Preparaty doustne

Aleniglipron

Zaktualizowano · 15 źródeł

Aleniglipron (dawniej GSBR-1290) to badany, przyjmowany raz na dobę doustny agonista receptora GLP-1 opracowany przez firmę Structure Therapeutics. Jest to mała cząsteczka syntetyczna, a nie peptyd. W badaniu fazy 2b obniżył masę ciała o 11,3 punktu procentowego bardziej niż placebo po 36 tygodniach, a mniejsze badanie kontynuacyjne wykazało 16,3 punktu po 44 tygodniach przy wyższej dawce.

Najważniejszy fakt: aleniglipron nie jest nigdzie zatwierdzony. Program badań fazy 3, ACCOMPLISH, rozpoczął się w połowie 2026 r. (w rejestrze badań widnieją daty rozpoczęcia w lipcu 2026 r.; firma podaje, że program ruszył w sierpniu), a Structure spodziewa się wstępnych wyników w drugiej połowie 2028 r. (Structure Therapeutics, wrzesień 2026). Trwające 44 tygodnie badanie składu ciała – pierwsze mierzące masę tłuszczową i beztłuszczową podczas stosowania tego leku – zakończyło się we wrześniu 2026 r., ale w dniu naszej weryfikacji, 7 listopada 2026 r., wyniki nie były jeszcze opublikowane.

Ta strona podsumowuje dane z opublikowanego badania, wpisów w rejestrach i komunikatów firmy, z uwagami dla czytelników anabolics.app dotyczącymi beztłuszczowej masy ciała, wątroby, testosteronu i sportu. Ma ona charakter wyłącznie edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość Szczegóły
Klasa leku Niepeptydowy (drobnocząsteczkowy) agonista receptora GLP-1
Twórca / kod Structure Therapeutics (GSBR-1290); odkryty wewnętrznie, nielicencjonowany
Status rejestracyjny W fazie badań klinicznych; niezatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden inny organ regulacyjny
Droga podania Tabletka doustna, raz na dobę
Badane dawki Faza 2: do 240 mg/dobę poprzez stopniowe zwiększanie dawki; faza 3: 45, 90 lub 180 mg/dobę po rozpoczęciu od 2,5 mg
Okres półtrwania Niepodany w recenzowanej publikacji naukowej
Obecne badania ACCOMPLISH-1 i ACCOMPLISH-2 (faza 3); badania fazy 2 dotyczące składu ciała i cukrzycy typu 2 zakończone, oczekiwanie na wyniki
Status WADA Niewymieniony z nazwy na Liście 2026; jako lek niezatwierdzony podlega pod sekcję S0 (substancje niezatwierdzone)

Czym jest

Aleniglipron aktywuje receptor GLP-1 – ten sam receptor, na który działają semaglutyd i liraglutyd. Tamte leki są peptydami, czyli łańcuchami aminokwasów trawionymi w przewodzie pokarmowym. Aleniglipron jest małą cząsteczką, która może wchłaniać się ze zwykłej tabletki.

Firma Structure zaprojektowała go metodą odkrywania leków w oparciu o strukturę – techniką wykorzystującą kształt 3D receptora do kierowania syntezą chemiczną. W materiałach dodatkowych do publikacji z badania opisano go jako silnego, wysoce selektywnego, stronniczego (biased) agonistę receptora GLP-1 i zaznaczono, że cząsteczka została zbudowana bez centrów chiralności, co upraszcza produkcję (Rosenstock et al., Nat Med 2026). Agonista stronniczy faworyzuje niektóre szlaki sygnałowe receptora kosztem innych. Nie udowodniono jeszcze, czy taka konstrukcja zapewnia lepszą tolerancję u ludzi.

