Imbir to podziemna łodyga (kłącze) rośliny Zingiber officinale. Jest powszechną przyprawą kuchenną oraz jednym z najszerzej stosowanych suplementów ziołowych. Jako suplement jest promowany głównie na nudności, ból stawów, bolesne miesiączkowanie oraz — w środowiskach fitness — na powysiłkowy ból mięśni.

Najlepiej udokumentowane zastosowania mają umiarkowany charakter. Zbiorcze analizy badań klinicznych sugerują, że imbir łagodzi nudności w ciąży oraz nieco zmniejsza ból w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego i przy bolesnym miesiączkowaniu. Europejska Agencja Leków (EMA) uznaje sproszkowany imbir w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej. Twierdzenia, że imbir podnosi stężenie testosteronu lub buduje mięśnie, opierają się na badaniach na zwierzętach, a nie na badaniach z udziałem ludzi.

Ta strona podsumowuje informacje publikowane przez amerykańskie Narodowe Instytuty Zdrowia (NIH), EMA oraz badania kliniczne. Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość	Szczegóły
Rodzaj	Suplement ziołowy i przyprawa spożywcza (kłącze Zingiber officinale)
Najlepiej przebadane składniki	Gingerole (6-, 8- i 10-gingerol) oraz 6-szogaol
Droga podania	Doustna (kapsułki ze sproszkowanym kłączem, ekstrakty, nalewki, żywność)
Badane dawki	Około 0,75–2 g/dobę sproszkowanego imbiru w cytowanych tutaj badaniach; dawka w chorobie lokomocyjnej w UE 1–2 g jednorazowo przed podróżą
Okres półtrwania	Poniżej 2 godzin dla gingeroli i 6-szogaolu po pojedynczej dawce doustnej
Status w USA	Przyprawa oraz olejek eteryczny/ekstrakt są „ogólnie uznane za bezpieczne” (GRAS) jako składniki żywności; suplementy nie są zatwierdzane przez FDA (amerykańską Agencję Żywności i Leków)
Status w UE	Monografia ziołowa EMA: ugruntowane zastosowanie medyczne w zapobieganiu nudnościom i wymiotom w chorobie lokomocyjnej
Status WADA	Niewymieniony na Liście zabronionych substancji i metod z 2026 r.

Czym jest

Imbir pochodzi z ciepłych rejonów Azji, a obecnie jest uprawiany w Ameryce Południowej, Afryce i na Bliskim Wschodzie. Od czasów starożytnych był stosowany w medycynie ludowej na niestrawność, przeziębienia i dolegliwości żołądkowe (NCCIH).

Jego najlepiej przebadanymi składnikami są związki z rodziny polifenoli:

Związek	Czym jest
6-gingerol	Wzór C17H26O4, 294,4 g/mol (PubChem)
8- i 10-gingerol	Pokrewne związki 6-gingerolu o dłuższym łańcuchu
6-szogaol	Pokrewny związek, wzór C17H24O3, 276,4 g/mol (PubChem)

Produkty lecznicze roślinne w UE zawierają sproszkowane wysuszone kłącze lub nalewkę sporządzoną przez macerację kłącza w alkoholu (EMA). W opisanych poniżej badaniach dawki podawano głównie jako gramy sproszkowanego imbiru, a nie jako ilości pojedynczego związku.

Sposób, w jaki imbir działa przeciw nudnościom, nie jest w pełni poznany. EMA zauważa, że niektóre badania sugerują, iż może on zmieniać motorykę przewodu pokarmowego (ruchy jelit) (EMA).

