Preparaty doustne

Norboleton

Norboleton (ang. norbolethone, nazwa międzynarodowa norboletone; nazwa handlowa Genabol) to syntetyczny steroid anaboliczno-androgenny (AAS), który nigdy nie był sprzedawany jako lek. Został po raz pierwszy zsyntetyzowany w 1966 r. i podawano go ludziom w badaniach z lat 1960. dotyczących niskiego wzrostu i niedowagi, ale żadna firma nigdy nie wprowadziła go na rynek (Catlin et al., Rapid Commun Mass Spectrom 2002).

Najbardziej znany jest ze swojej roli w dopingu sportowym. W 2002 r. laboratorium UCLA Olympic Analytical Laboratory poinformowało o wykryciu norboletonu w moczu sportowca – po raz pierwszy w historii jakiegokolwiek laboratorium antydopingowego. Śledztwo rządu USA powiązało go później z chemikiem zaopatrującym laboratorium BALCO; według doniesień był on substancją czynną preparatu „The Clear”, zanim zastąpił go THG (Kicman, Br J Pharmacol 2008). Najważniejszy fakt dla czytelników: nie istnieją współczesne dane z badań u ludzi dotyczące norboletonu, a raporty z badań z lat 1960. nie są dostępne w postaci streszczeń.

Ta strona podsumowuje to, co podają wczesna literatura, badania z zakresu kontroli antydopingowej oraz organy regulacyjne. Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość Szczegóły
Klasa Syntetyczny 19-nor steroid anaboliczno-androgenny z grupami 13-etylową i 17α-etylową
Inne nazwy Norboletone (INN), Genabol, Wy-3475 (PubChem)
Wzór / masa cząsteczkowa C₂₁H₃₂O₂; 316,5 g/mol (PubChem)
Pochodzenie Zsyntetyzowany w 1966 r.; badany u ludzi w latach 1960.; nigdy niewprowadzony do obrotu
Badane zastosowania Niski wzrost i niedowaga (badania z lat 1960–1970)
Okres półtrwania Nieustalony; nie znaleziono opublikowanych danych farmakokinetycznych u ludzi
Siła działania w teście na szczurach Aktywność miotroficzna 3,44 i androgenna 0,15–0,17 względem propionianu testosteronu (we wstrzyknięciach)
Status w USA Steroid anaboliczny z wykazu III (Schedule III), wymieniony z nazwy w ustawie Anabolic Steroid Control Act of 2004
Status WADA Zabroniony w każdym czasie (S1.1 steroidy anaboliczno-androgenne), wymieniony z nazwy jako „norboletone”

Czym jest

Amerykańska prawna nazwa chemiczna norboletonu to 13β,17α-dietylo-17β-hydroksygon-4-en-3-on (21 CFR 1308.13). Catlin i współpracownicy opisują go jako 13-etylo-17-hydroksy-18,19-dinor-17α-pregn-4-en-3-on, czyli steroid 19-nor, co oznacza, że nie ma grupy metylowej przy węglu 19, którą posiada testosteron (Catlin et al., 2002). PubChem podaje wzór C₂₁H₃₂O₂ i masę cząsteczkową 316,5 g/mol (PubChem CID 66255).

Dwie cechy odróżniają go od nandrolonu (19-nortestosteronu):

Cecha Co oznacza
Grupa 17α-etylowa Grupy alkilowe w pozycji 17α blokują rozkład grupy 17β-hydroksylowej podczas pierwszego przejścia przez wątrobę, dzięki czemu steroid jest aktywny po połknięciu. Ta sama cecha wiąże się z toksycznością wątrobową w całej tej klasie związków (Kicman, 2008).
Grupa 13-etylowa Grupa etylowa zastępuje zwykłą grupę metylową przy węglu 13 (odzwierciedla to człon „gonan” w nazwie prawnej). Progestageny zbudowane na tym szkielecie, nazywane pochodnymi 18-metylo-19-nortestosteronu, obejmują norgestrel (McRobb et al., 2008).

