Leki wspomagające

Naltrekson w małych dawkach (LDN)

Zaktualizowano · 27 źródeł

Naltrekson w małych dawkach (LDN, low-dose naltrexone) to naltrekson – lek blokujący receptory opioidowe – przyjmowany w niewielkim ułamku swojej zatwierdzonej dawki, zazwyczaj około 4,5 mg na dobę. W standardowej dawce 50 mg naltrekson jest zatwierdzony przez FDA (amerykańską Agencję Żywności i Leków) do leczenia uzależnienia od alkoholu oraz blokowania działania opioidów. W małych dawkach jest przepisywany poza wskazaniami rejestracyjnymi (off-label) w fibromialgii, chorobie Leśniowskiego-Crohna, stwardnieniu rozsianym, zespole long COVID i innych schorzeniach.

Najważniejsza informacja: żaden preparat naltreksonu w małych dawkach nie jest zatwierdzony w żadnym wskazaniu, a badania kontrolowane są nieliczne i obejmują małe grupy. W przeglądzie z 2026 roku obejmującym 105 prac poświęconych LDN zidentyfikowano jedynie 15 badań randomizowanych i stwierdzono, że wczesne pozytywne wyniki rzadko znajdowały potwierdzenie w badaniach kontrolowanych placebo (Gouda et al., Adv Ther 2026). LDN jest dostarczany głównie przez apteki recepturowe.

Ta strona podsumowuje dane z charakterystyki produktu (etykiety FDA) naltreksonu, badań klinicznych oraz przeglądów systematycznych. Ma charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość Szczegóły
Klasa leku Antagonista receptorów opioidowych (blokuje receptory opioidowe)
Zatwierdzone preparaty Tabletki naltreksonu 50 mg (generyki); Vivitrol 380 mg we wstrzyknięciach co miesiąc; Contrave (naltrekson + bupropion)
Zatwierdzone wskazania (dawka standardowa) Uzależnienie od alkoholu; blokowanie działania opioidów; zapobieganie nawrotom uzależnienia od opioidów (Vivitrol)
Zakres małych dawek w badaniach Zazwyczaj 0,5–6 mg/dobę; najczęściej 4,5 mg/dobę
Droga podania Doustna
Okres półtrwania (etykieta, 50 mg) Naltrekson ≈4 h; główny aktywny metabolit 6-β-naltreksol ≈13 h
Status LDN Poza wskazaniami rejestracyjnymi (off-label); niezatwierdzony przez FDA w żadnej małej dawce; zazwyczaj sporządzany jako lek recepturowy
Status substancji kontrolowanej w USA Nie jest substancją kontrolowaną; baza DailyMed nie wskazuje żadnego wykazu DEA (amerykańskiej agencji ds. zwalczania narkotyków) (etykieta)
Status WADA Niewymieniony na Liście zabronionych substancji i metod WADA na 2026 rok Światowej Agencji Antydopingowej (WADA)

Czym jest

Naltrekson jest syntetyczną pochodną opioidu oksymorfonu. Przy jego atomie azotu zamiast grupy metylowej znajduje się grupa cyklopropylometylowa, co znosi wszelką aktywność agonistyczną wobec receptorów opioidowych i czyni go „czystym” antagonistą (etykieta tabletek naltreksonu). Jest blisko spokrewniony z naloksonem, lekiem stosowanym do odwracania skutków przedawkowania opioidów.

Naltrekson zatwierdzono po raz pierwszy w Stanach Zjednoczonych w 1984 roku (etykieta leku Vivitrol). Stosowanie małych dawek poza wskazaniami rejestracyjnymi (off-label) rozpoczęło się w latach 1980. u osób zakażonych HIV / chorych na AIDS, a później objęło zespoły bólowe, choroby autoimmunologiczne oraz stany poinfekcyjne (Gouda et al., Adv Ther 2026).