Farmakokinetyka

W głównym badaniu z udziałem ludzi 27 zdrowym ochotnikom podano pojedynczą doustną dawkę imbiru wynoszącą od 100 mg do 2,0 g i pobierano próbki krwi przez okres do 72 godzin (Zick et al., Cancer Epidemiol Biomarkers Prev 2008). Kluczowe ustalenia:

U żadnego uczestnika nie wykryto we krwi wolnych (niezmienionych) gingeroli ani 6-szogaolu.
Związki te krążyły niemal wyłącznie w postaci koniugatów glukuronidowych i siarczanowych, czyli form dołączanych przez wątrobę w celu przyspieszenia wydalania.
Przy dawce 2,0 g stężenia szczytowe występowały po około 65–75 minutach.
Okresy półtrwania eliminacji wynosiły poniżej 2 godzin dla wszystkich czterech związków.

Związek (dawka 2,0 g)	Stężenie szczytowe, średnia	Czas do stężenia szczytowego, średnia
6-gingerol	0,85 µg/mL	65,6 min
8-gingerol	0,23 µg/mL	73,1 min
10-gingerol	0,53 µg/mL	75,0 min
6-szogaol	0,15 µg/mL	65,6 min

Krótki okres półtrwania odpowiada dawkowaniu kilka razy na dobę stosowanemu w wielu badaniach. Monografia EMA nie wymienia żadnych formalnych danych farmakokinetycznych dla zatwierdzonych przez nią preparatów (monografia EMA).

Status regulacyjny

Stany Zjednoczone. Imbir jest wymieniony jako przyprawa o statusie GRAS w 21 CFR 182.10. Jego olejek eteryczny, oleożywica i naturalne ekstrakty są wymienione w 21 CFR 182.20. Suplementy z imbirem są sprzedawane jako suplementy diety, których FDA nie zatwierdza przed wprowadzeniem do sprzedaży (NCCIH).
Unia Europejska. Komitet ds. Produktów Leczniczych Roślinnych (HMPC) działający przy EMA przyjął zaktualizowaną monografię w maju 2025 r. (monografia EMA). Sproszkowany imbir ma „ugruntowane zastosowanie medyczne” („well-established use”), oparte na badaniach klinicznych, w zapobieganiu nudnościom i wymiotom w chorobie lokomocyjnej u dorosłych. Dawka dla dorosłych według monografii w tym wskazaniu wynosi 1–2 g przyjmowane 1 godzinę przed podróżą jako dawka pojedyncza.
Zastosowania tradycyjne (UE). Ta sama monografia wymienia wskazania do tradycyjnego stosowania, oparte wyłącznie na długotrwałym stosowaniu, a nie na badaniach klinicznych: objawowe łagodzenie choroby lokomocyjnej, łagodnych skurczowych dolegliwości żołądkowych, takich jak wzdęcia, przejściowej utraty apetytu, niewielkich bólów stawów oraz objawów przeziębienia.
Sport. Imbir nie figuruje na Liście zabronionych substancji i metod Światowej Agencji Antydopingowej (WADA) z 2026 r..

Co pokazują badania

Krajowe Centrum Zdrowia Komplementarnego i Integracyjnego (NCCIH), będące częścią NIH, zauważa, że istnieje wiele badań nad imbirem, jednak część z nich jest niskiej jakości (NCCIH). W większości badań testowano suplementy z imbirem, a nie imbir w żywności.

Nudności i wymioty w ciąży

W metaanalizie połączono dane z 12 badań randomizowanych obejmujących 1278 kobiet w ciąży (Viljoen et al., Nutr J 2014):

Punkt końcowy wobec placebo	Wynik
Punktacja nasilenia nudności	Poprawa (średnia różnica 1,20; 95% CI 0,56–1,84)
Epizody wymiotów	Brak istotnej redukcji (średnia różnica 0,72; 95% CI od −0,03 do 1,46)
Poronienie samoistne	Brak istotnej różnicy (RR 3,14; 95% CI 0,65–15,11)
Zgaga, senność	Brak istotnego wzrostu

Analizy w podgrupach wydawały się przemawiać na korzyść dawek dobowych poniżej 1500 mg w przypadku nudności. Autorzy ocenili dowody jako niskiej jakości, wskazując na niewielką liczbę badań i niejednorodne raportowanie punktów końcowych. NCCIH podsumowuje, że imbir „może być pomocny” przy nudnościach i wymiotach w ciąży.