Jego najbliżsi krewni według amerykańskich prawnych nazw chemicznych (21 CFR 1308.13):

Steroid Prawna nazwa chemiczna Różnica względem norboletonu
Norboleton 13β,17α-diethyl-17β-hydroxygon-4-en-3-one Związek odniesienia
Noretandrolon 17α-ethyl-17β-hydroxyestr-4-en-3-one Grupa metylowa zamiast etylowej przy węglu 13
THG (tetrahydrogestrynon) 13β,17α-diethyl-17β-hydroxygon-4,9,11-trien-3-one Dwa dodatkowe wiązania podwójne (w pozycjach 9 i 11)

W opartym na drożdżach teście aktywacji receptora androgenowego (teście komórkowym, a nie badaniu u ludzi) McRobb i współpracownicy stwierdzili, że 17α-etynylo-progestageny, takie jak norgestrel i gestrynon, wykazują wyraźną aktywność androgenną. Przekształcenie grupy etynylowej w grupę metylową, etylową lub allilową, jak w THG i norboletonie, dodatkowo zwiększało aktywność androgenną (McRobb et al., J Steroid Biochem Mol Biol 2008). Autorzy wskazali te progestageny jako struktury o najwyższym ryzyku wykorzystania do tworzenia tzw. projektowanych androgenów (designer androgens).

Jak działa w organizmie

Podobnie jak inne steroidy anaboliczne, norboleton działa na receptor androgenowy. Poza tym udokumentowano bardzo niewiele:

  • Okres półtrwania i metabolizm u ludzi: nie znaleźliśmy żadnego opublikowanego badania farmakokinetycznego. Laboratorium Catlina wykryło w moczu sportowca norboleton oraz „co najmniej jeden prawdopodobny metabolit”, ale w streszczeniu nie podano jego budowy (Catlin et al., 2002).
  • Droga podania: streszczenia badań z udziałem ludzi z lat 1960. nie podają drogi podania ani dawki. Aktywności po podaniu doustnym należałoby oczekiwać ze względu na grupę 17α-etylową, co jest cechą całej klasy (Kicman, 2008).

Dane o sile działania u szczurów

Jedyne dane liczbowe dotyczące siły działania pochodzą z klasycznego testu na szczurach, w którym porównuje się wzrost niewielkiego mięśnia miednicy (mięśnia dźwigacza odbytu, levator ani) ze wzrostem prostaty lub pęcherzyków nasiennych. W pracy przeglądowej Kicmana, opartej na zestawieniu Pottsa i współpracowników z 1976 r., podano następujące wartości dla wstrzykiwanego norboletonu (Kicman, 2008):

Steroid (we wstrzyknięciach) Aktywność miotroficzna Aktywność androgenna Wskaźnik
Norboleton 3,44 0,15–0,17 20
Dekanian nandrolonu 3,29–4,92 0,31–0,41 10,6–12,1
Noretandrolon 0,77–1,0 0,06–0,38 2–16

Wszystkie wartości podano w odniesieniu do propionianu testosteronu.

O stosunku „20:1”. Ten wskaźnik pochodzi z badań na szczurach, a nie u ludzi. Kicman zauważa, że metoda mięśnia dźwigacza odbytu była ostro krytykowana – na przykład dlatego, że pęcherzyki nasienne reagują wolniej na niektóre androgeny, co w krótkich testach może zniekształcać wyniki na korzyść działania mięśniowego (Kicman, 2008). Ten sam wskaźnik stosuje się do oksandrolonu i innych steroidów, które mimo to wywołują u ludzi androgenne i hormonalne działania niepożądane. Nie należy traktować go jako dowodu, że norboleton jest u ludzi „łagodny” lub selektywny.