Dawka standardowa a mała dawka

Preparat lub zastosowanie Dawka naltreksonu Źródło
Uzależnienie od alkoholu (tabletki) 50 mg raz na dobę Etykieta tabletek
Blokada receptorów opioidowych (tabletki) Pierwsza dawka 25 mg, następnie 50 mg/dobę; alternatywne schematy w etykiecie obejmują 100 mg co drugi dzień lub 150 mg co trzeci dzień Etykieta tabletek
Vivitrol (wstrzyknięcie o przedłużonym uwalnianiu) 380 mg domięśniowo co 4 tygodnie Etykieta leku Vivitrol
Contrave (kontrola masy ciała) 32 mg/dobę naltreksonu z 360 mg/dobę bupropionu w pełnej dawce Etykieta leku Contrave
Naltrekson w małych dawkach (off-label) Zazwyczaj 4,5 mg/dobę; 1–6 mg/dobę w badaniach klinicznych Badania opisane poniżej

Dawka 4,5 mg LDN stanowi mniej niż jedną dziesiątą standardowej dawki tabletki 50 mg.

Proponowane mechanizmy działania małych dawek

W dawce standardowej naltrekson konkuruje z opioidami o ich receptory. Charakterystyka produktu podaje, że 50 mg blokuje działanie 25 mg podanej dożylnie heroiny przez okres do 24 godzin (etykieta tabletek). Wysuwa się dwie odmienne hipotezy tłumaczące, dlaczego znacznie mniejsza dawka miałaby pomagać w innych chorobach:

  • Efekt z odbicia ze strony własnych opioidów organizmu. Krótkotrwała, częściowa blokada receptorów opioidowych może wyzwalać wyrównawczy wzrost stężenia endogennych opioidów, takich jak met-enkefalina (nazywana również opioidowym czynnikiem wzrostu). Koncepcja ta wywodzi się głównie z badań na myszach z eksperymentalnym autoimmunologicznym zapaleniem mózgu i rdzenia (zwierzęcym modelem stwardnienia rozsianego), w których LDN przywracał stężenie enkefaliny w surowicy i zmniejszał objawy choroby (Zagon & McLaughlin, Exp Biol Med 2018).
  • Wyciszanie komórek odpornościowych w układzie nerwowym. W badaniach na szczurach i liniach komórkowych izomery naloksonu i naltreksonu blokowały receptor toll-podobny 4 (TLR4) – receptor aktywujący mikroglej (komórki odpornościowe mózgu i rdzenia kręgowego) – a podawane w ciągłym wlewie znosiły u szczurów ból wywołany uszkodzeniem nerwu (Hutchinson et al., Eur J Neurosci 2008).

W przypadku żadnego z tych mechanizmów nie wykazano, aby tłumaczył on korzyści kliniczne u ludzi. W przeglądzie z 2026 roku proponowane mechanizmy określono jako w dużej mierze teoretyczne, przy niewielkiej liczbie wysokiej jakości dowodów potwierdzających ich znaczenie w chorobach człowieka (Gouda et al., Adv Ther 2026).

Farmakokinetyka

Dane z charakterystyki produktu pochodzą z badań nad dawkami standardowymi (50–200 mg). Etykieta nie opisuje farmakokinetyki małych dawek.

Parametr Wartość (etykieta tabletek naltreksonu)
Wchłanianie ≈96% dawki wchłania się z przewodu pokarmowego
Biodostępność po podaniu doustnym 5–40%, ze względu na nasilony metabolizm pierwszego przejścia w wątrobie
Czas do stężenia maksymalnego W ciągu 1 godziny (naltrekson i 6-β-naltreksol)
Główny aktywny metabolit 6-β-naltreksol
Okres półtrwania eliminacji ≈4 h (naltrekson); ≈13 h (6-β-naltreksol)
Wydalanie Głównie z moczem (53–79% dawki w postaci leku macierzystego i metabolitów)
Marskość wątroby Ekspozycja na naltrekson (AUC) ≈5-krotnie wyższa w wyrównanej i ≈10-krotnie wyższa w niewyrównanej marskości wątroby

Zatwierdzone zastosowanie medyczne

Charakterystyka produktu tabletek naltreksonu zatwierdza tabletki 50 mg do leczenia uzależnienia od alkoholu oraz do blokowania efektów egzogennych (przyjmowanych z zewnątrz) opioidów (etykieta tabletek). W jednym 12-tygodniowym badaniu rejestracyjnym z udziałem 104 osób uzależnionych od alkoholu odsetek utrzymujących abstynencję wyniósł 51% w grupie naltreksonu wobec 23% w grupie placebo, a częstość nawrotów 31% wobec 60%.