Porównanie z pokrewnymi lekami

Lek Cząsteczka Status (listopad 2026) Strona w bibliotece
Semaglutyd Peptyd Zatwierdzony (wstrzyknięcia i tabletki) Semaglutyd
Orforglipron Mała cząsteczka Zatwierdzony przez FDA w kwietniu 2026 (Foundayo) Orforglipron
Aleniglipron Mała cząsteczka Faza 3 Ta strona
Elekoglipron Mała cząsteczka Faza 3 Elekoglipron
HRS-7535 (safiglipron) Mała cząsteczka W trakcie oceny w Chinach HRS-7535

We wszystkich kontrolowanych badaniach aleniglipronu grupę porównawczą stanowiło placebo. W żadnym badaniu nie porównano go bezpośrednio z innym lekiem z grupy GLP-1, dlatego jego pozycja na tle tych leków nie jest znana.

Farmakokinetyka

W publikacji z badania ACCESS nie podano recenzowanych danych farmakokinetycznych u ludzi, takich jak okres półtrwania, czas do osiągnięcia stężenia maksymalnego czy sposób eliminacji leku, i nie znaleźliśmy ich również w żadnym innym czasopiśmie. W badaniach przez cały czas stosowano dawkowanie raz na dobę (Rosenstock et al. 2026).

Badanie fazy 1 z udziałem osób z zaburzeniami czynności wątroby zostało zarejestrowane w 2026 r. i widniało jako jeszcze nierekrutujące (NCT07872033). Jego wyniki pokażą, w jakim stopniu choroba wątroby zmienia ekspozycję na lek.

Zwiększanie dawki

Podobnie jak inne leki z grupy GLP-1, aleniglipron wprowadza się od niskiej dawki, którą zwiększa się co cztery tygodnie. Dawka początkowa zmieniała się wraz z rozwojem programu:

Badanie Dawka początkowa Dawka maksymalna
ACCESS (faza 2b) 5 mg 45, 90 lub 120 mg
ACCESS II (faza 2) 5 mg 120, 180 lub 240 mg
Otwarta faza przedłużona ACCESS, badanie składu ciała 2,5 mg 120–180 mg
ACCOMPLISH (faza 3) 2,5 mg 45, 90 lub 180 mg w leczeniu podtrzymującym

Źródła: Rosenstock et al. 2026; Structure, marzec 2026; Structure, wrzesień 2026. Są to dawki badawcze, a nie zalecenia dotyczące przepisywania leku.

Status regulacyjny

  • Niezatwierdzony. Żaden organ regulacyjny nie zatwierdził aleniglipronu i nie złożono żadnego wniosku o dopuszczenie do obrotu.
  • Trwa faza 3. W badaniu ACCOMPLISH-1 planowany jest udział do 3600 dorosłych z otyłością lub nadwagą i chorobą współistniejącą związaną z masą ciała, bez cukrzycy. W badaniu ACCOMPLISH-2 planowany jest udział do 1100 dorosłych z otyłością lub nadwagą oraz cukrzycą typu 2. Oba badania są prowadzone metodą podwójnie ślepej próby z grupą kontrolną placebo, oceniają procentową zmianę masy ciała w 76. tygodniu, a szacowane zakończenie zbierania danych dla głównego punktu końcowego wyznaczono na wrzesień 2028 r.
  • Konsultacje z FDA. Firma Structure poinformowała w marcu 2026 r., że ma zaplanowane spotkanie z FDA podsumowujące fazę 2 w celu sfinalizowania projektu badania fazy 3 (Structure, marzec 2026).
  • Oczekiwane odczyty danych. Structure wymieniła trzy zestawy wyników spodziewane w czwartym kwartale 2026 r.: 44-tygodniowe badanie składu ciała, badanie fazy 2 w cukrzycy typu 2 oraz badanie SWITCH dotyczące przejścia ze wstrzykiwanego leku GLP-1 na tabletkę (Structure, wrzesień 2026). Do 7 listopada 2026 r. w dostępnych nam dokumentach giełdowych nie opublikowano żadnego z tych wyników.

Co pokazują badania

Otyłość (ACCESS, faza 2b)

W badaniu ACCESS zrandomizowano 230 dorosłych z otyłością lub nadwagą i schorzeniem związanym z masą ciała, bez cukrzycy, w 38 ośrodkach w USA (Rosenstock et al., Nat Med 2026). Uczestnicy ważyli więcej niż w większości badań nad otyłością: średnia masa ciała 114,8 kg, średnie BMI 39,5, średni wiek 49,8 roku, 54% kobiet.

