedstawiono oddzielnie:

Punkt końcowy	Badania spoza Japonii (łącznie)	Badania w Japonii (niełączone, n = 1030)
Zmiana masy ciała względem grupy kontrolnej	−0,04 kg (95% CI od −0,5 do 0,4); 6 badań, 532 uczestników	od −0,2 do −3,5 kg
Zmiana BMI	−0,2 kg/m² (95% CI od −0,5 do 0,1)	od braku efektu do −1,3 kg/m²
Obwód talii	−0,2 cm (95% CI od −1,4 do 0,9)	od +1 do −3,3 cm
Utrzymanie masy ciała po odchudzaniu	Brak istotnego efektu (2 badania, 184 uczestników)	—

Autorzy podsumowali, że zielona herbata daje niewielką, nieistotną statystycznie utratę masy ciała, która „prawdopodobnie nie ma znaczenia klinicznego”.

Inne metaanalizy dawały nieco bardziej optymistyczne wyniki, ale nadal wskazywały na niewielkie efekty:

W metaanalizie 11 badań z 2009 r. stwierdzono, że katechiny lub mieszaniny EGCG z kofeiną zmniejszały masę ciała średnio o 1,31 kg. Efekt wydawał się mniejszy u osób o wysokim nawykowym spożyciu kofeiny (powyżej 300 mg/dobę) oraz u uczestników rasy białej w porównaniu z uczestnikami pochodzenia azjatyckiego, choć żadna z tych różnic samodzielnie nie osiągnęła istotności statystycznej (Hursel et al., IJO 2009).
W metaanalizie 59 randomizowanych badań (3802 uczestników) z 2024 r. odnotowano istotne zmniejszenie masy ciała, BMI i procentowej zawartości tkanki tłuszczowej, ale brak wpływu na bezwzględną masę tłuszczową. Pewność dowodów dla poszczególnych punktów końcowych wahała się od niskiej do wysokiej (Asbaghi et al., Br J Nutr 2024).

W jednym badaniu oceniano dawkę przekraczającą próg EFSA: 102 kobiety z otyłością brzuszną przyjmowały 856,8 mg EGCG/dobę lub placebo przez 12 tygodni. Masa ciała w grupie otrzymującej ekstrakt spadła z 76,8 do 75,7 kg, co oznacza zmianę wewnątrzgrupową o około 1 kg (Chen et al., Clin Nutr 2016). W streszczeniu nie podano różnicy masy ciała między grupami.

Wydatek energetyczny w spoczynku

W badaniu w komorze respirometrycznej 10 zdrowych mężczyzn przyjmowało ekstrakt z zielonej herbaty (50 mg kofeiny i 90 mg EGCG), samą kofeinę (50 mg) lub placebo podczas śniadania, obiadu i kolacji (Dulloo et al., AJCN 1999). W porównaniu z placebo:

24-godzinny wydatek energetyczny wzrósł o 4%;
współczynnik oddechowy spadł z 0,88 do 0,85, co wskazuje na większe spalanie tłuszczu;
sama kofeina w tej samej dawce nie wywołała efektu.

Metaanaliza sześciu badań w komorach respirometrycznych wykazała, że zarówno mieszaniny katechin z kofeiną, jak i sama kofeina zwiększały 24-godzinny wydatek energetyczny o około 428–429 kJ (≈ 4,7–4,8%, ≈ 102 kcal). Tylko mieszaniny katechin z kofeiną istotnie zwiększały 24-godzinne utlenianie tłuszczów – o 12,2 g (16,0%) (Hursel et al., Obes Rev 2011). Efekty tej wielkości w zakresie dziennego wydatku energetycznego są spójne z niewielkimi zmianami masy ciała obserwowanymi w dłuższych badaniach.

