Suplementy diety

Witamina C

Witamina C (kwas askorbinowy) jest witaminą rozpuszczalną w wodzie, której człowiek nie potrafi wytworzyć i musi dostarczać ją z pożywieniem. Jest potrzebna do budowy kolagenu i karnityny oraz do wytwarzania niektórych neuroprzekaźników, a jej długotrwały niedobór powoduje szkorbut. Amerykańskie RDA (zalecane dzienne spożycie) dla dorosłych wynosi 90 mg/dobę dla mężczyzn i 75 mg/dobę dla kobiet.

Witamina C jest reklamowana jako wspierająca regenerację i odporność, a w badaniach często testuje się 500–1000 mg/dobę lub więcej. Przy takich dawkach wchłanianie i stężenie we krwi są ściśle ograniczone, więc duża część wysokiej dawki doustnej albo nie zostaje wchłonięta, albo przechodzi do moczu. Regularne stosowanie nieznacznie skracało przeziębienia, ale nie zapobiegało im w populacji ogólnej. Wysokie dawki nie zmniejszyły wyraźnie bolesności mięśni, mogą osłabiać niektóre komórkowe reakcje na trening, a u mężczyzn wiązano je z częstszym występowaniem kamieni nerkowych.

Ta strona podsumowuje dane przedstawione przez NIH Office of Dietary Supplements, National Academies, etykietę FDA (amerykańskiej Agencji Żywności i Leków) dla postaci do wstrzykiwań oraz badania kliniczne. Służy wyłącznie celom edukacyjnym i nie stanowi porady medycznej.

Właściwość Szczegóły
Typ Niezbędna witamina rozpuszczalna w wodzie; składnik suplementów diety; także lek do wstrzykiwań wydawany na receptę
Postacie Kwas askorbinowy, askorbinian sodu i wapnia, Ester-C, askorbinian z bioflawonoidami, produkty liposomalne; kwas askorbinowy do wstrzykiwań
RDA u dorosłych (USA) 90 mg/dobę dla mężczyzn, 75 mg/dobę dla kobiet; 85 mg/dobę w ciąży, 120 mg/dobę w okresie laktacji; o 35 mg/dobę więcej dla palaczy
Górna granica (USA) 2000 mg/dobę dla dorosłych, ustalona na podstawie biegunki i dolegliwości żołądkowych
Wchłanianie Około 70%–90% przy 30–180 mg/dobę; poniżej 50% powyżej 1 g/dobę
Okres półtrwania 7,4 ± 1,4 h po dawce 1 g dożylnie (IV) (etykieta FDA, n = 3); nie istnieje jedna wartość obowiązująca dla wszystkich dawek i zasobów organizmu
Dawki w cytowanych badaniach 200 mg/dobę lub więcej (przeziębienia); 500–1000 mg/dobę (trening); 50 mg/kg co 6 godzin IV (sepsa); 75 g trzy razy w tygodniu IV (rak)
Zatwierdzone zastosowanie leku Krótkotrwałe leczenie szkorbutu drogą IV (Ascor; 200 mg raz na dobę u dorosłych, do 1 tygodnia)
Status WADA Niewymieniona na Liście Substancji i Metod Zabronionych na 2026 rok; infuzje IV powyżej 100 mL na 12 godzin są metodą zabronioną, z wyjątkami dla opieki szpitalnej

Czym jest

Witamina C to kwas L-askorbinowy o wzorze C₆H₈O₆ (etykieta Ascor). Jest niezbędna do wytwarzania kolagenu, L-karnityny i niektórych neuroprzekaźników, działa jako przeciwutleniacz, pomaga regenerować alfa-tokoferol (witamina E), odgrywa rolę w funkcjonowaniu układu odpornościowego i poprawia wchłanianie żelaza niehemowego, czyli postaci występującej w produktach roślinnych (NIH ODS).

Najbogatszym źródłem są owoce i warzywa. Przykłady to surowa słodka czerwona papryka (95 mg na ½ szklanki), sok pomarańczowy (93 mg na ¾ szklanki) i pomarańcza (70 mg). Pięć różnorodnych porcji owoców i warzyw dziennie może dostarczyć ponad 200 mg, a ciepło i długie przechowywanie zmniejszają zawartość w żywności. W badaniu NHANES 2001–2002, ankiecie żywieniowej cytowanej przez ODS, dorośli mężczyźni spożywali średnio 105,2 mg/dobę, a kobiety 83,6 mg/dobę z pożywienia i napojów (NIH ODS).