Vivitrol, podawany we wstrzyknięciach co miesiąc, jest zatwierdzony w uzależnieniu od alkoholu u osób, które są w stanie powstrzymać się od picia przed rozpoczęciem terapii, oraz w zapobieganiu nawrotom uzależnienia od opioidów po detoksykacji (etykieta leku Vivitrol).

Contrave (naltrekson o przedłużonym uwalnianiu w połączeniu z lekiem przeciwdepresyjnym bupropionem, zatwierdzony w 2014 roku) to osobny preparat przeznaczony do długoterminowej kontroli masy ciała u dorosłych z otyłością lub z nadwagą i co najmniej jedną chorobą współistniejącą związaną z masą ciała. Posiada ostrzeżenie w ramce (boxed warning) dotyczące myśli i zachowań samobójczych powiązanych ze składnikiem przeciwdepresyjnym (etykieta leku Contrave). Nie jest to naltrekson w małych dawkach i nie jest on szerzej omawiany na tej stronie.

Żaden z tych preparatów nie jest zatwierdzony w małych dawkach. LDN stosuje się poza wskazaniami rejestracyjnymi (off-label), a jego dostępność ogranicza się głównie do aptek recepturowych (Gouda et al., Adv Ther 2026). Leki pochodzące ze sporządzania leków recepturowych (compounding) nie są zatwierdzane przez FDA, co oznacza, że agencja nie weryfikuje ich bezpieczeństwa, skuteczności ani jakości przed wprowadzeniem do sprzedaży (FDA).

Co pokazują badania

Najczęściej stosowaną dawką dobową jest 4,5 mg (Gouda et al., Adv Ther 2026). Wiele badań stanowiły niewielkie próby w układzie naprzemiennym (w których każda osoba przyjmuje kolejno lek i placebo).

Fibromialgia

Najwięcej badań nad LDN przeprowadzono w fibromialgii. Dwa małe wczesne badania ze Stanfordu dały wynik pozytywny. Trzy większe, późniejsze badania nie wykazały istotnej korzyści w porównaniu z placebo.

Badanie Projekt, n Dawka i czas trwania Główny wynik
Younger & Mackey, Pain Med 2009 Pojedynczo ślepa próba, układ naprzemienny, 10 kobiet 4,5 mg/dobę, 8 tygodni O ponad 30% większe zmniejszenie objawów niż po placebo
Younger et al., Arthritis Rheum 2013 Podwójnie ślepa próba, układ naprzemienny, 31 kobiet 4,5 mg/dobę Ból zmniejszył się o 28,8% po LDN vs 18,0% po placebo (P = 0,016); brak wpływu na zmęczenie i sen
Bested et al., Pain Rep 2023 Podwójnie ślepa próba, układ naprzemienny, 58 osób 4,5 mg/dobę, 3 tygodnie na okres Brak różnicy w skali wpływu fibromialgii (P = 0,3) ani w ocenach nasilenia bólu (P = 0,4)
Due Bruun et al., Lancet Rheumatol 2024 Badanie RCT w grupach równoległych, podwójnie ślepa próba, 99 kobiet 6 mg/dobę, 12 tygodni Różnica w nasileniu bólu −0,34 punktu w skali 0–10 (95% CI od −0,95 do 0,27; p = 0,27)
Rodríguez-Freire et al., Eur J Pain 2026 Badanie RCT w grupach równoległych, podwójnie ślepa próba, 98 kobiet 4,5 mg/dobę, 12 miesięcy Ból po 3 miesiącach: −0,33 po LDN vs −0,64 po placebo (p = 0,236)