Utlenianie tłuszczów podczas wysiłku fizycznego

Wyniki badań wysiłkowych są niejednoznaczne, a większe i dłuższe próby dały wyniki negatywne:

Badanie	Projekt	Ekstrakt	Wynik
Venables et al., AJCN 2008	Krzyżowe, 12 mężczyzn, 30 min jazdy na rowerze przy 60% VO₂max	366 mg EGCG w ciągu poprzedzających 24 h	Utlenianie tłuszczów wyższe o 17% (0,41 vs 0,35 g/min)
Randell et al., MSSE 2013	Randomizowane, 31 mężczyzn, 60 min jazdy na rowerze	1 lub 7 dni ekstraktu vs placebo	Brak zmian w utlenianiu tłuszczów; 7 dni podniosło stężenie kwasów tłuszczowych i glicerolu w osoczu
Randell et al., MSSE 2014	Krzyżowe, 19 aktywnych mężczyzn, 30 min jazdy na rowerze	Bezkofeinowy ekstrakt przez 1, 7 lub 28 dni	Brak zmian w utlenianiu tłuszczów i we wskaźnikach lipidowych krwi w żadnym punkcie czasowym

W badaniu z 2008 r. odnotowano również poprawę wrażliwości na insulinę o 13% w osobnym doustnym teście obciążenia glukozą u 11 mężczyzn. Nawet jeśli utlenianie tłuszczów rośnie podczas pojedynczej sesji wysiłkowej, samo w sobie nie przekłada się to na istotną utratę tkanki tłuszczowej w dłuższym okresie.

Działania niepożądane i ryzyko

Uszkodzenie wątroby

Uszkodzenie wątroby stanowi główny problem dotyczący bezpieczeństwa. Baza LiverTox (prowadzona przez NIH baza polekowych uszkodzeń wątroby) podaje, że ekstrakt z zielonej herbaty – a rzadziej duże ilości naparu zielonej herbaty – wiązano z klinicznie jawnym ostrym uszkodzeniem wątroby, w tym z ostrą niewydolnością wątroby wymagającą pilnego przeszczepienia narządu lub prowadzącą do zgonu (LiverTox).

Seria przypadków z amerykańskiej sieci DILIN (Drug-Induced Liver Injury Network). Spośród 1414 pacjentów z formalnie potwierdzonym polekowym uszkodzeniem wątroby 40 przypadków (3%) przypisano zielonej herbacie (Hoofnagle et al., Hepatology 2021):

Cecha	Ustalenie
Wiek	17–69 lat (mediana 40)
Czas do wystąpienia objawów	15–448 dni (mediana 72) od rozpoczęcia stosowania
Obraz uszkodzenia	Wątrobowokomórkowy u 95% (wyraźny wzrost aktywności aminotransferaz)
Żółtaczka	83%
Ciężki przebieg	35% (14 pacjentów)
Przeszczepienie wątroby	8% (3 pacjentów)
Przewlekłe uszkodzenie	3%
Nawrót po ponownej ekspozycji	3 pacjentów, z krótszym czasem do wystąpienia objawów
Nosiciele allelu HLA-B*35:01	72% przypadków po zielonej herbacie vs 12% przypadków po innych lekach i 11% w populacyjnej grupie kontrolnej

Silny związek z wariantem genu układu odpornościowego HLA-B*35:01 wskazuje, że uszkodzenie ma charakter idiosynkratyczny i podłoże immunologiczne. NCCIH szacuje, że nosicielami tego wariantu jest 5–15% mieszkańców USA (NCCIH).

Przegląd USP. Panel ekspertów USP ustalił, że opublikowane opisy przypadków wiążą uszkodzenie wątroby z przyjmowaniem EGCG w dawkach od około 140 mg do około 1000 mg/dobę, przy dużych różnicach we wrażliwości pomiędzy poszczególnymi osobami. Nie znaleziono dowodów na to, by przypadki te tłumaczyła obecność zanieczyszczeń, takich jak pozostałości rozpuszczalników, pestycydy, alkaloidy pirolizydynowe czy metale ciężkie (Oketch-Rabah et al., USP 2020).