Formy suplementów

Postać Czym jest Co pokazują dane u ludzi
Kwas askorbinowy Najczęstsza postać suplementu Biodostępność taka sama jak witaminy C z soku pomarańczowego i brokułów
Askorbinian sodu lub wapnia Sole mineralne askorbinianu Niewiele bezpośrednich porównań; sód ma znaczenie przy dawkach leczniczych (każdy mL Ascor dostarcza 65 mg sodu)
Ester-C Askorbinian wapnia z dehydroaskorbinianem, treonianem, ksylonianem i liksonianem Jedno badanie: takie samo stężenie w osoczu jak po kwasie askorbinowym, wyższe stężenie w leukocytach po 24 godzinach. Inne: brak różnicy w osoczu i moczu
Z bioflawonoidami Produkt złożony Brak różnicy w osoczu i moczu w jednym porównaniu
Liposomalna Askorbinian zamknięty w pęcherzykach na bazie tłuszczu Małe badania z pojedynczą dawką: na przykład szczytowe stężenie w osoczu wyższe o 27%, a całkowita ekspozycja wyższa o 21% przy 500 mg (n = 27)

Pierwsze cztery wiersze pochodzą z karty informacyjnej NIH ODS, z wyjątkiem wartości sodu, która pochodzi z etykiety Ascor. Dane o postaci liposomalnej pochodzą z przeglądu systematycznego z 2025 roku obejmującego 13 badań u zdrowych dorosłych. Żadne z uwzględnionych badań nie mierzyło retencji w tkankach, a autorzy stwierdzili, że potrzebne są dalsze badania nad wpływem na odporność. Przegląd sfinansowała firma Nestlé Health Science, a jego autorzy zgłosili powiązania z firmami produkującymi suplementy (Calder i wsp., Nutrients 2025). Wyższe stężenie we krwi po jednej dawce nie dowodzi lepszych wyników zdrowotnych.

Jak działa w organizmie

Wchłanianie i wysycenie

Swoisty transporter zależny od dawki przenosi witaminę C przez jelito, więc odsetek wchłoniętej witaminy spada wraz ze wzrostem dawki. Organizm magazynuje łącznie od około 300 mg (blisko szkorbutu) do około 2 g (NIH ODS).

Kluczowym dowodem jest badanie stacjonarne siedmiu zdrowych ochotników, hospitalizowanych przez 4–6 miesięcy przy spożyciu poniżej 5 mg/dobę, którym następnie podano siedem dawek od 30 do 2500 mg/dobę (Levine i wsp., PNAS 1996):

Dawka Wynik
30–100 mg/dobę Gwałtowny wzrost stężenia w osoczu; leukocyty nasycone przy 100 mg/dobę
100 mg/dobę Do tej dawki 6 z 7 ochotników nie wydalało witaminy C z moczem
200 mg, pojedyncza dawka Biodostępność całkowita
500 mg i więcej, pojedyncza dawka Biodostępność zmalała, a wchłonięta ilość została wydalona
1000 mg/dobę Osocze całkowicie nasycone; szczawiany i moczany w moczu podwyższone w porównaniu z niższymi dawkami

To małe badanie wykazało całkowite wchłanianie przy 200 mg, nieco powyżej zakresu 70%–90% podawanego przez ODS dla umiarkowanego spożycia. Jego autorzy argumentowali, że dawki powyżej 400 mg/dobę nie mają „oczywistej wartości”, a bezpieczne dawki są niższe niż 1000 mg/dobę. National Academies ustaliły później inne RDA i wyższą górną granicę, opisane poniżej.

Wydalanie przez nerki i okres półtrwania

Gdy tkanki nie są nasycone, w moczu pojawia się niewiele witaminy C lub wcale. Gdy osocze osiągnie próg nerkowy, większość każdej dodatkowej ilości jest wydalana. Ważną drogą metaboliczną jest przemiana w szczawiany, które również opuszczają organizm z moczem. Okres półtrwania wynoszący 7,4 h pochodzi od zaledwie 3 osób, którym podano 1 g IV (etykieta Ascor).

Doustnie a dożylnie

Podanie IV omija jelitowy transporter i osiąga stężenia, których nie da się uzyskać podaniem doustnym (Padayatty i wsp., Ann Intern Med 2004):

Dawka Droga podania Szczytowe stężenie witaminy C w osoczu Podstawa
1,25 g Doustnie 134,8 µmol/L Zmierzone u zdrowych ochotników
1,25 g IV 885 µmol/L Zmierzone u zdrowych ochotników
3 g co 4 godziny Doustnie 220 µmol/L Modelowane; maksymalna tolerowana dawka doustna
50 g IV 13 400 µmol/L Modelowane

Dla porównania, średnie stężenie witaminy C w surowicy u dorosłych w USA wynosi około 51–54 µmol/L (Powers i wsp., J Appl Lab Med 2023).