W metaanalizie z 2024 roku obejmującej 4 badania (222 osoby) opisano zmniejszenie bólu o 0,86 punktu podczas stosowania LDN (Vatvani et al., Korean J Pain 2024). Zespół duńskich badaczy przeprowadził później ponowną analizę tych samych badań. Wykryto błędy w ekstrakcji danych oraz łączenie różnych skal oceny bólu, a skorygowana analiza wykazała brak istotnej statystycznie różnicy w nasileniu bólu między LDN a placebo. Utrzymał się natomiast nieznacznie wyższy odsetek osób uzyskujących zmniejszenie bólu o co najmniej 30% (iloraz szans [odds ratio] 2,47; 95% CI 1,10–5,54) (Bruun et al., Korean J Pain 2026).

Choroba Leśniowskiego-Crohna

Większość danych dotyczących choroby Leśniowskiego-Crohna pochodzi od jednego zespołu badawczego z uniwersytetu Penn State, którego główni badacze posiadają patent na zastosowanie naltreksonu w nieswoistych chorobach zapalnych jelit (Smith et al., Dig Dis Sci 2011).

Badanie Projekt, n Dawka i czas trwania Główny wynik
Smith et al., Am J Gastroenterol 2007 Otwarte badanie pilotażowe, 17 dorosłych 4,5 mg/dobę, 12 tygodni Odpowiedź u 89%, remisja u 67% (brak grupy placebo)
Smith et al., Dig Dis Sci 2011 Badanie RCT z podwójnie ślepą próbą, włączono 40 dorosłych 4,5 mg/dobę, 12 tygodni Spadek wskaźnika aktywności choroby o 70 punktów: 88% vs 40% (p = 0,009); odpowiedź endoskopowa 78% vs 28%
Smith et al., J Clin Gastroenterol 2013 Randomizowane badanie pilotażowe, 14 dzieci 0,1 mg/kg/dobę, 8 tygodni + 8 tygodni próby otwartej Brak ciężkich zdarzeń niepożądanych; wynik aktywności choroby spadł z 34,2 do 21,7
van de Pol et al., Dig Dis Sci 2026 Wieloośrodkowe badanie RCT z podwójnie ślepą próbą, 41 dorosłych; przerwane przedwcześnie z powodu braku skuteczności 4,5 mg/dobę, 12 tygodni Remisja endoskopowa 5,6% vs 18,8% (p = 0,233); remisja kliniczna 22,2% vs 70,0% na korzyść placebo; mniejsze zmęczenie po LDN

W przeglądzie Cochrane z 2018 roku połączono wyniki badań u dorosłych i dzieci (46 uczestników). Remisję kliniczną osiągnięto u 30% osób przyjmujących LDN wobec 18% w grupie placebo, co stanowiło różnicę nieistotną statystycznie (RR 1,48; 95% CI 0,42–5,24). Autorzy przeglądu ocenili jakość dowodów jako niską i uznali je za niewystarczające do sformułowania jednoznacznych wniosków (Parker et al., Cochrane 2018). Niezależne od pierwotnego zespołu badanie holenderskie z 2026 roku nie wykazało żadnych korzyści w zakresie wywoływania remisji.

Stwardnienie rozsiane

Dwa badania kontrolowane placebo w układzie naprzemiennym przyniosły niejednoznaczne wyniki:

  • UCSF, 2010. Do badania włączono 80 osób, a 60 ukończyło 8-tygodniowy okres przyjmowania 4,5 mg wieczorem. LDN poprawił wyniki jakości życia związanej ze zdrowiem psychicznym (np. o 3,3 punktu w składowej psychicznej kwestionariusza SF-36, p = 0,04). Autorzy zaznaczyli, że rezygnacje z udziału i błędy w danych obniżyły moc statystyczną badania (Cree et al., Ann Neurol 2010).
  • Iran, 2010. 96 osób z rzutowo-remisyjną lub wtórnie postępującą postacią SM w badaniu trwającym 17 tygodni. Nie stwierdzono istotnych różnic w zakresie bólu, energii, samopoczucia emocjonalnego ani ogólnej jakości życia. Autorzy podsumowali, że skuteczność pozostaje „pod znakiem zapytania” (Sharafaddinzadeh et al., Mult Scler 2010).