Wynik w 36. tygodniu (estymand skuteczności) Placebo 45 mg 90 mg 120 mg
Średnia zmiana masy ciała −0,8% −9,0% −10,7% −12,1%
Różnica względem placebo — −8,2 punktu (−9,2 kg) −9,8 punktu (−11,0 kg) −11,3 punktu (−12,4 kg)
Zmiana masy ciała, estymand schematu leczenia −1,0% −8,8% −10,2% −11,4%
Zmiana HbA1c (wartość wyjściowa 5,63%) +0,01 −0,27 −0,32 −0,36

Estymand skuteczności (efficacy estimand) zakłada, że uczestnicy kontynuowali przyjmowanie leku. Estymand schematu leczenia (treatment-regimen estimand) uwzględnia wszystkich uczestników niezależnie od tego, czy nadal przyjmowali lek, i dał zbliżone wyniki. Wszystkie dawki wypadły lepiej niż placebo (p poniżej 0,0001), a autorzy nie zaobserwowali wypłaszczenia efektu (plateau) w 36. tygodniu.

Wyższe dawki (ACCESS II, faza 2)

Do badania ACCESS II włączono 85 dorosłych i oceniano wyższe dawki docelowe przez 44 tygodnie (NCT06703021). Wyniki pochodzą z komunikatu firmy, a nie z recenzowanego artykułu naukowego (Structure, marzec 2026):

Wynik w 44. tygodniu Placebo 120 mg 180 mg 240 mg
Średnia zmiana masy ciała +1,1% −13,6% −15,3% −15,0%
Różnica względem placebo — −14,7 punktu −16,3 punktu −16,0 punktu

Zwiększenie dawki ze 180 mg do 240 mg nie przyniosło dodatkowych korzyści. Badanie było niewielkie, więc grupy badane również były małe, a firma określiła te wartości jako główny estymand skuteczności, który odzwierciedla osoby pozostające w leczeniu.

Dłuższe leczenie (otwarta faza przedłużona ACCESS)

Po 36 tygodniach 87% kwalifikujących się osób, które ukończyły badanie ACCESS, przeszło do otwartej fazy przedłużonej, w której wszyscy otrzymywali aleniglipron, a dawki można było zwiększyć do 180 mg od około 60. tygodnia (Structure, wrzesień 2026).

Grupa Zmiana masy ciała w 72. tygodniu
Pierwotnie 45 mg −11,6%
Pierwotnie 90 mg −14,4%
Pierwotnie 120 mg −16,2%
Pierwotnie placebo, zmiana w 36. tygodniu (start od 2,5 mg) −9,0% po 36 tygodniach przyjmowania leku

Ponad jedna trzecia osób w grupach 90 mg i 120 mg straciła ponad 20% masy ciała. Po 36. tygodniu nie było już grupy porównawczej placebo, a przedstawione wartości to dane firmowe, które nie zostały poddane recenzji naukowej.

Beztłuszczowa masa ciała i skład ciała

W tym obszarze aleniglipron może wkrótce zaoferować więcej danych niż konkurenci, jednak wyniki nie są jeszcze dostępne. Firma Structure przeprowadziła randomizowane, kontrolowane placebo badanie z udziałem 71 dorosłych, którego głównym punktem końcowym jest procentowa zmiana całkowitej masy tłuszczowej mierzonej metodą DXA (absorpcjometrii podwójnej energii promieniowania rentgenowskiego – skanu składu ciała) w 44. tygodniu. Drugorzędowe punkty końcowe obejmują tłuszcz trzewny (wokół narządów jamy brzusznej) oraz beztłuszczową masę ciała (NCT07169942). W rejestrze badanie widnieje jako zakończone we wrześniu 2026 r.

Jak dotąd firma opublikowała jedynie analizę pośrednią przy medianie czasu obserwacji wynoszącej 20 tygodni: utrata masy ciała o 6,8% przy dawce początkowej 2,5 mg oraz odsetek przerwań leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych wynoszący 3,4%. Nie podano żadnych wartości dotyczących masy tłuszczowej ani beztłuszczowej (Structure, marzec 2026).