Choroba lokomocyjna

W tej kwestii obie instytucje różnią się w ocenach. EMA uznaje sproszkowany imbir w zapobieganiu nudnościom wywołanym chorobą lokomocyjną, powołując się na badania, w których wypadł on lepiej niż placebo i dorównywał lekom porównawczym (EMA). Przegląd NCCIH stwierdza natomiast, że większość badań nad imbirem w chorobie lokomocyjnej nie wykazała jego przydatności (NCCIH).

Nudności wywołane chemioterapią

Metaanaliza z 2025 r. objęła 35 badań randomizowanych, z których 22 testowały kapsułki z imbirem podawane łącznie ze standardowymi lekami przeciwwymiotnymi (Lin et al., Cancer Nurs 2025). Dodanie kapsułek z imbirem obniżyło częstość ostrych nudności 3. stopnia (RR 0,19) oraz ogólnych wymiotów wysokiego stopnia (RR 0,47).

Gremia opracowujące wytyczne są bardziej ostrożne. W wytycznych przeciwwymiotnych MASCC/ESMO z 2023 r. nie sformułowano zalecenia dotyczącego przyjmowanego doustnie imbiru, ponieważ dowody są sprzeczne, a wiele badań ma poważne wady metodologiczne (Molassiotis et al., Support Care Cancer 2023). NCCIH podobnie określa korzyści jako niepewne.

Choroba zwyrodnieniowa stawu kolanowego i biodrowego

W metaanalizie 5 badań kontrolowanych placebo z udziałem 593 pacjentów (Bartels et al., Osteoarthritis Cartilage 2015) stwierdzono:

Punkt końcowy	Efekt wobec placebo
Ból	SMD −0,30 (95% CI od −0,50 do −0,09)
Niepełnosprawność	SMD −0,22 (95% CI od −0,39 do −0,04)
Przerwanie leczenia z powodu działań niepożądanych	RR 2,33 (95% CI 1,04–5,22), ponad dwukrotnie bardziej prawdopodobne przy imbirze

Standaryzowana średnia różnica (SMD) wynosząca około −0,3 oznacza niewielki efekt. Autorzy ocenili dowody jako umiarkowanej jakości, a korzyść jako skromną. NCCIH dodaje, że nie wykazano, aby imbir stosowany miejscowo pomagał w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego.

Bolesne miesiączkowanie

Metaanaliza 4 badań kontrolowanych placebo w pierwotnym bolesnym miesiączkowaniu (bolesnych miesiączkach bez innej przyczyny) wykazała niższą punktację bólu przy przyjmowaniu imbiru przez pierwsze 3–4 dni cyklu — łączna różnica wyniosła −1,85 (95% CI od −2,87 do −0,84) w wizualnej skali analogowej bólu (Daily et al., Pain Med 2015). W badaniach stosowano 750–2000 mg sproszkowanego imbiru na dobę. Jeden z autorów jest powiązany z producentem suplementów.

Powysiłkowy ból mięśni

Jest to zastosowanie najbardziej istotne w kontekście treningu. W dwóch randomizowanych, podwójnie zaślepionych doświadczeniach kontrolowanych placebo podawano 2 g/dobę surowego imbiru (n = 34) lub imbiru poddanego obróbce cieplnej (n = 40) przez 11 dni przed i po ekscentrycznym treningu zginaczy stawu łokciowego (Black et al., J Pain 2010):

Rodzaj imbiru	Ból 24 h po wysiłku wobec placebo
Surowy	O 25% mniejszy
Poddany obróbce cieplnej	O 23% mniejszy

Wpływ na obrzęk, zakres ruchu i siłę był mniejszy. Pojedyncza dawka 2 g przyjęta po treningu nie zmniejszyła bólu 45 minut później (Black and O’Connor, Phytother Res 2010). U 32 biegaczy rekreacyjnych dawka 1,425 g/dobę przez 5 dni potencjalnie zmniejszała bolesność mięśni po biegu w dół zbocza, ale nie miała istotnego wpływu na wyniki biegowe (Wilson, J Diet Suppl 2020).