W żadnym badaniu nie sprawdzano, czy LDN zmniejsza częstość rzutów SM lub spowalnia narastanie niesprawności.

Zespół long COVID

Według stanu na maj 2026 roku w przeglądzie systematycznym nie zidentyfikowano żadnych ukończonych badań randomizowanych oceniających LDN w zespole long COVID. Połączono w nim wyniki 4 niekontrolowanych badań porównujących stan przed leczeniem i po nim (155 osób), wykazując zmniejszenie zmęczenia, tzw. mgły mózgowej, zaburzeń snu i bólu oraz poprawę codziennego funkcjonowania, jednak pewność tych danych oceniono jako niską (Byambasuren et al., BMJ Open 2026).

W jednym z tych badań 52 osobom w Dublinie przepisano 1 mg/dobę przez miesiąc, a następnie 2 mg/dobę. Kwestionariusz kontrolny wypełniło 36 osób, a poprawę odnotowano w 6 z 7 ocenianych kategorii objawów. Badanie nie miało grupy placebo (O’Kelly et al., Brain Behav Immun Health 2022). Tego rodzaju niekontrolowane badania nie pozwalają oddzielić działania leku od naturalnego powrotu do zdrowia ani od efektu placebo.

W lutym 2026 roku w Kolumbii Brytyjskiej zakończono badanie kontrolowane placebo z udziałem 160 osób oceniające LDN w zespole zmęczenia po przebytym COVID. W chwili pisania tego tekstu w rejestrze badania nie opublikowano jeszcze wyników (ClinicalTrials.gov NCT05430152).

Inne schorzenia

W przeglądzie z 2026 roku wymieniono również pojedyncze małe badania RCT dotyczące zespołu wojny w Zatoce Perskiej, liszaja płaskiego mieszkowego (bliznowaciejącej choroby owłosionej skóry głowy), depresji oraz glejaka o wysokim stopniu złośliwości. W największym z nich 110 osób z glejakiem przyjmowało 4,5 mg/dobę przez 16 tygodni równolegle z radiochemioterapią; zmęczenie oraz jakość życia nie różniły się od wyników w grupie placebo (Gouda et al., Adv Ther 2026). Pozostałe piśmiennictwo dotyczące LDN obejmuje głównie opisy przypadków i niekontrolowane serie przypadków.

Działania niepożądane i ryzyko

Tolerancja małych dawek

W badaniach klinicznych LDN był dobrze tolerowany, a częstość działań niepożądanych była zbliżona do obserwowanej po placebo:

  • W duńskim badaniu z udziałem 99 kobiet zdarzenia niepożądane wystąpiły u 84% uczestniczek przyjmujących LDN wobec 86% w grupie placebo, a z ich powodu leczenie przerwało odpowiednio 8% i 6% osób (Due Bruun et al., Lancet Rheumatol 2024).
  • W 12-miesięcznym badaniu hiszpańskim odsetki te wyniosły 68,8% wobec 72%, przy braku ciężkich zdarzeń związanych z leczeniem (Rodríguez-Freire et al., Eur J Pain 2026).
  • W analizie zbiorczej badań dotyczących fibromialgii odnotowano częstsze występowanie wyrazistych snów i nudności po LDN niż po placebo, bez różnic w częstości ciężkich zdarzeń niepożądanych (Vatvani et al., Korean J Pain 2024).
  • W pierwszym badaniu pilotażowym dotyczącym choroby Leśniowskiego-Crohna najczęstszym działaniem niepożądanym były zaburzenia snu (u 7 z 17 osób) (Smith et al., Am J Gastroenterol 2007).

