Efinopegdutyd (MK-6024) to eksperymentalny peptyd podawany we wstrzyknięciach raz w tygodniu, który aktywuje zarówno receptor GLP-1, jak i receptor glukagonu. Firma Merck rozwija go w leczeniu MASH, czyli zapalnej postaci stłuszczeniowej choroby wątroby, na licencji od firmy Hanmi Pharmaceutical. W 24-tygodniowym bezpośrednim badaniu porównawczym zmniejszył zawartość tłuszczu w wątrobie o 72,7% wobec 42,3% przy stosowaniu semaglutydu w dawce 1 mg, a w listopadzie 2026 r. firma Merck poinformowała, że 52-tygodniowe badanie biopsji fazy 2b osiągnęło swój główny cel.
Najważniejszy fakt: efinopegdutyd nie jest nigdzie zatwierdzony. W 2023 r. agencja FDA przyznała mu status szybkiej ścieżki (Fast Track) w leczeniu NASH (starsza nazwa MASH) (Merck, czerwiec 2023), co przyspiesza kontakty z FDA, ale nie stanowi zatwierdzenia leku. W dniu naszej weryfikacji, 7 listopada 2026 r., w serwisie ClinicalTrials.gov nie było zarejestrowane żadne badanie fazy 3.
Niniejsza strona podsumowuje opublikowane badania kliniczne, wyniki z rejestrów oraz najnowsze doniesienia konferencyjne, wraz z uwagami dla czytelników anabolics.app dotyczącymi tłuszczu wątrobowego, beztłuszczowej masy ciała, profilu lipidowego i sportu. Materiał ma wyłącznie charakter edukacyjny i nie stanowi porady medycznej.
| Właściwość | Szczegóły |
|---|---|
| Klasa leku | Podwójny agonista receptorów GLP-1 i glukagonu (koagonista); długo działający peptyd |
| Twórca / kody | Hanmi Pharmaceutical (HM12525A); Janssen (JNJ-64565111); Merck (MK-6024) od 2020 r. |
| Status rejestracyjny | Lek badany; niezatwierdzony przez FDA, EMA ani żaden inny organ regulacyjny |
| Droga podania | Wstrzyknięcie podskórne raz w tygodniu |
| Badane dawki | MASH faza 2b: 4, 7 lub 10 mg/tydzień po stopniowym zwiększaniu od 2 mg; wcześniejsze badania w otyłości: 5,0, 7,4 i 10,0 mg/tydzień |
| Okres półtrwania | Zaprojektowany do podawania raz w tygodniu; w analizowanych przez nas źródłach nie podano okresu półtrwania u ludzi |
| Status regulacyjny w USA | Fast Track dla NASH (ujawniony w czerwcu 2023 r.) |
| Obecny status | Badanie fazy 2b w MASH ukończone w grudniu 2025 r., wyniki opublikowane jako abstrakt AASLD w listopadzie 2026 r.; faza 2a w marskości wątroby ukończona w sierpniu 2026 r. |
| Status WADA | Niewymieniony z nazwy na Liście 2026; jako niezatwierdzony lek podlega sekcji S0 (substancje niezatwierdzone) |
Czym jest
Efinopegdutyd to podawany raz w tygodniu peptyd, który działa na dwa receptory:
- Receptor GLP-1. Jest to cel działania semaglutydu. Zmniejsza apetyt i spożycie pokarmu oraz poprawia kontrolę stężenia glukozy we krwi.
- Receptor glukagonu. Receptory glukagonu są skoncentrowane w wątrobie. Ich aktywacja nasila spalanie tłuszczu w komórkach wątrobowych i hamuje powstawanie nowego tłuszczu, dzięki czemu mogą one redukować stłuszczenie wątroby zarówno bezpośrednio, jak i poprzez utratę masy ciała (Romero-Gómez et al., J Hepatol 2023).
To bezpośrednie działanie na wątrobę wyjaśnia, dlaczego firma Merck rozwija ten lek w kierunku chorób wątroby, a nie otyłości.
