Higenamina, zwana też norkoklauryną lub demetylokoklauryną, to roślinny alkaloid pobudzający receptory beta-adrenergiczne, czyli tę samą rodzinę receptorów, na którą działają albuterol i klenbuterol. Zwiększa częstość akcji serca i siłę skurczu serca. Była sprzedawana w amerykańskich suplementach „spalających tłuszcz” i przedtreningowych, często razem z kofeiną, i była testowana w mieszankach z johimbe, roślinnym źródłem johimbiny.

O jej statusie decydują trzy fakty. Światowa Agencja Antydopingowa (WADA) od 2017 roku zakazuje jej stosowania w każdym czasie. FDA (amerykańska Agencja Żywności i Leków) uznaje suplementy ją zawierające za zafałszowane i wskazała na jej „potencjał wywoływania poważnych skutków kardiotoksycznych”. A w Chinach w 2026 roku zatwierdzono formę do wstrzykiwań jako lek do sercowych testów obciążeniowych, czyli zastosowanie niezwiązane z utratą tłuszczu ani z wynikami sportowymi. Kontrolowane dowody dotyczące podawania doustnego ograniczają się do trzech niewielkich badań i żadne z nich nie wykazuje, że sama higenamina powoduje utratę tłuszczu ani poprawia wyniki sportowe.

Ta strona podsumowuje to, co opisują badania kliniczne, laboratoria antydopingowe i organy regulacyjne. Służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość	Szczegóły
Klasa	Alkaloid benzyloizochinolinowy; agonista receptorów beta-adrenergicznych
Inne nazwy	Norkoklaurina, demetylokoklaurina
Wzór	C₁₆H₁₇NO₃; względna masa cząsteczkowa 271,3
Źródła roślinne	Aconitum (tojad), plumula lotosu, Nandina domestica, Tinospora crispa, owoce Annona i inne
Zatwierdzone zastosowanie medyczne	Tylko Chiny (2026): wstrzyknięcie do obrazowania perfuzji mięśnia sercowego w teście obciążeniowym; 2,5 mg w 2 mL we wniosku o dopuszczenie do obrotu
Badane dawki doustne	75 mg/dobę przez 21 dni; kapsułki po 50 mg przez 8 tygodni; nieujawnione ilości w mieszance
Okres półtrwania	≈8 min w osoczu po podaniu dożylnym (0,133 h); 4–27 h szacowane na podstawie moczu po podaniu doustnym
Status w USA	Nie znaleziono leku zatwierdzonego przez FDA; FDA uznaje suplementy ją zawierające za zafałszowane
Status WADA	Zakazana w każdym czasie; S3 agoniści receptorów beta-2; substancja określona; brak wyjątku dla higenaminy

Czym jest

Higenaminę po raz pierwszy wyizolowano z korzenia Aconitum w 1976 roku i rozpoznano jako związek pobudzający serce. Jej budowa przypomina katecholaminy, rodzinę obejmującą adrenalinę (Wen i wsp., Front Pharmacol 2022).

Przegląd z 2022 roku wymienia jako zawierające ją te rośliny: Nelumbo nucifera (lotos), Tinospora crispa, Nandina domestica, Gnetum parvifolium, dwa gatunki Asarum, Aconitum carmichaelii i Aristolochia brasiliensis (Kozhuharov i wsp., Plants 2022). W suplementach może pochodzić ze składnika roślinnego albo być dodawana jako związek syntetyczny, często w ilościach rzędu miligramów (Leaney i wsp., Drug Test Anal 2023). Chińska forma do wstrzykiwań jest wytwarzana drogą syntezy chemicznej (komunikat Rundu, 2024).

Aktywność receptorowa

Większość danych o receptorach pochodzi z badań na komórkach i izolowanych tkankach:

Beta-2. W komórkach z ekspresją ludzkich receptorów beta-2 higenamina wykazywała siłę działania (potencję) 230 nM i zachowywała się jak niemal pełny agonista, osiągając ponad 80% maksymalnego efektu adrenaliny. We wcześniejszym badaniu, streszczonym w tej samej pracy, okazała się około 10-krotnie słabsza od salbutamolu (albuterolu) (Hudzik i wsp., Drug Test Anal 2021).
Beta-1. Zwykle opisuje się ją jako nieselektywnego agonistę receptorów beta. Aktywność wobec beta-1 wyjaśnia wzrost częstości akcji serca i kurczliwości (Wen i wsp. 2022).
Alfa. Wyniki są mniej jednoznaczne. Ten sam przegląd opisuje aktywację receptorów alfa, a także podaje, że higenamina została zidentyfikowana jako antagonista receptorów alfa-1, co może pomagać wyjaśnić jej działanie obniżające ciśnienie krwi w niektórych modelach.