W 89 badaniach kontrolowanych placebo oceniających doustny naltrekson w dowolnej dawce (11 194 uczestników, z wyłączeniem osób przyjmujących opioidy) naltrekson nie zwiększał ryzyka ciężkich zdarzeń niepożądanych (RR 0,84; 95% CI 0,66–1,06) (Bolton et al., BMC Med 2019).

Interakcje z opioidami

Naltrekson blokuje działanie opioidowych leków przeciwbólowych, przeciwkaszlowych i przeciwbiegunkowych. Charakterystyka produktu wymienia jako przeciwwskazania przyjmowanie opioidowych leków przeciwbólowych, uzależnienie od opioidów (w tym terapię metadonem lub buprenorfiną) oraz ostry zespół odstawienia opioidów (etykieta tabletek). U osób uzależnionych od opioidów podanie antagonisty może wywołać nagły, ciężki zespół odstawienny wymagający leczenia szpitalnego.

Wpływ LDN na odpowiedź na opioidy może również działać w przeciwnym kierunku. W opisie przypadku mężczyzna przyjmujący LDN z powodu SM stracił przytomność po pojedynczej dawce 5 mg oksykodonu i wymagał podania naloksonu oraz hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii. Autorzy zasugerowali, że długotrwałe przyjmowanie LDN może zwiększać wrażliwość na opioidy (Leonard et al., Am J Emerg Med 2017). Jest to pojedynczy opis przypadku, a zjawisko to nie zostało systematycznie zbadane.

Charakterystyka produktu ostrzega również, że po odstawieniu naltreksonu osoby, które wcześniej przyjmowały opioidy, mogą reagować na mniejsze dawki opioidów niż dawniej, co zwiększa ryzyko przedawkowania.

Wątroba

Uszkodzenie wątroby związane z naltreksonem zależy od dawki. W badaniu kontrolowanym placebo z użyciem dawki 300 mg/dobę (określanej w etykiecie jako około pięciokrotność dawki zalecanej) wzrost aktywności aminotransferaz wystąpił u 19% (5/26) osób wobec 0% w grupie placebo (etykieta tabletek). W etykiecie opisano również przypadki zapalenia wątroby przy dawkach standardowych i zalecono odstawienie leku w razie pojawienia się objawów ostrego zapalenia wątroby. W 12-tygodniowym badaniu pilotażowym z małą dawką w chorobie Leśniowskiego-Crohna nie odnotowano nieprawidłowości w badaniach laboratoryjnych.

Nastrój

Charakterystyka produktu informuje o zgłaszanych po wprowadzeniu leku do obrotu przypadkach depresji, myśli samobójczych i prób samobójczych u osób leczonych z powodu uzależnienia od opioidów, przy czym nie udowodniono związku przyczynowego. W badaniach dotyczących uzależnienia od alkoholu nowe epizody depresji wystąpiły u 0–15% osób przyjmujących naltrekson wobec 0–17% przyjmujących placebo.

Ciąża i dzieci

Brakuje odpowiednich badań oceniających stosowanie naltreksonu u kobiet w ciąży. U szczurów i królików wysokie dawki zwiększały częstość wczesnych strat płodów. Charakterystyka produktu podaje, że bezpieczeństwo stosowania u osób poniżej 18. roku życia nie zostało określone (etykieta tabletek).

Jakość preparatów recepturowych

Ponieważ LDN jest sporządzany w aptekach jako lek recepturowy, moc i skład podłoża mogą się różnić między aptekami, a autorzy przeglądu z 2026 roku zwracają uwagę, że niejednorodność preparatów recepturowych zwiększa niepewność przy porównywaniu wyników badań (Gouda et al., Adv Ther 2026).