Dopóki dane te się nie pojawią, najlepszym punktem odniesienia pozostaje cała klasa leków. Metaanaliza 20 badań nad semaglutydem z 2026 r. wykazała, że beztłuszczowa masa ciała stanowiła około 35% utraconej masy ciała, co nie różniło się istotnie statystycznie od redukcji masy ciała uzyskanej wyłącznie dzięki zmianie stylu życia (Eisa i Barood, Diabetes Obes Metab 2026). Wartość „beztłuszczowej masy ciała” w badaniu DXA obejmuje oprócz mięśni także wodę, narządy i tkankę łączną, nie jest więc bezpośrednią miarą masy mięśniowej. Żadne badanie aleniglipronu nie rekrutuje osób szczupłych ani trenujących siłowo.

Stosowanie równolegle z testosteronem lub sterydami anabolicznymi

Do żadnego badania aleniglipronu nie włączono osób stosujących zastępczą terapię testosteronem (TRT) ani sterydy anaboliczno-androgenne (SAA), nie istnieją też żadne dane dotyczące interakcji. Istotne są dwa wnioski z szerszej literatury poświęconej lekom GLP-1:

  • Peptydowe leki GLP-1 wiązano z wyższym stężeniem testosteronu całkowitego u mężczyzn z otyłością, cukrzycą lub hipogonadyzmem czynnościowym, przy zachowanym stężeniu LH i FSH, w 10 badaniach obejmujących 639 mężczyzn (Deameh et al., J Sex Med 2026). Odzwierciedla to poprawę w zakresie niskiego poziomu testosteronu związanego z otyłością i nie było badane w przypadku aleniglipronu.
  • Łączenie leków inkretynowych z terapią testosteronem w celu ochrony mięśni zaproponowano dla mężczyzn z otyłością i niskim stężeniem testosteronu, jednak autorzy podkreślili, że nie przeprowadzono badań randomizowanych (Zitzmann et al., Diabetes Obes Metab 2026). Informacje o samej TRT znajdziesz na stronie cypionat testosteronu.

Działania niepożądane i ryzyko

Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego

Głównym problemem były nudności i wymioty, występujące głównie podczas zwiększania dawki. Częstość ich występowania podczas 36-tygodniowej części badania ACCESS prowadzonej metodą podwójnie ślepej próby (Rosenstock et al. 2026):

Zdarzenie niepożądane Placebo (n = 56) 45 mg (n = 45) 90 mg (n = 65) 120 mg (n = 63)
Nudności 21,4% 71,1% 67,7% 65,1%
Wymioty 5,4% 40,0% 44,6% 31,7%
Biegunka 23,2% 42,2% 40,0% 22,2%
Zaparcia 14,3% 40,0% 30,8% 30,2%
Ból głowy 17,9% 22,2% 16,9% 27,0%
Przerwanie leczenia z powodu jakiegokolwiek zdarzenia niepożądanego 5,4% 13,3% 7,7% 11,1%

We wszystkich grupach otrzymujących lek aktywny leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych przerwało 10,4% osób, głównie na wczesnych etapach zwiększania dawki. W publikacji odnotowano, że u osób, które zgodnie z protokołem wstrzymały przyjmowanie leku, a następnie do niego wróciły, wymioty na ogół już nie nawracały. Częstość działań niepożądanych nie rosła wraz z dawką.

Niższa dawka początkowa wynosząca 2,5 mg wydaje się pomocna. W otwartej fazie przedłużonej do 72. tygodnia leczenie z powodu zdarzeń niepożądanych przerwało mniej niż 5% uczestników, a osoby rozpoczynające od 2,5 mg lepiej tolerowały lek ze strony przewodu pokarmowego niż te, które zaczynały od 5 mg (Structure, wrzesień 2026). Porównanie to nie jest jednak randomizowane, więc prawdziwym sprawdzianem będzie faza 3.