Referencyjne wartości spożycia

Wartości dla dorosłych w USA znajdują się w tabeli na początku. W wieku 14–18 lat RDA wynosi 75 mg/dobę dla osób płci męskiej i 65 mg/dobę dla osób płci żeńskiej, a UL 1800 mg/dobę. UL dla młodszych dzieci mieszczą się w zakresie od 400 do 1200 mg/dobę, a dla niemowląt UL nie ustalono (NIH ODS). RDA (zalecane dzienne spożycie) pokrywa zapotrzebowanie niemal wszystkich (97%–98%) zdrowych osób i jest znacznie wyższe niż ilość potrzebna do zapobiegania niedoborowi. UL (Tolerable Upper Intake Level, tolerowany górny poziom spożycia) to najwyższe dzienne spożycie, które raczej nie powoduje szkody; nie dotyczy ono osób leczonych pod opieką lekarza.

UL dla dorosłych opiera się na biegunce osmotycznej i związanych z nią dolegliwościach żołądkowych. National Academies uznały 3 g/dobę za najniższe spożycie powodujące działania niepożądane i zastosowały współczynnik niepewności 1,5, co dało 2 g/dobę. W 2000 roku oceniły, że dane nie wykazały jednoznacznie, iż nadmiar witaminy C powoduje kamienie nerkowe u pozornie zdrowych osób (IOM 2000). Opisane poniżej analizy kohort mężczyzn powstały później.

W Europie panel EFSA zaproponował referencyjne spożycie dla populacji (Population Reference Intake) w wysokości 110 mg/dobę dla mężczyzn i 95 mg/dobę dla kobiet, z celem osiągnięcia stężenia w osoczu na czczo około 50 µmol/L (EFSA NDA Panel, EFSA J 2013).

Szkorbut i niedobór

Objawy szkorbutu mogą pojawić się w ciągu 1 miesiąca przy spożyciu poniżej około 10 mg/dobę. Wczesne objawy to zmęczenie, złe samopoczucie i zapalenie dziąseł. Gdy synteza kolagenu zawodzi, tkanka łączna słabnie, co prowadzi do krwawień skórnych i siniaków, bólu stawów, słabego gojenia ran, włosów w kształcie korkociągu, krwawiących dziąseł i rozchwianych zębów. Nieleczony szkorbut jest śmiertelny. Grupy o wyższym ryzyku niskiego spożycia lub niskiego stężenia to palacze, niemowlęta karmione odparowanym lub gotowanym mlekiem krowim, osoby o bardzo ograniczonej różnorodności diety oraz osoby z ciężkim zaburzeniem wchłaniania, niektórymi nowotworami lub przewlekłą hemodializą (NIH ODS).

Szkorbut jest rzadki w krajach rozwiniętych, ale niskie stężenia we krwi już nie. Około 7% dorosłych w USA miało niedobór według badania krwi (surowica poniżej 11,4 µmol/L) zarówno w latach 2003–2006, jak i 2017–2018. Średnie stężenia były o 15 µmol/L niższe u palaczy niż u osób niepalących, o 10 µmol/L niższe u mężczyzn niż u kobiet i o 27 µmol/L wyższe przy stosowaniu suplementów (Powers i wsp. 2023). Niski wynik badania to nie to samo co kliniczny szkorbut, dlatego oba stwierdzenia mogą być prawdziwe.

Zatwierdzone zastosowanie medyczne

Kwas askorbinowy do wstrzykiwań (Ascor) jest według etykiety wskazany do leczenia szkorbutu przez maksymalnie 1 tydzień u pacjentów w wieku 5 miesięcy i starszych, gdy leczenie doustne jest niemożliwe, niewystarczające lub przeciwwskazane. Nie jest wskazany przy niskim stężeniu witaminy C bez objawów szkorbutu. Dawka dla dorosłych wynosi 200 mg raz na dobę; dzieci otrzymują 50–100 mg w zależności od wieku, a dawki w ciąży, w okresie laktacji i przy niedoborze G6PD nie powinny przekraczać RDA. Każda fiolka 50 mL zawiera 25 000 mg, a etykieta ostrzega, by nie podawać jednemu pacjentowi całej fiolki. Najczęstsze działania niepożądane tego preparatu to ból i obrzęk w miejscu wlewu (etykieta Ascor).

Co pokazują badania

Przeziębienie

Głównym dowodem jest przegląd Cochrane z 2013 roku obejmujący badania kontrolowane placebo z dawką co najmniej 200 mg/dobę; nasze wyszukiwanie w PubMed nie znalazło nowszej wersji (Hemilä & Chalker, Cochrane 2013).