Najważniejsze informacje

  • Zatwierdzony w dawce 50 mg, a nie w małych dawkach. Naltrekson ma zatwierdzenie FDA w leczeniu uzależnienia od alkoholu i opioidów w dawce 50 mg/dobę (lub 380 mg co miesiąc we wstrzyknięciu). LDN w dawkach 1–6 mg/dobę jest stosowany poza wskazaniami rejestracyjnymi (off-label) i zazwyczaj sporządzany jako lek recepturowy.
  • Mechanizm działania pozostaje hipotezą. Koncepcje wyrzutu endorfin z odbicia oraz blokady receptora TLR4 opierają się głównie na badaniach na zwierzętach i komórkach – nie wykazano, aby tłumaczyły one korzyści kliniczne u ludzi.
  • Nowsze badania w fibromialgii dały wyniki negatywne. Dwa małe wczesne badania naprzemienne były pozytywne, jednak trzy większe badania (58–99 osób) nie wykazały istotnego zmniejszenia bólu w porównaniu z placebo.
  • Dowody w chorobie Leśniowskiego-Crohna i SM są skąpe i niejednoznaczne. Badanie RCT z udziałem 40 osób z chorobą Leśniowskiego-Crohna dało wynik pozytywny, ale niezależne badanie z 2026 roku przerwano z powodu braku skuteczności. W SM obserwowano co najwyżej zmiany w ocenie jakości życia.
  • Brak opublikowanych wyników badań randomizowanych w long COVID. Dostępne są jedynie niekontrolowane badania porównujące stan przed leczeniem i po nim; badanie RCT z udziałem 160 osób zostało zakończone, ale nie opublikowano jeszcze jego wyników.
  • Zazwyczaj dobrze tolerowany, ale blokuje działanie opioidów. Profil działań niepożądanych w badaniach przypominał placebo, przy częstszym występowaniu wyrazistych snów i nudności. Charakterystyka produktu naltreksonu zabrania jego łączenia z opioidowymi lekami przeciwbólowymi oraz stosowania u osób uzależnionych od opioidów.