Trzech właścicieli, trzy kody
Firma Hanmi Pharmaceutical odkryła tę cząsteczkę pod kodem HM12525A. Firma Janssen prowadziła w latach 2018–2019 badania fazy 2 w leczeniu otyłości pod kodem JNJ-64565111 (NCT03486392). 4 sierpnia 2020 r. firma Merck nabyła od Hanmi wyłączną ogólnoświatową licencję za 10 milionów dolarów płatności wstępnej i do 860 milionów dolarów w płatnościach za kamienie milowe oraz tantiemy; firma Hanmi zachowała opcję sprzedaży leku w Korei (Merck i Hanmi, sierpień 2020).
Porównanie z pokrewnymi lekami
| Lek | Aktywowane receptory | Status (listopad 2026) | Strona w bibliotece |
|---|---|---|---|
| Semaglutyd | GLP-1 | Zatwierdzony, w tym w MASH z włóknieniem (rejestracja przyspieszona) | Semaglutyd |
| Tirzepatyd | GIP i GLP-1 | Zatwierdzony | Tirzepatyd |
| Efinopegdutyd | GLP-1 i glukagon | Faza 2b ukończona (MASH) | Ta strona |
| Pemwidutyd | GLP-1 i glukagon | Faza 3 (MASH) | Pemwidutyd |
| Surwodutyd | GLP-1 i glukagon | Lek badany | Surwodutyd |
| Mazdutyd | GLP-1 i glukagon | Zatwierdzony w Chinach | Mazdutyd |
| Retatrutyd | GIP, GLP-1 i glukagon | Lek badany | Retatrutyd |
Pemwidutyd i surwodutyd to najbliżsi konkurenci w leczeniu MASH. Metaanaliza 19 badań nad podwójnymi agonistami GLP-1/glukagonu w nadwadze i otyłości z 2026 r. wykazała istotną utratę masy ciała i poprawę parametrów metabolicznych, większą liczbę zdarzeń niepożądanych dowolnego rodzaju niż w grupach kontrolnych, ale brak wzrostu częstości ciężkich zdarzeń niepożądanych (Amjad et al., Diabetes Obes Metab 2026).
Farmakokinetyka
Szczegółowe parametry farmakokinetyczne u ludzi nie zostały opublikowane w znalezionych przez nas źródłach. Firma Merck ukończyła badania fazy 1 u zdrowych dorosłych z otyłością, u zdrowych chińskich ochotników oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby (NCT06701305; NCT06052566), jednak ich wyniki nie zostały opublikowane.
Jedno z praktycznych ustaleń dotyczy częstości dawkowania. W badaniu fazy 2a 124 dorosłych ze stłuszczeniową chorobą wątroby przydzielono losowo do grup otrzymujących przez 28 tygodni 10 mg raz w tygodniu, 10 mg co dwa tygodnie lub 15 mg co dwa tygodnie (NCT06482112):
| Wynik w 28. tygodniu | 10 mg co tydzień | 10 mg co 2 tygodnie | 15 mg co 2 tygodnie |
|---|---|---|---|
| Względna redukcja tłuszczu w wątrobie | 67,8% | 54,4% | 42,1% |
| Zmiana masy ciała | −7,5% | −3,9% | −4,1% |
| Jakiekolwiek zdarzenie niepożądane | 83,3% | 82,1% | 85,7% |
| Przerwanie leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych | 7,1% | 5,1% | 9,5% |
Dawkowanie cotygodniowe działało najlepiej. Badanie nie miało ramienia placebo i było prowadzone metodą otwartej próby.
Status regulacyjny
- Niezatwierdzony. Żaden organ regulacyjny nie zatwierdził efinopegdutydu.
- Fast Track. Firma Merck ujawniła przyznanie przez FDA statusu Fast Track w leczeniu NASH w czerwcu 2023 r. (Merck, czerwiec 2023).
- Pozycja w portfolio badawczym. Prezentacja wyników finansowych firmy Merck za trzeci kwartał 2026 r. wymienia efinopegdutyd (MK-6024) w leczeniu MASH i wskazuje prezentację wyników fazy 2b podczas kongresu AASLD jako nadchodzący kamień milowy (prezentacja Merck za 3Q 2026).