Badanie Minnesota Green Tea Trial. Jest to największe kontrolowane badanie oceniające wpływ na wątrobę. Kobiety po menopauzie przyjmowały bezkofeinowy ekstrakt dostarczający 843 mg EGCG/dobę lub placebo przez 12 miesięcy (Yu et al., Cancer Prev Res 2017):

Parametr	Wynik
Analizowane uczestniczki	513 w grupie ekstraktu, 508 w grupie placebo
Wzrost ALT w grupie ekstraktu	+5,4 U/L (95% CI 3,6–7,1), istotnie większy niż w grupie placebo
Umiarkowane lub cięższe nieprawidłowości prób wątrobowych	5,1% (26 kobiet) w grupie ekstraktu; iloraz szans (OR) 7,0 vs placebo (95% CI 2,4–20,3)
ALT powyżej 90 U/L (przerwanie według protokołu)	36 kobiet w grupie ekstraktu vs 4 w grupie placebo
Mediana czasu do osiągnięcia ALT 90 U/L lub więcej	106 dni (zakres 56–365)

Wśród kobiet, które przerwały przyjmowanie preparatu, aktywność ALT spadła poniżej 90 U/L średnio po 32 dniach. Spośród 20 kobiet, które ponownie rozpoczęły przyjmowanie ekstraktu, u 11 (55%) aktywność ALT znów przekroczyła 90 U/L. Taki nawrót po ponownym podaniu (rechallenge) silnie przemawia za związkami przyczynowymi między ekstraktem a zmianami aktywności enzymów.

EFSA 2018. Po przeanalizowaniu 38 badań interwencyjnych panel EFSA uznał, że dawki suplementów wynoszące 800 mg EGCG/dobę lub więcej przyjmowane przez 4 miesiące lub dłużej powodują wzrost aktywności ALT i AST u niewielkiego odsetka osób, zazwyczaj poniżej 10%. W badaniach trwających do 12 miesięcy nie znaleziono dowodów na toksyczność wątrobową przy dawkach poniżej 800 mg/dobę, jednak jeden produkt (80% ekstrakt etanolowy) powiązano z uszkodzeniem wątroby już przy dawce 375 mg EGCG/dobę. Panel podsumował, że nie można określić dawki EGCG pochodzącego z ekstraktów, którą można by uznać za bezpieczną. Tradycyjnie parzoną zieloną herbatę spożywaną w typowych ilościach uznano za ogólnie bezpieczną (EFSA 2018).

Objawy ostrzegawcze wymienione w oświadczeniu z etykiety USP obejmują ból brzucha, ciemne zabarwienie moczu oraz żółtaczkę (zażółcenie skóry lub białkówek oczu).

Wieloskładnikowe spalacze tłuszczu

Suplementy wieloskładnikowe stały się coraz częstszą przyczyną ostrego uszkodzenia wątroby, a zielona herbata jest częstym elementem preparatów podejrzewanych o wywołanie tych powikłań (Hoofnagle et al., Hepatology 2021). Utrudnia to przypisanie winy jednemu składnikowi w konkretnym przypadku, chociaż badacze sieci DILIN zauważyli, że uszkodzenie wątroby po zielonej herbacie ma charakterystyczny obraz kliniczny. Złożone preparaty odchudzające często zawierają ponadto stymulanty, takie jak kofeina, synefryna czy johimbina, z których każdy wywiera własne działanie na układ krążenia.

Inne działania niepożądane

NCCIH wymienia nudności, zaparcia, dyskomfort w jamie brzusznej oraz podwyższenie ciśnienia tętniczego jako działania niepożądane suplementów z ekstraktem z zielonej herbaty (NCCIH). Ekstrakty zawierające kofeinę dodają do tego jej wpływ na sen, lęk i częstość akcji serca.

Interakcje z lekami

Nadolol. U 10 zdrowych ochotników picie 700 mL/dobę zielonej herbaty przez 14 dni obniżyło stężenie maksymalne i całkowitą ekspozycję (AUC) po pojedynczej dawce 30 mg beta-adrenolityku nadololu o około 85% (Misaka et al., Clin Pharmacol Ther 2014). Działanie hipotensyjne nadololu również uległo istotnemu osłabieniu. Prawdopodobnym mechanizmem jest blokowanie jelitowego transportera OATP1A2, którego nadolol potrzebuje do wchłaniania.