Źródła różnią się też w tym, jak ją klasyfikować. Chiński producent nazywa ją częściowym agonistą receptorów beta, podczas gdy opisany wyżej test na komórkach z ludzkimi receptorami beta-2 wykazał niemal pełny agonizm. Nie należy więc zakładać, że działanie higenaminy odpowiada działaniu selektywnego leku beta-2.

Farmakokinetyka

Główne opublikowane dane o stężeniach w osoczu u ludzi pochodzą z badania fazy I z udziałem 10 zdrowych chińskich ochotników. Otrzymali oni wlew dożylny o rosnącej szybkości od 0,5 do 4,0 μg/kg/min, przy czym każdy stopień trwał 3 minuty (Feng i wsp., Acta Pharmacol Sin 2012). Jeden z autorów był związany z Zhuhai Rundu Pharmaceutical, firmą, która później uzyskała zatwierdzenie w Chinach.

Parametr	Wynik (i.v., zdrowi dorośli)
Stężenie maksymalne	15,1–44,0 ng/mL
Okres półtrwania	0,133 h, czyli ≈8 min (zakres 0,107–0,166 h)
Objętość dystrybucji	48 L (zakres 30,8–80,6 L)
Klirens całkowity	249 L/h (zakres 199–336 L/h)
Lek w postaci niezmienionej w moczu w ciągu 8 h	9,3% (zakres 4,6%–12,4%)
Model częstości akcji serca	Wartość wyjściowa 68 bpm; maksymalny efekt leku (Emax) 73 bpm; połowa maksymalnego efektu przy 8,1 μg/L

Dlaczego pojawiają się dwa bardzo różne okresy półtrwania

Wartość 8 minut i wartość 4–27 godzin mierzą różne rzeczy. Pierwsza to eliminacja z osocza po krótkim wlewie dożylnym. Druga pochodzi z badania koszykarek przyjmujących wielokrotnie kapsułki doustne i została oszacowana na podstawie moczu, przy dużych różnicach między osobami. Stężenia w moczu utrzymywały się powyżej 10 ng/mL przez co najmniej 20 godzin po ostatniej dawce u wszystkich uczestniczek (Stojanovic i wsp., J Chromatogr B 2024).

Wchłanianie po podaniu doustnym jest słabo poznane

Dane o stężeniach w osoczu u ludzi po podaniu doustnym są skąpe. Badania na królikach i szczurach sugerują bardzo niską biodostępność po podaniu doustnym, a żadne badanie nie pozwala bezpośrednio porównać dawek doustnych i dożylnych u ludzi (Rasic i wsp., Front Psychol 2021). Mimo to niewielkie ilości przyjęte doustnie wyraźnie docierają do moczu, co skłoniło Food Standards Australia New Zealand (FSANZ, australijsko-nowozelandzka agencja ds. standardów żywności) do wniosku, że higenamina jest biodostępna po podaniu doustnym (FSANZ 2021).

Badanie modelowania komputerowego z 2025 roku przeniosło dane z komórek na dawki dla całego organizmu. Przewidziało, że zgłaszane ilości przyjmowane w suplementach osiągają lub przekraczają dawki potrzebne do aktywacji receptorów adrenergicznych, i uznało higenaminę za substancję o wysokim priorytecie w ocenie ryzyka (Pinckaers i wsp., Arch Toxicol 2025). To przewidywanie, a nie pomiar u ludzi.

Zastosowanie medyczne: dożylny sercowy test obciążeniowy w Chinach

Farmakologiczny test obciążeniowy polega na użyciu leku, który naśladuje wpływ wysiłku fizycznego na serce u pacjentów poddawanych obrazowaniu serca. Chińscy badacze badają dożylną higenaminę w tym celu oraz przy wolnych rytmach serca co najmniej od 1980 roku. Jeden przegląd zbiera te badania na ludziach (Wen i wsp. 2022):