Dawne zastosowania badawcze

Norboleton badano w latach 1960. i na początku lat 1970. jako lek na słaby wzrost i niską masę ciała (Catlin et al., 2002). Prace ukazały się w niewielkich czasopismach i nie mają streszczeń w bazie PubMed, dlatego na potrzeby tej strony nie udało się zweryfikować ich wyników, dawek ani liczebności prób. Oto co wynika z rekordów PubMed:

Badanie Populacja lub temat Co pokazuje rekord
Albanese et al., N Y State J Med 1968 Efekty żywieniowe i metaboliczne u dorosłych, w tym osób starszych Zindeksowane pod kątem bilansu azotowego, glukozy we krwi, tolerancji glukozy i metabolizmu lipidów
Gogate, Indian J Med Sci 1969 Idiopatyczna niedowaga u młodzieży i dorosłych Tytuł informuje o ocenie skuteczności i bezpieczeństwa; zindeksowane pod kątem prób wątrobowych i miesiączkowania
Gogate, Curr Ther Res Clin Exp 1970 Wzrost liniowy u dzieci i młodzieży z zahamowaniem wzrostu Zindeksowane pod kątem wysokości i masy ciała
LeVann and Cohn, Int J Clin Pharmacol 1972 Zahamowanie wzrostu i słaby rozwój u dzieci Zindeksowane jako badanie kontrolowane placebo; mierzono aktywność enzymu wątrobowego (AST)

Żadna firma nie wprowadziła go na rynek. Nie znaleźliśmy źródła pierwotnego wyjaśniającego dlaczego. W pracy przeglądowej z 2021 r. stwierdzono, że wprowadzeniu do obrotu przeszkodziły obawy dotyczące toksyczności, ale publikacją cytowaną na poparcie tej tezy jest raport antydopingowy z 2002 r. (Tauchen et al., Molecules 2021).

Badania na zwierzętach

U szczurów badano zdolność norboletonu do ochrony przed toksycznym działaniem innych leków i substancji chemicznych:

Są to wyniki uzyskane u zwierząt i nic nie mówią o korzyściach ani bezpieczeństwie u ludzi.

Norboleton w sporcie

Norboleton był jednym z pierwszych „projektowanych” steroidów (designer steroids) wykrytych w sporcie, co oznacza związek wybrany dlatego, że standardowe testy go nie poszukiwały.

  • Pierwsze wykrycie. Catlin i współpracownicy zidentyfikowali norboleton w dwóch próbkach moczu od jednego sportowca, dopasowując widma masowe i czasy retencji chromatograficznej do wzorca odniesienia (Catlin et al., 2002). Próbki pobrano w sierpniu 2001 r. i marcu 2002 r. (Kicman, 2008).
  • Nietypowe stężenia hormonów. W tych samych próbkach stwierdzono wyjątkowo niskie stężenia własnych steroidów organizmu. Ponieważ żadna firma nie sprzedawała norboletonu, autorzy doszli do wniosku, że może istnieć nielegalne źródło (Catlin et al., 2002).
  • Powiązanie z BALCO. Śledztwo rządu USA wykazało, że steroid wytwarzał chemik z Champaign w stanie Illinois, a dystrybuowało go laboratorium BALCO. Norboleton uchodził za substancję czynną preparatu „The Clear”, zanim zastąpił go THG (Kicman, 2008). Sam THG zidentyfikowano w 2003 r. na podstawie zużytej strzykawki (Catlin et al., Rapid Commun Mass Spectrom 2004).
  • Późniejsze testy. Laboratoria antydopingowe włączyły norboleton do badań przesiewowych w kierunku nieznanych steroidów. Metoda opracowana na Niemieckim Uniwersytecie Sportowym wykrywała go w moczu wzbogaconym do stężenia 50 ng/mL, obok THG i innych projektowanych steroidów (Thevis et al., J Mass Spectrom 2005).

Inne nigdy niewprowadzone do obrotu steroidy wykryte w sporcie mniej więcej w tym samym czasie obejmują madol (dezoksymetylotestosteron) (Kicman, 2008).