- Brak fazy 3. Na dzień 7 listopada 2026 r. w serwisie ClinicalTrials.gov nie znaleźliśmy żadnego badania fazy 3.
- Otyłość i cukrzyca. Badania firmy Janssen dotyczące otyłości i cukrzycy zakończyły się w 2019 r.; Merck rozwija ten lek wyłącznie w kierunku chorób wątroby.
Co pokazują badania
Tłuszcz wątrobowy w porównaniu z semaglutydem (faza 2a)
W tym otwartym badaniu 145 dorosłych ze stłuszczeniową chorobą wątroby (co najmniej 10% tłuszczu w wątrobie w badaniu MRI-PDFF, czyli metodzie rezonansu magnetycznego mierzącej zawartość tłuszczu w wątrobie) przydzielono losowo do grup otrzymujących efinopegdutyd w dawce 10 mg lub semaglutyd w dawce 1 mg raz w tygodniu przez 24 tygodnie. Dawki obu leków zwiększano stopniowo przez 8 tygodni. Średnie BMI wynosiło 34,3, średnia zawartość tłuszczu w wątrobie 20,3%, a jedna trzecia uczestników chorowała na cukrzycę typu 2 (Romero-Gómez et al., J Hepatol 2023; wyniki badania NCT04944992).
| Wynik w 24. tygodniu | Efinopegdutyd 10 mg (n = 72) | Semaglutyd 1 mg (n = 73) |
|---|---|---|
| Względna redukcja tłuszczu w wątrobie (główny) | 72,7% | 42,3% (p poniżej 0,001) |
| Bezwzględna redukcja tłuszczu w wątrobie (punkty procentowe) | 14,9 | 8,8 |
| Zmiana masy ciała | −8,5% | −7,1% (p = 0,085, nieistotne) |
| Trójglicerydy | −30,9% | −23,3% |
| Cholesterol LDL | −13,0% | −6,9% |
| ApoB | −14,7% | −9,2% |
| Cholesterol HDL | −8,1% | +3,6% |
Efinopegdutyd usunął znacznie więcej tłuszczu z wątroby przy zbliżonej utracie masy ciała, co potwierdza koncepcję, że składnik glukagonowy działa bezpośrednio na wątrobę. Należy jednak uwzględnić dwa ograniczenia: semaglutyd podawano w dawce 1 mg stosowanej w cukrzycy, a nie w dawce 2,4 mg stosowanej w otyłości i MASH, a zawartość tłuszczu w wątrobie oceniana w MRI jest wskaźnikiem zastępczym, a nie punktem końcowym opartym na biopsji, którego wymagają organy regulacyjne.
Uwaga dotycząca lipidów. Efinopegdutyd obniżył stężenia LDL, apoB i trójglicerydów silniej niż semaglutyd, ale jednocześnie obniżył stężenie HDL o 8,1%, podczas gdy semaglutyd nieznacznie je podniósł. Każdy, kto już zmaga się z niskim poziomem HDL, powinien wiedzieć o tej różnicy.
MASH z włóknieniem (faza 2b, 52 tygodnie)
Do badania fazy 2b (NCT05877547) włączono 381 dorosłych z potwierdzonym biopsyjnie MASH oraz umiarkowanym do zaawansowanego (F2–F3) włóknieniem wątroby. Uczestników przydzielono losowo do grup otrzymujących efinopegdutyd w dawce 4, 7 lub 10 mg, placebo albo podawany metodą otwartej próby semaglutyd w dawce 2,4 mg — wszystkie leki raz w tygodniu przez 52 tygodnie. W rejestrze badanie widnieje jako ukończone 29 grudnia 2025 r.