W przeglądzie systematycznym literatury sportowej wyciągnięto następujące wnioski (Wilson, J Strength Cond Res 2015):

Dawka około 2 g/dobę może w umiarkowanym stopniu zmniejszać ból mięśni po ćwiczeniach ekscentrycznych lub długich biegach, zwłaszcza gdy jest przyjmowana przez co najmniej 5 dni.
W 9 badaniach imbir nie wywierał zauważalnego wpływu na skład ciała, tempo metabolizmu, pobór tlenu, siłę izometryczną ani subiektywne odczucie wysiłku.
Większość badań obejmowała osoby niewytrenowane, słabo raportowała zdarzenia niepożądane i nie porównywała imbiru z NLPZ (niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi, takimi jak ibuprofen).

Masa ciała i stężenie cukru we krwi

Metaanaliza 27 badań randomizowanych (1309 dorosłych) wykazała, że imbir wiązał się z redukcją masy ciała o 1,52 kg (95% CI 0,66–2,37) oraz zmniejszeniem zawartości tkanki tłuszczowej o 0,87 punktu procentowego (Rafieipour et al., Nutr Rev 2024). Autorzy ocenili pewność tych dowodów jako niską do bardzo niskiej.

W cukrzycy typu 2 metaanaliza 5 badań stosujących dawki 1,2–2 g/dobę przez 4–12 tygodni nie wykazała istotnego łącznego wpływu na stężenie glukozy na czczo ani na HbA1c (3-miesięczną średnią stężenia cukru we krwi) (Schumacher et al., Clin Nutr ESPEN 2024).

Testosteron

O imbirze i testosteronie. Imbir bywa reklamowany jako środek podnoszący stężenie testosteronu (booster testosteronu). Przegląd dowodów wykazał, że powiązanie to pochodzi głównie z badań na zwierzętach, często u gryzoni narażonych na toksyny lub stres oksydacyjny, i stwierdził, że efekt ten „nie został jeszcze potwierdzony u ludzi” (Banihani, Biomolecules 2018). Żadne z uwzględnionych tutaj kontrolowanych badań z udziałem ludzi nie wykazuje, aby imbir podnosił stężenie testosteronu lub masę mięśniową.

Działania niepożądane i ryzyko

Częste działania niepożądane

W badanych dawkach imbir jest na ogół dobrze tolerowany. Zgłaszane działania niepożądane obejmują (NCCIH; monografia EMA):

dolegliwości żołądkowe, odbijanie i niestrawność;
zgagę;
biegunkę;
nudności;
podrażnienie jamy ustnej i gardła.

W metaanalizie dotyczącej choroby zwyrodnieniowej stawów osoby przyjmujące imbir przerywały leczenie z powodu działań niepożądanych ponad dwukrotnie częściej niż osoby przyjmujące placebo.

Ciąża i karmienie piersią

Dowody są uspokajające, ale niepełne. W norweskiej kohorcie matki i dziecka (Norwegian Mother and Child Cohort) 1020 z 68 522 kobiet (1,5%) zgłosiło stosowanie imbiru w ciąży (Heitmann et al., Eur J Clin Pharmacol 2013). Stosowanie imbiru nie wiązało się z wyższym ryzykiem:

wad wrodzonych;
martwego urodzenia lub zgonu okołoporodowego;
porodu przedwczesnego lub niskiej masy urodzeniowej;
niskiej punktacji w skali Apgar.