NCCIH zwraca również uwagę, że ekstrakt z zielonej herbaty może obniżać stężenie atorwastatyny we krwi oraz wykazywał interakcję z raloksyfenem (NCCIH). Każda osoba przyjmująca regularnie leki powinna traktować skoncentrowane ekstrakty jako preparaty mogące wchodzić w interakcje.

Kto powinien go unikać

Na podstawie wymogów dotyczących oznakowania w UE oraz ostrzeżenia USP ekstrakty uznaje się za nieodpowiednie:

dla osób z istniejącą chorobą wątroby;
dla kobiet w ciąży lub karmiących piersią;
dla dzieci i młodzieży poniżej 18. roku życia;
do przyjmowania na czczo lub razem z innymi produktami z zielonej herbaty tego samego dnia.

Jakość i oznakowanie

Etykiety produktów często nie odpowiadają ich rzeczywistemu składowi. W analizie 19 suplementów z zieloną herbatą tylko 7 podawało zawartość kofeiny, 11 informowało o zawartości EGCG, a 5 określało całkowitą ilość polifenoli. Zmierzone zawartości były niezgodne z informacjami na etykiecie (Seeram et al., J Agric Food Chem 2006).

EFSA podobnie zauważyła, że metody ekstrakcji zmieniają profil katechin, i zaleciła, aby na etykietach podawać całkowitą zawartość katechin oraz udział EGCG (EFSA 2018). W UE jest to obecnie wymagane prawnie, jednak w USA zawartość EGCG w produkcie może w ogóle nie być podana na opakowaniu, co utrudnia ocenę, czy dzienne spożycie zbliża się do poziomów wiązanych ze wzrostem aktywności enzymów wątrobowych.

Najważniejsze informacje

Wpływ na masę ciała jest niewielki. W przeglądzie Cochrane stwierdzono nieistotną statystycznie różnicę 0,04 kg w badaniach spoza Japonii; w metaanalizie z 2009 r. wykazano około 1,3 kg.
Dużą część efektu odpowiada kofeina. Mieszaniny katechin z kofeiną podnoszą dzienny wydatek energetyczny o około 4–5%, podobnie jak sama kofeina; dodatkowe utlenianie tłuszczów jest niewielkie, a podczas wysiłku fizycznego niejednoznaczne.
Uszkodzenie wątroby jest rzadkie, ale realne. Przypadki obejmują spektrum od wzrostu aktywności enzymów po niewydolność wątroby i przeszczepienie narządu oraz są silnie powiązane z wariantem genu HLA-B*35:01.
Liczą się dawka i przyjmowanie na czczo. EFSA wiąże dawki 800 mg EGCG/dobę lub wyższe ze wzrostem enzymów wątrobowych, a przyjęcie na czczo zwiększa stężenie maksymalne EGCG ponad 3,5-krotnie; EFSA nie była w stanie określić bezpiecznej dawki ekstraktu.
Występują interakcje z lekami. W kontrolowanym badaniu zielona herbata zmniejszyła ekspozycję na nadolol o około 85%.
Etykiety bywają niewiarygodne. Zawartość EGCG i kofeiny znacznie różni się między produktami i często nie jest podawana.