Wyniki opublikowano w formie abstraktu podczas kongresu AASLD Liver Meeting (5–9 listopada 2026 r.) i opisano w mediach branżowych oraz koreańskich w dniach 5–6 listopada 2026 r. (Endpoints News; The Bio News; Medicopharma). Firma Merck nie zamieściła jeszcze wyników w serwisie ClinicalTrials.gov, nie znaleźliśmy też komunikatu prasowego Merck ani recenzowanego artykułu naukowego. Poniższe dane liczbowe pochodzą z doniesień omawiających abstrakt:
| Wynik w 52. tygodniu | Placebo | 4 mg | 7 mg | 10 mg | Semaglutyd 2,4 mg |
|---|---|---|---|---|---|
| Ustąpienie MASH bez pogorszenia włóknienia (główny) | 13% | 56% | 63% | 61% | 53% |
| Poprawa włóknienia o ≥1 stopień bez pogorszenia MASH | 21% | 43% (p = 0,004) | 52% (p poniżej 0,001) | 34% (p = 0,072, nieistotne) | 25% |
| Przerwanie leczenia z powodu zdarzeń niepożądanych | około 1% | 3–4% | 3–4% | 11% | około 1% |
Wszystkie trzy dawki okazały się lepsze od placebo w odniesieniu do pierwszorzędowego punktu końcowego (p poniżej 0,001). Dawka 7 mg wypadła ogólnie najlepiej, zapewniając największy wpływ na włóknienie przy niskim odsetku rezygnacji. Liczbowo dawka 7 mg przewyższała semaglutyd 2,4 mg w obu kryteriach, ale nie przedstawiono porównania statystycznego z semaglutydem, a ramię semaglutydu nie było zaślepione. Wyniki dotyczące utraty masy ciała i zawartości tłuszczu w wątrobie z tego badania nie znalazły się w raportach, do których mieliśmy dostęp.
Dla porównania: semaglutyd w dawce 2,4 mg we własnym badaniu fazy 3 dotyczącym MASH (ESSENCE) doprowadził po 72 tygodniach do ustąpienia stłuszczeniowego zapalenia wątroby u 62,9% pacjentów wobec 34,3% w grupie placebo oraz zmniejszył włóknienie u 36,8% wobec 22,4% (Sanyal et al., NEJM 2025). Różne badania charakteryzują się różnymi odsetkami odpowiedzi na placebo, dlatego bezpośrednie porównania między badaniami są zawodne.
Marskość wątroby (faza 2a)
Trwające 28 tygodni badanie z udziałem 85 dorosłych z wyrównaną marskością wątroby na tle MASH, porównujące efinopegdutyd z placebo i mierzące zawartość tłuszczu w wątrobie, zakończyło się 3 sierpnia 2026 r. (NCT06465186). W chwili sprawdzania wyniki nie były jeszcze opublikowane.
Otyłość (badania firmy Janssen, pod kodem JNJ-64565111)
Przed programem MASH firmy Merck, Janssen testował tę samą cząsteczkę pod kątem redukcji masy ciała, bez stopniowego zwiększania dawki:
- Bez cukrzycy. 474 dorosłych z BMI 35–50 otrzymywało przez 26 tygodni 5,0, 7,4 lub 10,0 mg raz w tygodniu, placebo albo podawany metodą otwartej próby liraglutyd w dawce 3,0 mg raz na dobę. Skorygowana względem placebo utrata masy ciała wyniosła 6,8%, 8,1% i 10,0%, wobec 5,8% w przypadku liraglutydu. Tylko 72,4% uczestników ukończyło leczenie (Alba et al., Clin Obes 2021).
- Z cukrzycą typu 2. U 195 dorosłych w ciągu 12 tygodni skorygowana względem placebo utrata masy ciała wyniosła 4,6–7,2%, ale wartość HbA1c nie uległa poprawie, a stężenia glukozy i insuliny na czczo liczbowo wzrosły (Di Prospero et al., Clin Obes 2021). Glukagon podnosi poziom cukru we krwi i w tym badaniu efekt ten zniwelował działanie składnika GLP-1.
Beztłuszczowa masa ciała i skład ciała
W żadnym badaniu nad efinopegdutydem nie podano wyników dotyczących beztłuszczowej masy ciała ani mięśni. Badania dotyczące MASH obejmują biopsję wątroby, pomiar tłuszczu wątrobowego i masy ciała, ale nie ocenę składu ciała metodą DXA. Twierdzenia, że koagoniści glukagonu oszczędzają tkankę mięśniową, pozostają w przypadku tego leku nieudowodnione. Dla całej klasy analogów GLP-1 metaanaliza badań nad semaglutydem z 2026 r. oszacowała, że około 35% utraconej masy ciała stanowiła masa beztłuszczowa (Eisa and Barood, Diabetes Obes Metab 2026).