Populacja	n	Schemat	Zgłaszany efekt
Zdrowi ochotnicy (faza I)	10	Wlew o rosnącej szybkości od 0,5 do 4 μg/kg/min	Wzrost częstości akcji serca; spadek ciśnienia rozkurczowego
Zdrowi ochotnicy (tolerancja)	32	Taki sam wlew o rosnącej szybkości	Wzrost częstości akcji serca; spadek ciśnienia rozkurczowego
Potwierdzona lub podejrzewana choroba serca	120	Taki sam wlew o rosnącej szybkości	Wzrost częstości akcji serca; spadek ciśnienia rozkurczowego
Podejrzewana choroba serca	71	Taki sam wlew o rosnącej szybkości	Wzrost częstości akcji serca; spadek ciśnienia rozkurczowego
Blok serca	68	Powolny wlew i.v. 2,5 mg	Wzrost częstości akcji serca; ciśnienie krwi zmienne
Zespół chorego węzła zatokowego	22	Powolny wlew i.v. 2,5 mg	Wzrost częstości akcji serca
Choroba serca (czynność lewej komory)	19	Powolny wlew i.v. 2,5 mg	Wzrost częstości akcji serca i rzutu serca

Tabela w przeglądzie podaje te szybkości wlewu w mg/kg/min, ale cytowana w nim praca fazy I podaje μg/kg/min, dlatego tutaj pokazano μg.

W randomizowanym badaniu z pojedynczym zaślepieniem przeprowadzonym w Pekinie wstrzyknięcie higenaminy porównano z adenozyną, przyjmując za odniesienie koronarografię. Streszczenie nie wykazuje istotnej statystycznie różnicy w skuteczności ani bezpieczeństwie, ale nie podaje liczby pacjentów ani wartości dokładności (Tian i wsp., Chin J Clin Pharmacol 2012).

Komunikat producenta z 2024 roku opisuje wieloośrodkowe, randomizowane badanie fazy IIIb w układzie naprzemiennym z kontrolą aktywną, prowadzone przez Peking Union Medical College Hospital. Firma twierdzi, że działania niepożądane były łagodne i szybko ustępowały po zakończeniu wlewu, ale komunikat nie podaje liczb (komunikat Rundu, 2024). W kwietniu 2026 roku firma ogłosiła, że chińska National Medical Products Administration wydała świadectwo rejestracji. Opisuje produkt jako jedyny zatwierdzony w Chinach środek obciążeniowy będący agonistą receptorów beta do obrazowania perfuzji mięśnia sercowego (Yicai, 2026). Oparliśmy się na oświadczeniach firmy i nie znaleźliśmy opublikowanych danych o dokładności z fazy III.

To zatwierdzenie nie uzasadnia stosowania suplementów. Dotyczy niewielkiej, monitorowanej dawki dożylnej podawanej w warunkach klinicznych w celu oceny serca. Moc podana we wniosku o dopuszczenie do obrotu wynosiła 2,5 mg w 2 mL, podczas gdy suplementy badane w USA zawierały do 62 mg w porcji przyjmowanej doustnie. Obu dróg podania nie można bezpośrednio porównywać, ponieważ nie ustalono żadnej równoważności dawki doustnej i dożylnej.

Co pokazują badania

Utrata tłuszczu i wyniki sportowe

Znaleziono tylko trzy kontrolowane badania na ludziach dotyczące doustnej higenaminy i odpowiadają one na różne pytania:

Badanie	Kto	Co podawano	Wynik
Lee i wsp., Lipids Health Dis 2013	16 zdrowych młodych dorosłych (8 mężczyzn, 8 kobiet); podwójnie zaślepione badanie naprzemienne	Pojedyncza dawka mieszanki: higenamina (ilość nieujawniona), kofeina 270 mg, wyciąg z johimbe; lub placebo	Wolne kwasy tłuszczowe i spalanie kalorii wyższe w ciągu 3 godzin (≈10 kcal/godz. powyżej placebo). Glicerol i wykorzystanie substratów energetycznych (RER) bez zmian. Częstość akcji serca wyższa o ≈3 bpm; ciśnienie skurczowe wyższe o ≈12 mmHg
Bloomer i wsp., Hum Exp Toxicol 2015	48 mężczyzn, podzielonych na 4 grupy	Placebo, higenamina, kofeina lub higenamina z kofeiną i johimbe, codziennie przez 8 tygodni	Badanie bezpieczeństwa. Brak istotnych zmian parametrów życiowych, morfologii krwi, enzymów wątrobowych, panelu metabolicznego ani lipidów. Utrata tłuszczu i wyniki sportowe nie były jego deklarowanymi punktami końcowymi
Rasic i wsp., Front Psychol 2021	12 amatorek koszykówki w wieku 29–41 lat (14 zrandomizowanych); po 6 w grupie	Higenamina 75 mg/dobę w 3 dawkach lub placebo przez 21 dni	Brak różnicy w ilości tłuszczu ciała (p = 0,223), spoczynkowej przemianie materii (p = 0,169), wolnych kwasach tłuszczowych (p = 0,206) ani w testach wysiłkowych