Działania niepożądane i ryzyko

Obecnie nie można zweryfikować żadnych danych dotyczących bezpieczeństwa norboletonu u ludzi. W raportach z badań z lat 1960. oznaczano próby wątrobowe, ale ich wyniki nie są dostępne w postaci streszczeń. Poniższe zagrożenia to te, które udokumentowano dla steroidów anabolicznych jako klasy (Kicman, 2008).

Wątroba

Toksyczność wątrobowa (hepatotoksyczność) wiąże się ze steroidami 17α-alkilowanymi, aktywnymi po podaniu doustnym. Norboleton posiada grupę 17α-etylową. Opisywane działania charakterystyczne dla tej klasy obejmują:

  • cholestazę (zablokowanie odpływu żółci) powodującą żółtaczkę;
  • plamicę wątrobową (peliosis hepatis, wypełnione krwią torbiele w wątrobie);
  • wyższe ryzyko guzów wątroby.

Hormony i płodność

Steroidy anaboliczne hamują własną produkcję hormonów płciowych w organizmie. U mężczyzn może to powodować zmniejszenie jąder i obniżenie płodności; Kicman zauważa, że powrót płodności po odstawieniu może trwać od kilku miesięcy do około roku. Osoba uprawiająca sport, u której wykryto norboleton, miała wyjątkowo niskie stężenia własnych steroidów (Catlin et al., 2002), choć publikacja nie przypisuje tego konkretnej przyczynie.

Serce i krew

Efekty klasowe obejmują podwyższenie stężenia cholesterolu LDL, obniżenie stężenia cholesterolu HDL, wzrost hematokrytu (udziału krwinek czerwonych w objętości krwi) oraz zwiększone ryzyko zawału serca i udaru mózgu. W związku z nadużywaniem steroidów anabolicznych opisywano również uszkodzenie mięśnia sercowego i nagły zgon sercowy.

Wirylizacja u kobiet

U kobiet steroidy anaboliczne mogą powodować obniżenie głosu, powiększenie łechtaczki, nadmierne owłosienie ciała i zaburzenia miesiączkowania. Zmiany głosu i powiększenie łechtaczki mogą być trwałe.

Jakość produktów

Ponieważ norboleton nigdy nie był zatwierdzonym lekiem, każdy materiał znajdujący się w obiegu pochodzi z nieuregulowanej syntezy, bez gwarancji tożsamości, czystości ani dawki. Jedyny udokumentowany łańcuch dostaw to ten nielegalny, ujawniony w śledztwie dotyczącym BALCO.

Status prawny

  • Stany Zjednoczone. Ustawa Anabolic Steroid Control Act of 2004, podpisana 22 października 2004 r., wymieniła 59 konkretnych substancji jako steroidy anaboliczne z wykazu III (Schedule III), w tym norboleton (Public Law 108-358). Zmiany weszły w życie 20 stycznia 2005 r. (DEA, Federal Register 2005). Do dziś pozostaje on wpisany do wykazu III (Schedule III) (21 CFR 1308.13).
  • Sport. Światowa Agencja Antydopingowa (WADA) wymienia norboleton z nazwy (norboletone) w sekcji S1.1 steroidów anaboliczno-androgennych, zabronionych w każdym czasie – w trakcie zawodów i poza nimi – jako substancję nieokreśloną (WADA 2026 Prohibited List).

Najważniejsze informacje

  • Steroid, który nigdy nie stał się lekiem. Norboleton zsyntetyzowano w 1966 r. i badano u ludzi z powodu niskiego wzrostu oraz niedowagi, ale nigdy nie wprowadzono go do obrotu.
  • Prawie brak możliwych do zweryfikowania danych u ludzi. Raporty z badań z lat 1960. nie mają streszczeń, a okres półtrwania u ludzi ani współczesne badania bezpieczeństwa nie istnieją.
  • Wartość „20:1” pochodzi z badań na szczurach. Wywodzi się z testu mięśnia dźwigacza odbytu – metody o dobrze znanych wadach – i nie dowodzi, że steroid ten działa łagodnie u ludzi.
  • Poprzednik THG. Wykryto go w moczu sportowca w 2002 r., powiązano z BALCO i według doniesień był pierwszym składnikiem czynnym preparatu „The Clear”.
  • Związek 17α-alkilowany, obarczony klasowym ryzykiem dla wątroby. Jego grupa 17α-etylowa to cecha kojarzona z toksycznością wątrobową doustnych steroidów anabolicznych.
  • Substancja kontrolowana i zakazana. W USA jest wymienionym z nazwy steroidem z wykazu III (Schedule III), a WADA zabrania jego stosowania w każdym czasie.