Pytanie Kto Wynik
Mniej przeziębień przy regularnym stosowaniu? Populacja ogólna, 10 708 uczestników RR 0,97 (95% CI 0,94–1,00)
Mniej przeziębień przy regularnym stosowaniu? Biegacze maratońscy, narciarze i żołnierze na ćwiczeniach w warunkach subarktycznych, 598 uczestników w 5 badaniach RR 0,48 (95% CI 0,35–0,64)
Krótsze przeziębienia przy regularnym stosowaniu? Dorośli Krótsze o 8% (95% CI 3%–12%)
Krótsze przeziębienia przy regularnym stosowaniu? Dzieci Krótsze o 14% (95% CI 7%–21%)
Pomaga, jeśli zacząć po pojawieniu się objawów? 7 porównań, 3249 epizodów Brak spójnego wpływu na czas trwania lub nasilenie

Autorzy stwierdzili, że rutynowa suplementacja nie jest uzasadniona w populacji ogólnej, choć może pomagać osobom narażonym na krótkie okresy intensywnego wysiłku fizycznego. Ta podgrupa jest niewielka i specyficzna, więc nie można zakładać, że jej wynik odnosi się do zwykłego treningu na siłowni.

Metaanaliza z 2023 roku tych samych autorów objęła 15 porównań z 10 randomizowanych badań z podwójnie ślepą próbą z dawką co najmniej 1 g/dobę. Witamina C zmniejszyła nasilenie przeziębień o 15% (95% CI 9%–21%) (Hemilä & Chalker, BMC Public Health 2023).

Dawki antyoksydacyjne a adaptacje treningowe

Wysiłek fizyczny wytwarza reaktywne formy tlenu, które mogą działać jako sygnały adaptacji, dlatego w badaniach sprawdzano, czy wysokie dawki przeciwutleniaczy osłabiają efekty treningu. Tylko pierwsze z poniższych badań testowało samą witaminę C. W pozostałych łączono ją z witaminą E, więc nie da się rozdzielić działania obu; strona o witaminie E omawia je dokładniej.

Badanie Kto Dawka dobowa Trening Wynik
Gomez-Cabrera i wsp., Am J Clin Nutr 2008 14 mężczyzn (5 przyjmujących witaminę C) Witamina C 1 g 8 tygodni Zdolności wytrzymałościowe pogorszone (P = 0,014); sygnały mitochondrialne osłabione
Paulsen i wsp., J Physiol 2014 (wytrzymałość) 54 młodych mężczyzn i kobiet Witamina C 1000 mg, witamina E 235 mg 11 tygodni, wytrzymałość VO2max wzrosło o 8% w obu grupach; marker mitochondrialny COX4 wzrósł o 59% na placebo, ale nie po witaminach (P ≤ 0,03)
Paulsen i wsp., J Physiol 2014 (siła) 32 mężczyzn i kobiet trenujących siłowo Witamina C 1000 mg, witamina E 235 mg 10 tygodni, ciężki trening oporowy Wzrost mięśni i ostra synteza białek bez zmian; przyrosty siły w uginaniu ramion (biceps curl) i sygnalizacja osłabione
Bjørnsen i wsp., Scand J Med Sci Sports 2016 34 mężczyzn w wieku 60–81 lat Witamina C 500 mg, witamina E 117,5 mg, przed treningiem i po nim 12 tygodni, siła Beztłuszczowa masa ciała +1,4% vs +3,9% na placebo (P = 0,04); 1RM poprawiło się o 15%–21% bez różnicy między grupami

Metaanaliza 9 badań treningu aerobowego i 9 badań treningu oporowego z witaminą C i/lub E nie wykazała istotnej utraty adaptacji. Standaryzowane różnice średnich (SMD, efekty w jednostkach odchylenia standardowego) wyniosły −0,14 dla VO2max (95% CI od −0,43 do 0,15), −0,01 dla wydolności wytrzymałościowej (95% CI od −0,38 do 0,36) i −0,07 dla beztłuszczowej masy ciała (95% CI od −0,36 do 0,23). Siła również się nie różniła (P = 0,35); przedział podany w streszczeniu nie zawiera własnej oceny punktowej, więc go nie powtarzamy (Clifford i wsp., Crit Rev Food Sci Nutr 2020).

Łącznie wyniki te pokazują, że wysokie dawki mogą osłabiać niektóre sygnały komórkowe, podczas gdy zbiorcze wyniki wydolności i mięśni zwykle nie różniły się wyraźnie. Autorzy stwierdzili, że nadal potrzebne są większe badania. Żaden z tych dowodów nie wskazuje, że wysokie dawki poprawiają adaptację do treningu.

Bolesność mięśni i regeneracja

Przegląd Cochrane z 2017 roku zebrał 50 badań kontrolowanych placebo z 1089 uczestnikami (88,2% mężczyzn), obejmujących ogólnie suplementy przeciwutleniające i żywność wzbogaconą, a nie samą witaminę C. Wszystkie stosowały więcej niż zalecana dzienna ilość, a 47 badań miało wysokie ryzyko błędu systematycznego. Na skali 0–10 cm bolesność mięśni różniła się o −0,52 cm do 6 godzin (95% CI od −0,95 do −0,08), o −0,41 cm po 48 godzinach (95% CI od −0,69 do −0,12) i o −0,03 cm po 96 godzinach (95% CI od −0,43 do 0,37). Każdy przedział leżał znacznie poniżej minimalnej istotnej różnicy wynoszącej 1,4 cm, więc przegląd nie wykazał klinicznie istotnego zmniejszenia. Żadne badanie nie mierzyło subiektywnej regeneracji (Ranchordas i wsp., Cochrane 2017).