Monografia EMA podaje, że dane z 300–1000 zakończonych ciąż nie wykazują działania wywołującego wady rozwojowe ani toksyczności dla płodu. Dane dotyczące rozrodczości u zwierząt są jednak niewystarczające, a niektóre badania na ciężarnych gryzoniach wykazały większą utratę zarodków, dlatego ze względów ostrożności EMA zaleca unikanie leków zawierających imbir w okresie ciąży. Bezpieczeństwo podczas karmienia piersią nie zostało ustalone (monografia EMA; NCCIH).

Interakcje i krwawienia

Imbir bywa często wymieniany jako czynnik ryzyka krwawień przy jednoczesnym stosowaniu leków przeciwzakrzepowych. Dane z badań kontrolowanych nie wykazują tego przy dawkach standardowych. W randomizowanym badaniu krzyżowym z udziałem 12 zdrowych mężczyzn imbir przyjmowany przez 7 dni przed i 7 dni po pojedynczej dawce 25 mg warfaryny nie zmienił następujących parametrów (Jiang et al., Br J Clin Pharmacol 2005):

Parametr	Imbir wobec samej warfaryny
INR (czas krzepnięcia), stosunek AUC	1,01 (90% CI 0,93–1,15)
Stosunek klirensu S-warfaryny	1,05 (90% CI 0,97–1,13)
Agregacja płytek krwi	Bez wpływu

Badanie to było niewielkie, obejmowało zdrowych ochotników i pojedyncze dawki warfaryny, więc nie wyklucza wpływu u pacjentów stosujących długotrwałe leczenie przeciwzakrzepowe. Monografia EMA nie wymienia żadnych znanych interakcji. NCCIH zaleca osobom przyjmującym jakiekolwiek leki omówienie stosowania produktów ziołowych z lekarzem lub innym pracownikiem ochrony zdrowia.

Kto według EMA nie powinien stosować leków z imbirem

osoby uczulone na imbir;
kobiety w ciąży lub karmiące piersią (ze względów ostrożności);
dzieci i młodzież poniżej 18. roku życia w większości wskazań oraz dzieci poniżej 6. roku życia w chorobie lokomocyjnej, ze względu na brak danych.

Najważniejsze informacje

Przyprawa o kilku skromnych, popartych dowodami zastosowaniach. Zbiorcze analizy badań potwierdzają niewielkie korzyści w przypadku nudności w ciąży, bólu w chorobie zwyrodnieniowej stawu kolanowego i bolesnego miesiączkowania. EMA uznaje go w zapobieganiu chorobie lokomocyjnej, natomiast NCCIH ocenia dowody dotyczące choroby lokomocyjnej jako słabe.
Krótkotrwały we krwi. Gingerole krążą głównie w postaci koniugatów, osiągają stężenie szczytowe około godziny po przyjęciu dawki i mają okres półtrwania poniżej 2 godzin.
Bolesność mięśni, a nie wzrost mięśni. Dawka około 2 g/dobę przez kilka dni zmniejszała powysiłkowy ból mięśni o mniej więcej jedną czwartą w niewielkich badaniach. Nie zmieniała składu ciała, siły ani wydolności.
Twierdzenia dotyczące testosteronu są nieudowodnione. Dane potwierdzające pochodzą głównie z badań na gryzoniach, a efektu tego nie potwierdzono u ludzi.
Na ogół dobrze tolerowany. Dolegliwości żołądkowe i zgaga to główne działania niepożądane. W badaniu kontrolowanym nie stwierdzono wpływu na warfarynę, ale dane u pacjentów długotrwale przyjmujących leki przeciwzakrzepowe są ograniczone.