Stłuszczenie wątroby to nie to samo co obciążenie wątroby sterydami
Czytelnicy stosujący sterydy anaboliczno-androgenne (AAS) mogą zastanawiać się, czy „lek na wątrobę” chroni ten narząd. Dowody naukowe nie potwierdzają tego założenia:
- Efinopegdutyd badano pod kątem tłuszczu w wątrobie wywołanego chorobą metaboliczną (MASLD i MASH). Uszkodzenie wątroby związane ze sterydami to odmienny problem — zazwyczaj cholestaza (upośledzenie przepływu żółci), plamica wątrobowa (peliosis hepatis) lub guzy (Petrovic et al., World J Gastroenterol 2022). W żadnym badaniu nie testowano efinopegdutydu w polekowym uszkodzeniu wątroby.
- Badanie metodą rezonansu magnetycznego wykazało, że kulturyści stosujący środki wspomagające wydolność i sylwetkę mieli większą wątrobę (2,57 l) niż kulturyści naturalni (1,82 l) lub grupa kontrolna (1,79 l), a także powiększone serce i inne narządy (Fuchs et al., Med Sci Sports Exerc 2026). W badaniu tym mierzono objętość narządów, a nie zawartość tłuszczu, i nie dotyczyło ono efinopegdutydu.
- W badaniu firmy Janssen dotyczącym otyłości „wzrost aktywności enzymów wątrobowych” zgłoszono u 6 ze 118 osób przyjmujących dawkę 10 mg i u 2 ze 118 przyjmujących 7,4 mg, wobec braku takich przypadków w grupie placebo (wyniki badania NCT03486392). Dawki te włączano od razu, bez stopniowego zwiększania.
Do żadnego badania nie włączano osób przyjmujących testosteron ani inne AAS, dlatego interakcje między tymi substancjami są nieznane. Odrębne dowody dotyczące leków opartych na kwasach żółciowych omówiono na stronach poświęconych TUDCA i ursodiolowi.
Działania niepożądane i ryzyko
Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego
W bezpośrednim badaniu porównawczym zdarzenia niepożądane dowolnego rodzaju wystąpiły u 88,9% osób przyjmujących efinopegdutyd wobec 72,6% przyjmujących semaglutyd, głównie z powodu dolegliwości żołądkowo-jelitowych. Leczenie efinopegdutydem z powodu zdarzeń niepożądanych przerwało 5,6% pacjentów, podczas gdy w grupie semaglutydu nie przerwał go nikt (wyniki badania NCT04944992):
| Zdarzenie niepożądane (24 tygodnie) | Efinopegdutyd 10 mg (n = 72) | Semaglutyd 1 mg (n = 73) |
|---|---|---|
| Nudności | 27,8% | 31,5% |
| Zaparcia | 16,7% | 5,5% |
| Biegunka | 16,7% | 17,8% |
| Wymioty | 16,7% | 15,1% |
| Zmniejszony apetyt | 16,7% | 15,1% |
| Ból brzucha | 12,5% | 2,7% |
| Ból w nadbrzuszu | 9,7% | 1,4% |
Bez stopniowego zwiększania dawki tolerancja leku była znacznie gorsza. W badaniu firmy Janssen dotyczącym otyłości nudności wystąpiły u 51–68%, a wymioty u 20–54% uczestników w trzech grupach dawkowania, wobec odpowiednio 7% i 0% w grupie placebo oraz 40% i 17% w grupie liraglutydu (wyniki badania NCT03486392). W badaniu fazy 2b dotyczącym MASH dawka 10 mg wiązała się z największą liczbą zdarzeń żołądkowo-jelitowych i 11% odsetkiem rezygnacji (The Bio News).
Stężenie glukozy we krwi
Glukagon podnosi poziom cukru we krwi. U osób z cukrzycą typu 2 w badaniu firmy Janssen nie stwierdzono poprawy HbA1c, odnotowano natomiast liczbowy wzrost stężenia glukozy i insuliny na czczo (Di Prospero et al. 2021). W późniejszych badaniach firmy Merck zastosowano stopniowe zwiększanie dawki. Wpływ tych schematów na glikemię u osób z cukrzycą nie został podany w analizowanych przez nas podsumowaniach badań.