Metaanaliza ograniczona do witaminy C obejmowała 18 randomizowanych badań z 313 zdrowymi uczestnikami po pojedynczym wysiłku. Witamina C obniżała markery peroksydacji lipidów w godzinach po wysiłku i osłabiała wzrost interleukiny-6. Nie miała wpływu na kinazę kreatynową, białko C-reaktywne, kortyzol, bolesność mięśni ani siłę (Righi i wsp., Eur J Nutr 2020).

Profilaktyka chorób w długim okresie

W badaniach Physicians’ Health Study II (500 mg/dobę, średnio 8 lat, u mężczyzn) i Women’s Antioxidant Cardiovascular Study (500 mg/dobę, średnio 9,4 roku) witamina C nie zmniejszyła ryzyka raka ani poważnych zdarzeń sercowo-naczyniowych. W badaniu AREDS preparat zawierający 500 mg witaminy C i inne składniki odżywcze zmniejszył o 28% progresję do zaawansowanego zwyrodnienia plamki żółtej u osób z grupy wysokiego ryzyka, co nie pozwala wyodrębnić działania samej witaminy C (NIH ODS).

Działania niepożądane i ryzyko

Działania ze strony żołądka i jelit

Najczęstsze dolegliwości przy wysokich dawkach doustnych to biegunka, nudności i skurcze brzucha, spowodowane osmotycznym działaniem niewchłoniętej witaminy C. Zazwyczaj nie są poważne i ustępują po zmniejszeniu spożycia (IOM 2000).

Kamienie nerkowe

Witamina C jest częściowo przekształcana w szczawiany, a większość kamieni w opisanej poniżej szwedzkiej kohorcie uznano za kamienie ze szczawianu wapnia. Wyniki te pochodzą z badań obserwacyjnych i nie mogą dowodzić związku przyczynowego.

Badanie Kto Porównywana ekspozycja Wynik
Thomas i wsp., JAMA Intern Med 2013 23 355 szwedzkich mężczyzn w wieku 45–79 lat na początku badania; 436 pierwszych kamieni w ciągu 11 lat Osoby stosujące wyłącznie witaminę C vs osoby niestosujące suplementów RR 1,92 (95% CI 1,33–2,77)
To samo badanie Ci sami 7 lub więcej tabletek tygodniowo vs osoby niestosujące suplementów RR 2,23 (95% CI 1,28–3,88)
To samo badanie Ci sami Stosowanie multiwitaminy RR 0,86 (95% CI 0,62–1,19)
Ferraro i wsp., Am J Kidney Dis 2016 40 536 mężczyzn z USA Całkowite spożycie 1000 mg/dobę lub więcej vs poniżej 90 mg/dobę HR 1,43 (95% CI 1,15–1,79)
To samo badanie Ci sami Całkowite spożycie 500–999 mg/dobę (mediana około 700) vs poniżej 90 mg/dobę HR 1,29 (95% CI 1,04–1,60)
To samo badanie Ci sami Suplementy 1000 mg/dobę lub więcej vs brak stosowania suplementów HR 1,19 (95% CI 1,01–1,40)
To samo badanie 156 735 kobiet z USA Całkowite spożycie lub spożycie z suplementów Brak istotnej zależności
To samo badanie Mężczyźni i kobiety Witamina C wyłącznie z żywności Brak zależności, choć niewiele osób spożywało ponad 700 mg/dobę

Oszacowania różnią się częściowo dlatego, że różnią się grupy porównawcze: HR dla spożycia całkowitego i z suplementów w badaniu Ferraro wykorzystują różne grupy odniesienia, a badanie szwedzkie porównywało mężczyzn przyjmujących wyłącznie witaminę C z mężczyznami niestosującymi żadnych suplementów. Szwedzkie tabletki zazwyczaj zawierały 1000 mg, choć badanie nie mogło potwierdzić dokładnej dawki. Jego autorzy podali różnicę wskaźników wynoszącą 147 na 100 000 dla pierwszych kamieni i przestrzegli przed stosowaniem tego wyniku do kobiet lub do witaminy C z żywności.