Źródła

Jurgens TM, Whelan AM, Killian L, et al. Green tea for weight loss and weight maintenance in overweight or obese adults. Cochrane Database Syst Rev. 2012;12(12):CD008650. PubMed.
Hursel R, Viechtbauer W, Westerterp-Plantenga MS. The effects of green tea on weight loss and weight maintenance: a meta-analysis. Int J Obes (Lond). 2009;33(9):956–961. PubMed.
Asbaghi O, Rezaei Kelishadi M, Larky DA, et al. The effects of green tea extract supplementation on body composition, obesity-related hormones and oxidative stress markers: a grade-assessed systematic review and dose-response meta-analysis of randomised controlled trials. Br J Nutr. 2024;131(7):1125–1157. PubMed.
Chen IJ, Liu CY, Chiu JP, Hsu CH. Therapeutic effect of high-dose green tea extract on weight reduction: a randomized, double-blind, placebo-controlled clinical trial. Clin Nutr. 2016;35(3):592–599. PubMed.
Hursel R, Viechtbauer W, Dulloo AG, et al. The effects of catechin rich teas and caffeine on energy expenditure and fat oxidation: a meta-analysis. Obes Rev. 2011;12(7):e573–e581. PubMed.
Dulloo AG, Duret C, Rohrer D, et al. Efficacy of a green tea extract rich in catechin polyphenols and caffeine in increasing 24-h energy expenditure and fat oxidation in humans. Am J Clin Nutr. 1999;70(6):1040–1045. PubMed.
Venables MC, Hulston CJ, Cox HR, Jeukendrup AE. Green tea extract ingestion, fat oxidation, and glucose tolerance in healthy humans. Am J Clin Nutr. 2008;87(3):778–784. PubMed.
Randell RK, Hodgson AB, Lotito SB, et al. No effect of 1 or 7 d of green tea extract ingestion on fat oxidation during exercise. Med Sci Sports Exerc. 2013;45(5):883–891. PubMed.
Randell RK, Hodgson AB, Lotito SB, et al. Variable duration of decaffeinated green tea extract ingestion on exercise metabolism. Med Sci Sports Exerc. 2014;46(6):1185–1193. PubMed.
Ullmann U, Haller J, Decourt JP, et al. A single ascending dose study of epigallocatechin gallate in healthy volunteers. J Int Med Res. 2003;31(2):88–101. PubMed.
Chow HH, Hakim IA, Vining DR, et al. Effects of dosing condition on the oral bioavailability of green tea catechins after single-dose administration of Polyphenon E in healthy individuals. Clin Cancer Res. 2005;11(12):4627–4633. PubMed.
Oketch-Rabah HA, Roe AL, Rider CV, et al. United States Pharmacopeia (USP) comprehensive review of the hepatotoxicity of green tea extracts. Toxicol Rep. 2020;7:386–402. PubMed.
EFSA Panel on Food Additives and Nutrient Sources added to Food (ANS), Younes M, Aggett P, et al. Scientific opinion on the safety of green tea catechins. EFSA J. 2018;16(4):e05239. PubMed.
Yu Z, Samavat H, Dostal AM, et al. Effect of green tea supplements on liver enzyme elevation: results from a randomized intervention study in the United States. Cancer Prev Res (Phila). 2017;10(10):571–579. PubMed.
Hoofnagle JH, Bonkovsky HL, Phillips EJ, et al. HLA-B*35:01 and green tea-induced liver injury. Hepatology. 2021;73(6):2484–2493. PubMed.
National Institute of Diabetes and Digestive and Kidney Diseases. LiverTox: Green Tea. Zaktualizowano 20 listopada 2020. NCBI Bookshelf.
Misaka S, Yatabe J, Müller F, et al. Green tea ingestion greatly reduces plasma concentrations of nadolol in healthy subjects. Clin Pharmacol Ther. 2014;95(4):432–438. PubMed.
Seeram NP, Henning SM, Niu Y, et al. Catechin and caffeine content of green tea dietary supplements and correlation with antioxidant capacity. J Agric Food Chem. 2006;54(5):1599–1603. PubMed.
European Commission. Commission Regulation (EU) 2022/2340 of 30 November 2022 amending Annex III to Regulation (EC) No 1925/2006 as regards green tea extracts containing (-)-epigallocatechin-3-gallate. Official Journal of the European Union. 2022;L 310:7. EUR-Lex.
National Center for Complementary and Integrative Health. Green Tea. Zaktualizowano: luty 2025. NCCIH.
ANI Pharmaceuticals. Veregen (sinecatechins) ointment, 15%, prescribing information (NDA 021902). DailyMed.
National Center for Biotechnology Information. Epigallocatechin gallate, PubChem CID 65064. PubChem.
World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List. WADA 2026 Prohibited List.

Ekstrakt z zielonej herbaty (EGCG)