Obowiązuje kilka ograniczeń:

Lee 2013 nie pozwala wyodrębnić działania higenaminy. Kofeina i johimbina same wpływają na uwalnianie tłuszczu i spalanie kalorii. Autorzy przyznają, że ich projekt nie pozwolił rozdzielić trzech składników, a praca była częściowo finansowana przez USPlabs, firmę produkującą suplementy. Nie mierzono wpływu suplementu na utratę masy ciała.
Rasic 2021 to jedyne badanie samej higenaminy, w którym mierzono utratę tłuszczu i wyniki sportowe, ale jest bardzo małe. Autorzy stwierdzają, że 6 osób w grupie to zbyt mało dla niektórych punktów końcowych. Ich sugestia, że higenamina nie wykazuje przy tej dawce aktywności agonisty receptorów beta, wykracza poza to, co może wykazać badanie tej wielkości, i dotyczy wyłącznie badanych kobiet.
Bloomer 2015 to badanie bezpieczeństwa. Dawka w kapsułce (50 mg) pochodzi z późniejszego przeglądu; streszczenie nie podaje dawki.

Nie znaleźliśmy kontrolowanego badania wykazującego, że sama higenamina powoduje u ludzi utratę tłuszczu, buduje mięśnie lub poprawia wyniki wysiłkowe. Pogląd, że działa „jak klenbuterol”, opiera się na farmakologii receptorów, a nie na danych o wynikach klinicznych. Powiązane strony o stymulantach: kofeina, efedryna i johimbina.

Inne proponowane zastosowania

Przeglądy opisują działanie kardioprotekcyjne, przeciwwłóknieniowe i przeciwutleniające (Wen i wsp. 2022). Większość tych prac wykonano na komórkach lub zwierzętach, a działanie rozszerzające oskrzela wykazano tylko w modelach nieludzkich (Rasic i wsp. 2021). Te wyniki nie dowodzą korzyści u ludzi.

Dokładność etykiet i jakość produktów

Główna analiza rynku amerykańskiego przebadała wszystkie 24 suplementy zidentyfikowane jako podające na etykiecie higenaminę lub jej synonim, przed wejściem w życie zakazu WADA (Cohen i wsp., Clin Toxicol 2019):

11 z 24 produktów (46%) reklamowano jako wspomagające utratę masy ciała, a kolejne 11 (46%) jako przeznaczone do sportu lub dodające energii.
Zawartość higenaminy wahała się od śladowych ilości do 62 ± 6,0 mg w porcji.
Stosowanie się do zaleceń z etykiety mogło oznaczać nawet 110 ± 11 mg/dobę.
Tylko 5 z 24 produktów (21%) podawało ilość i żaden z tych 5 nie był dokładny. Rzeczywista zawartość wahała się od mniej niż 0,01% do 200% deklarowanej ilości.

Inne doniesienia wskazują to samo. Australijskie badanie laboratoryjne z 2018 roku, cytowane przez FSANZ, wykryło higenaminę w 10% losowo wybranych suplementów przedtreningowych lub spalających tłuszcz, a FSANZ ostrzega, że produkty mogą nie podawać ilości (FSANZ 2021). W rezultacie zawartości w konkretnym produkcie nie da się ocenić na podstawie etykiety. DMHA to kolejny stymulant z tej kategorii produktów, mający własną stronę.

Działania niepożądane i ryzyko

Skutki sercowo-naczyniowe

Częstość akcji serca konsekwentnie rosła w badaniach dożylnych, a wpływ na ciśnienie krwi był zmienny. Zgłaszane działania niepożądane przy podaniu dożylnym obejmują duszność, kołatanie serca, zawroty głowy, ból głowy i uczucie ucisku w klatce piersiowej (Wen i wsp. 2022). Te skutki wystąpiły pod nadzorem lekarza i przy krótkich wlewach, więc nie wyznaczają bezpiecznej dawki doustnej.

Dane z podania doustnego są uspokajające tylko w wąskich granicach. W badaniach Bloomera i Rasic uczestniczyło łącznie 60 zdrowych osób we wszystkich ramionach, z czego tylko część przyjmowała higenaminę, najwyżej przez 8 tygodni. Badania te nie miały mocy, by wykrywać rzadkie zdarzenia sercowe. W badaniu Rasic 4 z 6 kobiet przyjmujących higenaminę zgłosiło przemijające objawy (ból głowy u 3, suchość w ustach u 1), w porównaniu z bólem głowy u 2 z 6 w grupie placebo. Określenie dawki przez autorów jako „bezpiecznej” należy czytać z uwzględnieniem tej wielkości próby. FSANZ stwierdziła, że bezpieczeństwo higenaminy nie zostało odpowiednio zbadane, zwłaszcza po podaniu doustnym, i że nie można określić progów szkodliwości przy narażeniu doustnym (FSANZ 2021).