ODS uważa ogólny związek za niejasny i twierdzi, że najlepsze dowody dotyczą osób z już istniejącą hiperoksalurią (wysokim stężeniem szczawianów w moczu); nie przytacza tych dwóch analiz (NIH ODS). Zależność w badaniu Ferraro pojawiła się przy spożyciu całkowitym znacznie poniżej UL wynoszącego 2000 mg/dobę, które ustalono ze względu na biegunkę, a nie kamienie.

Wchłanianie żelaza i przeładowanie żelazem

W badaniach z pojedynczym posiłkiem witamina C silnie zwiększa wchłanianie żelaza niehemowego, ale w pełnej diecie efekt maleje. U 12 osób stosujących pełną dietę, przy średnim spożyciu witaminy C od 51 do 247 mg/dobę, średnie wchłanianie żelaza nie różniło się istotnie między okresami diety (Cook & Reddy, Am J Clin Nutr 2001).

Metaanaliza z 2024 roku obejmująca 10 badań randomizowanych i 1 badanie kohortowe w niedokrwistości z niedoboru żelaza wykazała, że dodanie witaminy C do doustnego żelaza zwiększyło hemoglobinę tylko o 0,14 g/dL (95% CI 0,08–0,20), a ferrytynę o 3,23 µg/L (95% CI 1,63–4,84). Autorzy uznali zmianę hemoglobiny za prawdopodobnie klinicznie nieistotną i nie poparli rutynowego stosowania (Deng i wsp., Blood Vessel Thromb Hemost 2024).

Nadmiar żelaza przy wysokim spożyciu nie wydaje się problemem u zdrowych osób, ale w hemochromatozie dziedzicznej przewlekłe wysokie dawki mogłyby nasilać przeładowanie żelazem (NIH ODS). Więcej informacji znajdziesz na stronie o żelazie.

Zakłócanie wyników glukometrów i badań laboratoryjnych

Witamina C jest silnym środkiem redukującym, więc może zakłócać badania oparte na reakcjach utleniania i redukcji. Etykieta Ascor wymienia badania glukozy we krwi i w moczu, azotynów, bilirubiny i leukocytów, opisuje możliwe wyniki fałszywie ujemne i mówi, że takie badania należy w miarę możliwości odłożyć do 24 godzin po wlewie (etykieta Ascor).

Kierunek błędu zależy od urządzenia. Gdy przetestowano 10 glukometrów, niektóre podawały fałszywie wysokie lub fałszywie niskie wyniki w próbkach zawierających kwas askorbinowy, a 3 wyświetlały zamiast tego komunikaty o błędzie. Autorzy ostrzegali, że fałszywie wysokie odczyty mogą prowadzić do nadmiaru insuliny (Sai i wsp., J Diabetes Sci Technol 2019). Etykieta dotyczy wlewów, a to badanie testowało przygotowane próbki, więc żadne z nich nie ustala, jak bardzo zwykła dawka doustna wpływa na odczyty.

Ryzyko przy podaniu IV

Etykieta ostrzega przed ostrą i przewlekłą nefropatią szczawianową (uszkodzeniem nerek przez kryształy szczawianów) przy przedłużonym stosowaniu wysokich dawek. Ryzyko może być wyższe przy niewydolności nerek, kamieniach szczawianowych w wywiadzie, starszym wieku lub wieku poniżej 2 lat. Osoby z niedoborem G6PD, dziedzicznym zaburzeniem enzymatycznym, są narażone na ciężką hemolizę (rozpad czerwonych krwinek) (etykieta Ascor).

Interakcje z lekami

  • Antybiotyki. Etykieta podaje, że kwas askorbinowy może zmniejszać aktywność erytromycyny, kanamycyny, streptomycyny, doksycykliny i linkomycyny.
  • Leki wrażliwe na pH moczu. Etykieta podaje, że może zakwaszać mocz i obniżać stężenie amfetaminy i flufenazyny.
  • Warfaryna. Ograniczone opisy przypadków sugerowały interferencję, ale nie zaobserwowano wpływu przy dawkach do 1000 mg/dobę przez 2 tygodnie; etykieta zaleca standardowe monitorowanie.
  • Leczenie nowotworów. To, czy przeciwutleniacze zakłócają chemioterapię lub radioterapię, pozostaje kontrowersyjne (NIH ODS).

Witamina C dożylnie poza wskazaniami rejestracyjnymi

Wlewy wysokich dawek znacznie przekraczają dawkę 200 mg podaną na etykiecie i były badane głównie w stanach krytycznych i w nowotworach.