Ciężkie zdarzenia niepożądane i luki w danych
Ciężkie zdarzenia niepożądane w bezpośrednim badaniu porównawczym występowały rzadko (1 na 72 osoby przyjmujące efinopegdutyd — kamica moczowa — oraz 1 na 73 osoby przyjmujące semaglutyd). W badaniu oceniającym częstość dawkowania ciężkie zdarzenia obejmowały jeden przypadek częstoskurczu nadkomorowego (szybki rytm serca) i jeden przypadek zapalenia pęcherzyka żółciowego przy dawce 15 mg co dwa tygodnie (wyniki badania NCT06482112). Pełne dane dotyczące bezpieczeństwa z badania fazy 2b z udziałem 381 osób nie zostały jeszcze opublikowane. Wpływ na częstość akcji serca, pęcherzyk żółciowy i trzustkę, działanie u pacjentów z marskością wątroby oraz bezpieczeństwo długoterminowe nie zostały jeszcze dobrze scharakteryzowane.
Zastosowanie w sporcie
Efinopegdutyd nie jest wymieniony z nazwy na Liście Substancji i Metod Zabronionych WADA. Sekcja S0 zabrania jednak w każdym czasie stosowania jakiejkolwiek substancji farmakologicznej nieujętej w innych częściach Listy, która nie posiada aktualnego zatwierdzenia przez żaden rządowy organ ds. zdrowia do stosowania terapeutycznego u ludzi, w tym leków „będących w fazie rozwoju przedklinicznego lub klinicznego” (Lista Zabroniona WADA 2026). Jako niezatwierdzony lek efinopegdutyd podlega sekcji S0. Jest on dostępny wyłącznie w ramach badań klinicznych firmy Merck, dlatego każdy produkt sprzedawany w internecie pod tą nazwą jest niezweryfikowany.
Najważniejsze informacje
- Cotygodniowy podwójny agonista GLP-1 i glukagonu ukierunkowany na wątrobę. Firma Merck rozwija efinopegdutyd (MK-6024) w leczeniu MASH na licencji od firmy Hanmi.
- Niezatwierdzony nigdzie na świecie. Posiada status Fast Track przyznany przez FDA, a na dzień 7 listopada 2026 r. nie zarejestrowano żadnego badania fazy 3.
- Silny wpływ na stłuszczenie wątroby. Po 24 tygodniach zmniejszył zawartość tłuszczu w wątrobie o 72,7% wobec 42,3% przy stosowaniu semaglutydu w dawce 1 mg, przy zbliżonej utracie masy ciała.
- Badanie fazy 2b osiągnęło swój cel. Zgodnie z doniesieniami z abstraktu AASLD 2026, po 52 tygodniach MASH ustąpiło u 56–63% pacjentów wobec 13% w grupie placebo; dawka 7 mg poprawiła również włóknienie (52% wobec 21%). Nie ukazała się jeszcze recenzowana publikacja naukowa.
- To nie jest lek na mięśnie ani „osłonę wątroby”. W żadnym badaniu nie mierzono beztłuszczowej masy ciała ani nie testowano leku w uszkodzeniach wątroby wywołanych sterydami. W badaniu porównawczym obniżył on stężenie HDL o 8,1%.
- Zabroniony w sporcie na mocy sekcji S0. Jako niezatwierdzony lek należy do klasy substancji niezatwierdzonych WADA.
Źródła
- Romero-Gómez M, Lawitz E, Shankar RR, et al. A phase IIa active-comparator-controlled study to evaluate the efficacy and safety of efinopegdutide in patients with non-alcoholic fatty liver disease. J Hepatol. 2023;79(4):888–897. PubMed.
- ClinicalTrials.gov. A study of efinopegdutide (MK-6024) in participants with nonalcoholic fatty liver disease (NAFLD) (MK-6024-001). NCT04944992, results posted November 15, 2023. ClinicalTrials.gov.