Źródła

  1. Catlin DH, Ahrens BD, Kucherova Y. Detection of norbolethone, an anabolic steroid never marketed, in athletes’ urine. Rapid Commun Mass Spectrom. 2002;16(13):1273–1275. PubMed.
  2. Kicman AT. Pharmacology of anabolic steroids. Br J Pharmacol. 2008;154(3):502–521. PMC.
  3. National Center for Biotechnology Information. Norbolethone, PubChem CID 66255. PubChem.
  4. McRobb L, Handelsman DJ, Kazlauskas R, et al. Structure-activity relationships of synthetic progestins in a yeast-based in vitro androgen bioassay. J Steroid Biochem Mol Biol. 2008;110(1-2):39–47. PubMed.
  5. Albanese AA, Lorenze EJ, Orto LA, et al. Nutritional and metabolic effects of some newer steroids. V. Norbolethone. N Y State J Med. 1968;68(18):2392–2406. PubMed.
  6. Gogate AN. Evaluation of clinical efficacy and safety of norbolethone in the treatment of idiopathic underweight. Indian J Med Sci. 1969;23(12):648–653. PubMed.
  7. Gogate AN. Efficacy of norbolethone in stimulating linear growth in stunted children. Curr Ther Res Clin Exp. 1970;12(6):323–332. PubMed.
  8. LeVann LJ, Cohn RE. Clinical evaluation of norbolethone therapy in stunted growth and poorly thriving children. Int J Clin Pharmacol. 1972;6(1):54–59. PubMed.
  9. Tauchen J, Jurášek M, Huml L, et al. Medicinal use of testosterone and related steroids revisited. Molecules. 2021;26(4):1032. PMC.
  10. Robinson CP, Smith PW, McConnell JK, et al. Comparison of protective effects of ethylestrenol, norbolethone, and spironolactone against lethality from acute doses of parathion and paraoxon in female rats. J Pharm Sci. 1976;65(4):595–596. PubMed.
  11. Selye H. Prevention of indomethacin-induced intestinal ulcers by spironolactone and norbolethone. Can J Physiol Pharmacol. 1969;47(12):981–983. PubMed.
  12. Selye H, Mécs I, Tamura T. Effect of spironolactone and norbolethone on the toxicity of digitalis compounds in the rat. Br J Pharmacol. 1969;37(2):485–488. PubMed.
  13. Catlin DH, Sekera MH, Ahrens BD, et al. Tetrahydrogestrinone: discovery, synthesis, and detection in urine. Rapid Commun Mass Spectrom. 2004;18(12):1245–1249. PubMed.
  14. Thevis M, Geyer H, Mareck U, et al. Screening for unknown synthetic steroids in human urine by liquid chromatography-tandem mass spectrometry. J Mass Spectrom. 2005;40(7):955–962. PubMed.
  15. Anabolic Steroid Control Act of 2004. Public Law 108-358, 118 Stat. 1661. October 22, 2004. govinfo.
  16. Drug Enforcement Administration. Implementation of the Anabolic Steroid Control Act of 2004. Federal Register. December 16, 2005;70:74653 (FR Doc 05-23907). Federal Register.
  17. Code of Federal Regulations. 21 CFR 1308.13, Schedule III. eCFR.
  18. World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List: International Standard. In effect January 1, 2026. WADA 2026 Prohibited List.