Wyniki przedkliniczne

Te wyniki pochodzą z układów laboratoryjnych i nie można ich bezpośrednio odnosić do ludzi:

Ludzka linia komórek serca. Higenamina w stężeniach 31,3 i 313 ng/mL zwiększała częstość uderzeń, a dodanie kofeiny zwiększało ją jeszcze bardziej. Połączenie to jest istotne, bo kofeina często towarzyszy higenaminie w produktach. Pracę wykonali naukowcy z FDA (Calvert i wsp., Food Chem Toxicol 2015).
Szczury. U świadomych szczurów, którym podawano rosnące dawki dożylne, higenamina zwiększała częstość akcji serca nawet o 110 bpm. Autorzy ostrzegają, że takie związki mogą zwiększać obciążenie układu sercowo-naczyniowego podczas wysiłku (Pinckaers i wsp., Eur J Pharmacol 2026).
Myszy. Zgłaszana mediana dawki śmiertelnej wynosiła 58,9 mg/kg dożylnie, 300 mg/kg do jamy brzusznej i 3,35 g/kg doustnie (Wen i wsp. 2022).
Uszkodzenia chromosomów w hodowli komórkowej. Badanie z 2026 roku na hodowanych komórkach V79 wykazało uszkodzenia chromosomów (mikrojądra) przy 300–510 μM, ale nie stwierdziło mutacji genowych w badanym locus. Jest to pierwszy tego rodzaju dowód. Stężenia są wysokie w porównaniu z poziomami rzędu ng/mL mierzonymi w osoczu ludzkim, a nie znaleźliśmy badań uzupełniających na zwierzętach ani ludziach (Veh i wsp., Toxicol Lett 2026).

Opisy przypadków

22-letni mężczyzna rozwinął rabdomiolizę (rozpad mięśni) mięśni grzbietu, z możliwym zespołem ciasnoty przedziałów powięziowych, po intensywnej aktywności i zastosowaniu suplementu sportowego zawierającego higenaminę. Jego nerki nie zostały uszkodzone, ale odczuwał ból przez kolejne 4 miesiące (Jeter i wsp., Mil Med 2015). Intensywny wysiłek i inne składniki produktu mogły się do tego przyczynić, więc pojedynczy przypadek nie może ustalić przyczyny. Przegląd piśmiennictwa FSANZ do lutego 2020 roku znalazł tylko ten przypadek, a nasze przeszukanie PubMed nie wykazało żadnego innego opisu przypadku wymieniającego higenaminę. Krótka lista opublikowanych przypadków nie dowodzi, że higenamina jest bezpieczna.

Źródło roślinne i interakcje

Tojad. Rośliny z rodzaju Aconitum są trujące i mogą powodować śmiertelne zatrucie serca (OPSS, 2022). W izolowanej tkance serca myszy higenamina nasilała szybki rytm serca wywołany akonityną (Wen i wsp. 2022).
Połączenia ze stymulantami. FSANZ zwraca uwagę, że higenamina jest często łączona z innymi substancjami wpływającymi na ciśnienie krwi, takimi jak kofeina, a skutki takich mieszanek są nieznane.
Krwawienia. Higenamina hamuje agregację płytek krwi w badaniach laboratoryjnych. FSANZ twierdzi, że może to zwiększać ryzyko krwawienia u osób z zaburzeniami krzepnięcia, przyjmujących leki przeciwkrzepliwe lub mających zaplanowany zabieg chirurgiczny.
Metabolizm leków. FSANZ zauważa też, że hamuje ona niektóre enzymy wątrobowe i może zmieniać metabolizm leków przepisywanych na receptę. Nie znaleziono badania interakcji u ludzi.
Grupy podwyższonego ryzyka. FSANZ uważa, że największe ryzyko dotyczy osób z istniejącymi zaburzeniami częstości akcji serca lub ciśnienia krwi.