  • Badanie w sepsie. LOVIT randomizowało 872 dorosłych na OIT z sepsą, otrzymujących leki wazopresyjne, do grupy 50 mg/kg co 6 godzin przez maksymalnie 96 godzin lub placebo. Zgon lub utrzymująca się dysfunkcja narządów po 28 dniach występowały częściej przy witaminie C: 44,5% vs 38,5% (RR 1,21; 95% CI 1,04–1,40). Sam zgon wystąpił u 35,4% vs 31,6% (RR 1,17; 95% CI 0,98–1,40), co nie było istotne statystycznie (Lamontagne i wsp., N Engl J Med 2022).
  • Wytyczne dla sepsy. Międzynarodowy panel stwierdził, że witamina C IV prawdopodobnie nie ma istotnego wpływu na śmiertelność w ciągu 90 dni (RR 1,05; 95% CI 0,94–1,17; 6 badań, n = 2148) i wydał warunkowe zalecenie przeciwko niej (Reintam Blaser i wsp., Acta Anaesthesiol Scand 2023).
  • Nowotwory. W randomizowanym badaniu z udziałem 36 uczestników z przerzutowym rakiem trzustki dodanie 75 g IV trzy razy w tygodniu do gemcytabiny i nab-paklitakselu wiązało się z medianą przeżycia 16 vs 8,3 miesiąca (HR 0,46; 90% CI 0,23–0,92), bez dodatkowej toksyczności (Bodeker i wsp., Redox Biol 2024). To małe badanie wymaga potwierdzenia.

Nasze wyszukiwania w PubMed nie znalazły żadnego randomizowanego badania wykazującego, że witamina C IV poprawia regenerację, wzrost mięśni lub wydolność u zdrowych osób.

Status prawny i stosowanie w sporcie

W USA doustna witamina C jest sprzedawana jako suplement diety, a kwas askorbinowy do wstrzykiwań jest lekiem na receptę. Witamina C nie jest wymieniona na Liście Substancji i Metod Zabronionych WADA 2026. Sekcja M2.2 zabrania infuzji lub wstrzyknięć IV o objętości powyżej 100 mL na 12-godzinny okres, z wyjątkiem tych, które są legalnie otrzymywane podczas leczenia szpitalnego, zabiegu chirurgicznego lub klinicznych badań diagnostycznych.

Witamina C jest często łączona z witaminą E, selenem i cynkiem w produktach przeciwutleniających i wspierających odporność; te strony omawiają dowody dotyczące każdego składnika z osobna.

Najważniejsze informacje

  • Niezbędna, ale podlega wysyceniu. Dorośli potrzebują w USA 75–90 mg/dobę. Wchłanianie spada poniżej 50% powyżej 1 g/dobę, a nadmiar jest wydalany.
  • Szkorbut jest rzadki, ale niskie stężenia już nie. Objawy mogą pojawić się w ciągu miesiąca przy spożyciu poniżej około 10 mg/dobę, a około 7% dorosłych w USA ma niedobór we krwi.
  • Przeziębienia: skromny efekt. Regularne stosowanie nie zapobiegało przeziębieniom w populacji ogólnej, ale skracało je o 8% u dorosłych. Rozpoczęcie po pojawieniu się objawów nie wykazało spójnego efektu.
  • Trening: brak wyraźnej korzyści. Wysokie dawki, zwykle z witaminą E, osłabiały niektóre sygnały komórkowe, choć zbiorcze wyniki wydolności i mięśni nie wykazały istotnej utraty. Zmniejszenie bolesności mięśni było zbyt małe, by mieć znaczenie kliniczne.
  • Kamienie nerkowe u mężczyzn. Dwie duże kohorty wiążą wysokie dawki suplementów z częstszymi kamieniami u mężczyzn, ale nie u kobiet ani przy witaminie C z żywności. Dane są obserwacyjne.
  • Podanie IV to inna ekspozycja. Osiąga znacznie wyższe stężenia we krwi, może zakłócać odczyty glukozy, może uszkadzać nerki i czerwone krwinki u osób podatnych oraz zwiększało zgony lub dysfunkcję narządów w badaniu LOVIT w sepsie.