Źródła

  1. Accord Healthcare. Naltrexone hydrochloride tablets USP 50 mg amerykańska charakterystyka produktu (prescribing information), aktualizacja październik 2025. DailyMed.
  2. Alkermes. Vivitrol (naltrexone for extended-release injectable suspension) amerykańska charakterystyka produktu (prescribing information), 2026. DailyMed.
  3. Nalpropion Pharmaceuticals. Contrave (naltrexone HCl and bupropion HCl) extended-release tablets amerykańska charakterystyka produktu (prescribing information), 2025. DailyMed.
  4. Gouda AHK, Aitcheson NEC, Steadman KJ. Low-Dose Naltrexone: What is the Evidence? A Narrative Review. Adv Ther. 2026;43(7):2852–2870. PubMed.
  5. Zagon IS, McLaughlin PJ. Intermittent blockade of OGFr and treatment of autoimmune disorders. Exp Biol Med (Maywood). 2018;243(17-18):1323–1330. PubMed.
  6. Hutchinson MR, Zhang Y, Brown K, et al. Non-stereoselective reversal of neuropathic pain by naloxone and naltrexone: involvement of toll-like receptor 4 (TLR4). Eur J Neurosci. 2008;28(1):20–29. PubMed.
  7. Younger J, Mackey S. Fibromyalgia symptoms are reduced by low-dose naltrexone: a pilot study. Pain Med. 2009;10(4):663–672. PubMed.
  8. Younger J, Noor N, McCue R, Mackey S. Low-dose naltrexone for the treatment of fibromyalgia: findings of a small, randomized, double-blind, placebo-controlled, counterbalanced, crossover trial assessing daily pain levels. Arthritis Rheum. 2013;65(2):529–538. PubMed.
  9. Bested K, Jensen LM, Andresen T, et al. Low-dose naltrexone for treatment of pain in patients with fibromyalgia: a randomized, double-blind, placebo-controlled, crossover study. Pain Rep. 2023;8(4):e1080. PubMed.
  10. Due Bruun K, Christensen R, Amris K, et al. Naltrexone 6 mg once daily versus placebo in women with fibromyalgia: a randomised, double-blind, placebo-controlled trial. Lancet Rheumatol. 2024;6(1):e31–e39. PubMed.
  11. Rodríguez-Freire C, Navarrete J, Rozadilla-Sacanell A, et al. Efficacy of Low-Dose Naltrexone in Women With Fibromyalgia Syndrome: A 12-Month Randomised, Double-Blind, Placebo-Controlled Single-Centre Clinical Trial (INNOVA Study). Eur J Pain. 2026;30(6):e70321. PubMed.
  12. Vatvani AD, Patel P, Hariyanto TI, Yanto TA. Efficacy and safety of low-dose naltrexone for the management of fibromyalgia: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials with trial sequential analysis. Korean J Pain. 2024;37(4):367–378. PubMed.
  13. Bruun KD, Nielsen MJ, Vaegter HB, et al. Low-dose naltrexone for fibromyalgia: a re-analysis suggests lower efficacy than previously reported. Korean J Pain. 2026;39(1):140–143. PubMed.
  14. Smith JP, Stock H, Bingaman S, et al. Low-dose naltrexone therapy improves active Crohn’s disease. Am J Gastroenterol. 2007;102(4):820–828. PubMed.
  15. Smith JP, Bingaman SI, Ruggiero F, et al. Therapy with the opioid antagonist naltrexone promotes mucosal healing in active Crohn’s disease: a randomized placebo-controlled trial. Dig Dis Sci. 2011;56(7):2088–2097. PubMed.
  16. Smith JP, Field D, Bingaman SI, et al. Safety and tolerability of low-dose naltrexone therapy in children with moderate to severe Crohn’s disease: a pilot study. J Clin Gastroenterol. 2013;47(4):339–345. PubMed.
  17. Parker CE, Nguyen TM, Segal D, et al. Low dose naltrexone for induction of remission in Crohn’s disease. Cochrane Database Syst Rev. 2018;4(4):CD010410. PubMed.
  18. van de Pol N, Paulides E, Wolfhagen FHJ, et al. Low-Dose Naltrexone in Crohn’s Disease: A Prematurely Terminated Randomized Trial Showing Reduced Fatigue Without Clinical or Endoscopic Benefit. Dig Dis Sci. Published online September 6, 2026. PubMed.
  19. Cree BA, Kornyeyeva E, Goodin DS. Pilot trial of low-dose naltrexone and quality of life in multiple sclerosis. Ann Neurol. 2010;68(2):145–150. PubMed.
  20. Sharafaddinzadeh N, Moghtaderi A, Kashipazha D, et al. The effect of low-dose naltrexone on quality of life of patients with multiple sclerosis: a randomized placebo-controlled trial. Mult Scler. 2010;16(8):964–969. PubMed.
  21. Byambasuren O, Atkins T, Baptista S, et al. Effect of low-dose naltrexone for long COVID: a systematic review and meta-analysis. BMJ Open. 2026;16(7):e111253. PubMed.
  22. O’Kelly B, Vidal L, McHugh T, et al. Safety and efficacy of low dose naltrexone in a long covid cohort; an interventional pre-post study. Brain Behav Immun Health. 2022;24:100485. PubMed.
  23. Low-dose Naltrexone for Post-COVID Fatigue Syndrome. ClinicalTrials.gov identifier NCT05430152. ClinicalTrials.gov.
  24. Bolton M, Hodkinson A, Boda S, et al. Serious adverse events reported in placebo randomised controlled trials of oral naltrexone: a systematic review and meta-analysis. BMC Med. 2019;17(1):10. PubMed.
  25. Leonard JB, Nair V, Diaz CJ, et al. Potential drug interaction with opioid agonist in the setting of chronic low-dose opioid antagonist use. Am J Emerg Med. 2017;35(8):1209.e3–1209.e4. PubMed.
  26. US Food and Drug Administration. Compounding and the FDA: questions and answers. FDA.
  27. World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List. WADA 2026 Prohibited List.