Status regulacyjny

Stany Zjednoczone

FDA zajęła następujące stanowiska:

Wrzesień 2021. W liście ostrzegawczym (warning letter) stwierdzono, że higenamina jest nowym składnikiem diety bez dowodów bezpieczeństwa, że produkty ją zawierające są zafałszowane oraz że „dostępne dowody podkreślają potencjał higenaminy do wywoływania poważnych skutków kardiotoksycznych” (list ostrzegawczy FDA, Condemned Labz, 2021).
Maj 2022. Kolejna seria listów opierała się na dwóch teoriach prawnych. Higenamina jako składnik tojadu, kopytnika, lotosu i innych roślin jest nowym składnikiem diety, w sprawie którego FDA nie otrzymała zgłoszenia bezpieczeństwa. Chlorowodorek higenaminy w ogóle nie jest składnikiem diety i jest uznawany za niebezpieczny dodatek do żywności (list ostrzegawczy FDA, Steel Supplements, 2022).
Kontrole importu. Import Alert 54-18 (ostrzeżenie importowe) pozwala zatrzymywać suplementy diety i surowce hurtowe zawierające nowe składniki diety z niewystarczającymi informacjami o bezpieczeństwie. Higenamina pojawia się w opisach produktów niektórych firm z listy w wersji z 27 czerwca 2025 r. (FDA Import Alert 54-18).
Lista doradcza. FSANZ podaje, że higenamina znajdowała się na Dietary Supplement Ingredient Advisory List (lista doradcza FDA dotycząca składników suplementów diety) od jej powstania w kwietniu 2019 roku (FSANZ 2021). Nie mogliśmy otworzyć aktualnej wersji tej listy.

Nie znaleźliśmy przepisu ani zakazu dotyczącego wyłącznie higenaminy. Stanowisko FDA było stosowane za pomocą listów ostrzegawczych i kontroli importu, więc produkty mogą nadal pojawiać się na rynku.

Departament Obrony USA również umieszcza higenaminę na swojej liście zakazanych składników suplementów diety, według strony Operation Supplement Safety ostatnio aktualizowanej w marcu 2022 roku (OPSS, 2022).

Australia

Oświadczenie FSANZ o ryzyku związanym z żywnością importowaną, ostatnio zaktualizowane w grudniu 2021 roku, stwierdza, że higenamina nie ma historii bezpiecznego stosowania jako żywność w Australii i nie jest wprost dopuszczona jako nowa żywność. W tamtym czasie nie została wpisana do wykazu (schedule) przez Therapeutic Goods Administration (australijska agencja ds. wyrobów terapeutycznych) (FSANZ 2021).

Chiny

Zob. powyższy rozdział o dożylnym teście obciążeniowym. Zatwierdzenie dotyczy wyłącznie formy do wstrzykiwań.

Antydoping i źródła pokarmowe

Jak WADA ją klasyfikuje

Lista zabronionych substancji i metod WADA 2026 wymienia higenaminę w grupie S3, agoniści receptorów beta-2:

Jest zabroniona w każdym czasie, w zawodach i poza nimi.
Wszystkie substancje z S3 są substancjami określonymi.
Wyjątki dawkowe w S3 obejmują wyłącznie wziewny salbutamol, formoterol, salmeterol i wilanterol. Dla higenaminy nie ma żadnego wyjątku.

Odrębnie laboratoria antydopingowe opisują minimalny poziom raportowania wynoszący 10 ng/mL dla wolnej (niesprzężonej) higenaminy w moczu (Leaney i wsp. 2023). To reguła raportowania. Nie jest to dozwolona ilość i nie oznacza, że przyjmowanie jest dozwolone. Nie mogliśmy bezpośrednio otworzyć aktualnego dokumentu technicznego WADA, więc ta wartość pochodzi z literatury laboratoryjnej.

Higenamina odpowiadała za 46 niekorzystnych wyników analitycznych w 2019 roku, czyli 30% wszystkich w grupie S3 (Leaney i wsp. 2023). Przegląd powołujący się na raport WADA z 2020 roku podaje 26 przypadków, co plasuje ją na drugim miejscu wśród agonistów receptorów beta-2. Nie podaje roku badań, więc obie liczby mogą nie być porównywalne. Ten sam przegląd podaje amerykańskie sankcje od 10 do 20 miesięcy w przypadkach związanych z suplementami (Kozhuharov i wsp. 2022).