Źródła

  1. National Institutes of Health Office of Dietary Supplements. Vitamin C: fact sheet for health professionals. Zaktualizowano 31 lipca 2025 r. NIH ODS.
  2. Institute of Medicine. Dietary Reference Intakes for Vitamin C, Vitamin E, Selenium, and Carotenoids. Washington, DC: National Academies Press; 2000. National Academies Press.
  3. EFSA Panel on Dietetic Products, Nutrition and Allergies (NDA). Scientific Opinion on Dietary Reference Values for vitamin C. EFSA J. 2013;11(11):3418. EFSA Journal.
  4. McGuff Pharmaceuticals. Ascor (ascorbic acid injection) prescribing information. Wersja zmieniona w lipcu 2022 r. DailyMed.
  5. Levine M, Conry-Cantilena C, Wang Y, i wsp. Vitamin C pharmacokinetics in healthy volunteers: evidence for a recommended dietary allowance. Proc Natl Acad Sci U S A. 1996;93(8):3704–3709. PubMed.
  6. Padayatty SJ, Sun H, Wang Y, i wsp. Vitamin C pharmacokinetics: implications for oral and intravenous use. Ann Intern Med. 2004;140(7):533–537. PubMed.
  7. Powers CD, Sternberg MR, Patel SB, i wsp. Vitamin C status of US adults assessed as part of the National Health and Nutrition Examination Survey remained unchanged between 2003–2006 and 2017–2018. J Appl Lab Med. 2023;8(2):272–284. PubMed.
  8. Calder PC, Kreider RB, McKay DL. Enhanced vitamin C delivery: a systematic literature review assessing the efficacy and safety of alternative supplement forms in healthy adults. Nutrients. 2025;17(2):279. PubMed.
  9. Hemilä H, Chalker E. Vitamin C for preventing and treating the common cold. Cochrane Database Syst Rev. 2013;2013(1):CD000980. PubMed.
  10. Hemilä H, Chalker E. Vitamin C reduces the severity of common colds: a meta-analysis. BMC Public Health. 2023;23(1):2468. PubMed.
  11. Gomez-Cabrera MC, Domenech E, Romagnoli M, i wsp. Oral administration of vitamin C decreases muscle mitochondrial biogenesis and hampers training-induced adaptations in endurance performance. Am J Clin Nutr. 2008;87(1):142–149. PubMed.
  12. Paulsen G, Cumming KT, Holden G, i wsp. Vitamin C and E supplementation hampers cellular adaptation to endurance training in humans: a double-blind, randomised, controlled trial. J Physiol. 2014;592(8):1887–1901. PubMed.
  13. Paulsen G, Hamarsland H, Cumming KT, i wsp. Vitamin C and E supplementation alters protein signalling after a strength training session, but not muscle growth during 10 weeks of training. J Physiol. 2014;592(24):5391–5408. PubMed.
  14. Bjørnsen T, Salvesen S, Berntsen S, i wsp. Vitamin C and E supplementation blunts increases in total lean body mass in elderly men after strength training. Scand J Med Sci Sports. 2016;26(7):755–763. PubMed.
  15. Clifford T, Jeffries O, Stevenson EJ, Davies KAB. The effects of vitamin C and E on exercise-induced physiological adaptations: a systematic review and meta-analysis of randomized controlled trials. Crit Rev Food Sci Nutr. 2020;60(21):3669–3679. PubMed.
  16. Ranchordas MK, Rogerson D, Soltani H, Costello JT. Antioxidants for preventing and reducing muscle soreness after exercise. Cochrane Database Syst Rev. 2017;12(12):CD009789. PubMed.
  17. Righi NC, Schuch FB, De Nardi AT, i wsp. Effects of vitamin C on oxidative stress, inflammation, muscle soreness, and strength following acute exercise: meta-analyses of randomized clinical trials. Eur J Nutr. 2020;59(7):2827–2839. PubMed.
  18. Thomas LD, Elinder CG, Tiselius HG, Wolk A, Akesson A. Ascorbic acid supplements and kidney stone incidence among men: a prospective study. JAMA Intern Med. 2013;173(5):386–388. PubMed.
  19. Ferraro PM, Curhan GC, Gambaro G, Taylor EN. Total, dietary, and supplemental vitamin C intake and risk of incident kidney stones. Am J Kidney Dis. 2016;67(3):400–407. PubMed.
  20. Cook JD, Reddy MB. Effect of ascorbic acid intake on nonheme-iron absorption from a complete diet. Am J Clin Nutr. 2001;73(1):93–98. PubMed.
  21. Deng J, Ramelli L, Li PY, i wsp. Efficacy of vitamin C with Fe supplementation in patients with iron deficiency anemia: a systematic review and meta-analysis. Blood Vessel Thromb Hemost. 2024;1(4):100023. PubMed.
  22. Sai S, Urata M, Ogawa I. Evaluation of linearity and interference effect on SMBG and POCT devices, showing drastic high values, low values, or error messages. J Diabetes Sci Technol. 2019;13(4):734–743. PubMed.
  23. Lamontagne F, Masse MH, Menard J, i wsp. Intravenous vitamin C in adults with sepsis in the intensive care unit. N Engl J Med. 2022;386(25):2387–2398. PubMed.
  24. Reintam Blaser A, Alhazzani W, Belley-Cote E, i wsp. Intravenous vitamin C therapy in adult patients with sepsis: a rapid practice guideline. Acta Anaesthesiol Scand. 2023;67(10):1423–1431. PubMed.
  25. Bodeker KL, Smith BJ, Berg DJ, i wsp. A randomized trial of pharmacological ascorbate, gemcitabine, and nab-paclitaxel for metastatic pancreatic cancer. Redox Biol. 2024;77:103375. PubMed.
  26. World Anti-Doping Agency. The 2026 Prohibited List. WADA 2026 Prohibited List.