Częstość akcji serca i ciśnienie tętnicze

W 36. tygodniu spoczynkowa częstość akcji serca wzrosła o 0,8–2,2 uderzenia na minutę w grupach aleniglipronu wobec spadku o 1,2 w grupie placebo, co oznacza wzrost skorygowany względem placebo o 2,0–3,4 uderzenia na minutę. Ciśnienie tętnicze spadło i nie odnotowano wydłużenia odstępu QTc (parametru rytmu serca w zapisie EKG) (Rosenstock et al. 2026).

Wątroba

Ponieważ drobnocząsteczkowe leki z grupy GLP-1 są metabolizowane przez wątrobę, aktywność enzymów wątrobowych była ściśle monitorowana. W badaniu ACCESS u żadnego uczestnika nie wystąpiło polekowe uszkodzenie wątroby ani utrzymujące się podwyższenie aktywności enzymów wątrobowych. Aktywność ALT lub AST (enzymów wątrobowych) wzrosła trzykrotnie lub bardziej powyżej górnej granicy normy u 6 osób przyjmujących aleniglipron (1–3 na grupę, w tym u jednej osoby powyżej pięciokrotności normy) oraz u 2 osób przyjmujących placebo. Wszystkie wartości powróciły do poziomu wyjściowego bez konieczności odstawiania badanego leku, a żadna nie osiągnęła dziesięciokrotności górnej granicy normy (Rosenstock et al. 2026). Firma Structure poinformowała o braku przypadków polekowego uszkodzenia wątroby przez 72 tygodnie fazy przedłużonej.

Sterydy anaboliczne są znaną przyczyną uszkodzenia wątroby, w tym specyficznej postaci cholestazy (upośledzonego przepływu żółci), plamicy wątrobowej (peliosis hepatis) oraz guzów wątroby (Petrovic et al., World J Gastroenterol 2022); zobacz strony poświęcone preparatom Anadrol i Winstrol. W żadnym badaniu nie oceniano aleniglipronu u osób przyjmujących doustne sterydy, dlatego skumulowane ryzyko pozostaje nieznane.

Poważne zdarzenia niepożądane i luki w danych

Poważne zdarzenia niepożądane w badaniu ACCESS wystąpiły u 0–6,3% uczestników w grupach leku aktywnego wobec 5,4% w grupie placebo; nie odnotowano żadnych zgonów. Największe zakończone badanie obejmowało 230 osób, a kontrolowana obserwacja trwała 36 tygodni (44 tygodnie w ACCESS II). Nie można jeszcze ocenić ryzyka chorób pęcherzyka żółciowego, zapalenia trzustki ani innych rzadkich zagrożeń charakterystycznych dla tej klasy leków. Wpływ leku w okresie ciąży, u młodzieży oraz u sportowców jest nieznany.

Stosowanie w sporcie

Aleniglipron nie jest wymieniony z nazwy na Liście Substancji i Metod Zabronionych WADA. Sekcja S0 zabrania w każdym czasie stosowania jakiejkolwiek substancji farmakologicznej nieujętej w innej sekcji, która nie posiada aktualnego zatwierdzenia przez żaden rządowy organ ochrony zdrowia do stosowania terapeutycznego u ludzi, w tym leków „w fazie badań przedklinicznych lub klinicznych” (Lista Zabroniona WADA 2026). Jako lek niezatwierdzony aleniglipron podlega pod sekcję S0. Zmieniłoby się to tylko wtedy, gdyby organ regulacyjny zatwierdził lek, a WADA nie umieściła go w innej części listy.