Które pokarmy i zioła mogą powodować wynik dodatni

Ryzyko w dużym stopniu zależy od źródła i spożytej ilości:

Źródło	Badanie	Wynik w moczu	Przekroczenie 10 ng/mL?
Kapsułki z plumulą lotosu	Yan i wsp., Drug Test Anal 2019: 14 ochotników, 6 kapsułek po 0,34 g dziennie przez 7 dni	Maksimum 500 ng/mL	Tak, wysokie ryzyko
Tabletki higenaminy	Yan i wsp. 2019: 11 ochotników, trzy tabletki po 5 mg dziennie przez 7 dni	Powyżej limitu w większości grup próbek w czasie przyjmowania	Tak
Owoce Annona (A. muricata, A. cherimola, A. squamosa)	Rubio i wsp., Drug Test Anal 2023: pojedyncze i powtarzane porcje	Szczyt 7,8 ng/mL po pojedynczych porcjach; poziomy narastały przy powtarzanym spożyciu	Nie, ale powtarzane spożycie zwiększa ryzyko
Napoje z buraków	Leaney i wsp. 2023: 6 osób	Poniżej 1% poziomu raportowania	Nie, niskie ryzyko

Inne ustalenia uzupełniają obraz:

Burak ćwikłowy. Higenaminę wykryto w większości przebadanych produktów spożywczych i suplementów z buraka, a podgrzewanie wyciągu z buraka może ją wytwarzać.
Leki ziołowe. W 128 japońskich produktach z wyciągami Kampo 14 surowców roślinnych (crude drugs) zawierało higenaminę, jej pokrewną koklaurynę lub obie. Koklaurina nie znajduje się na liście zakazanej, ale ludzkie mikrosomy wątrobowe (preparaty enzymów wątrobowych) przekształcały ją w higenaminę, co sugeruje kolejną możliwą drogę do wyniku dodatniego (Sakamoto i wsp., J Nat Med 2025).
Rozróżnianie źródeł. Po spożyciu owoców Annona pojawił się wzorzec w moczu złożony z izokoklauryny, retikuliny i metylowanego glukuronidu higenaminy, którego nie obserwowano po suplementach. Te markery mogą z czasem pomóc w odróżnianiu źródeł pokarmowych od suplementów, ale nie są ugruntowaną linią obrony (Rubio i wsp. 2023).

Najważniejsze informacje

Brak udowodnionych korzyści w utracie tłuszczu ani w wynikach sportowych. Jedyne badanie samej higenaminy, które sprawdzało te punkty końcowe (n = 12), nie wykazało efektu, a pozytywne badanie z 2013 roku wykorzystywało mieszankę z kofeiną i johimbe.
Działa na serce. Higenamina podawana dożylnie niezawodnie zwiększa częstość akcji serca, dlatego Chiny zatwierdziły w 2026 roku formę do wstrzykiwań do obrazowania serca w teście obciążeniowym. To zatwierdzenie nie dotyczy suplementów doustnych.
FDA uważa suplementy za zafałszowane. Listy ostrzegawcze powołują się na brak dowodów bezpieczeństwa i potencjał poważnych skutków kardiotoksycznych.
Etykietom nie można ufać. W głównej analizie amerykańskiej ilości sięgały 62 mg w porcji, a żaden z 5 produktów podających ilość nie był dokładny.
Bezpieczeństwo doustne jest w dużej mierze nieznane. Małe badania na zdrowych dorosłych nie wykazały istotnych zmian w rutynowych pomiarach, ale nie wykluczają rzadkich ani poważnych zdarzeń, a progi szkodliwości nie zostały określone.
W sporcie zakazana w każdym czasie. Należy do klasy S3 WADA bez wyjątku. Produkty z plumulą lotosu mogą znacznie przekraczać poziom raportowania 10 ng/mL, podczas gdy owoce Annona i burak w dotychczasowych badaniach dawały niższe stężenia w moczu.