- ClinicalTrials.gov. A clinical study of efinopegdutide in participants with precirrhotic nonalcoholic steatohepatitis (NASH) (MK-6024-013). NCT05877547. ClinicalTrials.gov.
- ClinicalTrials.gov. Alternate dosing study of MK-6024 in adults with metabolic dysfunction-associated steatotic liver disease (MASLD) (MK-6024-016). NCT06482112, results posted June 1, 2026. ClinicalTrials.gov.
- ClinicalTrials.gov. A clinical study of efinopegdutide in people with compensated cirrhosis due to steatohepatitis (MK-6024-017). NCT06465186. ClinicalTrials.gov.
- ClinicalTrials.gov. Phase 1 studies of efinopegdutide in healthy obese participants (MK-6024-015) and in hepatic impairment (MK-6024-014). NCT06701305, NCT06052566. NCT06701305; NCT06052566.
- ClinicalTrials.gov. A study to evaluate the safety and efficacy of JNJ-64565111 in non-diabetic severely obese participants. NCT03486392, results posted February 5, 2020. ClinicalTrials.gov.
- Alba M, Yee J, Frustaci ME, et al. Efficacy and safety of glucagon-like peptide-1/glucagon receptor co-agonist JNJ-64565111 in individuals with obesity without type 2 diabetes mellitus: a randomized dose-ranging study. Clin Obes. 2021;11(2):e12432. PubMed.
- Di Prospero NA, Yee J, Frustaci ME, et al. Efficacy and safety of glucagon-like peptide-1/glucagon receptor co-agonist JNJ-64565111 in individuals with type 2 diabetes mellitus and obesity: a randomized dose-ranging study. Clin Obes. 2021;11(2):e12433. PubMed.
- Merck. Merck and Hanmi Pharmaceutical enter into licensing agreement to develop efinopegdutide, an investigational once-weekly therapy for nonalcoholic steatohepatitis (NASH). Press release, August 4, 2020. Merck.
- Merck. Merck to present data for efinopegdutide (MK-6024), an investigational GLP-1/glucagon receptor co-agonist, in patients with nonalcoholic fatty liver disease (NAFLD) at EASL 2023. Press release, June 12, 2023. Merck.
- Merck. Third-quarter 2026 sales and earnings presentation. October 2026. Merck.
- Endpoints News. #AASLD26: Merck unwraps biopsy data for MASH drug it got from South Korea’s Hanmi. November 5, 2026. Endpoints News.
- The Bio News. MSD and Hanmi efinopegdutide phase 2b results: MASH resolution 63%, fibrosis improvement 52% (in Korean). November 6, 2026. The Bio News; Medicopharma. [AASLD 2026] Hanmi’s MASH drug improves liver fibrosis at 52 weeks (in Korean). November 6, 2026. Medicopharma.
- Sanyal AJ, Newsome PN, Kliers I, et al. Phase 3 trial of semaglutide in metabolic dysfunction-associated steatohepatitis. N Engl J Med. 2025;392(21):2089–2099. PubMed.
- Amjad MM, Khan MM, Sarwar F, et al. Efficacy and safety of dual GLP-1/glucagon receptor agonism in overweight and obesity: a class-specific systematic review and meta-analysis. Diabetes Obes Metab. 2026;28(12):11872–11890. PubMed.
- Eisa N, Barood O. Lean mass changes with incretin therapy versus lifestyle intervention: a systematic review and meta-analysis of randomised controlled trials. Diabetes Obes Metab. 2026;28(6):4818–4827. PubMed.
- Petrovic A, Vukadin S, Sikora R, et al. Anabolic androgenic steroid-induced liver injury: an update. World J Gastroenterol. 2022;28(26):3071–3080. PubMed.
- Fuchs CJ, Brauwers B, Trommelen J, et al. When size goes inside: visceromegaly in bodybuilders is not attributed to high-protein intake but more likely associated with the use of appearance- and performance-enhancing drugs. Med Sci Sports Exerc. 2026;58(9):1878–1890. PubMed.
- World Anti-Doping Agency. World Anti-Doping Code International Standard: Prohibited List 2026. WADA 2026 Prohibited List.