Źródła

National Center for Complementary and Integrative Health. Ginger. NCCIH.
European Medicines Agency, Committee on Herbal Medicinal Products. European Union herbal monograph on Zingiber officinale Roscoe, rhizoma, revision 1 (EMA/HMPC/885789/2022), adopted May 7, 2025. EMA.
European Medicines Agency. Zingiberis rhizoma: herbal medicinal product summary. EMA.
US Code of Federal Regulations. 21 CFR 182.10, Spices and other natural seasonings and flavorings. eCFR.
US Code of Federal Regulations. 21 CFR 182.20, Essential oils, oleoresins (solvent-free), and natural extractives (including distillates). eCFR.
World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List. WADA 2026 Prohibited List.
National Center for Biotechnology Information. 6-Gingerol, PubChem CID 442793. PubChem; 6-Shogaol, PubChem CID 5281794. PubChem.
Zick SM, Djuric Z, Ruffin MT, et al. Pharmacokinetics of 6-gingerol, 8-gingerol, 10-gingerol, and 6-shogaol and conjugate metabolites in healthy human subjects. Cancer Epidemiol Biomarkers Prev. 2008;17(8):1930–1936. PubMed.
Viljoen E, Visser J, Koen N, Musekiwa A. A systematic review and meta-analysis of the effect and safety of ginger in the treatment of pregnancy-associated nausea and vomiting. Nutr J. 2014;13:20. PubMed.
Lin CY, Huang SH, Tam KW, et al. Efficacy and safety of ginger on chemotherapy-induced nausea and vomiting: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Cancer Nurs. 2025;48(6):455–466. PubMed.
Molassiotis A, Affronti ML, Fleury M, et al. 2023 MASCC/ESMO consensus antiemetic guidelines related to integrative and non-pharmacological therapies. Support Care Cancer. 2023;32(1):30. PubMed.
Bartels EM, Folmer VN, Bliddal H, et al. Efficacy and safety of ginger in osteoarthritis patients: a meta-analysis of randomized placebo-controlled trials. Osteoarthritis Cartilage. 2015;23(1):13–21. PubMed.
Daily JW, Zhang X, Kim DS, Park S. Efficacy of ginger for alleviating the symptoms of primary dysmenorrhea: a systematic review and meta-analysis of randomized clinical trials. Pain Med. 2015;16(12):2243–2255. PubMed.
Black CD, Herring MP, Hurley DJ, O’Connor PJ. Ginger (Zingiber officinale) reduces muscle pain caused by eccentric exercise. J Pain. 2010;11(9):894–903. PubMed.
Black CD, O’Connor PJ. Acute effects of dietary ginger on muscle pain induced by eccentric exercise. Phytother Res. 2010;24(11):1620–1626. PubMed.
Wilson PB. A randomized double-blind trial of ginger root for reducing muscle soreness and improving physical performance recovery among experienced recreational distance runners. J Diet Suppl. 2020;17(2):121–132. PubMed.
Wilson PB. Ginger (Zingiber officinale) as an analgesic and ergogenic aid in sport: a systemic review. J Strength Cond Res. 2015;29(10):2980–2995. PubMed.
Rafieipour N, Gharbi N, Rahimi H, et al. Ginger intervention on body weight and body composition in adults: a GRADE-assessed systematic review and dose-response meta-analysis of 27 randomized controlled trials. Nutr Rev. 2024;82(12):1651–1665. PubMed.
Schumacher JC, Mueller V, Sousa C, et al. The effect of oral supplementation of ginger on glycemic control of patients with type 2 diabetes mellitus: a systematic review and meta-analysis. Clin Nutr ESPEN. 2024;63:615–622. PubMed.
Banihani SA. Ginger and testosterone. Biomolecules. 2018;8(4):119. PubMed.
Heitmann K, Nordeng H, Holst L. Safety of ginger use in pregnancy: results from a large population-based cohort study. Eur J Clin Pharmacol. 2013;69(2):269–277. PubMed.
Jiang X, Williams KM, Liauw WS, et al. Effect of ginkgo and ginger on the pharmacokinetics and pharmacodynamics of warfarin in healthy subjects. Br J Clin Pharmacol. 2005;59(4):425–432. PubMed.

Imbir