Źródła

World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List. WADA 2026 Prohibited List.
US Food and Drug Administration. Warning letter: Supplement Science Corp. d/b/a Condemned Labz, MARCS-CMS 613165. 22 września 2021 r. FDA.
US Food and Drug Administration. Warning letter: Steel Supplements Inc, MARCS-CMS 622405. 4 maja 2022 r. FDA.
US Food and Drug Administration. Import Alert 54-18. Opublikowano 27 czerwca 2025 r. FDA.
Operation Supplement Safety, US Department of Defense. Higenamine in dietary supplements. Zaktualizowano 7 marca 2022 r. OPSS.
Food Standards Australia New Zealand. Imported food risk statement: supplementary sports foods and higenamine. Opracowano w lipcu 2020 r., zaktualizowano w grudniu 2021 r. FSANZ.
Zhuhai Rundu Pharmaceutical Co., Ltd. Announcement on acceptance of the marketing application for higenamine hydrochloride injection, No. 2024-011 [po chińsku]. 4 marca 2024 r. Shenzhen Stock Exchange.
Yicai. Rundu Pharmaceutical receives drug registration certificate for higenamine hydrochloride injection [po chińsku]. 3 kwietnia 2026 r. Yicai.
Feng S, Jiang J, Hu P, i wsp. A phase I study on pharmacokinetics and pharmacodynamics of higenamine in healthy Chinese subjects. Acta Pharmacol Sin. 2012;33(11):1353–1358. PubMed.
Wen J, Li M, Zhang W, i wsp. Role of higenamine in heart diseases: a mini-review. Front Pharmacol. 2022;12:798495. PubMed.
Hudzik TJ, Patel M, Brown A. β2-adrenoceptor agonist activity of higenamine. Drug Test Anal. 2021;13(2):261–267. PubMed.
Tian R, Wang Q, Mi H, i wsp. Efficacy and safety of higenamine hydrochloride injection used in pharmacologic stress myocardial perfusion imaging [po chińsku]. Chin J Clin Pharmacol. 2012;28(2):88–90. NAPSTIC.
Lee SR, Schriefer JM, Gunnels TA, i wsp. Acute oral intake of a higenamine-based dietary supplement increases circulating free fatty acids and energy expenditure in human subjects. Lipids Health Dis. 2013;12:148. PubMed.
Bloomer RJ, Schriefer JM, Gunnels TA. Clinical safety assessment of oral higenamine supplementation in healthy, young men. Hum Exp Toxicol. 2015;34(10):935–945. PubMed.
Rasic JS, Ivanovic ND, Andjelkovic MS, i wsp. Influence of higenamine on exercise performance of recreational female athletes: a randomized double-blinded placebo-controlled trial. Front Psychol. 2021;12:633110. PubMed.
Cohen PA, Travis JC, Keizers PHJ, i wsp. The stimulant higenamine in weight loss and sports supplements. Clin Toxicol (Phila). 2019;57(2):125–130. PubMed.
Pinckaers NET, Blankesteijn WM, Mircheva A, i wsp. Quantitative in vitro-to-in vivo extrapolation of human adrenergic and trace amine-associated receptor 1 potencies of pre-workout supplement ingredients using physiologically based kinetic modelling-based reverse dosimetry. Arch Toxicol. 2025;99(5):1999–2021. PubMed.
Pinckaers NET, Blankesteijn WM, Peeters R, i wsp. Phenethylamines in pre-workout supplements alter arterial pressure, heart rate, and body temperature in rats. Eur J Pharmacol. 2026;1026:178966. PubMed.
Calvert R, Vohra S, Ferguson M, i wsp. A beating heart cell model to predict cardiotoxicity: effects of the dietary supplement ingredients higenamine, phenylethylamine, ephedrine and caffeine. Food Chem Toxicol. 2015;78:207–213. PubMed.
Veh EM, Wenninger P, Fleischmann E, i wsp. Clastogenicity of the food constituent higenamine in cultured V79 cells. Toxicol Lett. 2026;424:113179. PubMed.
Jeter J, DeZee KJ, Kennedy L. A case of paraspinal muscle rhabdomyolysis in a 22-year-old male after ingesting a supplement containing higenamine. Mil Med. 2015;180(7):e847–e849. PubMed.
Rangelov Kozhuharov V, Ivanov K, Ivanova S. Higenamine in plants as a source of unintentional doping. Plants (Basel). 2022;11(3):354. PubMed.
Stojanovic B, Rasic J, Andjelkovic M, i wsp. Urinary excretion profile of higenamine in females after oral administration of supplements - doping scenario. J Chromatogr B Analyt Technol Biomed Life Sci. 2024;1235:124047. PubMed.
Yan K, Wang X, Wang Z, i wsp. The risk of higenamine adverse analytical findings following oral administration of plumula nelumbinis capsules. Drug Test Anal. 2019;11(11-12):1731–1736. PubMed.
Rubio A, Thomas A, Euler L, i wsp. Investigations into Annona fruit consumption as a potential source of dietary higenamine intake in the context of sports drug testing. Drug Test Anal. 2023;15(11-12):1488–1502. PubMed.
Leaney AE, Heath J, Midforth E, i wsp. Presence of higenamine in beetroot containing ‘foodstuffs’ and the implication for WADA-relevant anti-doping testing. Drug Test Anal. 2023;15(2):173–180. PubMed.
Sakamoto S, Osaki K, Abe H, i wsp. Metabolism of coclaurine into the WADA-banned substance higenamine: a doping-relevant analytical evaluation of Kampo extracts. J Nat Med. 2025;79(5):1140–1153. PubMed.

Higenamina