Najważniejsze informacje

  • Doustny, niepeptydowy lek z grupy GLP-1. Aleniglipron to przyjmowana raz na dobę tabletka opracowana w całości przez firmę Structure Therapeutics.
  • Nigdzie niezatwierdzony. Badania fazy 3 ACCOMPLISH rozpoczęły się w połowie 2026 r., a wstępne wyniki są spodziewane w drugiej połowie 2028 r. (sprawdzono 7 listopada 2026 r.).
  • Duża utrata masy ciała w fazie 2. Badanie ACCESS wykazało o 11,3 punktu większą redukcję masy ciała niż po placebo w 36. tygodniu przy dawce 120 mg; niewielkie badanie ACCESS II wykazało 16,3 punktu różnicy w 44. tygodniu przy dawce 180 mg.
  • Nudności są na początku bardzo częste. Około dwóch trzecich uczestników badania ACCESS doświadczyło nudności, a 10,4% przerwało leczenie; wolniejsze rozpoczynanie od dawki 2,5 mg wydaje się pomagać.
  • Dane dotyczące beztłuszczowej masy ciała są w toku. Badanie DXA z udziałem 71 osób zakończyło się we wrześniu 2026 r.; do czasu opublikowania jego wyników udział tkanki beztłuszczowej w utraconej masie ciała pozostaje nieznany.
  • Zabroniony w sporcie w ramach sekcji S0. Jako lek niezatwierdzony wchodzi w skład kategorii substancji niezatwierdzonych WADA.

Źródła

  1. Rosenstock J, Lingvay I, Ryan D, et al. Oral small molecule GLP-1 receptor agonist aleniglipron in people with overweight or obesity: a randomized, double-blind, placebo-controlled phase 2b trial. Nat Med. 2026;32(8):2941–2947. PubMed; PMC.
  2. Structure Therapeutics. Structure Therapeutics reports positive topline data from Phase 2 ACCESS II trial with once-daily oral small molecule GLP-1 receptor agonist, aleniglipron. Press release (Form 8-K, Exhibit 99.1), March 16, 2026. SEC.
  3. Structure Therapeutics. Structure Therapeutics reports positive clinical data across oral small molecule amylin and GLP-1 programs for chronic weight management. Press release (Form 8-K, Exhibit 99.1), September 8, 2026. SEC.
  4. ClinicalTrials.gov. A phase 2b, dose-range finding study of the efficacy and safety of multiple doses of aleniglipron (GSBR-1290) (ACCESS). NCT06693843. ClinicalTrials.gov.
  5. ClinicalTrials.gov. A phase 2 study of increasing optimal doses of aleniglipron (GSBR-1290) in participants living with obesity (ACCESS II). NCT06703021. ClinicalTrials.gov.
  6. ClinicalTrials.gov. Aleniglipron phase 2 body composition study. NCT07169942. ClinicalTrials.gov.
  7. ClinicalTrials.gov. Aleniglipron phase 2 in type 2 diabetes mellitus. NCT07400588. ClinicalTrials.gov.
  8. ClinicalTrials.gov. Efficacy and safety of aleniglipron in participants with obesity or overweight with a weight-related comorbidity (ACCOMPLISH-1). NCT07654361. ClinicalTrials.gov.
  9. ClinicalTrials.gov. A study of aleniglipron in adults with obesity or overweight and type 2 diabetes mellitus (ACCOMPLISH-2). NCT07654374. ClinicalTrials.gov.
  10. ClinicalTrials.gov. Aleniglipron hepatic impairment study. NCT07872033. ClinicalTrials.gov.
  11. Eisa N, Barood O. Lean mass changes with incretin therapy versus lifestyle intervention: a systematic review and meta-analysis of randomised controlled trials. Diabetes Obes Metab. 2026;28(6):4818–4827. PubMed.
  12. Deameh MG, Ramez M, Rowaiee R, et al. Effects of glucagon-like peptide-1 receptor agonists on male reproductive hormones, semen parameters, and metabolic outcomes: a systematic review. J Sex Med. 2026;23(2):qdaf381. PubMed.
  13. Zitzmann M, Bosnyak Z, Jones R, et al. Weight regain after incretin treatment: the lean mass deficit hypothesis and a role for testosterone combination therapy in men. Diabetes Obes Metab. Published online October 19, 2026. PubMed.
  14. Petrovic A, Vukadin S, Sikora R, et al. Anabolic androgenic steroid-induced liver injury: an update. World J Gastroenterol. 2022;28(26):3071–3080. PubMed.
  15. World Anti-Doping Agency. World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List 2026. WADA 2026 Prohibited List.